บทที่ 4 - เลื่อนระดับขั้นโดยรวม

บทที่ 4 - เลื่อนระดับขั้นโดยรวม

เยี่ยหยางถูมือเตรียมพร้อม ตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ

ในที่สุดหมอกดำที่ม้วนตัวหนาก็มาถึงตรงหน้า

ทำให้เขามองเห็นฝูงทารกหลั่งเลือดที่ชาวบ้านพูดถึงได้ชัดเจน

พวกมันเป็นฝูงสิ่งมีชีวิตลี้ลับที่คลานไปมา มีระยางค์สีแดงเข้มจำนวนมาก

ใบหน้าเหมือนเด็กทารก ด้านบนมีดวงตาสีแดงที่เต็มไปด้วยไข่แมลงเกาะอยู่เต็มไปหมด

ใต้ดวงตาลงมาเป็นฟันแหลมคมเรียงรายเหมือนฉลาม

ตอนที่มันแสยะยิ้ม จะส่งเสียงร้องโหยหวนแหลมปรี๊ดออกมาเป็นระยะๆ

ของเหลวสีแดงเข้มเหนียวเหนอะหนะน่าขยะแขยงหยดติ๋งๆ ลงมาจากปาก

รูปร่างหน้าตาคล้ายแมงมุม แต่ดูบิดเบี้ยวและน่าสยดสยองกว่ามาก

นี่มันโคตรทุเรศเลย

พวกปรสิตในหนังยังดูหน้าตาดีกว่าไอ้พวกนี้อีก

เยี่ยหยางแอบด่าในใจ

ด่าก็ส่วนด่า เยี่ยหยางแกล้งทำตัวใสซื่อแล้วโยนสกิลตรวจสอบใส่ฝูงทารกหลั่งเลือด

[เผ่าพันธุ์: ฝูงทารกหลั่งเลือด]

[ระดับ: ต่ำขั้นสูงสุด]

[สกิล 1: เสียงร้องไห้ ทำให้เหยื่อในรัศมีขนาดเล็กเกิดอาการสับสนทางจิต]

[สกิล 2: รวมร่างเผ่าพันธุ์ เมื่อรวมร่างแล้ว ระดับจะเพิ่มเป็นระดับสูงขั้นต้น สามารถทำลายอาณาเขตหลบภัยขนาดเล็กได้]

[สามารถกลืนกินได้]

มิน่าล่ะ ตาเฒ่านั่นถึงไม่ยอมอยู่ต่อ ยืนกรานจะย้ายออกให้ได้พรุ่งนี้เช้า

ถ้าเป็นเขา เขาก็คงเผ่นเหมือนกัน ไอ้ตัวพวกนี้มันรวมร่างได้ รวมร่างปุ๊บก็พุ่งทะยานไประดับสูงขั้นต้นเลย

นี่มันฝันร้ายของดินแดนหลบภัยขนาดเล็กชัดๆ

หลังจากตรวจสอบเสร็จ

เยี่ยหยางก็ควบคุมกิ่งไม้ที่กลายพันธุ์บนลำต้น

ค่อยๆ ยื่นออกไปนอกม่านแสง

จากนั้น ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ เขาก็ตวัดรัดหัวของทารกหลั่งเลือดตัวหนึ่งเอาไว้ ก่อนที่มันจะทันตั้งตัว

เขาใช้ปลายแหลมของกิ่งไม้แทงทะลุดวงตาของมัน พุ่งตรงเข้าทำลายสมองอย่างโหดเหี้ยม

ฉัวะ

หัวของทารกหลั่งเลือดระเบิดกระจายในพริบตา

มันสมองสีแดงฉานสาดกระเซ็น

กิ่งไม้เล็กๆ ของเยี่ยหยางสั่นระริก

เริ่มการกลืนกิน

[พลังวิญญาณ +5 +5 +5 +5]

ใช้ได้ ใช้ได้เลย

กลืนกินทารกหลั่งเลือดตัวเดียว ก็ได้พลังวิญญาณมาตั้ง 20 หน่วยแล้ว

งั้นถ้าเขากลืนกินไอ้ฝูงข้างนอกนั่นให้หมด เขาไม่รวยเละเลยเหรอ

เยี่ยหยางสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น

กิ่งไม้แห้งตายขนาดเท่านิ้วโป้งกิ่งหนึ่งก็หักดังเป๊าะ แล้วร่วงหล่นลงมา

หล่นใส่หัวเยี่ยต้าสือเข้าพอดี

"โอ๊ย"

เยี่ยต้าสือถูกหล่นใส่จนต้องเอามือกุมหัวกระโดดโหยงตามสัญชาตญาณ

"นี่อะไรเนี่ย"

เยี่ยต้าสือหยิบกิ่งไม้ตรงปลายเท้าขึ้นมา แล้วเอามาดูใกล้ๆ

พอมองไปมองมา

หลังมือซ้ายก็เริ่มร้อนผ่าว

เยี่ยต้าสือขมวดคิ้ว

"ซี๊ด มือร้อนจัง" สายตาเพิ่งจะเลื่อนไปมองที่หลังมือ

แค่กะพริบตาเดียว

กิ่งไม้ในมือก็หายวับไปกับตา

"อ้าว ของล่ะ หายไปไหนแล้ว"

เยี่ยต้าสือลูบท้ายทอยด้วยความงุนงง มองหาไปรอบๆ

ตอนที่ของหายไป หลังมือที่ร้อนผ่าวของเยี่ยต้าสือก็หายร้อน แถมยังเย็นเจี๊ยบนิดๆ ด้วย

ในวินาทีนี้ ถ้าเยี่ยต้าสือสังเกตลวดลายบนหลังมือของตัวเองให้ดีๆ

ก็คงจะเห็นว่ารูปต้นไม้น้อยนั่นมีกิ่งไม้งอกเพิ่มขึ้นมาอีกกิ่งหนึ่งแล้ว

หลังจากกลืนกินเสร็จ

เยี่ยหยางก็กวาดตามองหน้าต่างระบบ

[พลังวิญญาณ 61 หน่วย]

[กิ่งไม้กลืนกินสูญเสียความมีชีวิตชีวา 5 หน่วย ความเร็วลดลง 2 เปอร์เซ็นต์ พลังโจมตีลดลง 2 เปอร์เซ็นต์]

เป็นไปตามที่คิดไว้ไม่มีผิด

การฆ่าทารกหลั่งเลือดต้องแลกมาด้วยราคาที่ต้องจ่าย แต่โชคดีที่ไม่ได้มากนัก ยังอยู่ในระดับที่รับได้

แค่ว่าฆ่าแล้วกลืนกินทารกหลั่งเลือดตัวหนึ่ง ความเร็วและพลังโจมตีจะลดลง 2 เปอร์เซ็นต์

ถ้าอยากจะจัดการพวกมันด้วยความเร็วสูงสุดก่อนที่พวกมันจะใช้สกิลที่สอง รวมร่างเผ่าพันธุ์ เขาต้องอัปเกรดกิ่งไม้อื่นๆ เพิ่มแล้วล่ะ

ด้วยวิธีเดียวกัน เยี่ยหยางสังหารทารกหลั่งเลือดไปสามตัว แล้วก็อัปเกรดกิ่งไม้เพิ่มอีกสามกิ่ง

[กิ่งไม้กลายพันธุ์เป็นกิ่งไม้กลืนกินแล้ว]

ดีมาก ต่อไปก็ถึงเวลาเปิดฉากสังหารหมู่แล้ว

เยี่ยหยางยืดกิ่งไม้ออกไปนอกเขตหลบภัย

กิ่งไม้กลายสภาพเป็นเคียวมรณะ คอยเก็บเกี่ยวชีวิตของเหล่าทารกหลั่งเลือดอย่างไม่หยุดหย่อน

ฟึบ ฟึบ ฟึบ

[พลังวิญญาณ +5 +5 +5 +5]

[พลังวิญญาณ +5 +10 +5 +10]

ผ่านไปเพียงระลอกเดียว ฝูงทารกหลั่งเลือดทางด้านซ้ายหลังก็ถูกกำจัดไปกว่าสิบตัวอย่างเงียบเชียบ

[พลังวิญญาณ 150 หน่วย แปลงเป็นพลังชีวิตอัตโนมัติ]

[จำนวนกิ่งไม้กลายพันธุ์: 8 กิ่ง]

ลุยต่อ

เยี่ยหยางใช้พลังชีวิต 80 หน่วยอัปเกรดกิ่งไม้เพิ่มอีกแปดกิ่ง

[อัปเกรดสำเร็จ]

[จำนวนกิ่งไม้กลายพันธุ์: 16 กิ่ง]

สะใจ สะใจโคตรๆ

เยี่ยหยางยืดกิ่งไม้อันชั่วร้ายทั้งสิบหกกิ่งออกไป ไล่ตวัดกลืนกินทารกหลั่งเลือดไม่ยั้ง

สิบกว่านาทีต่อมา

ฝูงทารกหลั่งเลือดด้านหลังก็ถูกกวาดล้างจนหมดเกลี้ยง

เยี่ยหยางเก็บเกี่ยวพลังวิญญาณได้ถึง 200 หน่วย

อายุขัยก็เพิ่มจากหนึ่งเดือนในตอนแรกเป็น 200 ปีแล้ว

เขาเตรียมตัวอย่างเริงร่าเพื่อจะไปเก็บเกี่ยวฝูงทารกหลั่งเลือดกลุ่มใหญ่ที่อยู่ด้านหน้าต่อ

อาจจะสัมผัสได้ถึงอันตราย จู่ๆ ฝูงทารกหลั่งเลือดก็เริ่มใช้สกิลที่สอง

รวมร่างเผ่าพันธุ์

แย่แล้ว

เห็นแค่ทารกหลั่งเลือดที่กระจายตัวอยู่มารวมกลุ่มกัน ตัวหนึ่งปีนขึ้นไปเกาะหลังอีกตัว ดวงตาสีเลือดเริ่มปิดลง

เยี่ยหยางคิ้วกระตุก

เวรเอ๊ย หยุดไม่ทันแล้ว

กิ่งไม้กลายพันธุ์ทั้งสิบหกกิ่งจะรัดทารกหลั่งเลือดให้ตายนั้นไม่ยาก แต่ไอ้พวกนี้มันหลบสกิลเขาเก่งมาก ทำให้เขาไม่สามารถสังหารพวกมันในดาบเดียวได้แม่นยำ

ถ้าไม่สามารถฆ่าให้ตายในพริบตาได้

ทารกหลั่งเลือดที่รวมร่างกันในภายหลังจะบ้าคลั่งในพริบตา เผาผลาญพลังชีวิตเพื่อเร่งให้ระดับทะลวงไปถึงขั้นสูงระดับต้น

ตอนนี้ปีศาจร้ายที่เขารับมือได้มีแค่ระดับกลางขั้นสูงสุดลงมาเท่านั้น ถ้าระดับกลางหรือสูงขั้นต้นเขาแทบไม่มีโอกาสชนะเลย

สายตาของเยี่ยหยางเหลือบมองหน้าต่างระบบ

สายตาไปหยุดอยู่ที่หัวข้อระดับ

[ระดับ: ต้นอ่อนแรกเกิดที่อ่อนแอสุดๆ]

[เงื่อนไขการเลื่อนระดับ: พลังชีวิต 150 หน่วย]

ลองเลื่อนระดับดูแล้วกัน

[ต้องการใช้พลังชีวิต 150 หน่วยเพื่อเลื่อนระดับเผ่าพันธุ์หรือไม่]

[ใช่ หรือ ไม่]

ใช่

พลังชีวิต 150 หน่วยถูกใช้จนหมดเกลี้ยง

ในขณะเดียวกัน ก็มีคลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าหาลำต้นของเขา

เอี๊ยด อ๊าด

กิ่งไม้แห้งเกิดเสียงลั่นดังกรอบแกรบแผ่วเบา

เยี่ยหยางรู้สึกราวกับว่าทั้งร่างได้แช่อยู่ในบ่อน้ำพุที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ

ลำต้น กิ่งก้าน และราก กลับมามีชีวิตชีวาในชั่วพริบตา

ความรู้สึกสบายแบบนี้ เหมือนตอนที่เขายังเป็นมนุษย์

ในฤดูหนาวที่อากาศหนาวเหน็บ ออกไปเรียนทั้งวัน พอกลับถึงหอพักตอนกลางคืนก็ได้แช่น้ำอุ่นสบายๆ

[เลื่อนระดับสำเร็จ]

[เผ่าพันธุ์: ต้นลิขิตปฐพี]

[อายุขัย: 50 ปี]

[ระดับ: ต้นอ่อนระดับต่ำขั้นกลางค่อนสูง]

[เงื่อนไขการเลื่อนระดับ: พลังชีวิต 1000 หน่วย]

[สถานะ: ร่างกายไม่แข็งแรงสมบูรณ์]

[พลังชีวิต: 50 หน่วย เทียบเท่าอายุขัย 50 ปี]

[พลังพิเศษระดับต่ำ: ซ่อนเร้นกายา เมื่อใช้จะสามารถพรางตัวได้ชั่วคราวสิบนาที ปีศาจร้ายระดับต่ำมองไม่เห็น ยกเว้นระดับหายนะ]

[พลังพิเศษระดับสูง: ไม่มี]

[สกิล: ยืดกิ่งก้าน สกิลตรวจสอบระดับต้นขั้นสูงสุด]

[กิ่งไม้กลืนกินวิวัฒนาการเป็น กิ่งไม้อักขระลี้ลับ สามารถต่อกรกับปีศาจร้ายระดับสูงขั้นกลางลงมาได้สูสี]

[พลังวิญญาณ: 50 หน่วย แปลงเป็นพลังชีวิตอัตโนมัติ]

[วิธีรับ ดูกลืนดินวิญญาณ น้ำพุวิญญาณ ซากศพปีศาจร้าย พลังงานจากหายนะ ดินบริสุทธิ์]

[ขอบเขตอาณาเขต: 10 เมตร]

[จำนวนสิ่งก่อสร้างบ้านหญ้าคาผุพังระดับต้น: 17 หลัง ซ่อมแซมบ้านดินมุงแฝกแล้ว]

[อานุภาพข่มขวัญ: 1.2 เปอร์เซ็นต์ เมื่อใช้ จะทำให้ปีศาจร้ายระดับกลางขั้นต้นลงมาไม่กล้าเข้าใกล้ ยกเว้นระดับหายนะ]

[จำนวนครั้งที่สร้างการเชื่อมต่อได้ในวันนี้: 1 ครั้ง]

[จำนวนคนที่สร้างการเชื่อมต่อได้: 20 คน]

[เปิดใช้งานแปลงนาวิญญาณระดับเริ่มต้นแล้ว]

[จำนวนแปลงนาวิญญาณ: 2 ไร่]

เชี่ย พลังชีวิต 150 หน่วยที่จ่ายไปนี่คุ้มค่าสุดๆ

ดวงตาของเยี่ยหยางเป็นประกาย แทบอยากจะงอกมือมนุษย์ออกมาปรบมือรัวๆ

แต่ว่า ทำไมรูปร่างต้นไม้ของเขาถึงไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยล่ะ ยังคงเป็นต้นไม้แห้งเตี้ยๆ เหมือนเดิม

[โฮสต์ต้องซ่อนพรางตัวเอง ร่างต้นของท่านมีความพิเศษมาก หากไม่มีพลังงานที่แข็งแกร่งเพียงพอ ห้ามเปลี่ยนรูปลักษณ์ในปัจจุบันโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นจะดึงดูดตัวตนที่แข็งแกร่งกว่าเข้ามาอย่างแน่นอน]

อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ก็ได้ๆ

หึหึหึ

รวมร่างงั้นเหรอ

เผาผลาญพลังชีวิตจนบ้าคลั่งงั้นเหรอ

แกน่ะ เข้ามาเลย

มาสู้กันให้รู้ดำรู้แดงไปเลย

ในใจเยี่ยหยางหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

แต่ในขณะเดียวกัน ชาวบ้านตระกูลเยี่ยที่ตอนแรกตกตะลึงกับการโจมตีกะทันหันของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์จนตาเบิกกว้าง แต่ละคนล้วนมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

"ต้น ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฆ่าพวกทารกหลั่งเลือดพวกนั้นตายหมดเลยเหรอ"

"พระเจ้า นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว"

"ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์มีพลังอำนาจขนาดนี้เชียวหรือ"

บนใบหน้าของชาวบ้านตระกูลเยี่ยเพิ่งจะปรากฏสีหน้าแห่งความหวัง นึกว่าคืนนี้ไม่ต้องตายแล้ว

ทว่าวินาทีต่อมา พวกเขาก็ต้องหน้าซีดเผือด ตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อกับทารกหลั่งเลือดที่รวมร่างกันอยู่ด้านนอกเขตแดนหลบภัยอีกครั้ง

"ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์จะยังสู้กับทารกหลั่งเลือดที่รวมร่างกันได้อีกไหม"

"ทำยังไงดีล่ะ จะเอาตัวรอดยังไงดี"

"ทารกหลั่งเลือดที่รวมร่างกันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว"

"แถมพวกมันดูเหมือนจะประสานงานต่อสู้กันเก่งกว่าเมื่อครึ่งปีก่อนด้วย"

"จบเห่แล้ว คราวนี้พวกเราได้ตายกันหมดแน่ๆ"

"สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรม"

"สวรรค์จะล้างบางตระกูลเยี่ยของเราแล้ว"