บทที่ 22 เข้าสู่มิติขุมทรัพย์ มนุษย์เงือกน้ำตื้น

บทที่ 22 เข้าสู่มิติขุมทรัพย์ มนุษย์เงือกน้ำตื้น

คนมากันครบแล้ว

ถังซวนหยิบกุญแจมิติและแผนที่ขุมทรัพย์ออกมา

เขาถ่ายทอดพลังของพระราชวังเข้าไปในกุญแจมิติ

กุญแจมิติลอยขึ้นไปตกลงบนแผนที่ขุมทรัพย์

ติง

ราวกับเสียงโลหะกระทบกัน

แผนที่ขุมทรัพย์เกิดระลอกคลื่น

จากนั้นก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นรับลม

ท้ายที่สุดก็กลายเป็นประตูมิติ

ไป๋หลีกับเฉียนจวินไม่เคยเห็นภาพตระการตาเช่นนี้มาก่อน

อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเต็มประดา

ในดวงตาของเฟิงเสวียนจีก็มีความประหลาดใจพาดผ่านเช่นกัน

เธอไม่คิดว่าการที่ถังซวนต้องการตัวเธอ ก็เพื่อมาลุยแผนที่ขุมทรัพย์

ที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็คือ

เขาไปเอาของระดับสูงแบบนี้มาได้อย่างไร

แผนที่ขุมทรัพย์จะปรากฏเฉพาะในดินแดนลับระดับศักยภาพช่วงท้ายเท่านั้น

โลกเริ่มต้นของถังซวนอยู่แค่ระดับขยะ

ไม่มีทางที่จะได้มาเด็ดขาด

สิ่งที่ทำให้เฟิงเสวียนจีตกตะลึงหนักกว่าเดิมคือ

ถังซวนกล้าท้าทายทั้งที่ระดับพลังมีแค่นี้

ต่อให้มีเธอคอยช่วย

ก็เกรงว่าอาจจะไม่ผ่าน

"ช่างเถอะ ท่านเทพกำชับนักหนาว่าให้ปกป้องความปลอดภัยของเขา ดูท่าครั้งนี้ฉันคงต้องเหนื่อยหน่อยแล้ว"

เฟิงเสวียนจีถอนหายใจ

ตอนนี้

ประตูมิติเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้ว

ทางเดินสายหนึ่งปรากฏขึ้น

ถังซวนพูดขึ้น

"โอกาสเข้าไปในแผนที่ขุมทรัพย์มีเพียงครั้งเดียว หากล้มเหลว ก็จะไม่มีวันเข้าไปได้อีก"

ไป๋หลีกับเฉียนจวินต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียด

แต่เฟิงเสวียนจีกลับยิ้มขื่น

ดูจากกลิ่นอายของประตูมิติแล้ว

อย่างต่ำต้องสี่ดาวขึ้นไป มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นห้าดาว

นั่นหมายความว่ามอนสเตอร์ข้างใน อย่างน้อยต้องถึงระดับขุนพลยุทธ์ หรืออาจมีมอนสเตอร์ระดับโหวแห่งยุทธ์ปรากฏตัว

ข้างในนี้มีแค่เธอคนเดียวที่รับมือได้

ถ้ามาแค่หนึ่งหรือสองตัวยังพอว่า

แต่ถ้ามอนสเตอร์มีจำนวนมากเกินไป

ต่อให้เป็นเธอ ก็ต้านทานไม่ไหวแน่นอน

แต่ตอนนี้ทำได้เพียงเดินหน้าไปทีละก้าวเท่านั้น

ถังซวนโบกมือ

ทุกคนเดินเข้าไปในประตูมิติ

หลังจากโลกหมุนคว้างไปพักหนึ่ง

พวกเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ในโลกสีคราม

ไอน้ำหนาแน่นมาก

เฟิงเสวียนจีขมวดคิ้ว

เธอเป็นผู้ฝึกยุทธ์ธาตุไฟ

มีความเกลียดชังธาตุน้ำโดยธรรมชาติ

"เอ๊ะ"

จู่ๆ เฉียนจวินก็อุทานด้วยความประหลาดใจ

เขารู้สึกว่าพลังในร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ช่วงที่ผ่านมา เขายกระดับพลังขึ้นมาได้อีกหนึ่งขั้นย่อย

ถึงระดับปรมาจารย์ยุทธ์สองดาวแล้ว

แต่ตอนนี้เขาดูดซับพลังธาตุน้ำเข้าไป จนถึงขั้นสามดาว หรืออาจจะถึงสี่ดาวเลยทีเดียว

ถังซวนพยักหน้าเล็กน้อย

ในบรรดาสี่ธาตุพื้นฐาน

ดินกับน้ำ ลมกับไฟ เป็นธาตุที่ส่งเสริมกัน

หมายความว่าสองธาตุนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกข่มจนส่งผลกระทบ แต่กลับจะส่งเสริมให้แกร่งขึ้น

แน่นอนว่า การส่งเสริมนี้ไม่ได้มากเท่ากับธาตุของตัวเอง

น่าจะประมาณหกถึงเจ็ดส่วน

แค่นี้ก็ถือว่าร้ายกาจมากแล้ว

กล่าวคือ การที่เฉียนจวินอยู่ที่นี่ เพียงพอที่จะต้านทานมอนสเตอร์ทุกตัวที่อยู่ต่ำกว่าระดับปรมาจารย์ยุทธ์เก้าดาวได้อย่างสบาย

หากใช้วิชาต่อสู้ อาจต้านทานการโจมตีของมอนสเตอร์ระดับขุนพลยุทธ์ได้เลย

นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก

ส่วนไป๋หลี เธอเป็นธาตุแสง

ไม่ถูกธาตุใดข่ม

ทุกธาตุล้วนส่งเสริมเธอ

เพียงแต่สัดส่วนอาจจะน้อยกว่าเฉียนจวินเล็กน้อย

ผ่านการฝึกฝน เธอก็ทะลวงผ่านระดับปรมาจารย์ยุทธ์แล้วเช่นกัน

ตอนนี้คือปรมาจารย์ยุทธ์หนึ่งดาว

เมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงจากธาตุน้ำ

พลังน่าจะเพิ่มขึ้นไปถึงระดับสองดาวครึ่ง

ถังซวนหยิบลูกแก้วคริสตัลขนาดเท่านิ้วมือออกมาแล้วบีบให้แตก

ประกายแสงจุดหนึ่งบินออกมาจากข้างใน

สิ่งนี้เรียกว่าแสงนำทาง

สามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายของสมบัติได้

แสงนำทางบินวนรอบถังซวนหนึ่งรอบ

จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางทิศทางหนึ่ง

"ไป"

ถังซวนโบกมือ

เดินไปได้ไม่นาน

ด้านหน้าก็ปรากฏฟองอากาศจำนวนนับไม่ถ้วน

"มีศัตรู"

เฟิงเสวียนจีพุ่งมาขวางหน้าถังซวนเป็นคนแรก

สำหรับเธอ

การปกป้องถังซวนถือเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่ง

โฮก

เงาดำหลายสิบสายพุ่งพรวดออกมา

เงาดำเหล่านั้นมีหัวปลาขนาดใหญ่ แขนขาสั้น ในมือถือส้อมกระดูกปลา ปากส่งเสียงร้องแหลมบาดแก้วหู

"ชื่อ มนุษย์เงือกน้ำตื้น"

"ระดับ ปรมาจารย์ยุทธ์เจ็ดดาว"

"ธาตุ น้ำ"

"วิชาต่อสู้ วิชาแทง ใช้ความเร็วสูงสุดกวัดแกว่งส้อมกระดูกปลา สร้างความเสียหาย บาดแผลสมานตัวยาก"

"คำประเมิน มนุษย์เงือกหน้าด้านชนิดหนึ่ง ขี้ขลาด โลภมาก มักปรากฏตัวเป็นฝูงเท่านั้น หากบาดเจ็บล้มตายเกินหนึ่งในสามก็จะวิ่งหนี"

ถังซวนพยักหน้า

"ไป๋หลี โจมตี"

ไป๋หลีหยิบธนูจันทร์ดับออกมาทันที

ตัวธนูที่ราวกับคริสตัลทอแสงเรืองรองจางๆ ท่ามกลางน้ำทะเลสีคราม

"เอ๊ะ อาวุธระดับปฐพี"

เฟิงเสวียนจีมีสีหน้าประหลาดใจ

แค่ปรมาจารย์ยุทธ์หนึ่งดาว กลับมีอาวุธระดับปฐพีสองดาว

ของสวมใส่จะหรูหราเกินไปแล้วมั้ง

แต่เฟิงเสวียนจีก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

อาวุธระดับปฐพีใช้พลังงานมหาศาลมาก

ด้วยความแข็งแกร่งของไป๋หลี ยิงได้ไม่กี่ดอกปราณก็คงเหือดแห้งหมดแรง

ถึงตอนนั้นนอกจากจะช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ยังจะกลายเป็นตัวถ่วงอีก

วินาทีต่อมา ดวงตาของเฟิงเสวียนจีก็เบิกกว้าง

ไอน้ำรอบด้านถูกดึงดูด หลอมรวมเข้ากับธนูยาวโดยตรง

บนสายธนูปรากฏลูกศรขนนกสีทองและสีน้ำเงิน

ผึง

สายธนูสั่นไหว ลูกศรพุ่งทะยานออกไป

ฉึก ลูกศรตรึงมนุษย์เงือกตัวหนึ่งลงกับพื้น

ผ่านไปหนึ่งดอก ไป๋หลีไม่ได้มีท่าทีว่าหมดแรงเลยแม้แต่น้อย พลังใจกลับยิ่งพลุ่งพล่าน

พลังธาตุน้ำที่นี่หนาแน่นเกินไป

แทบจะหยิบยืมมาใช้ได้อย่างไม่มีวันหมด

เธอง้างธนูด้วยมือเดียวอย่างต่อเนื่อง

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

ลูกศรขนนกสีทองและน้ำเงินถูกยิงออกไปทีละดอกๆ

ปากของเฟิงเสวียนจีก็ยิ่งอ้ากว้างขึ้น

นี่มันผีหลอกชัดๆ

"ผู้ฝึกยุทธ์ธาตุแสง ซี้ด"

เมื่อเธอมองเห็นธาตุของไป๋หลีชัดเจน

ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก

ดันเป็นผู้ฝึกยุทธ์ธาตุแสงที่หาได้ยากยิ่ง

แถมธนูยาวระดับปฐพีคันนั้นก็ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

สามารถดูดซับพลังแห่งน้ำรอบด้านมาส่งให้ไป๋หลีได้อย่างต่อเนื่อง

นี่ก็เป็นเพราะธาตุแสงสามารถเข้ากันได้กับทุกธาตุยกเว้นธาตุมืด ถึงสามารถทำแบบนี้ได้

ถ้าเปลี่ยนเป็นธาตุอื่น ฝันไปเถอะ

เฟิงเสวียนจีมองถังซวนที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

"หมอนี่ เตรียมตัวมาพร้อมเลยนี่นา"

เมื่อเห็นไป๋หลีแสดงอานุภาพร้ายกาจ ยิงมนุษย์เงือกตายเรียบ

มุมมองที่เฟิงเสวียนจีมีต่อถังซวนก็เริ่มเปลี่ยนไป

ถังซวนไม่ได้ล้อเล่น

เขาตั้งใจจะเคลียร์แผนที่ขุมทรัพย์ให้ผ่านจริงๆ

โฮก

ทันใดนั้น เสียงคำรามคลุ้มคลั่งก็ดังก้อง

ท่ามกลางฝุ่นทราย ปรากฏเงาร่างขนาดมหึมา

มันคือมนุษย์เงือกที่ตัวใหญ่กว่ามนุษย์เงือกปกติหลายเท่าตัว

"ชื่อ ขุนพลมนุษย์เงือกน้ำตื้น"

"ระดับ ขุนพลยุทธ์สามดาว"

"ธาตุ น้ำ"

"วิชาต่อสู้ วิชาแทงคลุ้มคลั่ง ใช้ความเร็วสูงสุดกวัดแกว่งส้อมกระดูกปลา สร้างความเสียหาย บาดแผลสมานตัวยาก พลังโจมตีสูงกว่าวิชาแทงปกติสองเท่า"

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

ขุนพลมนุษย์เงือกก้าวเท้ามุ่งหน้ามาทางพวกถังซวน

ไป๋หลีง้างธนูยิงทันที

ฉึก ฉึก

ลูกศรพุ่งเป้าไปที่ขุนพลมนุษย์เงือก

แม้จะสร้างความเสียหายได้ แต่ขุนพลมนุษย์เงือกก็ไม่หยุดเดิน

"ย้าก"

เฉียนจวินยกโล่กระดูกขึ้น กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างปูดโปน

จากนั้นก็พุ่งทะยานเข้าใส่

โครม

ท่ามกลางเสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนฟ้าดิน

เฉียนจวินกับขุนพลมนุษย์เงือกชนเข้าหากันอย่างจัง

ทั้งสองฝ่ายต่างถอยหลังซวนเซ

อาศัยจังหวะนี้ ไป๋หลียิงลูกศรต่อเนื่องอีกหลายดอก

ขุนพลมนุษย์เงือกบาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง

ในดวงตาของมันเผยความหวาดกลัว หันหลังเตรียมจะหนี

"จะหนีไปไหน"

เฟิงเสวียนจีตวาดเสียงใส กระทืบเท้าข้างหนึ่ง หอกบัวแดงในมือแทงออกไป

ประกายเพลิงแสงพุ่งวาบราวกับสายฟ้า ทะลวงร่างของขุนพลมนุษย์เงือก

ตู้ม

ขุนพลมนุษย์เงือกล้มตึงลงกับพื้น

บนซากศพปรากฏดอกบัวเลือดสีแดงสด

หอกเดียวปลิดชีพ

"พี่สาวเก่งจังเลย"

ดวงตาของไป๋หลีเต็มไปด้วยความอิจฉา

เฟิงเสวียนจียิ้ม

"น้องสาวก็ไม่เลว ตอนที่พี่อายุเท่าน้องพี่ยังไม่มีพลังฝึกปรือระดับนี้เลย"

ไป๋หลียิ้มตอบ

"จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นความดีความชอบของนายท่านต่างหาก"

เฟิงเสวียนจีมองถังซวนแวบหนึ่ง

ในใจยิ่งประหลาดใจหนักกว่าเดิม

สามารถทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ในโลกเริ่มต้นจงรักภักดีได้ขนาดนี้

เสน่ห์ส่วนตัวของถังซวน

ไม่ด้อยไปกว่าเหยียนชิงเฉิงเลยแม้แต่น้อย

"เด็กคนนี้ อนาคตไม่อาจจินตนาการได้เลยจริงๆ"