บทที่ 9 : ราชาหมี!

บทที่ 9 : ราชาหมี!

ในชั่วขณะหนึ่ง เฉินหยู เฟิงเต๋อ และคนอื่นๆต่างก็ชะงักงัน

ภารกิจล่าหมีเหล็กสีน้ำตาลครั้งนี้ ก็เพื่อแต้มภารกิจและรางวัลศิลาวิญญาณไม่ใช่หรือ?

แต่เล่อเฟิงและติงจิ่วฮุยกลับไม่สนใจ​เลย?

แล้วจุดประสงค์ที่แท้จริงของพวกเขาคืออะไรกันแน่?

"ไม่ใช่แค่ดีหมีและอุ้งเท้าของหมีเหล็กสีน้ำตาลสองตัวนี้เท่านั้น ต่อให้เป็นตัวอื่นๆข้างหน้า พวกเราก็ไม่เอาเช่นกัน" ติงจิ่วฮุยเสริมขึ้น

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินหยู เฟิงเต๋อ และเด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็น ต่างมองตากันด้วยความสนใจ

จากข้อมูลที่ได้มา บริเวณนี้มีฝูงหมีเหล็กสีน้ำตาลกลุ่มเล็กๆอยู่

ด้วยฝีมือของเล่อเฟิงและทุกคน การจัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลแบบเมื่อกี้…ก็ไม่น่าจะยากนัก

"ถ้าเล่อเฟิงพูดจริง ภารกิจครั้งนี้ พวกเราก็จะได้แต้มภารกิจจำนวนมาก คงพอที่จะเอาไปแลกวิชาขั้นกลางได้สักวิชาหนึ่ง" เฉินหยูคิดในใจอย่างตื่นเต้น

เขากำลังจะทะลวงไปยังระดับเปิดเส้นชีพจรแล้ว ยังไงก็ต้องการวิชาฝึกฝนที่ดีสักวิชา เพื่อที่จะไม่ตามหลังศิษย์สายในมากเกินไป

"ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามหน่อย เล่อเฟิงและศิษย์พี่ติงต้องการอะไรจากพวกเรากันแน่?" เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นถามขึ้น

พวกเขาไม่ใช่คนโง่ อีกฝ่ายจะไม่ยอมเสี่ยงอันตรายโดยไม่จำเป็นเเน่นอน

"เป้าหมายของพวกเราคือ "ราชาหมี" ที่อยู่ในถ้ำกลางป่าด้านหน้านู่น…เเต่ถ้าพูดให้ชัดก็คือดีหมีของราชาหมี" เล่อเฟิงพูดอย่างตรงไปตรงมา

ราชาหมี? ดีหมีของราชาหมี?

เฉินหยูและคนอื่นๆ รู้สึกเสียวสันหลังวาบ…แค่ได้ยินคำว่า "ราชาหมี" ก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

แค่หมีเหล็กสีน้ำตาลธรรมดายังแข็งแกร่งขนาดนี้ แล้วราชาหมีจะแข็งแกร่งขนาดใหน

"ดีหมีของราชาหมี เมื่อนำไปผสมกับวัตถุดิบอื่นๆ จะสามารถใช้ปรุง "น้ำดีหมี" ซึ่งมีสรรพคุณช่วยในการทะลวงระดับพลังได้ และมันมีประโยชน์กับข้าและศิษย์พี่ติงมาก" เล่อเฟิงอธิบายอย่างใจเย็น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินหยูและคนอื่นๆก็เข้าใจในทันที

ระดับพลังของเล่อเฟิงนั้นติดอยู่ที่ระดับเปิดเส้นชีพจรขั้นกลางมาสักพักแล้ว อีกไม่กี่อึดใจก็จะทะลวงไปยังระดับเปิดเส้นชีพจรขั้นสูงได้

ส่วนติงจิ่วฮุยก็เช่นกัน เขากำลังพยายามจะทะลวงไปยังระดับเปิดเส้นชีพจรขั้นกลาง

"ดีหมีของราชาหมี" มีประโยชน์กับพวกเขามากกว่าดีหมีและอุ้งเท้าของหมีเหล็กสีน้ำตาลธรรมดา…ดังนั้น พวกเขาจึงยอมสละสิ่งเหล่านั้นอย่างไม่เสียดาย

"แล้วราชาหมีแข็งแกร่งขนาดไหน? เล่อเฟิง เจ้าอยากให้พวกเราช่วยจัดการราชาหมีงั้นเหรอ?" เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นถามด้วยท่าทีลังเล

แค่หมีเหล็กสีน้ำตาลธรรมดา เขาก็รับมือแทบไม่ไหวแล้ว…ถ้าเจอกับราชาหมี เขาคงโดนฆ่าตายในพริบตาแน่ๆ

"หึ! พวกเจ้าจะไปรับมือกับราชาหมีไหวได้ยังไงกัน" ติงจิ่วฮุยพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก

"ตอนนั้น ข้ากับเล่อเฟิงจะร่วมมือกันจัดการราชาหมีเอง ส่วนพวกเจ้ามีหน้าที่แค่รบกวนและล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลธรรมดาให้ห่างออกไปก็พอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ถ้าไม่ต้องให้พวกเราไปสู้กับราชาหมี ก็ไม่มีปัญหาอะไร" เฉินหยูพยักหน้าตอบรับ

เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นและเฟิงเต๋อ ก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

เพราะยังไงเป้าหมายของพวกเขาก็คือแต้มภารกิจจำนวนมากอยู่แล้ว

"แต่ข้าขอพูดไว้ก่อน ใครก็ตามที่คิดจะหนีกลางคัน ผลประโยชน์ทั้งหมดที่ได้มาก่อนหน้านี้จะถูกริบทั้งหมด!" ติงจิ่วฮุยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ทุกคนต่างก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้ เพราะการหนีกลางคันในการทำภารกิจเป็นทีม ถือเป็นเรื่องที่น่าอับอาย

หลังจากตกลงกันได้แล้ว พวกเขาก็เริ่มแบ่งผลประโยชน์จากหมีเหล็กสีน้ำตาลทั้งสองตัว

"ตามธรรมเนียม ก็แบ่งตามความพยายามและผลงาน" เล่อเฟิงกล่าว

ไม่นาน ผลประโยชน์จากหมีเหล็กสีน้ำตาลสองตัวก็ถูกแบ่งออกเป็นสิบส่วน

เฉินหยูที่จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลได้หนึ่งตัว ได้รับส่วนแบ่งมากที่สุดถึงห้าส่วน เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นและเด็กสาวร่างบาง ได้คนละสองส่วน ส่วนเฟิงเต๋อที่โดนซัดปลิวไปตั้งแต่แรก ได้รับส่วนแบ่งเพียงส่วนเดียว

ทุกคนต่างก็ไม่มีข้อโต้แย้งกับการแบ่งครั้งนี้ เพราะภารกิจแบบนี้มักจะแบ่งผลประโยชน์ตามผลงาน เพื่อป้องกันคนขี้โกง

"เอาล่ะ ไปต่อกันเถอะ" เล่อเฟิงและติงจิ่วฮุย เดินนำหน้าเข้าไปในป่าอย่างระมัดระวัง

หลังจากเข้ามาในป่าแล้ว เล่อเฟิงก็หยิบน้ำผึ้งออกมาอีกกระปุกหนึ่ง

น้ำผึ้งของเขานั้นเป็นสูตรพิเศษที่ได้ผลกับหมีเหล็กสีน้ำตาล ส่วนน้ำผึ้งทั่วไปนั้นใช้ไม่ได้ผล

ไม่นานนัก ก็มีหมีเหล็กสีน้ำตาลสามตัวพุ่งออกมาจากส่วนลึกของป่า แต่ละตัวก็ใหญ่ไม่แพ้สองตัวก่อนหน้านี้

"ทุกคน ลองปรับตัวกับการต่อสู้ในป่าดู" เล่อเฟิงสั่งการ

จากนั้นเขาก็สะบัดดาบโบราณในมือ สร้างบาดแผลและล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลตัวหนึ่งออกไป

ส่วนหมีเหล็กสีน้ำตาลอีกสองตัว ให้ติงจิ่วฮุย เฉินหยู และคนอื่นๆรับมือ

คราวนี้ ติงจิ่วฮุยรับมือกับหมีเหล็กสีน้ำตาลหนึ่งตัวเพียงลำพัง

ส่วนอีกตัวหนึ่ง ให้เฉินหยู เฟิงเต๋อ เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็น และเด็กสาวร่างบางรับมือร่วมกัน

เห็นได้ชัดว่า เล่อเฟิงและติงจิ่วฮุย ต้องการให้ทั้งสี่คนคุ้นเคยกับการต่อสู้กับหมีเหล็กสีน้ำตาลมากขึ้น

การต่อสู้ในป่า โดยใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์ จะทำให้การรับมือกับหมีเหล็กสีน้ำตาลที่เคลื่อนไหวช้า ง่ายกว่าการต่อสู้ในที่โล่ง

ฉัวะ! ฉัวะ!

ไม่นานนัก เล่อเฟิงก็จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลตัวหนึ่งได้สำเร็จ

ส่วนติงจิ่วฮุย ก็ทำให้หมีเหล็กสีน้ำตาลอีกตัวหนึ่งบาดเจ็บสาหัส ส่วนการจัดการมันเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

ทางด้านเฉินหยูและอีกสามคน

โดยมีเฉินหยูเป็นกำลังหลัก ส่วนอีกสามคนคอยรบกวน การต่อสู้จึงค่อนข้างราบรื่น

ไม่นานหลังจากนั้น

"หมัดเหล็กผ่าปฐพี!" เฉินหยูรวบรวมพลังทั้งหมด ซัดหมัดเข้าที่ท้ายทอยของหมีเหล็กสีน้ำตาล จนหัวของมันแตกกระจาย ร่างกายอันใหญ่โตล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง

เกือบจะพร้อมกันนั้น ติงจิ่วฮุยก็จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลอีกตัวหนึ่งได้สำเร็จ

เมื่อมีประสบการณ์และเทคนิคมากขึ้น หมีเหล็กสีน้ำตาลสามตัวก็ถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย

"ต่อไป พวกเจ้าสี่คน รับมือกับหมีเหล็กสีน้ำตาลสองตัว" เล่อเฟิงครุ่นคิดแล้ววสั่งการต่อ

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเค้นศักยภาพของเฉินหยูและอีกสามคนออกมาให้มากขึ้น

เฉินหยูไม่มีข้อโต้แย้ง เพราะเขามีกำลังเหลือเฟือ แถมยังต้องการประสบการณ์มากขึ้นด้วย

ทั้งหกคน เดินทางต่อไป

คราวนี้ พวกเขาเจอกับหมีเหล็กสีน้ำตาลห้าตัว ซึ่งมีจำนวนมากกว่าครั้งก่อนเกือบสองเท่า

เล่อเฟิงอาสาล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลไปสองตัว ติงจิ่วฮุยรับมือกับหนึ่งตัว ส่วนที่เหลืออีกสองตัว ให้เฉินหยูและอีกสามคนรับมือ

คราวนี้ เฉินหยูร่วมมือกับเฟิงเต๋อในการรับมือกับหมีเหล็กสีน้ำตาลหนึ่งตัว

โดยมีเฉินหยูเป็นกำลังหลัก ทั้งสองคนจึงสามารถรับมือได้อย่างสบายๆ

ส่วนเด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นและเด็กสาวร่างบาง ร่วมมือกันรับมือกับอีกตัวหนึ่ง…แม้จะค่อนข้างลำบาก แต่การเอาตัวรอดก็ไม่ใช่เรื่องยาก

โครม!

คราวนี้ เฉินหยูซัดหมัดจัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลได้เร็วกว่าติงจิ่วฮุยเสียอีก แต่นั่นก็เพราะมีเฟิงเต๋อคอยช่วยรบกวน

จากนั้น เฉินหยูและเฟิงเต๋อ ก็ไปช่วยเด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นและเด็กสาวร่างบาง

หลังจากนั้นไม่นาน…หมีเหล็กสีน้ำตาลหกตัว ก็ถูกจัดการได้ทั้งหมด

เล่อเฟิงจัดการไปสองตัว ติงจิ่วฮุยจัดการไปหนึ่งตัว ส่วนเฉินหยูและอีกสามคน จัดการไปสองตัว โดยมีเฉินหยูเป็นกำลังหลักในการจัดการทั้งสองตัว

"ดูเหมือนว่าเฉินหยูจะสามารถรับมือกับหมีเหล็กสีน้ำตาลหนึ่งตัวได้สบายๆเลยนี่" เล่อเฟิงพูดด้วยความประหลาดใจ

ยิ่งสมาชิกในทีมแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะได้ดีหมีของราชาหมีก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

หลังจากพักผ่อนสักครู่

ทุกคนก็เดินทางต่อไปอย่างช้าๆ

ครึ่งวันต่อมา

ทุกคนได้จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลไปได้ทั้งหมดประมาณยี่สิบถึงสามสิบตัว และมันทำให้ทุกคนเริ่มคุ้นเคยกับการต่อสู้กับหมีเหล็กสีน้ำตาลมากขึ้น

เฉินหยูยังคงได้รับส่วนแบ่งมากที่สุด

จากหมีเหล็กสีน้ำตาลเกือบสามสิบตัว เฉินหยูได้รับส่วนแบ่งอย่างน้อยห้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ คิดเป็นแต้มภารกิจมากกว่าสองพันแต้ม เเละนี่ยังไม่รวมศิลาวิญญาณเลยด้วยซ้ำ

ผลตอบแทนมากมายขนาดนี้ ทำให้เฉินหยูดีใจจนเนื้อเต้น

แม้แต่ติงจิ่วฮุยก็ยังอดอิจฉาเฉินหยูไม่ได้ แต่เฉินหยูก็แสดงฝีมือออกมาอย่างยอดเยี่ยม ไม่แพ้ศิษย์ระดับเปิดเส้นชีพจรขั้นต้นเลย มันจึงทำให้เขาไม่มีอะไรจะพูด

เมื่อยามค่ำมาถึง ทั้งหกคนก็ทำการพักผ่อนข้างนอกหนึ่งคืน

….

รุ่งเช้าวันต่อมา

ทั้งหกคนเดินทางไปถึงส่วนลึกของป่า จนเบื้องหน้าปรากฏถ้ำขนาดใหญ่

บริเวณรอบๆถ้ำ มีร่องรอยของหมีเหล็กสีน้ำตาลอยู่…เห็นได้ชัดว่า ที่นี่คือรังของหมีเหล็กสีน้ำตาล

"เท่าที่ดู หมีเหล็กสีน้ำตาลในถ้ำนี้…มากกว่าครึ่ง ถูกพวกเราล่อออกมาฆ่าหมดแล้ว”

“หมีเหล็กสีน้ำตาลที่เหลืออยู่จึงระวังตัวมากขึ้น เเละนี่อาจเป็นเพราะราชาหมีก็ได้” เล่อเฟิงวิเคราะห์

"งั้นก็คงต้องบุกเข้าไปแล้วล่ะ" ติงจิ่วฮุยพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เล่อเฟิงพยักหน้า ในที่สุดก็ถึงเวลาต้องเผชิญหน้ากันตรงๆแล้ว

เฉินหยูและคนอื่นๆหายใจเข้าลึกๆ ในที่สุดก็มาถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว

พวกเขาไม่สามารถถอนตัวได้ในตอนนี้ ไม่อย่างนั้น ผลประโยชน์ที่ได้มาก่อนหน้านี้จะสูญเปล่า

เเต่เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินหยูก็อดทึ่งในแผนการอันแยบยลของเล่อเฟิงและติงจิ่วฮุยไม่ได้

"ไป!"

เล่อเฟิงถือดาบโบราณ พุ่งเข้าไปในถ้ำก่อนใคร

ติงจิ่วฮุยและเฉินหยู ก็รีบตามไปติดๆ

ฉึก!

เล่อเฟิงสะบัดดาบเพียงไม่กี่ครั้ง ก็จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลไปได้หนึ่งตัว

นิ้วใบหลิว!

หมัดเหล็กผ่าปฐพี!

ติงจิ่วฮุยและเฉินหยู ร่วมมือกันโจมตีอย่างรวดเร็ว จัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลอีกตัวหนึ่งได้ในเวลาไม่นาน

เสียงร้องของหมีเหล็กสีน้ำตาลสองตัวที่ถูกฆ่าตาย ทำให้หมีเหล็กสีน้ำตาลตัวอื่นๆที่อยู่ใกล้ๆตกใจ จากนั้นก็มีเงาหลายร่างพุ่งออกมาจากถ้ำ

กรรรร!!

เสียงคำรามอันดังกึกก้องดังมาจากส่วนลึกของถ้ำ ตามมาด้วยกระแสลมแรงและกลิ่นคาวเลือดจางๆ

รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทำให้ทุกคนรู้สึกหายใจติดขัด

"นั่นคือเสียงของราชาหมี!" เล่อเฟิงเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย

แต่หลังจากนั้นแววตาของเขากลับเข้มขึ้น

ตามแผนที่วางไว้…ทั้งหกคนจะแยกย้ายกันไปคนละทิศทาง เพื่อล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลให้ออกมา

"ช่วยข้าด้วย..."

เเต่เด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นพลาดท่า โดนหมีเหล็กสีน้ำตาลหกเจ็ดตัวล้อมเอาไว้

โชคดีที่บังเอิญว่าเฉินหยูอยู่ใกล้ๆพอดี

เขาหยิบก้อนหินสองสามก้อน ขว้างอย่างรุนแรงใส่หมีเหล็กสีน้ำตาลสามตัว จนทำให้พวกมันคำรามด้วยความโกรธ

ด้วยวิธีนี้ เฉินหยูจึงล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลมาได้สามตัว

….

ในตอนนี้

นอกจากเล่อเฟิงและติงจิ่วฮุยแล้ว ภารกิจของคนอื่นๆคือการล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลให้ออกมาให้มากที่สุด

เฉินหยูล่อมาได้สามตัว เฟิงเต๋อและเด็กหนุ่มหน้ามีแผลเป็นล่อมาได้สามและสี่ตัวตามลำดับ

ส่วนเด็กสาวร่างบางนั้นโชคดีหน่อย ล่อมาได้แค่สองตัว

ทั้งหมดสิบสองตัว!

นี่เป็นไปตามแผนที่วางไว้แล้ว

ถึงแม้ว่าบริเวณใกล้ๆ จะยังมีหมีเหล็กสีน้ำตาลอยู่อีกเจ็ดแปดตัว แต่ดาบโบราณในมือของเล่อเฟิงนั้นทรงพลังมาก เขาสามารถจัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลได้ภายในหนึ่งหรือสองกระบวนท่าเท่านั้น

"พวกเจ้าไม่ต้องสู้ แค่ล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลพวกนี้ให้ออกไปให้ไกลที่สุดก็พอ" เล่อเฟิงตะโกนบอก ขณะที่กำลังต่อสู้

ไม่นานนัก ศิษย์ระดับหลอมกายทั้งสี่คนก็ล่อหมีเหล็กสีน้ำตาลสิบสองตัวให้ออกไปไกลประมาณสิบกว่าจั้ง

ทันใดนั้นเอง

โครม!

มันเกิดแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยที่ปากถ้ำ ตามมาด้วยฝุ่นควันจำนวนมาก

ท่ามกลางฝุ่นควัน ปรากฏเงาของหมีตัวใหญ่มหึมา

หมีสีน้ำตาลเงินตัวหนึ่ง ที่มีขนาดใหญ่กว่าหมีเหล็กสีน้ำตาลธรรมดาถึงครึ่งหนึ่ง กำลังก้าวออกมาจากถ้ำ

"ราชาหมี!"

เฉินหยูที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าจั้ง ยังรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

ตอนนี้ เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวได้อย่างชัดเจน

….

ดาบไล่ล่าวิญญาณ!

หลังจากที่เล่อเฟิงจัดการหมีเหล็กสีน้ำตาลตัวหนึ่งได้แล้ว เขาก็พุ่งขึ้นไปกลางอากาศ ฟาดดาบไปที่ราชาหมีอย่างรวดเร็ว

ฉึกกกก!

ดาบโบราณสร้างบาดแผลได้เพียงเล็กน้อยบนร่างกายของราชาหมี

กรรรรร!!!

เสียงคำรามอันน่าตกใจดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ตามมาด้วยพายุฝุ่น

โครม!

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้เห็นรายละเอียด ร่างของเล่อเฟิงก็กระเด็นออกไปหลายจั้ง

โชคดีที่วิชาตัวเบาของเขาแข็งแกร่ง เขาจึงสามารถพลิกตัวกลางอากาศ แล้วลงมายืนบนต้นไม้ได้อย่างมั่นคง

เเต่…มันก็มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเล่อเฟิงด้วย

"เล่อเฟิง เจ้าไม่เป็นไรใช่ใหม?" ติงจิ่วฮุยถามด้วยความตกใจ

ด้วยฝีมือระดับเล่อเฟิง เเต่กลับถูกซัดปลิวได้ภายในกระบวนท่าเดียว

"ไม่เป็นไรมาก" เล่อเฟิงเช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ

"เสียงคำรามของราชาหมีมีพลังโจมตีด้วยคลื่นเสียง แถมพลังป้องกันของมันก็สูงเกินคาด ถ้าข้าไม่มีดาบโบราณเล่มนี้ คงทำได้แค่สร้างบาดแผลเล็กๆน้อยๆให้มันเท่านั้น"

……………………….