บทที่ 15 - เข้าสู่สำนักกระบี่ บททดสอบบันไดสวรรค์วิถีกระบี่
บทที่ 15 - เข้าสู่สำนักกระบี่ บททดสอบบันไดสวรรค์วิถีกระบี่
บทที่ 15 - เข้าสู่สำนักกระบี่ บททดสอบบันไดสวรรค์วิถีกระบี่
ยอดเขากระบี่สวรรค์ที่สูงตระหง่านเสียดฟ้า อัดแน่นไปด้วยปราณกระบี่อันเย็นเยียบไร้ที่สิ้นสุด
ณ ตีนเขา
ฉินอี้และผู้อาวุโสเจ็ดหยุดฝีเท้าลง
"สำนักกระบี่สวรรค์ ตั้งอยู่บนยอดเขานี้" ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าว "ศิษย์ทุกคนที่จะเข้าร่วมสำนักกระบี่สวรรค์ ล้วนต้องผ่านบททดสอบเข้าสำนักเสียก่อน หากผ่านการทดสอบ จึงจะสามารถกลายเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการของสำนักกระบี่สวรรค์ได้ เว้นเสียแต่ว่า..."
ฉินอี้เอ่ยถาม "เว้นเสียแต่สิ่งใดหรือ?"
ภายในดวงตาของผู้อาวุโสเจ็ด เผยให้เห็นประกายแห่งความหวัง เขาจับจ้องมองไปยังปราณกระบี่ที่ตัดสลับกันไปมาบนยอดเขากระบี่สวรรค์ แล้วพึมพำกับตัวเอง "เว้นเสียแต่ว่า จะครอบครองเมล็ดพันธุ์กระบี่ ก็จะได้รับการยกเว้นจากการทดสอบเข้าสำนัก"
กล่าวจบ ผู้อาวุโสเจ็ดก็ส่ายหน้า
เห็นได้ชัดว่า
เขาไม่เชื่อว่า ฉินอี้จะสามารถให้กำเนิดเมล็ดพันธุ์กระบี่ขึ้นมาได้
"เมล็ดพันธุ์กระบี่?" ฉินอี้ตกตะลึง เผลอเอ่ยถามออกไปโดยสัญชาตญาณ "แบบธรรมดา หรือแบบก่อกำเนิดหรือ?"
ผู้อาวุโสเจ็ดตกตะลึง "เจ้าหนูนี่ กลับรู้จักเมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดด้วยงั้นหรือ?"
เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ "ย่อมต้องเป็นเมล็ดพันธุ์กระบี่ธรรมดาสิ เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิด ทั่วทั้งจักรวรรดิหลัวอวิ๋น หรือแม้แต่ในประวัติศาสตร์ของทวีปซีหยาง ก็ไม่เคยปรากฏขึ้นมาเลย ข้าถึงกับสงสัยว่า เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดอาจจะไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงสิ่งที่ผู้คนแต่งเติมขึ้นมาเองเท่านั้น"
ฉินอี้ฉีกยิ้ม เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งนัก ยังคงไม่ควรเปิดเผยออกไปจะดีกว่า
"เอาล่ะ เลิกคิดฟุ้งซ่านได้แล้ว เมล็ดพันธุ์กระบี่เป็นสิ่งที่พานพบได้แต่มิอาจร้องขอ เจ้าไม่มีเมล็ดพันธุ์กระบี่ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเจ้าก้าวขึ้นบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ ไปจนถึงขั้นที่สามสิบหกได้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว" ผู้อาวุโสเจ็ดตบไหล่ฉินอี้เบาๆ เพื่อปลอบใจ "ข้าเห็นเจ้าใช้กระบี่ไม้ก่อนหน้านี้ เพลงกระบี่ล้ำลึกยิ่ง รากฐานวิถีกระบี่ของเจ้าก็แข็งแกร่งมาก การทดสอบนี้ ย่อมไม่ยากเกินความสามารถของเจ้าอย่างแน่นอน"
เมื่อมองตามสายตาของผู้อาวุโสเจ็ดไป ก็พบว่า
บนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังยอดเขากระบี่สวรรค์ มีบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ที่ประกอบไปด้วยบันไดเก้าสิบเก้าขั้นทอดตัวอยู่
ท่ามกลางบันไดเหล่านั้น
บนบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ อัดแน่นไปด้วยปราณกระบี่อันเย็นเยียบถึงขีดสุด
ทุกครั้งที่ก้าวขึ้นไปหนึ่งขั้น อานุภาพของปราณกระบี่ก็จะรุนแรงยิ่งขึ้น
และปราณกระบี่บนบันไดขั้นที่เก้าสิบเก้าขั้นสุดท้ายนั้น สามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตหลอมชีพจรได้ในพริบตา
"สถิติของบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ อยู่ที่ขั้นเท่าใดหรือ?" ฉินอี้เอ่ยถาม
เขาอยากจะลองดู ว่าด้วยเมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิด จะสามารถก้าวขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้หรือไม่
ผู้อาวุโสเจ็ดตอบ "จนถึงตอนนี้ สถิติของบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ ถูกบันทึกไว้โดยหลิวเสวียน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักกระบี่สวรรค์ ในปีนั้นตอนที่เขาเข้ารับการทดสอบเข้าสำนัก เขาก้าวขึ้นไปถึงขั้นที่เจ็ดสิบสองได้ในรวดเดียว ทำให้รองเจ้าสำนักของเราถึงกับตกตะลึงไปเลยทีเดียว"
บันไดสวรรค์วิถีกระบี่
ไม่เพียงแต่เป็นบททดสอบเข้าสำนักเท่านั้น แต่ยังเป็นการทดสอบพรสวรรค์ในวิถีกระบี่ของเหล่าศิษย์อีกด้วย
"นี่มันผู้อาวุโสเจ็ดมิใช่หรือ? ไฉนออกไปข้างนอกมาเที่ยวเดียว ถึงได้รับศิษย์มาเพิ่มอีกคนแล้วเล่า?"
ทันใดนั้นเอง
ที่ตีนเขาก็มีเสียงแหบพร่าราวกับเป็ดตัวผู้ดังขึ้น
ผู้อาวุโสเจ็ดได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันมืดมนลงในทันที เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า "แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย?"
ผู้มาเยือนสวมชุดผ้าเนื้อหยาบ มีหนวดเคราสีขาวขึ้นเต็มสองข้างแก้ม ฝ่ามือที่ผอมแห้ง ขาดนิ้วไปหนึ่งนิ้ว เขายืนเอามือไพล่หลัง สายตาจับจ้องไปที่ผู้อาวุโสเจ็ด ก่อนจะเลื่อนมาหยุดอยู่ที่ฉินอี้
"เจ้าหนู เจ้านี่ช่างกล้าหาญชาญชัยนัก กลับกล้าฝากตัวเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสเจ็ดเสียได้" ชายชราในชุดผ้าเนื้อหยาบเบ้ปาก
ตู้ม!
ผู้อาวุโสเจ็ดเป็นคนอารมณ์ร้อน ปลดปล่อยปราณกระบี่ออกมาโดยตรง หมายจะเข้าต่อสู้กับชายชราในชุดผ้าเนื้อหยาบ
"ผู้อาวุโสหก เจ้าอย่ามาสอดรู้สอดเห็นเรื่องของผู้อื่นจะดีกว่า"
ชายชราในชุดผ้าเนื้อหยาบจงใจเย้ยหยันผู้อาวุโสเจ็ด "ก็ถูกของเจ้า ผู้อาวุโสเจ็ดอย่างเจ้ามักจะคุยโวอยู่เสมอ ว่าเคยสั่งสอนราชันกระบี่มาแล้วผู้หนึ่ง ทว่าราชันกระบี่ผู้นั้นคือผู้ใดกันเล่า? เหตุใดพวกเราถึงไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาก่อนเลย?"
ฉินอี้จับใจความสำคัญบางอย่างได้
ผู้อาวุโสเจ็ด กลับเคยสั่งสอนราชันกระบี่มาแล้วผู้หนึ่งเชียวหรือ
เห็นได้ชัดว่า
ผู้อาวุโสเจ็ดไม่เต็มใจที่จะเอ่ยถึงเรื่องนี้ จึงพาฉินอี้เดินอ้อมผู้อาวุโสหก มุ่งหน้าไปยังบันไดสวรรค์วิถีกระบี่
"ผู้อาวุโสเจ็ด ศิษย์ของเจ้าผู้นี้ ข้าดูแล้วก็ไม่เห็นจะมีอันใดโดดเด่น อย่าให้ถึงเวลาที่แม้แต่ขั้นที่สามสิบหกก็ยังไปไม่ถึง หน้าแก่ๆ ของเจ้าจะเอาไปไว้ที่ใดเล่า" ผู้อาวุโสหกกล่าว
"เจ้าจงตั้งใจเข้ารับการทดสอบเข้าสำนักให้ดี เรื่องอื่นไม่ต้องไปสนใจ ตาเฒ่านี่ก็แค่คนสติฟั่นเฟือนผู้หนึ่ง ที่คอยแต่จะหาเรื่องข้าอยู่เรื่อย" ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าว
ฉินอี้พยักหน้า ก่อนจะก้าวเท้าออกไป เหยียบลงบนบันไดสวรรค์วิถีกระบี่
วิ้ง!
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่บันไดสวรรค์วิถีกระบี่ เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดในห้วงความคิด ก็หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ระลอกคลื่นปราณกระบี่สายแล้วสายเล่า แผ่ซ่านออกไปโดยมีฉินอี้เป็นศูนย์กลาง
ในเสี้ยววินาทีต่อมา
ฉินอี้ก็พบว่า ปราณกระบี่บนบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ กลับไม่อาจขัดขวางเขาได้เลยแม้แต่น้อย
ฟุ่บ!
เขาก้าวเท้ายาวๆ ปีนป่ายขึ้นไปบนบันไดขั้นแล้วขั้นเล่า
เพียงชั่วพริบตา เขาก็ก้าวขึ้นมาถึงขั้นที่ยี่สิบกว่าแล้ว
ผู้อาวุโสเจ็ดที่อยู่เบื้องล่างเห็นดังนั้น ก็ฉีกยิ้มกว้างหัวเราะลั่น
ผู้อาวุโสหกที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขัดขึ้นมา "เจ้าเจ็ด เจ้าอย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนัก มีผู้คนตั้งเท่าใดที่ตอนแรกพุ่งตัวแรงเกินไป พอถึงขั้นที่ยี่สิบกว่าก็หมดแรง สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ไป"
ผู้อาวุโสเจ็ดเมินเฉยต่อคำพูดของผู้อาวุโสหกโดยสิ้นเชิง
ครืด ครืด ครืด!
ฉินอี้หยุดชะงักอยู่ที่ขั้นที่ยี่สิบกว่าเล็กน้อย
พบว่าเมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดภายในร่างกาย กลับสามารถดูดซับปราณกระบี่บนบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ได้
วิ้ง!
หลังจากดูดซับเสร็จสิ้น เขาก็ก้าวเดินต่อไปข้างหน้าโดยไร้ซึ่งอุปสรรคใดๆ
เพียงแค่เวลาสองลมหายใจ เขาก็ก้าวมาถึงขั้นที่สามสิบหกแล้ว
ฟุ่บ!
ในเสี้ยววินาทีที่เหยียบลงบนขั้นที่สามสิบหก ฉินอี้ก็สัมผัสได้ว่า แรงกดดันจากยอดเขากระบี่สวรรค์ที่มีต่อเขา ก็พลันเลือนหายไปในพริบตา
"เช่นนี้ก็ถือว่าผ่านแล้วหรือ?"
ฉินอี้เบ้ปาก เขามิได้เลือกที่จะหยุด ทว่ากลับปีนป่ายขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง
ขั้นที่สี่สิบ ห้าสิบ หกสิบ...
เมื่อฉินอี้ก้าวมาถึงขั้นที่เจ็ดสิบสอง ผู้อาวุโสหกที่อยู่ตีนเขา ถึงกับกลั้นหายใจ เบิกตากว้าง จ้องมองฉินอี้เขม็ง
"เป็นไปได้อย่างไร? เขากลับตีเสมอสถิติของหลิวเสวียนได้เชียวหรือ?"
บนใบหน้าของผู้อาวุโสเจ็ด เผยให้เห็นรอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นยินดี
เขาประเมินพรสวรรค์ในวิถีกระบี่ของฉินอี้ต่ำเกินไป นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะสามารถก้าวขึ้นมาถึงขั้นที่เจ็ดสิบสองได้
เมื่อมองดูผู้อาวุโสหกที่กำลังตกตะลึงอยู่ด้านข้าง ภายในใจของผู้อาวุโสเจ็ดก็เต็มไปด้วยความปีติยินดียิ่งนัก
บันไดสวรรค์วิถีกระบี่ ขั้นที่เจ็ดสิบสอง
ฉินอี้ยืนหยัดอยู่ที่นี่ เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิดภายในร่างกาย หมุนวนด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
เขาตัดสินใจนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น เพื่อสัมผัสรู้แจ้งในวิถีกระบี่ ก้าวเข้าสู่สภาวะสงบนิ่งไร้กังวล
วิ้ง!
เพียงไม่นาน ปราณกระบี่ทั้งหมดบนบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ ก็มารวมตัวกันอยู่รอบกายของเขา
เป็นเช่นนี้ต่อไป
ล่วงเลยไปประมาณครึ่งชั่วยาม ฉินอี้ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แล้วปีนป่ายขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง
ภาพเหตุการณ์นี้ ก่อให้เกิดความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสำนักกระบี่สวรรค์
ณ ฝ่ายใน ภายในเรือนพักส่วนตัวแห่งหนึ่ง
หลิวเสวียนในชุดผ้าเนื้อหยาบ ที่กำลังฝึกฝน 【เพลงกระบี่เย่าหั่ว】 จู่ๆ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงตะโกนเรียกอย่างเร่งร้อน
หืม?
หลิวเสวียนขมวดคิ้ว เขาเกลียดที่สุดก็คือการที่มีคนมารบกวนเวลาฝึกฝนของเขา
ทว่า เมื่อเห็นผู้มาเยือนคือไป๋หลิงศิษย์น้องหญิงของเขา เขาก็ข่มความโกรธเกรี้ยวในใจเอาไว้
"ศิษย์น้องไป๋หลิง เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือ?" หลิวเสวียนเอ่ยถาม
ไป๋หลิงในชุดอาภรณ์สีขาว ราวกับนกไนติงเกลบนสรวงสวรรค์ รูปโฉมงดงามไร้ที่เปรียบชวนให้ผู้คนหลงใหลในทุกย่างก้าว นางก็คือไป๋หลิง ศิษย์หญิงผู้มีรูปโฉมงดงามอันเลื่องชื่อแห่งสำนักกระบี่สวรรค์
นางเผยรอยยิ้มบางๆ ราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ
"ศิษย์พี่หลิวเสวียน มีคนเข้ารับการทดสอบบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ และตีเสมอสถิติของท่านได้แล้วเจ้าค่ะ"
หืม?
หลิวเสวียนตกตะลึง ในปีนั้นตอนที่เขารับการทดสอบเข้าสำนัก การก้าวขึ้นไปถึงขั้นที่เจ็ดสิบสอง ก็เผาผลาญพลังของเขาไปจนหมดสิ้นแล้ว
นึกไม่ถึงเลยว่า หลังจากผ่านไปหลายปี กลับมีผู้ที่สามารถตีเสมอสถิติของเขาได้
"ไป ไปดูกันเถอะ"
ในขณะเดียวกัน ศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักกระบี่สวรรค์ ก็ต่างพากันมายังบันไดสวรรค์วิถีกระบี่ เพื่อเฝ้ามองดูฉินอี้
วิ้ง!
บนร่างของฉินอี้ เปล่งประกายแสงสีรุ้งเจิดจรัส ปราณกระบี่ตัดสลับกันไปมา
เขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ด้วยความช่วยเหลือจากเมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิด ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของเขา ก็ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น
เขาลุกขึ้นยืน ภายใต้สายตาจับจ้องของฝูงชน เขาก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว
ทุกคนเบิกตากว้าง จับจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของฉินอี้
พวกเขากระหายใคร่รู้ยิ่งนัก ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ จะสามารถทำลายสถิติที่หลิวเสวียนรักษามาอย่างยาวนานได้หรือไม่
"จะสามารถก้าวขึ้นไปถึงขั้นที่เจ็ดสิบสามได้หรือไม่?"
(จบแล้ว)