บทที่ 95 : ถ้ำน้ำแข็งแห่งทะเลเหนือ!
บทที่ 95 : ถ้ำน้ำแข็งแห่งทะเลเหนือ!
บทที่ 95 : ถ้ำน้ำแข็งแห่งทะเลเหนือ!
“ข้าเลือกเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ไม่ได้เหรอ?” หลินเสวียนขมวดคิ้ว
“ไม่ใช่แบบนั้น!”
“เเต่ศิษย์น้องหลิน เลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์มันมีราคาไม่ถึงสองร้อยศิลาวิญญาณหรอก!”
เวินหานเห็นหลินเสวียนขมวดคิ้วเขาก็รีบอธิบาย
ถึงแม้ว่าชื่อของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์จะฟังดูแข็งแกร่ง แต่จริงๆแล้วศักยภาพของมันยังด้อยกว่าจระเข้เกราะเหล็กเสียอีก
ต่อให้เป็นสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ระดับสูงสุด พลังของมันก็แค่ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่สามถึงสี่เท่านั้น
ดังนั้น, ถึงแม้ว่าเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์จะสามารถใช้ปรุงโอสถระดับลึกลับได้ แต่มันก็เป็นเพียงแค่สมุนไพรเสริมเท่านั้น
เท่าที่เวินหานรู้ เลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ขวดนี้มีราคาแค่ห้าสิบศิลาวิญญาณเท่านั้น
“ศิษย์น้อง เจ้าเลือกเลือดชนิดอื่นเพิ่มอีกสักสองสามขวดดีไหม?” เวินหานกล่าว
“ไม่ต้องแล้ว สำหรับคนอื่นเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์อาจจะไม่คุ้มค่ากับราคาขนาดนี้…แต่สำหรับข้ามันคุ้มค่ามาก!” หลินเสวียนส่ายหัว
ผู้ปรุงโอสถคนอื่นๆมักจะใช้เลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์เป็นสมุนไพรเสริม…แต่หลินเสวียนนั้นใช้เลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์เป็นสมุนไพรหลัก
เเละมันสามารถทำให้หลินเสวียนสามารถปรุงโอสถที่มีลวดลายโอสถสิบเส้นได้!
ไม่ต้องพูดถึงราคาเเค่สองร้อยศิลาวิญญาณ ต่อให้ราคาสองพันศิลาวิญญาณ…หลินเสวียนก็ซื้อ!
“แบบนี้มัน…”
“ศิษย์พี่เวิน ท่านไม่ต้องคิดมากหรอก…ข้าเอาเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ขวดนี้เเหล่ะ เเล้วพวกเราก็ถือว่าหายกันแล้ว!” หลินเสวียนเห็นเวินหานลังเล ก็รีบพูดตัดจบ
“งั้นก็ตามใจเจ้า!”
เวินหานเห็นหลินเสวียนพูดแบบนั้นก็ ส่งเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ให้กับหลินเสวียน
“ศิษย์น้องหลิน ข้ามีธุระต้องไปทำต่อ…ข้าขอตัวก่อนนะ”
จากนั้นเวินหานก็เก็บเลือดสัตว์อสูรที่เหลือเเล้วลุกขึ้นเตรียมที่จะจากไป
“ช้าก่อน ศิษย์พี่เวิน!”
“ศิษย์น้องหลิน เจ้ามีธุระอะไรกับข้าอีกหรือ?” เวินหานหยุดเดิน
“ศิษย์พี่เวิน ดูเหมือนว่าท่านจะมีนิสัยชอบสะสมเลือดสัตว์อสูร?” หลินเสวียนเอ่ยถาม
“อืม!”
เวินหานลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้าย เขาก็พยักหน้าตอบ
เวินหานถูกโดดเดี่ยวในสายในมาโดยตลอด ถ้าเขาต้องการยกระดับพลัง ทุกอย่างต้องพึ่งพาตัวเอง…เขาจึงต้องการรายได้เพิ่ม
เเละการฆ่าสัตว์อสูรเป็นทางเลือกที่ดี
เลือดสัตว์อสูรสามารถใช้ปรุงยา กระดูกและหนังสามารถใช้หลอมสร้างอาวุธ…เรียกได้ว่าทุกส่วนมีค่ามากมาย
“ศิษย์พี่เวิน ท่านสนใจที่จะทำธุรกิจกับข้าหรือไม่?” หลินเสวียนยิ้มแล้วเอ่ยปาก
“ทำธุรกิจ?”
เวินหานตกตะลึงเล็กน้อย!
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเสนอที่จะทำธุรกิจกับเขา
ปกติแล้ว ของที่เขาหามาได้ส่วนใหญ่จะเก็บไว้ใช้เองหรือนำไปขายให้สำนัก…กำไรที่ได้จึงน้อยมาก
“อืม!”
“ข้าต้องการเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์เป็นจำนวนมาก”
“ท่านหามาได้เท่าไหร่ ข้ารับซื้อทั้งหมด!” หลินเสวียนพูดอย่างจริงจัง
“รับซื้อทั้งหมด?” เวินหานรู้สึกดีใจอย่างยิ่ง
ถึงแม้ว่าสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์จะหายาก แต่เขานั้นรู้ว่ามีสถานที่หนึ่งที่สัตว์อสูรนกฟีนิกซ์อาศัยอยู่…เขาสามารถหาเลือดมาได้อย่างน้อยๆก็สักสามสิบขวด
ถ้าขวดละห้าสิบศิลาวิญญาณ เขาก็จะได้ศิลาวิญญาณหลายพันก้อน!
“ใช่แล้ว!”
“เเละข้าจะซื้อเลือดสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ของท่านด้วยโอสถ ซึ่งนั่นก็คือโอสถก่อกำเนิดที่มีลวดลายโอสถสามเส้นที่ท่านเคยซื้อไป”
“เเละถ้าหากท่านจัดการเรื่องนี้ได้ดี วันข้างหน้าถ้าหากข้าต้องการเลือดสัตว์อสูรชนิดอื่น ข้าจะติดต่อท่าน”
“นอกจากนี้ในอนาคต ข้ายังสามารถให้โอสถระดับที่สูงกว่านี้แก่ท่านได้ ยกตัวอย่างเช่น โอสถบ่มเพาะรากฐาน!” หลินเสวียนพูดอย่างใจเย็น
จริงๆแล้วหลินเสวียนสามารถให้คนอื่นทำเรื่องนี้แทนเขาได้
แค่หลินเสวียนปล่อยข่าวออกไปว่าเขาต้องการรับซื้อเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ด้วยโอสถก่อกำเนิดที่มีลวดลายโอสถสามเส้น…มันก็คงมีศิษย์สายในจำนวนมากออกไปตามล่าหาสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์อย่างบ้าคลั่ง
เเต่ที่หลินเสวียนเลือกเวินหาน ก็เพียงเพราะว่าเขาชอบเวินหาน
คนที่มีนิสัยสันโดษ แต่รักษาสัญญา
การร่วมมือกับคนแบบนี้จะง่ายกว่าคนอื่นๆมาก
“เจ้าพูดจริงหรือ?”
ก่อนหน้านี้เวินหานแค่ตกใจ เเต่ตอนนี้ เขาเริ่มรู้สึกตกตะลึงเเล้ว!
หลินเสวียนจะใช้โอสถก่อกำเนิดที่มีลวดลายโอสถสามเส้นเพื่อซื้อเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์จากเขา
เวินหานได้ใช้โอสถก่อกำเนิดหนึ่งเตาของหลินเสวียนไปแล้ว เเละผลลัพธ์ของมันยอดเยี่ยมมาก
มันแตกต่างจากโอสถก่อกำเนิดทั่วไปโดยสิ้นเชิง
“แน่นอน!” หลินเสวียนพูดอย่างมั่นใจ
“ตกลง…ข้าจะทำธุรกิจนี้”
“เมื่อข้ากลับไปเอาเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์มา…ข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้ง!”
เวินหานพยักหน้าอย่างหนักแน่น จากนั้น เขาก็หันหลังกลับเเล้วจากไปโดยไม่ลังเล
……
“เขาเป็นคนที่ไม่เลว”
“เดิมทีข้ายังกังวลว่าจะไปหาเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์จากไหน ตอนนี้เรื่องนี้ก็ง่ายขึ้นเยอะแล้ว” หลินเสวียนยกยิ้ม
จากนั้น เขาก็หยิบป้ายประจำตัวออกมาแล้วส่งข้อความไปหายู่หยาน
“ศิษย์พี่ยู่หยาน พวกเราเตรียมตัวออกเดินทางไปยังชายฝั่งทะเลเหนือกันเถอะ!”
“ตกลง ตอนนี้ข้าอยู่ที่สายนอก…อีกสักพักข้าก็จะไปหาเจ้า” ศิษย์พี่ยู่หยานตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
ไม่นานหลังจากนั้น ศิษย์พี่ยู่หยานก็มาถึงที่พักของหลินเสวียน
และเธอยังพาผู้หญิงอีกคนหนึ่งมาด้วย!
เเละนางเป็นศิษย์สายใน!
ผู้หญิงที่มากับยู่หยาน แน่นอนว่า นางมีพลังระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้!
“ศิษย์พี่ยู่หยาน ผู้นี้คือใครหรือ?” หลินเสวียนถามด้วยความสงสัย
“หลินเสวียน นางชื่อซูเสวียน เป็นศิษย์สืบทอดของรองหัวหน้าผู้ดูเเลกฎของหอโอสถ…ศิษย์ของท่านตู้จง”
ศิษย์พี่ยู่หยานแนะนำผู้มาใหม่
ถึงตอนนี้ท่านตู้จงจะยังคงแข็งแกร่งเเละเยาว์วัย แต่เขาก็คิดที่จะรับศิษย์สืบทอด…ซูเสวียนจึงเป็นศิษย์สืบทอดของเขา
“ศิษย์น้องซูเสวียน นี่คือศิษย์น้องหลินเสวียน” ยู่หยานหันกลับมาแนะนำหลินเสวียน
“หลินเสวียน คารวะศิษย์พี่ซูเสวียน”
“ศิษย์น้องหลิน ไม่ต้องเกรงใจ”
“ถึงแม้ว่า ศิษย์น้องหลินจะยังไม่ได้เข้าสายใน… แต่ช่วงนี้ข้าได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามามากกว่าหนึ่งครั้งแล้ว!”
“เเม่เเต่ท่านตู้จงเอง ก็ยังเอ่ยชมเจ้า”
ซูเสวียนเป็นคนที่ดูอบอุ่น เมื่อเทียบกับยู่หยานที่ดูเย็นชา…นางดูเป็นกันเองกว่ามาก
“ศิษย์พี่ซูเสวียน ท่านชมเกินไปแล้ว” หลินเสวียนตอบรับด้วยรอยยิ้ม
“หลินเสวียน ซูเสวียนได้ยินว่าพวกเราจะไปที่ชายฝั่งทะเลเหนือเเละบังเอิญนางก็มีภารกิจที่นั่น…ดังนั้นนางจึงอยากจะไปกับพวกเรา” ยู่หยานอธิบาย
ด้วยสถานะของซูเสวียน การจะยืมกระสวยเเห่งความว่างเปล่านั้นไม่ใช่เรื่องยาก
เเต่การที่ยู่หยานชวนนางมาด้วย มันก็เหมือนกับการปูทางสำหรับสายในให้หลินเสวียนมากขึ้น
หลินเสวียนที่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็เข้าใจความคิดของยู่หยาน
เขาจึงยกยิ้มแล้วพูดว่า
“ในเมื่อศิษย์พี่ซูเสวียนมากับศิษย์พี่ยู่หยาน งั้นเราก็ไปด้วยกันเถอะ!”
“ขอบคุณศิษย์น้องหลินเสวียนมาก!”
เมื่อซูเสวียนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของนางก็ดูสดใสมากขึ้น
“ศิษย์น้องหลิน ข้าจะไม่ให้เจ้าเสียแรงเปล่า!”
“พอเจ้าเข้าสายใน ข้าจะช่วยเหลือเจ้าในเรื่องสมุนไพรทุกอย่าง!” ซูเสวียนพูดอย่างตรงไปตรงมทันที
“หลินเสวียน ขอขอบคุณศิษย์พี่ซูเสวียนล่วงหน้า”
……
ทั้งสามคนพูดคุยกันเล็กน้อย จากนั้น ก็พากันไปขึ้นกระสวยเเห่งความว่างเปล่า
หลินเสวียนวางศิลาวิญญาณ หลังจากนั้นก็ขับกระสวยเเห่งความว่างเปล่า มุ่งหน้าไปยังชายฝั่งทะเลเหนือ!
“ศิษย์พี่ยู่หยาน ท่านพอจะรู้ไหมว่าข้าจะหาเตาปรุงโอสถ หรือเปลวเพลิงโอสถได้จากที่ไหนบ้าง?”
หลินเสวียนให้กระสวยเเห่งความว่างเปล่าบินไปเอง แล้วเขาก็หันกลับมาถามยู่หยาน
“ศิษย์น้องต้องการเตาปรุงโอสถ?” ยู่หยานถาม
“อืม ก่อนหน้านี้ ข้ามีเตาปรุงโอสถอยู่หนึ่งเตา…แต่ว่าระดับของมันต่ำเกินไป มันก็เลยระเบิดไปแล้ว!” หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
ความจริงเตาปรุงโอสถก็เป็นสมบัติวิญญาณรูปแบบหนึ่ง
หลินเสวียนก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้…แต่การหลอมสร้างมันยุ่งยากมาก
ยิ่งไปกว่านั้นวัสดุที่ใช้หลอมสร้างก็ยิ่งหายากมากกว่าอีก…หลินเสวียนไม่สามารถรวบรวมวัสดุได้ระยะเวลาใกล้ๆนี้อย่างเเน่นอน
“เตาปรุงโอสถ นั่นมันหายากมากนะ!”
“โดยทั่วไปแล้ว ผู้ปรุงโอสถมักจะสั่งทำเตาปรุงโอสถจากช่างหลอมสร้างอาวุธ”
“เเละเพราะว่าการหลอมสร้างเตาปรุงโอสถมันยุ่งยากมาก เเละมีแต่ผู้ปรุงโอสถเท่านั้นที่ใช้มันได้ ดังนั้นช่างหลอมสร้างอาวุธจึงไม่ค่อยหลอมสร้างมันเก็บไว้” ซูเสวียนยิ้มเเล้วช่วยอธิบาย
“ยิ่งไปกว่านั้น เตาปรุงโอสถเป็นสมบัติวิญญาณที่ยิ่งใช้มันก็ยิ่งมีคุณภาพ”
“เมื่อผู้ปรุงโอสถตายลง…เตาปรุงโอสถก็มักจะถูกส่งต่อให้คนรุ่นหลัง”
“ดังนั้น เตาปรุงโอสถในสายในจึงแทบจะไม่มีของเหลือเลย”
“เพราะ มันถูกผู้ปรุงโอสถคนอื่นๆครอบครองเอาไว้หมดแล้ว”
“ถ้าหาก ศิษย์น้องหลินต้องการเตาปรุงโอสถที่ดี…เจ้าก็มีสองทางเลือก”
“อย่างแรกก็คือหาคนมาหลอมสร้างให้ อย่างที่สองก็คือรอให้ผู้ปรุงโอสถของสำนักเทียนเซียวตาย จากนั้น ค่อยหาวิธีรับช่วงต่อ” ซูเสวียนอธิบายอย่างละเอียด
“ศิษย์น้องหลิน!”
“ถ้าหากเจ้าไม่รีบร้อน รอพวกเรากลับไปสำนัก…ข้าจะให้ท่านอาจารย์หลอมสร้างให้”
“เพียงแต่วัสดุเจ้าต้องเตรียมเอง เเละยังต้องจ่ายค่าหลอมสร้างอีกไม่น้อย”
“ศิษย์น้องน่าจะรู้อยู่ว่าสถานการณ์ของท่านอาจารย์ของข้าเป็นยังไง นางแทบจะไม่มีเงินเหลือเลย!”
“นางเอาสมบัติเกือบทั้งหมดมอบให้สำนัก…ถึงจะได้รับสิทธิ์ในการเลือกศิษย์สืบทอดมา” ยู่หยานกล่าว
“ไม่ต้องรบกวนท่านอาจารย์ของศิษย์พี่หรอก” หลินเสวียนส่ายหัวเเละไม่ได้พูดต่อ
อย่างแรก ถ้ามีวัสดุ หลินเสวียนก็สามารถหลอมสร้างเตาปรุงโอสถเองได้
อย่างที่สอง ท่านอาจารย์ของยู่หยานอายุมากแล้ว…การให้ท่านอาจารย์ของนางใช้จิตวิญญาณหลอมสร้างเตาปรุงโอสถมันจะทำให้อายุขัยของเขาสั้นลง
แบบนี้มันไม่เป็นผลดีต่อยู่หยาน
[เฮ้อ นายท่าน ดูเหมือนว่าการหาเตาปรุงโอสถที่เหมาะสม…พวกเราคงต้องหาวิธีอื่นแล้ว]
คัมภีร์โลหิตบัวแดงพูดอย่างไม่เต็มใจ
“ไม่ต้องห่วง…เดี๋ยวพวกเราก็หาวิธีได้เอง” หลินเสวียนปลอบใจคัมภีร์โลหิตบัวแดงในใจ
……
ความเร็วของกระสวยเเห่งความว่างเปล่านั้นรวดเร็วมาก…เพียงแค่หนึ่งวัน ทั้งสามคนก็มาถึงชายฝั่งทะเลเหนือเเล้ว
“ศิษย์น้องหลิน ข้าขอตัวไปทำภารกิจก่อน…พวกเรามาเจอกันอีกทีในสามวัน!”
เมื่อมาถึงชายฝั่งทะเลเหนือ ซูเสวียนก็ขอตัวไปทำภารกิจของนาง
“ศิษย์น้อง ถ้ำน้ำแข็งอยู่ลึกเข้าไปในทะเลทางนั้น!” ยู่หยานชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
“เข้าใจเเล้ศิษย์พี่!”
หลินเสวียนยิ้ม จากนั้นเขาก็ขับกระสวยเเห่งความว่างเปล่ามุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ยู่หยานชี้
…………………