บทที่ 94 : เลือดของสัตว์อสูรฟีนิกซ์ถูกส่งมาถึงประตูบ้านแล้ว!
บทที่ 94 : เลือดของสัตว์อสูรฟีนิกซ์ถูกส่งมาถึงประตูบ้านแล้ว!
บทที่ 94 : เลือดของสัตว์อสูรฟีนิกซ์ถูกส่งมาถึงประตูบ้านแล้ว!
[หลังจากที่วิชาปราณห้าธาตุเลื่อนระดับสำเร็จ, มันก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างมากจนยกระดับพลังขึ้นไปถึงขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่สี่!]
[หมัดสายฟ้าทลายสวรรค์, ในช่วงสุดท้ายของการหยั่งรู้ก็สามารถทะลวงขีดจำกัดได้สำเร็จ, เลื่อนระดับเป็นระดับลึกลับขั้นสูง และกำลังทำความเข้าใจวิธีการเลื่อนระดับต่อไป!]
[พลังของหมัดสายฟ้าทลายสวรรค์ เพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า!]
[วิชาเหยียบคลื่นลม, ค้นพบวิธีการเลื่อนระดับ…เข้าสู่สภาวะหลับใหล!]
[วิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะ, ค้นพบวิธีการเลื่อนระดับ…เข้าสู่สภาวะหลับใหล!]
[คัมภีร์โลหิตบัวแดง, เลื่อนระดับเป็นระดับลึกลับขั้นสูงสำเร็จ, เพียงแค่หาเปลวเพลิงโอสถและเตาปรุงโอสถใหม่…ก็จะสามารถเลื่อนระดับเป็นระดับปฐพีได้!]
[คัมภีร์หลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ, ค้นพบวิธีการเลื่อนระดับ…เข้าสู่สภาวะหลับใหล!]
[ดาบคลั่งสังหารวิญญาณ, เลื่อนระดับเป็นระดับปฐพีขั้นต่ำสำเร็จ!]
[ดาบคลั่งสังหารวิญญาณ เปลี่ยนชื่อเป็น: ดาบสังหารวิญญาณแปดร้อยเปลวเพลิงโลหิต!]
[ดาบสังหารวิญญาณแปดร้อยเปลวเพลิงโลหิต, ใช้พลังโลหิตเป็นเปลวเพลิง หลอมรวมกับเจตจำนงอันแหลมคมของการสังหารวิญญาณ… ใช้สำหรับทำลายเคล็ดวิชาป้องกันและสมบัติวิญญาณโดยเฉพาะ!]
……..
“เยี่ยมมาก!”
“ด้วยระดับพลังขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่สี่, แม้แต่ในบรรดาศิษย์สายใน ข้าก็ยังสามารถมีที่ยืนได้”
“นอกจากนี้, ทั้งวิชาดาบสังหารวิญญาณแปดร้อยเปลวเพลิงโลหิต และวิชาปราณห้าธาตุล้วนเป็นระดับปฐพีขั้นต่ำ!”
“ส่วนการตื่นขึ้นของ วิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะ และ วิชาเหยียบคลื่นลม มันก็แค่เรื่องของเวลา”
“ณ ตอนนี้ด้วยเคล็ดวิชาระดับปฐพีสองอย่าง…ข้าก็มีความมั่นใจมากพอ ที่จะเผชิญหน้ากับคนอื่นๆในสายในเเล้ว!”
หลินเสวียนลืมตาขึ้นอย่างตื่นเต้น
ครั้งนี้, ผลประโยชน์ที่เขาได้รับมันมากมายมหาศาลจริงๆ!
ไม่เพียงแต่ระดับพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น, แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ เคล็ดวิชาต่างๆล้วนได้รับการพัฒนาไม่มากก็น้อย
[นายท่าน, ขอโอสถอีกสักเม็ดหน่อย!]
[แล้วก็นายท่าน ท่านต้องไปเตรียมศิลาวิญญาณเพิ่มอีกแล้วนะ]
[พวกศิลาวิญญาณเหล่านี้มันไม่พอใช้จริงๆ!]
วิชาปราณห้าธาตุกล่าวด้วยความคาดหวัง
ตอนนี้, หลินเสวียนอยู่ในสภาวะหยั่งรู้
เมื่อบวกกับพลังของวิชาปราณห้าธาตุระดับปฐพีขั้นต่ำที่ดูดซับพลังได้อย่างบ้าคลั่ง, ศิลาวิญญาณทั้งหมดที่หลินเสวียนเตรียมไว้ ตอนนี้ถูกใช้จนหมดเกลี้ยงไปเเล้ว!
โชคยังดีที่โอสถก่อกำเนิดยังเหลืออยู่ไม่น้อย
“ไม่ต้องห่วง!”
“โอสถมีให้เจ้ากินตลอด, ส่วนศิลาวิญญาณเดี๋ยวพวกเราค่อยหาวิธี”
หลินเสวียนยกยิ้ม, จากนั้นเขาก็ยกเลิกวิชากายายักษ์ทองคำแล้วกินโอสถก่อกำเนิดลงไปอีกหนึ่งเม็ด
……
“เห้อ…ข้าคิดว่าตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการหลอมสร้างชุดเสื้อผ้าสมบัติวิญญาณให้ตัวเองก่อน!”
ทันใดนั้น, หลินเสวียนก็มองเศษผ้าที่ติดอยู่บนร่างกายของตัวเอง เเล้วพูดพึมพำอย่างรู้สึกอับอาย
พลังของวิชากายายักษ์ทองคำนั้นไม่ต้องพูดถึงว่าทรงพลังมากขนาดใหน…ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือ ทุกครั้งหลังใช้ เขาจะต้องเปลือยกาย!
ใช้วิชากายายักษ์ทองคำหนึ่งครั้ง ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าหนึ่งชุด
“จริงสิ, พอดีเลย!”
“หนังของจระเข้เกราะเหล็กยังอยู่, มันคงจะพอหลอมสร้างเสื้อผ้าได้สักสองสามชุด”
หลินเสวียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง, จากนั้นเขาก็หยิบเกราะหนังของจระเข้เกราะเหล็กออกมาเเล้วเริ่มหลอมสร้างชุดคลุม!
หลินเสวียนไม่ได้คาดหวังกับชุดคลุมมากนัก
เพราะว่าตอนนี้เขามีวิชากายายักษ์ทองคำอยู่แล้ว, การป้องกันของเขาจึงไม่ด้อยไปกว่าสมบัติวิญญาณระดับสีเหลืองขั้นสูง
เเละถ้าหากวิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะเลื่อนระดับสำเร็จ, หลินเสวียนมั่นใจว่าการป้องกันของเขาจะสามารถเทียบเท่ากับสมบัติวิญญาณระดับลึกลับได้เลย
ดังนั้น บทบาทของชุดคลุมจึงเป็นเพียงแค่การปกปิดร่างกายเท่านั้น
……
หลินเสวียนเคยหลอมสร้างเชือกพันวิญญาณมาเเล้ว, การหลอมสร้างชุดคลุมจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ไม่นานหลังจากนั้น, เกราะหนังของจระเข้เกราะเหล็กก็กลายเป็นชุดเกราะที่ดูองอาจ…เเละหลินเสวียนสะบัดมือเบาๆ ชุดเกราะก็กลายเป็นชุดคลุมยาวสีเขียว
เมื่อหลินเสวียนบังคับในใจ, ชุดคลุมสีเขียวก็มาสวมใส่บนตัวหลินเสวียนโดยอัตโนมัติเเละทำให้เขาดูสง่างามเป็นพิเศษ
“ใหนๆก็หลอมสร้างแล้วทั้งที, งั้นก็มาหลอมสร้างของใช้ต่างๆให้ครบชุดเลยละกัน!”
หลินเสวียนมองชุดคลุมของเขาอย่างพึงพอใจ, จากนั้นเขาก็เริ่มหลอมสร้างของใช้ต่างๆต่อ
เขาเริ่มหยิบเกราะหนัง, เลือด, และกระดูกของจระเข้เกราะเหล็กออกมา, จากนั้นเขาก็หลอมสร้างพวกมันเป็นของใช้ต่างๆทั้งหมด
รองเท้าจระเข้เกราะเหล็ก, สมบัติระดับสีเหลืองขั้นสูง!
เข็มขัดหนังจระเข้เกราะเหล็ก, สมบัติระดับสีเหลืองขั้นต่ำ!
เข็มสังหารเจ็ดเล่ม, สมบัติระดับสีเหลืองขั้นต่ำ!
หลังจากเขาสวมใส่ของใช้พวกนี้ทั้งหมด, ตอนนี้แม้แต่ผมของเขาก็ยังถูกมัดเอาไว้ด้วยเข็มสังหารเจ็ดเล่ม, เวลาลอบโจมตีมันคงจะมีประโยชน์มาก
[หลังจากการหลอมสร้างอาวุธอย่างต่อเนื่อง, คัมภีร์หลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติก็ตื่นขึ้นเเละเลื่อนระดับเป็นระดับลึกลับขั้นต่ำ!]
[คัมภีร์หลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ เปลี่ยนชื่อเป็น: วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ!]
[เคล็ดวิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติทั้งหมดเลื่อนระดับเป็นระดับลึกลับขั้นต่ำ, นอกจากนี้ ยังคิดค้นเคล็ดวิชายกระดับอาวุธที่สามารถใช้เสริมความแข็งแกร่งและยกระดับสมบัติวิญญาณได้!]
“เคล็ดวิชายกระดับอาวุธ?”
หลินเสวียนรู้สึกสนใจวิชานี้มาก!
จากที่บันทึกเอาไว้, ตอนนี้เคล็ดวิชายกระดับอาวุธสามารถยกระดับสมบัติระดับลึกลับลงไป ให้กลายเป็นสมบัติวิญญาณระดับลึกลับขั้นต่ำได้เท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น, นั่นมันก็น่าทึ่งมากแล้ว!
เพราะว่าวิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติสามารถพัฒนาตัวเองได้…ดังนั้น เคล็ดวิชายกระดับอาวุธก็คงจะสามารถพัฒนาตัวเองได้เช่นกัน
[ค่ายกล!]
[นายท่าน, ถ้าท่านต้องการใช้เคล็ดวิชายกระดับอาวุธ, ท่านต้องเรียนรู้การสลักลวดลายค่ายกลก่อน!] วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติกล่าว
“ค่ายกลงั้นหรือ?” หลินเสวียนพยักเข้าใจ
สมบัติวิญญาณระดับลึกลับขึ้นไปนั้น…แน่นอนว่าจะต้องใช้ค่ายกล!
เคล็ดวิชายกระดับอาวุธนั้น จริงๆแล้วมันก็คือการใช้ลวดลายค่ายกลแทนที่ลวดลายเดิม…เพื่อยกระดับสมบัติวิญญาณนั้นๆ
[ใช่แล้ว, ขอแค่นายท่านเรียนรู้ค่ายกล!]
[ข้าเชื่อว่าสมบัติวิญญาณของนายท่านทั้งหมด, ข้าสามารถยกระดับให้กลายเป็นสมบัติวิญญาณระดับลึกลับขั้นต่ำได้ทั้งหมด!]
วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติกล่าวอย่างมั่นใจ
“เรียนรู้ค่ายกล”
“ตามหาเตาปรุงโอสถและเปลวเพลิงโอสถ”
หลินเสวียนครุ่นคิดถึงสิ่งที่ต้องทำ, จากนั้นเขาก็พูดว่า
“ไม่ต้องห่วง, เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง!”
การเรียนรู้ค่ายกลนั้นไม่ใช่เรื่องยาก
เพราะตอนนี้หลินเสวียนขาดแค่หยกน้ำแข็งอายุร้อยปี เขาก็สามารถผ่านการสอบเข้าสายในได้แล้ว
เเละเมื่อเข้าสายในได้สำเร็จ หลินเสวียนก็จะสามารถเลือกเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นต่ำได้หนึ่งอย่าง
แน่นอนว่าเคล็ดวิชาค่ายกลก็จะเป็นหนึ่งในตัวเลือกนั้น
เพียงแต่, คนส่วนใหญ่จะเลือกเคล็ดวิชาฝึกฝนพลังปราณมากกว่า
ดังนั้น…สิ่งที่หาได้ยากที่สุดในตอนนี้สำหรับเขาก็คือเตาปรุงโอสถและเปลวเพลิงโอสถ!
……
“ศิษย์พี่หลิน ท่านว่างหรือไม่?”
“ตอนนี้, มีศิษย์สายในที่ชื่อเวินหานมาหาท่าน”
“นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขามาหา!”
ในขณะที่หลินเสวียนกำลังรู้สึกยินดี, เสียงของหลิงเอ๋อก็ดังมาจากข้างนอก
“เวินหาน?” หลินเสวียนรู้สึกสนใจชื่อนี้เล็กน้อย
เวินหานเคยซื้อโอสถก่อกำเนิดหนึ่งเตาจากหลินเสวียน
แต่น่าเสียดายที่ เขายังขาดการจ่ายศิลาวิญญาณอีกสองร้อยก้อน เเละเขาบอกว่าจะนำมาให้ภายในสามวัน
ต่อมา หลินเสวียนต้องไปทำภารกิจการทดสอบ, มันจึงทำให้เขาพลาดนัด
“หลิงเอ๋อ, เจ้าให้ศิษย์พี่เวินหานรออยู่ข้างล่างก่อน…ข้าจะลงไปเดี๋ยวนี้!”
หลินเสวียนจัดแจงเสื้อผ้าเล็กน้อย, จากนั้น เขาก็ลงไปข้างล่าง
ณ ตอนนี้, เวินหานกำลังนั่งรออยู่บนเก้าอี้
บนร่างกายของเวินหานมีบาดแผลที่น่ากลัวอยู่หนึ่งแผล, ถึงแม้ว่าจะพันผ้าเอาไว้แล้ว…แต่มันก็ยังคงมีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา
ดูเหมือนว่าสถานการณ์ตอนนี้ของเขาจะไม่ค่อยดีนัก
“ฟุ่บ!”
จิตสำนึกของเวินหานดูเหมือนจะไวมาก, เพราะเมื่อหลินเสวียนแค่เหลือบมองเขา เขาก็ลืมตาขึ้นทันที
“ศิษย์พี่เวินหาน!”
“สวัสดี, ศิษย์น้องหลิน!”
เมื่อเวินหานเห็นว่าเป็นหลินเสวียน, สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลง จากนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นทักทาย
“ศิษย์พี่เวิน, ท่านไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น”
“ศิษย์พี่มีอาการบาดเจ็บอยู่, เรามานั่งคุยสบายๆกันเถอะ”
หลินเสวียนยิ้ม, แล้วก็นั่งลง
เมื่อเวินหานได้ยินเช่นนั้น, เขาก็ไม่เกรงใจแล้วนั่งลงข้างๆหลินเสวียน
“ศิษย์น้องหลิน!”
“ก่อนหน้านี้ข้าเคยมาหาเจ้า, แต่ว่า เจ้าไม่อยู่” เวินหานพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
“ข้าเคยบอกแล้วว่าศิลาวิญญาณสองร้อยก้อนนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่, ศิษย์พี่ไม่ต้องเก็บมันมาใส่ใจหรอก!” หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
“แบบนั้นไม่ได้!” เวินหานส่ายหัวแล้วพูดต่อ
“เดิมทีข้าเตรียมศิลาวิญญาณสองร้อยก้อนเอาไว้แล้ว”
“เเต่ช่วงก่อนหน้านี้ข้าทะลวงระดับ ทำให้ใช้ศิลาวิญญาณพวกนั้นหมดไป”
เวินหานลังเลเล็กน้อย, แล้วพูดออกมา
“วันนี้ข้ามาที่นี่, ก็เพื่อที่จะถามศิษย์น้องหลินว่านอกจากสมุนไพรแล้ว ข้าสามารถใช้สิ่งอื่นแทนศิลาวิญญาณได้หรือไม่?” เวินหานพูดอย่างรู้สึกอับอาย
เวินหานเป็นคนสันโดษ, แต่ว่าเขาเป็นคนที่รักษาสัญญา…ดังนั้นเขาจะไม่ติดหนี้ใคร
“สิ่งอื่น?” หลินเสวียนขมวดคิ้ว
“ที่ข้ามีก็คือเลือดสัตว์อสูร, ถ้าศิษย์น้องสนใจเลือดชนิดไหนก็หยิบไปได้เลย!”
“หรือเอาไปทั้งหมดเลยก็ได้!”
เวินหานพูดจบ, เขาก็หยิบขวดโอสถสิบกว่าขวดออกมา
บนขวดโอสถแต่ละขวด, มีชื่อของเลือดสัตว์อสูรติดอยู่
“นี่คือเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์งั้นหรือ?”
หลินเสวียนมองไปรอบๆ, แล้ว สายตาของเขาก็หยุดลงที่ขวดโอสถขวดหนึ่ง
ในขวดโอสถสิบกว่าขวด, มีขวดหนึ่งที่ติดป้ายว่าเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์!
หลินเสวียนจำได้ว่าเลือดของสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์เป็นเลือดที่เหมาะสมที่สุดสำหรับวิชาหลอมสมุนไพรด้วยโลหิตระดับลึกลับ
“ข้าเอาแค่ขวดนี้ก็พอ!”
หลินเสวียนชี้ไปที่ขวดโอสถของเลือดสัตว์อสูรนกฟีนิกซ์ แล้วตัดสินใจ
“แบบนี้มัน…”
เมื่อเวินหานได้ยินเช่นนั้น, เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
……………