บทที่ 36 - กระบี่เทพเลือกนาย

บทที่ 36 - กระบี่เทพเลือกนาย

เจตจำนงกระบี่เหมันต์!

สมองของทุกคนแทบจะระเบิดออก ภายในดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความอิจฉาริษยา

แม้แต่สีรั่วจื่อก็ยังชะงักไปเล็กน้อย นางฝึกฝนวิถีกระบี่เหมันต์ ทว่าแม้จะเข้าไปในสระเหมันต์วารีมรกตหลายครั้ง ก็ยังไม่เคยค้นพบเจตจำนงกระบี่เหมันต์เลย

ทว่าฉินอี้กลับใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวัน ก็สามารถค้นพบได้แล้ว

เขายังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือ? เช่นนี้ออกจะผิดมนุษย์มนาเกินไปแล้วกระมัง?

นับตั้งแต่ได้รู้จักกับฉินอี้ ทุกเรื่องราวที่สีรั่วจื่อได้ประสบพบเจอ ล้วนเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อทั้งสิ้น

หืม?

แม้แต่สือลั่วที่มักจะสงบนิ่งอยู่เสมอ ในที่สุดก็ไม่อาจสงบนิ่งได้อีกต่อไป

นัยน์ตาสีดำขลับของเขา จ้องมองฉินอี้เขม็ง ลึกลงไปในดวงตา เผยให้เห็นแววแห่งความโลภ

หากเขาสามารถสังหารฉินอี้ได้ จะสามารถแย่งชิงเจตจำนงกระบี่เหมันต์มาจากอีกฝ่ายได้หรือไม่?

บนลานกว้างเดือดพล่าน บรรดาศิษย์ที่เคยก่นด่าไล่ให้ฉินอี้ไสหัวกลับไปก่อนหน้านี้ ต่างพากันหน้าเสีย

ทว่าคนส่วนใหญ่ กลับรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลงมือ ซิวอวี่ยิ่งเอ่ยคุกคามอย่างไม่ไว้หน้า "หึ ไอ้หนู นับว่าเจ้าโชคดี หวังว่าเมื่อเข้าไปในป่ากระบี่แล้ว เจ้าจะหดหัวอยู่ในกระดองให้ดีล่ะ หาไม่แล้ว หากข้าพานพบเจ้า ข้าจะต้องสังหารเจ้า แล้วแย่งชิงเจตจำนงกระบี่เหมันต์ของเจ้ามาให้จงได้"

ฉินอี้พบว่า ไม่เพียงแค่ซิวอวี่เท่านั้น ทว่ายังมีผู้คนอีกมากมายที่หมายปองเจตจำนงกระบี่เหมันต์

เขาเงยหน้าขึ้น ปรายตามองผู้อาวุโสที่รับผิดชอบการเปิดป่ากระบี่

ตาเฒ่าผู้นี้ต้องเป็นคนของผู้อาวุโสสามอย่างแน่นอน ที่จงใจพูดเรื่องที่เขาค้นพบเจตจำนงกระบี่เหมันต์ออกมาในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ก็เพื่อต้องการให้เขากลายเป็นเป้าโจมตีของทุกคนกระนั้นหรือ?

ผู้อาวุโสหรี่ตาแย้มยิ้ม ก่อนจะเปิดป่ากระบี่ในทันที

ครืน ครืน!

บรรดาศิษย์กลุ่มใหญ่ ต่างแห่แหนกรูกันเข้าไปด้านใน

ป่ากระบี่ คือสถานที่ฝึกฝนที่เป็นมิติเอกเทศ

ภายในนั้น ประกอบไปด้วยกระบี่นับหมื่นเล่ม ปูทอดยาวเป็นเส้นทางเจตจำนงกระบี่ระยะทางเก้าสิบเก้าก้าว

ยิ่งมีความเข้าใจในวิถีกระบี่ลึกซึ้งมากเพียงใด ก็จะยิ่งก้าวเดินไปได้ไกลมากเท่านั้น

วิ้ง!

ทันทีที่ทุกคนก้าวเข้ามา เจตจำนงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด ก็พัดโชยมาปะทะใบหน้า ส่งผลให้ร่างกายของทุกคนถึงกับเซถลา

"ลุยเลย"

หลายคนไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของป่ากระบี่ รู้เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาพุ่งทะยานไปเบื้องหน้าเท่านั้น

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

เพียงไม่นาน ก็มีคนพุ่งทะยานไปถึงตำแหน่งสิบก้าว

"ฮ่าฮ่าฮ่า ข้ามาเป็นอันดับหนึ่งแล้ว"

ศิษย์ผู้ขึ้นนำเป็นคนแรก ร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้นยินดี แล้วพุ่งทะยานต่อไป

ทว่า เมื่อเขาก้าวมาถึงตำแหน่งยี่สิบก้าว

ฉึก!

กระบี่ยาวใต้ฝ่าเท้า กลับแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่ยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว แทงทะลุร่างของเขา

ทันใดนั้น

ศิษย์ผู้นั้นก็กระอักเลือดสดๆ ออกมา สิ้นใจตายในทันที

หืม?

ภาพเหตุการณ์นี้ ทำให้บรรดาศิษย์หลายคนตกใจจนต้องหยุดฝีเท้า

"เกิดเรื่องอันใดขึ้น?" ทุกคนต่างร้องอุทาน

ในเวลานี้ ซิวอวี่อันดับที่สี่แห่งสายนอก ได้ก้าวมาถึงตำแหน่งยี่สิบก้าวแล้ว เขาแค่นหัวเราะเยาะ "ไอ้โง่เขลา ในป่ากระบี่ ยิ่งก้าวเดินไปข้างหน้ามากเท่าใด แรงกดดันจากเจตจำนงกระบี่ก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น หากความเข้าใจในวิถีกระบี่ไม่คู่ควร ก็จะถูกกระบี่ยักษ์ฟาดฟันจนตาย"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ตื่นตระหนกสุดขีด

ความเร็วในการพุ่งทะยานของพวกเขาชะลอลงอย่างเห็นได้ชัด บางคนถึงกับนั่งขัดสมาธิลงภายในป่ากระบี่ เพื่อสัมผัสรู้แจ้งในวิถีกระบี่

"ศิษย์น้องฉิน ข้าขอตัวล่วงหน้าไปก่อนนะ"

สีรั่วจื่อหันกลับมาแย้มยิ้ม ก่อนจะกระโดดลอยตัว ก้าวขึ้นไปบนเส้นทางเจตจำนงกระบี่

มองดูท่าทางก้าวเดินอย่างปราดเปรียวราวกับโบยบินของนาง เจี่ยนอวิ๋นก็ทอดทอนใจ "ศิษย์พี่หญิงสีรั่วจื่อ บรรลุถึงตำแหน่งเจ็ดสิบก้าวมาตั้งนานแล้ว น่าเสียดายที่หลายปีมานี้ นางไม่มีความคืบหน้าใดๆ อีกเลย"

ฉินอี้เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "สถิติในปัจจุบันอยู่ที่เท่าใดหรือ?"

เจี่ยนอวิ๋นตอบว่า "จนถึงตอนนี้ ผู้ที่รักษาสถิติของป่ากระบี่เอาไว้ ก็คือศิษย์พี่หลิวเสวียนแห่งฝ่ายใน เขาก้าวเดินไปได้ถึงเก้าสิบก้าวในป่ากระบี่"

หลิวเสวียนอีกแล้ว!

หมอนี่ช่างทำลายสถิติทุกอย่างไปจนหมดสิ้นเสียจริง

"ศิษย์พี่หลิวเสวียนเคยกล่าวไว้ ว่าขีดจำกัดของศิษย์สายนอกก็คือเก้าสิบก้าว" เจี่ยนอวิ๋นกล่าว "สือลั่วอันดับหนึ่งแห่งสายนอกในปัจจุบัน ก็ก้าวไปได้ถึงแค่แปดสิบก้าวเท่านั้น ยังห่างจากสถิติของศิษย์พี่หลิวเสวียนอยู่อีกสิบก้าว"

อย่าได้ดูแคลนสิบก้าวสุดท้ายนี้เชียว อาจจะเป็นระยะทางที่ไม่อาจก้าวข้ามไปได้ชั่วชีวิตเลยทีเดียว

"ศิษย์น้องฉิน ข้าก็ออกเดินทางแล้วเช่นกัน เจ้าจงระวังตัวด้วยล่ะ" กล่าวจบ เจี่ยนอวิ๋นก็ก้าวเข้าสู่เส้นทางเจตจำนงกระบี่เช่นกัน

ฉินอี้มิได้เร่งรีบที่จะก้าวขึ้นไปบนเส้นทางเจตจำนงกระบี่ ทว่ากลับสัมผัสรับรู้ถึงเจตจำนงกระบี่ภายในป่ากระบี่เสียก่อน

วิ้ง!

เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดภายในร่างกายหมุนวน ปราณกระบี่แห่งฟ้าดิน ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความคุ้นเคยสนิทสนมต่อฉินอี้ในฉับพลัน

ปราณกระบี่อันหนาแน่น มารวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะของฉินอี้อย่างเงียบเชียบ

ชั่วพริบตา

ฉินอี้แหงนหน้าขึ้นมอง ก็มองเห็นประกายไฟสายหนึ่ง

เจตจำนงกระบี่เพลิง!

นี่ก็คือเจตจำนงกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดในป่ากระบี่

ฉินอี้ทอดสายตามองไปยังเส้นทางเจตจำนงกระบี่ ในวินาทีนี้ เขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าภายใต้กระบี่อันคมกริบแต่ละเล่ม ล้วนมีลูกไฟซุกซ่อนอยู่

ขอเพียงความเข้าใจในวิถีกระบี่ไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด เปลวเพลิงก็จะกระตุ้นกระบี่ยักษ์ ให้เข้าฟาดฟันสังหารผู้บุกรุก

ตึง ตึง ตึง!

ภายใต้แรงกดดันอันแข็งแกร่งของเมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิด เจตจำนงกระบี่เพลิงต่างให้ความเคารพยำเกรงต่อฉินอี้ยิ่งนัก

ในวินาทีที่เขาก้าวขึ้นไปบนเส้นทางเจตจำนงกระบี่ เจตจำนงกระบี่ทั้งหมด ก็ต่างหลีกทางให้แก่เขา

หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว...

ฉินอี้เดินทอดน่องอย่างง่ายดายราวกับเดินเล่นหลังอาหาร เพียงไม่นาน เขาก็ก้าวมาถึงตำแหน่งห้าสิบก้าวแล้ว

ผลงานระดับนี้ ทำให้ผู้คนมากมายต่างต้องละอายใจ

"บัดซบ"

ซิวอวี่ที่ยืนอยู่ ณ ตำแหน่งหกสิบก้าว เมื่อเห็นว่าฉินอี้กำลังจะตามทัน ก็เดือดดาลจนแทบคลั่ง เขาหยุดยืนรอฉินอี้อยู่ที่ตำแหน่งหกสิบก้าวในทันที

และในเวลานี้

สือลั่วที่อยู่ในกลุ่มแรกสุด ได้ก้าวมาถึงตำแหน่งแปดสิบก้าวแล้ว ขอเพียงเขาก้าวเท้าออกไปอีกเพียงก้าวเดียว ก็จะสามารถทำลายสถิติของตนเองได้แล้ว

สีรั่วจื่อที่อยู่ในกลุ่มที่สอง ก็สามารถทำลายสถิติของตนเองได้เช่นกัน จากเจ็ดสิบก้าว ก้าวมาถึงตำแหน่งเจ็ดสิบห้าก้าวแล้ว

ส่วนเจี่ยนอวิ๋น ด้อยกว่าเล็กน้อย ก้าวมาถึงตำแหน่งเจ็ดสิบก้าวเช่นกัน

"เหตุใดเขา จึงสามารถก้าวข้ามเส้นทางเจตจำนงกระบี่ได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้?"

"ไอ้คนบัดซบ"

เมื่อเห็นผลงานของฉินอี้ ทุกคนก็ต่างพากันร้องอุทาน

ทว่าแน่นอน ย่อมมีผู้คนที่อิจฉาริษยามากกว่า

"หึ อย่างมากเขาก็คงหยุดอยู่แค่ตำแหน่งหกสิบก้าวเท่านั้นแหละ"

"มีศิษย์พี่ซิวอวี่คอยเฝ้าอยู่ เขาไม่มีทางผ่านไปได้หรอก"

ทุกคนต่างลืมเลือนการพุ่งทะยานไปเบื้องหน้า สายตาทุกคู่ ล้วนจับจ้องมาที่ฉินอี้

ทว่า

เมื่อฉินอี้ก้าวมาถึงตำแหน่งหกสิบก้าว เขาปรายตามองซิวอวี่ แล้วเอ่ยถาม "เจ้ามีปัญญาแค่นี้เองงั้นหรือ?"

ซิวอวี่แทบจะกระอักเลือดตายด้วยความโกรธ

"เจ้ารนหาที่ตาย!"

ซิวอวี่เดือดดาล กวัดแกว่งกระบี่ยักษ์ ฟาดฟันเข้าใส่ฉินอี้ในทันที

ฉินอี้เบี่ยงตัวหลบการโจมตีของซิวอวี่ไปได้ ก่อนจะก้าวเดินไปข้างหน้าต่อไป

ตึก ตึก ตึก!

ในชั่วพริบตา ฉินอี้ก็ก้าวมาถึงตำแหน่งเจ็ดสิบก้าวแล้ว

ภาพเหตุการณ์นี้ ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

เส้นทางเจตจำนงกระบี่ ยิ่งก้าวเดินลึกลงไปเท่าใด ก็ยิ่งยากลำบากมากขึ้นเท่านั้น

ทว่าเมื่อครู่นี้ ฉินอี้กลับใช้เวลาเพียงชั่วอึดใจ ก็พุ่งทะยานผ่านไปได้แล้ว

นี่มันจะเกินจริงไปหน่อยกระมัง?

ซิวอวี่ที่หยุดยืนอยู่ ณ ตำแหน่งหกสิบก้าว สัมผัสได้ถึงความอัปยศอดสูอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

"เจ้าคงจะไม่สามารถก้าวไปถึงเจ็ดสิบก้าวได้กระมัง?" ฉินอี้เอ่ยเยาะเย้ย

"เจ้า..."

ตู้ม!

บนร่างของซิวอวี่ ระเบิดแสงกระบี่อันเจิดจรัสออกมา ก้าวเดินไปข้างหน้าต่อไป

ทว่า ตำแหน่งหกสิบก้าวก็ทำให้เขาเหนื่อยล้าเต็มทนแล้ว การจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้านั้น ยากลำบากเหลือเกิน

เจี่ยนอวิ๋นยกนิ้วโป้งให้ฉินอี้ "ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ"

บางครั้ง การรับมือกับศัตรู การยั่วยุให้อีกฝ่ายโกรธเกรี้ยว ย่อมสะใจยิ่งกว่าการเอาชนะอีกฝ่ายโดยตรงเสียอีก

ตึก ตึก ตึก!

ทุกคนเดิมทีคิดว่า เจ็ดสิบก้าวคือขีดจำกัดของฉินอี้แล้ว

ผู้ใดจะรู้ หลังจากที่เขาสนทนากับเจี่ยนอวิ๋นสองสามประโยค ก็ก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอย่างโอ่อ่า

เพียงพริบตา ก็ก้าวมาถึงตำแหน่งเจ็ดสิบห้าก้าวแล้ว

สีรั่วจื่อในชุดอาภรณ์สีม่วง ภายในดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

"เจ้า..."

"อย่าลืมความร่วมมือของพวกเราล่ะ" ฉินอี้เอ่ยเตือนประโยคหนึ่ง ก่อนจะก้าวเดินต่อไป

เมื่อเขาก้าวมาถึงตำแหน่งแปดสิบก้าว สือลั่วที่มีปราณกระบี่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ก็เอ่ยเสียงเย็น "ดูเหมือนว่า พวกเราจะประเมินเจ้าต่ำเกินไปสินะ"

วิ้ง!

และในเวลานั้นเอง

บนเส้นทางเจตจำนงกระบี่ กระบี่ยักษ์เล่มหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นสู่สายนภา แผ่ซ่านประกายไฟอันร้อนระอุ

วิ้ง!

เจตจำนงกระบี่เพลิงอันน่าสะพรึงกลัว แผ่ปกคลุมไปทั่วป่ากระบี่

ในวินาทีนี้ บรรดาศิษย์มากมายต่างคลุ้มคลั่งไปแล้ว

กระบี่เทพเลือกนาย!

(จบแล้ว)