บทที่ 21 กลับโลกเริ่มต้น จ้าวหยวนผู้ได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญ

บทที่ 21 กลับโลกเริ่มต้น จ้าวหยวนผู้ได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญ

มาที่หอโลกาอีกครั้ง

ถังซวนเปิดสมุดโลกา

การจะเปิดแผนที่ขุมทรัพย์ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น

จำเป็นต้องมีกุญแจมิติ

ของสิ่งนั้นราคาแพงมหาศาล

ดอกเดียวก็ปาไปหนึ่งหมื่นหินโลการะดับสูง

ถังซวนเห็นแล้วถึงกับเดาะลิ้น

ให้ตายเถอะ

กุญแจแค่ดอกเดียว ผลาญเงินเขาไปถึงครึ่ง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมจู้อินถึงยังไม่ยอมเปิดมันสักที

แพงบรรลัยเลย

หนึ่งหมื่นหินโลการะดับสูง

แถมยังไม่แน่ว่าจะได้สมบัติด้วย

เปลี่ยนเป็นใครก็ต้องคิดแล้วคิดอีก

แต่เพื่อสัตว์เทวะ

ถังซวนก็ยังกัดฟันซื้อมันมา

สองหมื่นหินโลการะดับสูงหายวับไปครึ่งหนึ่งในพริบตา

"ยังเหลือหินโลการะดับสูงอีกหนึ่งหมื่น ต้องใช้ให้คุ้มค่าเสียหน่อยแล้ว"

ถังซวนพึมพำ

จากนั้นก็พลิกไปที่หมวดสิ่งปลูกสร้าง

มีสัตว์เทวะแล้ว ก็ต้องมีรังสัตว์เทวะ

ไม่อย่างนั้นสัตว์เทวะก็จะไม่สามารถเติบโตได้

หรืออาจถึงขั้นตายได้เลย

เสียไปอีกสามพันหินโลการะดับสูง

เขามองดูทรัพย์สินของตัวเองที่ลดฮวบลงอย่างบ้าคลั่ง

หัวใจของถังซวนแทบจะหลั่งเลือด

ช่วยไม่ได้

อะไรก็ตามที่มีคำว่าสัตว์เทวะเข้ามาเกี่ยวข้อง

ล้วนไม่มีคำว่าถูก

แม้ว่าลานประมูลอาจจะหาซื้อได้ในราคาถูก

แต่คนเยอะหูตาแพรวพราว

ของอย่างรังสัตว์เทวะ คนที่ไม่มีสัตว์เทวะไม่มีทางซื้อเด็ดขาด

หากซื้อไป ก็หมายความว่ามีสัตว์เทวะในครอบครอง

รับรองว่าจะต้องดึงดูดความอิจฉาตาร้อนจากผู้คนแน่นอน

"ยังเหลืออีกเจ็ดพัน"

จัดการเรื่องสัตว์เทวะเสร็จสิ้น

ตอนนี้ต้องมาคิดว่าจะเอาสัตว์เทวะมาได้อย่างไร

สิ่งที่เรียกว่าแผนที่ขุมทรัพย์

แท้จริงแล้วก็เหมือนกับโลกเริ่มต้น มันคือมิติเอกเทศ

ภายในแฝงไว้ด้วยวาสนาและอันตราย

ความยากระดับห้าดาวสำหรับถังซวน ถือว่าสูงมากแล้ว

จำเป็นต้องยกระดับความแข็งแกร่งของไป๋หลีกับเฉียนจวินเสียก่อน

เฉียนจวินเป็นผู้ใช้โล่

พัฒนาเขาไปก็ไม่มีประโยชน์มากนัก

ทนไหวก็คือทนไหว

ถ้าทนไม่ไหว พัฒนาไปก็เปล่าประโยชน์

แต่ไป๋หลีนั้นต่างออกไป

ธาตุแสงของเธอมีผลเสริมพลังให้กับทุกธาตุ

การโจมตีสำคัญกว่าการป้องกันเสมอ

นี่คือสัจธรรม

ธนูระดับลึกลับล้วนไม่มีธาตุพิเศษแฝงอยู่

ดังนั้นถังซวนจึงล็อกเป้าหมายไปที่ระดับปฐพีทันที

"ธนูอีกาทองคำ ธาตุแสงเก้าดาว ธนูยาวที่ครอบครองพลังของอีกาทองคำ อานุภาพเทียบเท่าระเบิดนิวเคลียร์ ราคา สองแสนหินโลการะดับสูง"

"พิโรธแห่งหมู่ดาว ธาตุแสงเจ็ดดาว ธนูที่ครอบครองพลังแห่งดวงดาว ลูกศรแฝงพลังแห่งอุกกาบาตตก ราคา หนึ่งแสนสามหมื่นหินโลการะดับสูง"

"ธนูเส้นโค้งคู่ ธาตุแสงห้าดาว หนึ่งธนูสองลูกศร มีพลังโจมตีคูณสอง ผู้ใช้จำเป็นต้องมีพละกำลังมหาศาล ราคา แปดหมื่นหินโลการะดับสูง"

ธนูธาตุแสงมีจำนวนไม่มากนัก

แต่ละคันล้วนมีอานุภาพร้ายแรง ถังซวนมองแล้วอิจฉาตาร้อน

ธนูแสงพวกนี้ แค่สุ่มมาสักคัน ก็เพียงพอที่จะยกระดับพลังรบของไป๋หลีขึ้นไปอีกหลายขั้น

แต่ว่า

แพงเหลือเกิน

คุณภาพตามราคา

อานุภาพแข็งแกร่ง ราคาก็แข็งแกร่งตามไปด้วย

ถังซวนถอนหายใจ

เขากดข่มความอิจฉาริษยาในใจไว้

เลื่อนสมุดโลกาลงไปล่างสุด

ดูของที่พอจะรับราคาไหวดีกว่า

ท้ายที่สุดเขาก็ล็อกเป้าหมายไปที่ธนูแสงระดับปฐพีสองดาวคันหนึ่ง

"ธนูจันทร์ดับ ธาตุแสงสองดาว ผลลัพธ์ มีความสามารถในการฟื้นฟูพลังปราณของผู้ใช้อัตโนมัติ แต่พลังทำลายล้างเทียบเท่าระดับปฐพีหนึ่งดาวเท่านั้น ราคา ห้าพันหินโลการะดับสูง"

เหตุผลที่เลือกธนูคันนี้ง่ายมาก

อานุภาพไม่ธรรมดา

แถมยังใช้ต่อสู้ได้ยาวนาน

ตอนนี้ไป๋หลีระดับยังต่ำ

สิ่งที่ขาดที่สุดคือความทนทานในการต่อสู้

ธนูคันอื่นถึงแม้พลังทำลายล้างจะสูง

แต่ปัญหาคือยิงได้ดอกเดียวก็หมดแรงแล้ว

ธนูดีแค่ไหนก็เป็นได้แค่ของตั้งโชว์

จ่ายหินโลการะดับสูงไปห้าพัน

นำธนูจันทร์ดับมาครอง

ถังซวนซื้อเสบียงอีกเล็กน้อยก็หยุดมือ

เขาไม่ได้ใช้หินโลกาจนหมดเกลี้ยง

เพราะจะสร้างโลกเริ่มต้นต่อไปอย่างไรนั้น

ยังต้องรอให้ได้สัตว์เทวะมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน

แม้จะยกระดับความแข็งแกร่งแล้ว

แต่การจะเอาสัตว์เทวะมา ก็ยังเป็นไปไม่ได้อยู่ดี

ถังซวนกลับมาที่ห้องของเหยียนชิงเฉิงอีกครั้ง

"เอ่อ ศิษย์พี่หญิง ขอผู้ฝึกยุทธ์ยืมใช้สักคนได้ไหมครับ"

เรื่องของเยี่ยนกูเฉิงบอกให้เขารู้ว่า

ผู้ฝึกยุทธ์ไม่ได้จ้างกันง่ายขนาดนั้น

ปัญหาตามมาเยอะแยะ

เหยียนชิงเฉิงไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้นมอง

"เลือกเอาเองเลย"

ถังซวนหัวเราะ

"ศิษย์พี่หญิงใจป้ำมาก"

ไม่นานเขาก็เลือกผู้ฝึกยุทธ์เสร็จ

เหยียนชิงเฉิงโบกมือ

"อีกหนึ่งชั่วโมงจะส่งไปให้"

ถังซวนก็ไม่เกรงใจ

หลังจากออกจากห้อง เขาก็ผ่านค่ายกลเทเลพอร์ตเข้าไปในโลกเริ่มต้น

"นายท่าน ท่านกลับมาแล้ว"

ไป๋หลีเดินเข้ามาต้อนรับเป็นคนแรก

ถังซวนพยักหน้า จากนั้นก็หยิบธนูจันทร์ดับออกมา

"ต่อไปนี้เธอใช้ธนูคันนี้ก็แล้วกัน"

"นี่มัน"

ไป๋หลีมองดูธนูยาวที่เหมือนพระจันทร์เสี้ยว ตัวธนูราวกับสร้างจากคริสตัล

เธอถึงกับตกตะลึงไปเลย

พวกจ้าวหยวนที่ตามเสียงมา ตาแทบลุกเป็นไฟด้วยความอิจฉา

ชั่วชีวิตนี้พวกเขาไม่เคยเห็นสมบัติที่ทรงพลังขนาดนี้มาก่อน

จ้าวหยวนกำหมัดแน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความริษยาอย่างหนัก

ถังซวนลำเอียงเกินไปแล้ว

ให้หวังเหมิ่งไปอยู่โลกเริ่มต้นที่ดีกว่า

ให้โอสถกับเฉียนจวิน

แล้วยังให้สมบัติกับไป๋หลีอีก

แต่จ้าวหยวนอย่างเขากลับไม่ได้อะไรเลย

ไม่ยุติธรรม

ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

แต่จ้าวหยวนก็ไม่ได้โวยวาย

เขาไม่มีสิทธิ์ต่อต้าน

"รอไปก่อนเถอะ จ้าวหยวนอย่างฉันขอแค่โอกาสเดียว ก็ทะยานขึ้นฟ้าได้แล้ว"

จ้าวหยวนคิดว่าตัวเองปกปิดได้ดีแล้ว

แต่ท่าทางเล็กน้อยแค่นี้ จะรอดพ้นสายตาของถังซวนไปได้อย่างไร

เขาจัดเตรียมจุดจบไว้ให้จ้าวหยวนเรียบร้อยแล้ว

"จ้าวหยวน"

ถังซวนกวักมือเรียก

"ผมอยู่นี่ครับ"

จ้าวหยวนวิ่งเข้ามา

ถังซวนหยิบป้ายคำสั่งออกมาแล้วส่งให้

จ้าวหยวนรับป้ายคำสั่งมาด้วยสีหน้างุนงง

ถังซวนพูดขึ้น

"นายตามฉันมาพักใหญ่แล้ว ลำบากหน่อยนะ"

"นี่คือป้ายคำสั่งของพระราชวังโลกเริ่มต้น ด้วยป้ายนี้ นายสามารถควบคุมพลังของโลกเริ่มต้นได้อย่างอิสระ"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

โดยเฉพาะจ้าวหยวน

ยิ่งอ้าปากค้าง สีหน้าเหม่อลอย

"อะไรนะ นี่"

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าถังซวนจะมอบอำนาจใหญ่โตขนาดนี้ให้

พลังอานุภาพของพระราชวังโลกเริ่มต้นนั้นยิ่งใหญ่ไร้เปรียบ

เมื่อมีป้ายคำสั่งนี้

ก็เท่ากับว่าจ้าวหยวนสามารถกลายเป็นพระเจ้าได้เลยไม่ใช่หรือ

ลมหายใจของเขาเริ่มถี่กระชั้นขึ้นมาทันที

แม้ไป๋หลีจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยปากแทรก

ผ่านไปครู่หนึ่ง จ้าวหยวนก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง

ในดวงตาฉายแววสงสัย

ถ้าพูดถึงความสนิทสนม ไป๋หลีต้องมาเป็นอันดับหนึ่งแน่นอน

ถึงจะมอบป้ายคำสั่งให้

ก็ควรจะให้ไป๋หลีถึงจะถูก

อย่างแย่ที่สุดก็ให้คนซื่อๆ อย่างเฉียนจวิน

ทำไมถึงมาให้ตัวเองล่ะ

หรือว่าจะมีแผนการอื่นแอบแฝง

ถังซวนย่อมมองออกถึงความสงสัยของจ้าวหยวน

"ฉันกับไป๋หลี แล้วก็เฉียนจวินต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย"

"พระราชวังโลกเริ่มต้นจำเป็นต้องมีคนที่ไว้ใจได้คอยคุ้มกัน"

"นายตามฉันมานานที่สุด ต่อสู้ก็ขยันขันแข็ง ต่อให้ไม่มีความดีความชอบก็ถือว่ามีความเหน็ดเหนื่อย"

พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว

จ้าวหยวนก็ไม่มีข้อกังขาอีก

เขากลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ แล้วค้อมตัวทำความเคารพ

"นายท่านให้ความสำคัญกับผมขนาดนี้ จ้าวหยวนคนนี้จะขออุทิศตนทำงานจนตัวตาย"

ถังซวนมองเขาอย่างลึกซึ้ง

"ดี หวังว่านายจะทำได้อย่างที่พูด"

ทันใดนั้น เขาก็พาไป๋หลีกับเฉียนจวินจากไป

"นายท่าน ทำไมท่านถึง"

ไป๋หลีถามด้วยความอยากรู้

ถังซวนยิ้ม

"นี่คือบททดสอบ หวังว่าจ้าวหยวนจะไม่เดินหลงทางนะ"

ไป๋หลีตกใจเล็กน้อย

เธอหันกลับไปมองพระราชวังโลกเริ่มต้น

ภายในใจนิ่งเงียบ

ชั่วครู่ต่อมา

ลำแสงสีแดงชาดสาดส่องลงมาจากฟากฟ้า

กระทบลงบนพื้นดิน

จากนั้น หญิงสาวท่าทางองอาจผู้ถือหอกยาวสีแดงก็เดินออกมา

เธอเดินมาตรงหน้าถังซวน สองมือประคองหอก

"ผู้น้อยเฟิงเสวียนจี ขอคารวะท่านเทพ"

ไป๋หลีและเฉียนจวินที่ยืนอยู่ด้านหลังถังซวนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่พุ่งเข้ามาปะทะหน้าคล้ายกับเปลวเพลิง

กลิ่นอายนี้เหนือล้ำกว่าเยี่ยนกูเฉิงที่พวกเขาเคยเห็นมากนัก

มุมปากของถังซวนเผยรอยยิ้ม

"โหวแห่งยุทธ์หกดาว ศิษย์พี่หญิงเกรงใจเกินไปแล้ว"

เท่าที่เขารู้มา

เฟิงเสวียนจีเป็นอันดับสองในสิบขุนพลใหญ่ของเหยียนชิงเฉิง

อาวุธคือหอกบัวแดง

เป็นอาวุธธาตุไฟระดับปฐพีเจ็ดดาว

ตอนแรกคิดว่าเหยียนชิงเฉิงจะสุ่มส่งใครมาสักคน

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นบุคคลที่เก่งกาจขนาดนี้

งานนี้

สบายหายห่วง