บทที่ 21 ชายผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังทุกสิ่ง

ฟิลิปสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างรวดเร็ว "สปอร์พวกนี้ทำให้เกิดภาพหลอนได้! เฮ้ โชทาโร่! ตั้งสติหน่อย! ขยับตัวเร็วเข้า!"

โชทาโร่มองเห็นภาพการตายของนารุมิ โซคิจิอีกครั้ง และจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ด้านลบอย่างไม่อาจควบคุมได้

"โชทาโร่! นายเป็นผู้ชายสายฮาร์ดบอยล์ไม่ใช่หรือไง! จะมัวจมปลักอยู่กับความเศร้าในอดีตไปถึงเมื่อไหร่กัน!"

จู่ๆ เสียงของฟิลิปก็ดังก้องเข้ามาในโสตประสาทของโชทาโร่!

เขาได้สติกลับคืนมาในทันที "อา... คู่หู นายพูดถูก"

"ฉันเกือบจะตกหลุมพรางภาพลวงตานี่ซะแล้วสิ!"

โชทาโร่ลุกพรวดขึ้นยืน แล้วใช้กระบองโลหะสกัดกั้นการโจมตีระลอกใหม่ของบิชอปจามาโตะเอาไว้ได้

"ฉันต้องปกป้องลูกค้าของฉัน! ตราบใดที่ฉันยังอยู่ตรงนี้ คุณคางะ ไทโซ จะต้องไม่ได้รับอันตรายเด็ดขาด!"

ทว่าหลังจากที่การโจมตีของบิชอปจามาโตะถูกสกัดเอาไว้ มันกลับไม่ได้ผลีผลามพุ่งเข้ามาโจมตีซ้ำ

โชทาโร่รู้สึกสับสนเล็กน้อย

ฟิลิปรีบเอ่ยเตือนสติขึ้นมาทันที "โชทาโร่ อย่าลืมสิว่าพวกมันมีกันสองตัวนะ!"

โชทาโร่ฉุกคิดขึ้นมาได้ เขาหันขวับไปมองทันที

เขาเห็นว่าชาริออตจามาโตะอีกตัวหนึ่งได้อ้อมผ่านตัวเขาไปจนถึงตัวคางะ ไทโซ และกำลังจะลงมือจู่โจมแล้ว

"หยุดนะ!" โชทาโร่ร้องตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก แต่ทุกอย่างมันสายเกินไปเสียแล้ว

ในวินาทีนั้นเอง บิชอปจามาโตะที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ปล่อยกลุ่มสปอร์ออกมาอีกครั้ง

และในครั้งนี้ สปอร์เหล่านั้นกลับมีอานุภาพการระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวแฝงอยู่

โชทาโร่ไม่ทันระวังตัว

เสียงระเบิดลูกโซ่ขนาดมหึมาดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่อง

เปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่เบื้องบน

โชทาโร่ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขาถูกแรงระเบิดอัดจนลอยละลิ่วไปกระแทกเข้ากับกำแพง ก่อนจะร่วงตกลงมากระแทกพื้น!

โชทาโร่กลิ้งหลุนๆ ไปตามพื้นหลายตลบ กว่าจะหยุดนิ่งลงได้ก็ทุลักทุเลเอาการ

แขกเหรื่อภายในคาสิโนต่างพากันวิ่งหนีแตกกระเจิงไปคนละทิศคนละทางตั้งแต่จามาโตะปรากฏตัวขึ้นแล้ว

แต่โชทาโร่สังเกตเห็นว่ามีอยู่คนหนึ่งที่แตกต่างจากคนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด เขายืนนิ่งเงียบอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้อง โดยไม่มีท่าทีหวาดผวาเลยแม้แต่น้อย

เนื่องจากระบบไฟแสงสว่างพังเสียหาย จึงมองเห็นเพียงแค่เงาร่างลางๆ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง

"ฮิดาริ โชทาโร่ ไอ้งั่งเลือดร้อนที่เอาแต่พุ่งชนไปข้างหน้าอย่างนาย ในตอนนี้ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นนักสืบหรอกนะ!" ชายผู้นั้นก้มมองโชทาโร่ที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้น น้ำเสียงของเขาดูมีเสน่ห์ดึงดูดและแฝงไปด้วยความเยาว์วัย

"แกว่าไงนะ" โชทาโร่เดือดดาลขึ้นมาทันที เขาพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงลุกขึ้นยืน แต่ด้วยความเจ็บปวดที่แล่นริ้วไปทั่วร่าง ทำให้แขนขาของเขาไม่ยอมฟังคำสั่งไปชั่วขณะ

เขาจึงทำได้เพียงปล่อยให้ชายคนนี้ยืนค้ำหัวก้มมองเขาอยู่แบบนั้น

"อ๊าก!!!"

ในตอนนั้นเอง การโจมตีของชาริออตจามาโตะก็เข้าปกคลุมร่างของคางะ ไทโซ

เขาแผดเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด

"หยุดนะ!" โชทาโร่หันขวับไปมองและตะโกนลั่นอย่างบ้าคลั่ง แต่เนื่องจากเขาเพิ่งได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิดเมื่อครู่ การขยับตัวแรงๆ จึงทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

เขาทำได้เพียงเคียดแค้นอย่างไร้ประโยชน์ และทนมองดูคางะ ไทโซถูกฆ่าตายอย่างหมดหนทาง

"ฉันต้องมาทนดูถูกลูกค้าตัวเองถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาเชียวเหรอ" เขาเฝ้าโทษตัวเองอย่างไม่รู้จักจบสิ้น

ฟางอี้ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ในเงามืด เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "หุบปากซะ แล้วเบิกตาดูให้ดีๆ"

เขาเห็นว่าเถาวัลย์หนามที่ชาริออตจามาโตะปล่อยออกมา กำลังจะทิ่มแทงทะลวงร่างของคางะ ไทโซอยู่รอมร่อ

[มันนี่!]

คางะ ไทโซถูกต้อนให้จนมุม จู่ๆ เขาก็ล้วงเอาเมมโมรี่สีเหลืองออกมา แล้วเสียบเข้ากับช่องเชื่อมต่อบนร่างกายของเขา

ร่างกายของเขาแปรสภาพไปในทันที กลายเป็นโดพันท์รูปร่างอ้วนท้วนที่ดูคล้ายกับกระปุกออมสิน!

โชทาโร่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ขณะจ้องมองคางะ ไทโซที่กลายร่างเป็นมันนี่โดพันท์ "นี่มัน... ไอ้ตัวประหลาดที่พาตัวอิซุมิ ยูโกะไปไม่ใช่เหรอ"

"เป็นไปได้ยังไงกัน..."

"ยังไม่เข้าใจอีกงั้นเหรอ" ฟางอี้พูดต่อ "คางะ ไทโซก็คือเจ้าของลานประลองพันทองไงล่ะ"

"นายถูกมันหลอกใช้แล้ว!"

สิ้นคำพูดของฟางอี้

สมองของโชทาโร่ก็ขาวโพลนไปหมด ราวกับถูกลาเตะเข้าที่หัวอย่างจัง!

"คางะ ไทโซคือเจ้าของลานประลองพันทอง เพราะอย่างนั้นเขาถึงได้มาโผล่ในคาสิโนแห่งนี้สินะ!"

โชทาโร่นำเบาะแสจากคดีของอิซุมิ ยูโกะ และคดีของคางะ ไทโซ มาประติดประต่อเข้าด้วยกัน

จู่ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่า แท้จริงแล้วนี่มันคือคดีเดียวกันมาตั้งแต่ต้น!

คางะ ไทโซใช้คำโกหกเรื่องการรวยทางลัดในชั่วข้ามคืน เพื่อล่อลวงผู้คนที่ถูกความโลภครอบงำให้เข้ามาเล่นพนัน จากนั้นก็กลืนกินพวกเขา และกอบโกยความมั่งคั่งมหาศาลไปในท้ายที่สุด

มีผู้คนนับไม่ถ้วนที่ต้องมาพังพินาศเพราะน้ำมือของมัน!

"ถ้างั้นก็หมายความว่า ที่เขาได้รับจดหมายเตือนมรณะ ก็เพราะเขาคือขุมพลังด้านมืดที่คอยสร้างความเดือดร้อนให้กับเมืองฟูโตะงั้นสิ!"

"เพราะฉะนั้น ทุกคนที่ถูกมังกรดำในกระจกตามล่า ล้วนแต่เป็นคนบาปหนาทั้งนั้น! หรือไม่แน่ว่าพวกนั้นอาจจะเป็นโดพันท์กันหมดเลยก็ได้!"

โชทาโร่กระจ่างแจ้งในทันที "ฉันถูกมันปั่นหัวซะหลงกลเลย! นี่ฉันดันไปช่วยเหลือทรราชเข้าซะแล้ว!"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็รู้สึกละอายใจอย่างสุดซึ้งในทันที

ตัดมาที่อีกด้านหนึ่ง

คางะ ไทโซในร่างมันนี่โดพันท์ กำลังพ่นกระสุนพลังงานรูปเหรียญกษาปณ์ออกมาหลายนัดเพื่อสกัดกั้นเถาวัลย์หนามของชาริออตจามาโตะ

แต่มันไม่ใช่โดพันท์สายต่อสู้ พลังรบของมันจึงไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากมายนัก

เถาวัลย์หนามหลายเส้นทะลวงผ่านการป้องกันเข้ามา และพุ่งเข้าแทงทะลุร่างของมันนี่โดพันท์อย่างจัง

"โอ๊ย!! เจ็บเหลือเกิน!" หัวไหล่ของมันนี่โดพันท์ถูกแทงทะลุ

เหรียญกษาปณ์ที่อยู่ภายในร่างกายของมันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ส่งผลให้เหรียญทองจำนวนมากร่วงหล่นกระเด็นออกมาจากตัว

เมื่อเห็นท่าไม่ดี มันนี่โดพันท์ก็พยายามจะวิ่งหนี

แต่แน่นอนว่าชาริออตจามาโตะไม่มีทางเปิดโอกาสให้มันทำแบบนั้นได้

"จามาโตะ! จามาโตะ!"

พื้นดินปริแตกออก กลุ่มเถาวัลย์จำนวนมหาศาลพุ่งพรวดขึ้นมาอย่างรุนแรง พวกมันแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วบริเวณในพริบตาราวกับพืชกินเนื้อ และจู่โจมเข้าใส่คางะ ไทโซจากทุกทิศทุกทาง

ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แขนขาและลำตัวของคางะ ไทโซก็ถูกรัดเอาไว้แน่นหนา และถูกดึงรั้งไปคนละทิศคนละทาง

คางะ ไทโซหันไปมองทางฟางอี้พร้อมกับร้องอ้อนวอน "แกเป็นคนชักใยบงการเรื่องทั้งหมดอยู่เบื้องหลังใช่ไหมล่ะ!"

"ไม่ว่าจะเป็นเงามังกรดำในกระจก หรือว่าโดพันท์สองตัวนี้ พวกมันก็คือลูกน้องของแกทั้งนั้น!"

"ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันให้เงินแกได้นะ!"

"แกอยากได้เท่าไหร่ ฉันก็ให้ได้!"

"ฉันสามารถสูบเลือดสูบเนื้อพวกคนโลภพวกนั้น และกอบโกยความมั่งคั่งมาให้แกได้อย่างไม่สิ้นสุดเลยนะ!"

คางะ ไทโซตะโกนร้องอย่างสิ้นหวังใส่ฟางอี้ "จากนี้ไป คาสิโนแห่งนี้จะเป็นของแก! ฉันยอมเป็นลูกน้องแกก็ได้ ขอแค่ปล่อยฉันไปก็พอ!"

ฟางอี้ยืนฟังคำอ้อนวอนของคางะ ไทโซ โดยที่ท่าทีของเขาไม่ได้หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย

"จัดการปิดบัญชีมันซะ" เขาตอบกลับไปด้วยความเย็นชาและเฉยเมย

บิชอปจามาโตะเมื่อได้รับคำสั่งจากฟางอี้ ก็ทำการปลดปล่อยสปอร์ระเบิดจำนวนมหาศาลออกมาในทันที

สปอร์อณูเล็กจิ๋วแต่ละเม็ด ล้วนเปรียบเสมือนระเบิดอันน่าสะพรึงกลัว ที่แฝงไปด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล

กลุ่มสปอร์ก้อนใหญ่นี้มีรัศมีการระเบิดที่รุนแรงเทียบเท่ากับการโจมตีของพวกผู้ก่อการร้ายเลยทีเดียว

หากปล่อยให้มันกระจายตัวออกไป มันก็แทบจะทำลายล้างพื้นที่บนถนนเส้นนี้ได้ทั้งสายเลยด้วยซ้ำ!

สปอร์เหล่านั้นเข้ากลืนกินร่างของคางะ ไทโซที่ถูกเถาวัลย์พันธนาการเอาไว้

ก่อนจะระเบิดเสียงดังกึกก้อง

ร่างกายของคางะ ไทโซดูราวกับถูกระเบิดจำนวนนับไม่ถ้วนซัดกระหน่ำเข้าใส่

ตูม! ตูม! ตูม!

การระเบิดครั้งใหญ่ปลดปล่อยเปลวเพลิงและกระแสลมร้อนระอุออกมา ทั่วทั้งคาสิโนถูกเสาเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวทะลวงทะลุในพริบตา!

ราวกับว่ามีอสูรกายเพลิงยักษ์กำลังแผดเสียงคำราม

มันนี่เมมโมรี่ถูกความร้อนสูงทำลายล้างอย่างรุนแรง จนหลอมละลายหายไปจนหมดสิ้น!

คางะ ไทโซซึ่งอยู่ใจกลางการระเบิด

ทั่วทั้งร่างของเขาถูกแผดเผาจนกลายเป็นถ่านดำตอตะโกอย่างรวดเร็วภายใต้อุณหภูมิสูง ก่อนจะแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน และปลิวหายไปในอากาศโดยไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย!

"นายเป็นใครกันแน่" โชทาโร่ตัวสั่นเทาขณะฝืนยันตัวลุกขึ้นยืน เขาจ้องมองไปที่ฟางอี้ซึ่งยืนอยู่ในเงามืดห่างออกไป

เขาย่อมตระหนักได้แล้วว่า ชายผู้นี้ก็คือไรเดอร์ปริศนาที่เขาพยายามตามหาตัวมาตลอดนั่นเอง

"วันนี้ ฉันจะต้องเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของนายให้ได้!"