บทที่ 15: การประมูลเพื่อการกุศล

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานกาล่าการกุศลซึ่งจัดโดยคุณจอห์นสัน ดักลาส แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ณ ที่นี้ ล้วนเป็นผู้นำในสาขาอาชีพของตน และการปรากฏตัวของพวกท่านคือการสนับสนุนที่ดีที่สุดสำหรับงานการกุศลในครั้งนี้"

"ลำดับต่อไป ขอเชิญคุณจอห์นสัน ดักลาส ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์บนเวทีครับ"

ในขณะที่ลู่หนิงกำลังรู้สึกเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายระหว่างความเป็นและความตาย งานกาล่าก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการเสียที

ในแง่หนึ่ง มันช่วยชีวิตเขาไว้ได้ทันท่วงที

สี่สาวทายาทมหาเศรษฐีผู้เลอโฉมระดับแถวหน้าต่างตกลงกันอย่างเงียบๆ ว่าจะยุติศึกทันทีที่งานกาล่าเริ่มต้นขึ้น และเก็บเอาไว้ปะทะกันในวันหลัง

จอห์นสันก้าวขึ้นเวทีด้วยใบหน้าเบิกบาน คำพูดอันชาญฉลาดและเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ขันของเขาเรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว... แน่นอนว่างานกาล่าการกุศลย่อมหนีไม่พ้นเรื่องของการทำการกุศล

บุคคลที่มีชื่อเสียงจากหลากหลายวงการต่างนำสิ่งของมาร่วมประมูล รายได้จากการประมูลจะถูกนำไปบริจาคให้กับองค์กรที่กำหนดไว้ในนามของงานกาล่าเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้

ตัวอย่างเช่น หลินหว่านหนิงได้บริจาคต่างหูเพชรของเธอ แน่นอนว่าลู่จิ่งหรานจะต้องเป็นผู้ประมูลซื้อกลับคืนมาในท้ายที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ยังมีซูเปอร์สตาร์ฮอลลีวูดบางคนที่นำสิ่งของหลากหลายประเภทมาร่วมบริจาค

แน่นอนว่าของเหล่านั้นล้วนมีมูลค่าคู่ควรแก่การสะสมในระดับหนึ่ง ไม่มีใครเห็นคนอื่นเป็นไอ้งั่งหรอกนะ ทุกคนต่างมีไหวพริบ และสามารถประเมินราคาสิ่งของเกือบทุกชิ้นได้

เว้นเสียแต่ว่าจะมีใครชื่นชอบมันอย่างสุดหัวใจหรือหน้ามืดตามัว โดยทั่วไปแล้วผู้คนจะหยุดประมูลเมื่อราคาพุ่งสูงเกินกว่ามูลค่าจริงของสิ่งของนั้นไปกว่าร้อยละยี่สิบ

แน่นอนว่ามีสิ่งของแปลกๆ บางชิ้นถูกนำมาร่วมประมูลด้วย

ตัวอย่างเช่น ในครั้งนี้ แอนเจลินา โจลี นักแสดงหญิงฮอลลีวูดที่ได้รับการกล่าวขวัญถึงมากที่สุดแห่งปี ผู้โด่งดังจากริมฝีปากอวบอิ่มอันเป็นเอกลักษณ์และเป็นสัญลักษณ์ของความเซ็กซี่แห่งฮอลลีวูด

ปีนี้ถือเป็นปีทองในการทำงานของเธอ และเธอกำลังโด่งดังเป็นพลุแตกในฮอลลีวูด

สิ่งของที่เธอนำมาประมูลในครั้งนี้คือมื้อค่ำใต้แสงเทียนสุดโรแมนติก ส่วนจะมีเรื่องโรแมนติกอะไรเกิดขึ้นตามมาหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละบุคคล โอกาสเปิดให้ขนาดนี้แล้วนี่นา

...สี่สาวทายาทมหาเศรษฐีผู้เลอโฉมระดับแถวหน้าก็นำสิ่งของมาร่วมประมูลเช่นกัน ทว่าสำหรับพวกเธอแล้ว ของบริจาคเหล่านี้แทบจะไม่มีความสำคัญใดๆ เลย

พวกเธอไม่ขาดแคลนผู้ติดตามที่คอยประจบประแจงหรอก มีคนมากมายที่พร้อมจะจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพียงเพื่อแลกกับรอยยิ้มจากหญิงงาม

อิวานกาบริจาคเครื่องประดับทีเอฟรุ่นลิมิเต็ดเอดิชัน

จอร์จินา บลูมเบิร์ก บริจาคภาพวาดของศิลปินชื่อดัง

ปารีส ฮิลตัน ค่อนข้างรอบคอบทีเดียว เธอได้บริจาคสิทธิ์การใช้ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทที่โรงแรมฮิลตันในนิวยอร์กซึ่งครอบครัวของเธอเป็นเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี

นิกกี้ ฮิลตัน บริจาคโคมไฟตั้งโต๊ะที่รังสรรค์ขึ้นเป็นพิเศษโดยแบรนด์บุลการี

สี่สาวทายาทมหาเศรษฐีผู้เลอโฉมระดับแถวหน้าเพียงแค่มาร่วมสนุกเท่านั้น เพราะท้ายที่สุดแล้ว ของเหล่านี้ไม่มีความหมายอะไรกับพวกเธอเลย

ยังไงเสีย จำนวนของขวัญที่พวกเธอได้รับในวันเกิดแต่ละปีก็มากมายจนนับไม่ถ้วนอยู่แล้ว

ส่วนลู่หนิงนั้นได้บริจาคนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ คอมพลิเคชันส์ โครโนกราฟ ที่เขาสวมเมื่อเช้านี้... สำหรับสินค้าชิ้นแรกของการประมูล จอห์นสัน ดักลาส ผู้เป็นเจ้าภาพได้นำแจกันเคลือบทองคำจากฝรั่งเศสซึ่งสั่งทำพิเศษสำหรับราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่สิบสี่มาประมูล

ราคาเริ่มต้นอยู่ที่แปดหมื่นดอลลาร์ ในขณะที่ตัวแจกันเองมีมูลค่าประมาณสองแสนดอลลาร์

ทันทีที่การประมูลเริ่มต้นขึ้น ผู้ติดตามของจอห์นสัน ดักลาส ต่างก็เสนอราคากันอย่างกระตือรือร้น

ราคาพุ่งทะลุสองแสนดอลลาร์อย่างรวดเร็ว ทุกการเสนอราคานับจากนี้ไปคือมูลค่าเพิ่มของจอห์นสัน

หลังจากราคาแตะสามแสนดอลลาร์ การเสนอราคาก็เริ่มช้าลง

ลำดับต่อไป การต่อสู้ของบรรดาผู้มีอิทธิพลก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ผู้มีอิทธิพลหลายคนก้าวเข้ามา แต่ละคนเพิ่มราคาประมูลครั้งละหนึ่งหมื่นดอลลาร์

ดันราคาพุ่งสูงไปจนถึงห้าแสนดอลลาร์

"คุณทรัมป์เสนอราคาห้าแสนดอลลาร์ครั้งที่หนึ่ง มีใครจะเสนอราคาเพิ่มไหมครับ"

"ห้าแสนดอลลาร์ครั้งที่สอง"

"ผมให้เจ็ดแสนดอลลาร์" ลู่จิ่งหรานยกมือขึ้นเป็นครั้งแรก เสนอราคาเพิ่มรวดเดียวถึงสองแสนดอลลาร์ สร้างความฮือฮาเล็กๆ ขึ้นภายในงาน

"คุณลู่ผู้ใจบุญเสนอราคาเจ็ดแสนดอลลาร์ครับ" ผู้ดำเนินการประมูลรู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน สินค้าชิ้นแรกมักจะเป็นตัวกำหนดทิศทางของการประมูลทั้งหมด

พ่อตาของเขาและจอห์นสัน ดักลาสเป็นเพื่อนสนิทกัน

ดังนั้นการที่ลู่จิ่งหรานจะช่วยสร้างบรรยากาศให้คึกคักจึงเป็นเรื่องสมควร

เมื่อได้ยินราคาที่ลู่จิ่งหรานเสนอ จอห์นสันก็ยิ้มบางๆ และชูแก้วขึ้นให้เขา

ลู่จิ่งหรานชูแก้วตอบรับ

"เจ็ดแสนดอลลาร์ครั้งที่หนึ่ง"

"แปดแสนดอลลาร์" ทรัมป์เสนอราคาอีกครั้งด้วยความมุ่งมั่นที่จะคว้ามาให้ได้

"คุณทรัมป์เสนอราคาแปดแสนดอลลาร์ แปดแสนดอลลาร์ครั้งที่หนึ่ง" น้ำเสียงของผู้ดำเนินการประมูลถึงกับสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้น

ไม่มีใครในงานเต็มใจที่จะเสนอราคาอีกต่อไปแล้ว เพราะท้ายที่สุดแล้ว มูลค่าที่แท้จริงของแจกันใบนี้ก็แค่สองแสนดอลลาร์เท่านั้น

ราคาปัจจุบันนี้ทะลุเพดานความคาดหวังของคนส่วนใหญ่ไปมากแล้ว

ก็อย่างว่าแหละนะ เงินดอลลาร์ของใครก็ไม่ได้ลอยมาตามลมสักหน่อย

"แปดแสนดอลลาร์ครั้งที่สอง มีใครจะเสนอราคาเพิ่มอีกไหมครับ"

"แปดแสนดอลลาร์ครั้งที่สาม ปิดการประมูล! ขอบคุณคุณทรัมป์สำหรับการมีส่วนร่วมในงานการกุศลครับ"

สินค้าชิ้นแรกเปิดฉากการประมูลเพื่อการกุศลได้อย่างยิ่งใหญ่ด้วยราคาที่สูงกว่ามูลค่าจริงถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นการสร้างมาตรฐานที่ดีให้กับการประมูล

ผู้ชมต่างปรบมือเกรียวกราว ทรัมป์มองไปรอบๆ และโบกมือทักทาย

เงินแปดแสนดอลลาร์ก้อนนี้ช่างคุ้มค่าเหลือเกิน ไม่เพียงแต่เขาจะได้รับชื่อเสียงที่ดีในฐานะผู้ใจบุญ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ เขาได้มิตรภาพจากจอห์นสัน

ทรัมป์เองก็มีแผนการของตนเอง องค์กรทรัมป์ได้มาถึงจุดอิ่มตัวในการพัฒนาแล้ว

นอกจากนี้ เขายังเป็นคนที่สร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยตัวเอง และแม้ว่าองค์กรทรัมป์จะกำลังประสบความสำเร็จอย่างงดงามอยู่ในขณะนี้

แต่รากฐานของเขาก็ยังไม่มั่นคงพอ

เขามักจะถูกเรียกขานว่าเป็น "เศรษฐีใหม่" จากครอบครัวมหาเศรษฐีเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนานนับศตวรรษ

นี่เป็นสิ่งที่ทรัมป์ผู้หยิ่งผยองไม่อาจทนรับได้

เขาไม่เพียงต้องการหาพันธมิตรในเวทีการเมืองเท่านั้น แต่ในอุดมคติแล้ว เขาควรจะก้าวเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยตนเอง

การผสมผสานระหว่างการเมืองและธุรกิจคือเส้นทางสู่ความสำเร็จอันสูงสุด

ในกรณีนี้ จอห์นสัน ดักลาส คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขา

จากการสนทนาสั้นๆ เมื่อครู่ จอห์นสันเองก็มีความปรารถนาบางอย่างต่ออาณาจักรธุรกิจของเขาเช่นกัน

ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีในทันที แจกันใบนี้จะเป็นตัวแทนคำมั่นสัญญาแห่งความเป็นพันธมิตรของพวกเขาไม่ใช่หรือ