บทที่ 20 - ข้อตกลง แผนที่สมบัติสัตว์เทวะ

บทที่ 20 - ข้อตกลง แผนที่สมบัติสัตว์เทวะ

"ชื่อ จู้อิน"

"โลกเริ่มต้น ระดับศักยภาพ 9 ดาว"

"สิ่งก่อสร้าง พระราชวังโลกเริ่มต้นระดับปฐพี 5 ดาว, โรงเตี๊ยมระดับปฐพี 3 ดาว, หอวิถียุทธ์ระดับปฐพี 3 ดาว, แปลงปศุสัตว์ระดับลึกลับ 9 ดาว และอื่นๆ"

"ผู้ฝึกยุทธ์ โหวแห่งยุทธ์ 5 ดาว 1 คน, โหวแห่งยุทธ์ 2 ดาว 3 คน, ขุนพลยุทธ์ 10 คน"

"สมบัติ หัวใจแห่งความมืด (สามารถเปลี่ยนพลังธาตุให้เป็นพลังความมืดได้), แผนที่สมบัติ..."

ถังซวนกวาดสายตามองข้อมูลของจู้อิน แล้วแอบทึ่งอยู่ในใจ

เขาพัฒนาโลกเริ่มต้นไปได้ไกลมากทีเดียว

แถมยังมีผู้ฝึกยุทธ์ระดับโหวแห่งยุทธ์อีกต่างหาก พลังขนาดนี้ก็พอจะลงแข่งชิงตำแหน่งอัจฉริยะระดับท็อปได้แล้ว

โดยเฉพาะไอ้ "หัวใจแห่งความมืด" นั่น

มันสามารถเปลี่ยนพลังธาตุต่างๆ ให้กลายเป็นพลังความมืดได้

แปลว่าโลกเริ่มต้นของเขามุ่งเน้นไปที่สายความมืดอย่างเต็มตัวเลยล่ะสิ

การสร้างโลกเริ่มต้นแบบนี้ถือว่าสุดโต่งมากๆ

แต่พลังต่อสู้กลับร้ายกาจสุดๆ

โดยเฉพาะถ้าได้สมบัติธาตุมืดมาเสริมทัพ

ก็จะยิ่งเพิ่มพลังต่อสู้ให้เขาได้เป็นเท่าทวีคูณ

แถมพลังสายความมืดยังมีโบนัสโจมตีทะลุทะลวงโลกเริ่มต้นทั่วไปได้อีกต่างหาก

จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวคือแพ้ทางโลกเริ่มต้นสายแสงบริสุทธิ์

แต่โลกเริ่มต้นสายแสงก็หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรอยู่แล้ว แถมผู้ฝึกยุทธ์สายแสงก็ยิ่งหายากหนักเข้าไปอีก

การจะปั้นโลกเริ่มต้นสายแสงให้เก่งได้

มันยากพอกับการปีนขึ้นสวรรค์เลยล่ะ

ดังนั้นจู้อินก็เลยไม่ต้องกังวลเรื่องจะโดนใครมาแพ้ทางเลย

ป้ายทหารผีนี่แหละ คือสิ่งที่คู่ควรกับเขามากที่สุด

มิน่าล่ะ เขาถึงได้ตื่นเต้นขนาดนั้น

"เสนอราคามาสิ"

จู้อินพูดเสียงเข้ม

ถึงจะพยายามเก็บอาการแค่ไหน แต่แววตาของเขาก็ยังฉายแววความอยากได้ออกมาให้เห็นอยู่ดี

เพื่อตามหากองกำลังธาตุมืด เขาต้องปวดหัวมานักต่อนักแล้ว

ถึงขั้นทำให้การเลื่อนขั้นเป็นอัจฉริยะระดับท็อปต้องล่าช้าออกไปด้วย

ถึงจะหากองกำลังอื่นมาได้บ้าง

แต่มันก็แค่ระดับธรรมดาๆ เท่านั้น

แม้ในทางทฤษฎีจะสามารถเลี้ยงดูกองกำลังได้หลายประเภท

แต่ทรัพยากรมันมีจำกัดนี่นา

ขืนเอาไปลงกับกองกำลังธรรมดาๆ มากเกินไป

มันจะได้ไม่คุ้มเสียเอา

แถมยังมีความเสี่ยงที่จะล้มเหลวอีกต่างหาก

จู้อินแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

พอเห็นกองทัพทหารผีในมือของถังซวน

ถ้าไม่ใช่เพราะมีกฎของสำนักสวรรค์ค้ำคออยู่ล่ะก็

เขาคงลงมือปล้นไปแล้วแน่ๆ

การเจรจาต่อรองเนี่ย

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคืออีกฝ่ายทำท่าทีเหมือนไม่สนใจ

เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ราคาก็จะไม่ขยับไปไหน

ถ้าเรารีบร้อนอยากขาย

ก็มีแต่จะต้องยอมขายขาดทุน

แต่ตอนนี้จู้อินดูจะร้อนรนกว่าเขาเสียอีก

ถังซวนก็เลยชิลๆ ไปเลย

"อะแฮ่ม ในเมื่อศิษย์พี่อยากได้ ก็คุยกันง่ายหน่อย"

จู้อินชูนิ้วขึ้นมา 1 นิ้ว

"ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง 10,000 หินโลการะดับสูง"

ม่านตาของถังซวนหดวูบลงทันที

เขาประเมินความอยากได้ของจู้อินต่ำไปจริงๆ

เปิดราคามาก็ซัดไป 10,000 หินโลการะดับสูงเลย

นั่นก็เท่ากับ 1,000,000 หินโลการะดับกลางเลยนะ

เงินก้อนนี้สามารถเอาไปอัพเกรดโลกเริ่มต้นของเขาให้ก้าวกระโดดไปได้หลายระดับเลยล่ะ

แต่ถังซวนก็ยังทำใจดีสู้เสือ ไม่แสดงอาการตื่นเต้นออกมา

"ศิษย์พี่ นี่มันกองกำลังพิเศษเลยนะ แถมยังสามารถดูดซับพลังความมืดเพื่อพัฒนาตัวเองได้อีก"

"งั้น 15,000 หินโลการะดับสูง บวกกับสมบัติระดับลึกลับ 4 ดาวอีก 1 ชิ้น" จู้อินกัดฟันพูด

จริงๆ แล้วราคานี้มันแพงเกินจริงไปมากแล้ว

แต่ก็ใครใช้ให้เขาอยากได้มันจนตัวสั่นล่ะ

บางครั้ง มูลค่าของสิ่งของก็ไม่สำคัญเท่ากับความต้องการหรอก

ขอแค่มีความต้องการ

ขี้ก้อนนึงก็ขายได้ราคาเท่าทองคำ

ถ้าถังซวนไม่มีเนตรสัพพัญญู

ราคานี้ก็คงทำให้เขายอมตกลงขายไปแล้ว

แต่

เขาดันไปเห็นสมบัติชิ้นหนึ่งที่ทำให้เขาเกิดกิเลสเข้าให้

ถ้าได้ของชิ้นนั้นมา

พลังของโลกเริ่มต้นของเขาต้องพุ่งปรี๊ดแน่ๆ

ก็ต้องรอดูว่าจู้อินจะยอมตัดใจหรือเปล่า

ดังนั้นถังซวนก็เลยยังคงส่ายหน้าปฏิเสธ

"ยังไม่พอหรอก"

จู้อินขมวดคิ้วแน่น

แววตาเริ่มฉายแววไม่พอใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะถังซวนมีเหยียนชิงเฉิงคอยหนุนหลังอยู่ล่ะก็

เขาคงระเบิดอารมณ์ใส่ไปแล้ว

"ศิษย์น้อง คนเราเจอกันก็ต้องมีน้ำใจให้กันบ้าง อย่าโลภมากนักเลย"

ถังซวนเองก็เตรียมรับมือไว้แล้ว

"อะแฮ่ม ได้ยินมาว่าศิษย์พี่กำลังจะลงแข่งชิงตำแหน่งอัจฉริยะระดับท็อปใช่ไหมล่ะครับ"

จู้อินตอบด้วยสีหน้าหงุดหงิด

"ก็ใช่น่ะสิ เรื่องนี้หมาแมวที่ไหนก็รู้กันทั้งนั้นแหละ"

การที่ถังซวนโก่งราคา ทำให้เขาอารมณ์เสียมาก น้ำเสียงก็เลยเริ่มแข็งกร้าวขึ้น

แต่ถังซวนก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไร เพราะเขามีไพ่ตายที่จะทำให้จู้อินต้องยอมจำนนอยู่แล้ว

"ถึงแม้ทหารผีจะเก่งกาจแค่ไหน แต่การต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกยุทธ์ก็มองข้ามไม่ได้เหมือนกันนะ"

"อาวุธดีๆ สักชิ้น สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ให้ผู้ฝึกยุทธ์ได้เป็นเท่าตัวเลยนะ โอกาสชนะก็ยิ่งมีมากขึ้น ศิษย์พี่เห็นด้วยไหมล่ะ"

เขาพลิกฝ่ามือ ดาบผีทมิฬก็ปรากฏขึ้น

"บังเอิญจังเลย ผมมีอาวุธธาตุมืดอยู่พอดี อานุภาพก็งั้นๆ แหละ แค่ฟันทะลุเกราะป้องกันของศัตรูได้ก็เท่านั้นเอง"

"อะไรนะ" จู้อินผุดลุกขึ้นยืนทันที

ของชิ้นนี้ดึงดูดใจเขามากทีเดียว

ถ้าเอาไปให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับโหวแห่งยุทธ์ 5 ดาวของเขาใช้ล่ะก็ พลังจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดแน่นอน

เผลอๆ อาจจะสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับโหวแห่งยุทธ์ 7 หรือ 8 ดาวได้เลยด้วยซ้ำ

ถังซวนมองดูสีหน้ากระวนกระวายของเขา แล้วพูดเสียงเรียบๆ ว่า

"ศิษย์พี่ ผมอยากเห็นสมบัติที่มีค่าจริงๆ มากกว่านะ"

"เอ่อ..."

จู้อินเริ่มลังเล

เขามีแผนที่สมบัติอยู่แผ่นหนึ่งจริงๆ

ซึ่งประเมินค่าไม่ได้เลยล่ะ

ถ้าเขาสามารถเลื่อนขั้นเป็นอัจฉริยะระดับท็อปได้ล่ะก็

ด้วยแผนที่สมบัติแผ่นนี้

เขามั่นใจว่าจะสามารถก้าวขึ้นไปติด 20 อันดับแรกได้อย่างแน่นอน

น่าเสียดาย

การจะเปิดแผนที่สมบัตินั้นต้องใช้เวลาค่อนข้างมาก

แถมยังไม่รู้ว่าข้างในจะมีอันตรายอะไรซ่อนอยู่บ้าง

แล้วตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่จะเลื่อนขั้นพอดี

ถ้าเกิดพลาดพลั้งสูญเสียทรัพยากรไปมากจนส่งผลกระทบต่อการเลื่อนขั้นล่ะก็

เขาคงได้แต่ร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่ๆ

"ไอ้เด็กนี่มันโลภจริงๆ สงสัยคงมีแค่แผนที่สมบัติเท่านั้นแหละที่จะทำให้มันพอใจได้"

จู้อินหรี่ตาลง

แต่เขาก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ดี

"20,000 หินโลการะดับสูง บวกกับสมบัติระดับลึกลับอีก 2 ชิ้น"

จู้อินกัดฟันพูด

นี่คือขีดสุดที่เขาจะให้ได้แล้วจริงๆ

ถังซวนถอนหายใจ

ดูเหมือนข้อเสนอยังไม่ดีพอสินะ

เขาพลิกฝ่ามือเป็นครั้งที่ 3

หยิบคัมภีร์วิชายุทธ์ออกมา

"แล้วถ้าเพิ่มวิชายุทธ์ระดับปฐพีเล่มนี้เข้าไปด้วยล่ะ"

ถังซวนยิ้มกริ่ม พร้อมกับอธิบายสรรพคุณของวิชาพายุทมิฬให้จู้อินฟัง

"เอ่อ..."

จู้อินถึงกับน้ำลายหก

นี่มันเผด็จศึกชัดๆ

โดนโจมตีจุดอ่อนเข้าเต็มเปาเลย

มันช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้

เขามีผู้ฝึกยุทธ์ระดับโหวแห่งยุทธ์ 2 ดาวคนหนึ่งที่ฝึกฝนวิชาสายคำสาปอยู่พอดี

วิชายุทธ์ที่ทรงพลังแบบนี้ ถ้าเอาไปใช้ในสนามรบล่ะก็ ประเมินค่าไม่ได้เลยจริงๆ

จู้อินถึงกับสติหลุดไปเลย

"ศิษย์น้อง นายนี่มันร้ายกาจจริงๆ แต่ละชิ้นนี่แทงใจดำฉันทั้งนั้นเลยนะ"

"นายตั้งใจใช่ไหมเนี่ย"

ถ้าไม่ใช่เพราะตั้งใจ แล้วจะมีสมบัติธาตุมืดเยอะแยะขนาดนี้ได้ยังไง

ถังซวนหัวเราะเบาๆ

"ข้อเสนอสุดท้ายแล้วนะ นี่ฉันยอมลดแลกแจกแถมสุดๆ แล้วนะ เห็นแก่ความเป็นศิษย์ร่วมสำนักนะเนี่ย"

มุมปากของจู้อินกระตุกไม่หยุด

แม่งเอ๊ย

ในใต้หล้านี้ยังมีใครหน้าเลือดเท่านายอีกไหมเนี่ย

"ตกลง ฉันมีแผนที่สมบัติอยู่แผ่นหนึ่ง..."

จู้อินยอมแพ้ในที่สุด

ถึงแผนที่สมบัติจะดีแค่ไหน

แต่มันก็ไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้เห็นผลทันตานี่นา

แถมจะได้อะไรมาบ้างก็ไม่รู้

ไม่ต่างอะไรกับการเล่นพนันเลย

สู้เอาสมบัติ 3 ชิ้นนี้ไปเพิ่มพลังต่อสู้ให้ตัวเองเลยดีกว่า

"ตกลง"

ถังซวนยิ้มกว้าง

สมบัติ 3 ชิ้น

แลกกับ 20,000 หินโลการะดับสูง สมบัติระดับลึกลับ 2 ชิ้น และแผนที่สมบัติอีก 1 แผ่น

วิน-วิน กันทั้งสองฝ่าย

ต่างคนต่างก็ยิ้มให้กันอย่างพึงพอใจ

"ศิษย์น้อง รอให้ฉันได้เป็นอัจฉริยะระดับท็อปเมื่อไหร่ ฉันจะกลับมาตอบแทนนายอย่างงามเลยล่ะ"

จู้อินบอก "ตอนนี้ฉันต้องขอตัวไปฝึกทหารก่อนนะ ลาก่อน"

พูดจบ เขาก็อุ้มสมบัติทั้ง 3 ชิ้น รีบเดินจ้ำอ้าวออกไปทันที

ถังซวนเก็บหินโลการะดับสูงกับสมบัติระดับลึกลับใส่แหวนมิติ

แล้วก็หันมาสนใจแผนที่สมบัติ

จู้อินยังไม่รู้ตัวหรอกว่า

เขาพลาดอะไรไปบ้าง

"แผนที่สมบัติ ความยากระดับ 5 ดาว ธาตุน้ำ มีลูกสัตว์เทวะที่ยังไม่โตเต็มวัยถูกผนึกอยู่ข้างใน"

เมื่อใช้เนตรสัพพัญญูมอง

ข้อมูลของแผนที่สมบัติก็เด้งขึ้นมาทันที

ถังซวนยิ้มจนแก้มแทบปริ

สัตว์เทวะเชียวนะ

ถ้าเลี้ยงดูดีๆ ล่ะก็ พลังทำลายล้างมันระดับโลกแตกเลยนะเว้ย

ถึงจะเป็นแค่ลูกสัตว์ก็เถอะ

แต่มูลค่ามันก็มหาศาลจนประเมินไม่ได้เลยล่ะ

จู้อินอาจจะมองเห็นผลประโยชน์ระยะสั้น แต่ต้องสูญเสียผลประโยชน์ในระยะยาวไป

แต่บางทีเรื่องพวกนี้มันก็พูดยากนะ

ก็จู้อินไม่มีเนตรสัพพัญญูนี่นา

เขาจะไปรู้มูลค่าที่แท้จริงของแผนที่สมบัติได้ยังไงล่ะ

ถังซวนรีบเก็บอาการดีใจเอาไว้

แล้วมุ่งหน้าไปยังหอโลกา

พอมีเงินแล้ว ก็ต้องรีบเอาไปละลายทรัพย์ทันที

แถมยังต้องหาเวลาไปสำรวจแผนที่สมบัติอีก

แผนที่ก็คือแผนที่

ถ้าไม่เอาไปใช้ มันก็เป็นแค่เศษกระดาษที่มีราคาเท่านั้นแหละ

ถังซวนนี่งานยุ่งจริงๆ เลย