บทที่ 25 : ฉากพ่ายแพ้ของพิฆาตคุณหนูใหญ่ตระกูลเย่!

"เอาละ! มาเริ่มพิธีกันได้เลย!"

ผู้ดำเนินพิธีเยื้องก้าวเข้ามาหามู่ชิงเสวียนพร้อมยื่นอุปกรณ์ขยายเสียงให้: "เจ้าบ่าวเรือนผมสีทองท่านนี้ เจ้าจะยินดีรับเจ้าสาวผู้นี้เป็นภรรยา (สามี) หรือไม่?"

"ยินดีอย่างยิ่ง!" มู่ชิงเสวียนยิ้มละมุน พลางทำปากยื่นส่งรอยจุมพิตจากระยะไกลไปให้นั่วเสี่ยวฉือคราหนึ่ง: "ข้า ยินดี!"

"ซี้ด~" นั่วเสี่ยวฉือพลันขมวดคิ้วมุ่น ขนลุกซู่ไปทั้งสรรพางค์กาย

"ยอดเยี่ยม!" ผู้ดำเนินพิธียิ้มกว้างก่อนจะส่งอุปกรณ์ขยายเสียงมาทางนั่วเสี่ยวฉือ: "ถ้าเช่นนั้น เจ้าสาวผู้เลอโฉม เจ้าจะยินดีรับเจ้าบ่าวผู้นี้เป็นสามีหรือไม่?"

“ข้า…ข้า…” นั่วเสี่ยวฉือก้มหน้าลงด้วยความเอียงอาย สองมือบิดชายเสื้อไปมาด้วยความประหม่า น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงยุงบิน:

"ข้า ยินดี... ยินดีเจ้าค่ะ..."

"อะไรนะ? ข้ามิได้ยินเลยสักนิด!" ผู้ดำเนินพิธีเอียงคอ ยกมือขึ้นป้องหู ทำท่าทางราวกับกำลังตั้งใจฟังอย่างสุดความสามารถ

"เอ่ยให้ดังกว่านี้หน่อย ให้ทุกคนได้รู้ถึงความรู้สึกในใจของเจ้า!"

มันช่างน่านัก!

หมัดของนั่วเสี่ยวฉือแข็งขึ้นมาทันที!

นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตวัดสายตาค้อนขวับใส่ผู้ดำเนินพิธี นึกอยากจะทุบหัวเขาให้แบะคามือเสียจริง

บ้าจริง! เหตุใดขั้นตอนมันถึงได้หยุมหยิมปานนี้?!

มิเห็นหรืออย่างไรว่านางกำลังอายจนตัวจะระเบิดอยู่แล้ว?

ฟุ่บ!

นั่วเสี่ยวฉือแย่งอุปกรณ์ขยายเสียงมาถือไว้ คล้ายกับว่านางได้ตกลงใจอย่างแน่วแน่แล้ว ก่อนจะแผดเสียงคำรามลั่น: "มู่ชิงเสวียน ข้าอยากแต่งงานกับเจ้าชะมัดยาดเลยโว้ย!"

"มารดามันเถอะ!!!"

นางขว้างอุปกรณ์ขยายเสียงลงบนพื้นอย่างแรง จากนั้นก็โผตัวเข้าสู่อ้อมอกของมู่ชิงเสวียนทันที

หมับ หมับ หมับ!

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาแขกเหรื่อทุกคนในงานถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง

เหตุใดแม่นางน้อยที่ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องและน่ารักน่าทะนุถนอมเมื่อครู่ ถึงได้เปลี่ยนเป็นดุดันและห้าวหาญปานนี้ไปได้?

"โยชิ! เช่นนั้นก็ลุยเลย!" ผู้ดำเนินพิธีเก็บอุปกรณ์ขยายเสียงขึ้นมาก่อนจะแผดเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเก่า "ดูท่าว่าเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของพวกเราคงมิอาจเหนี่ยวรั้งความต้องการได้อีกต่อไปแล้ว!"

"เชิญเยื้องก้าวแต่โดยดี!"

"และยามนี้ก็มาถึงขั้นตอนสุดท้าย ขอเชิญเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเข้าสู่ห้องหอได้ ณ บัดนี้!"

แปะ แปะ แปะ แปะ!

พลันนั้น เสียงปรบมืออันกึกก้องกัมปนาทราวกับเสียงฟ้าร้องก็ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งงาน!

"เอ๋?"

นั่วเสี่ยวฉือถึงกับนิ่งอึ้ง นางกะพริบตาปริบๆ ด้วยความสับสนงุนงง: "นี่... รวดเร็วปานนี้เชียวรึ?"

นางยังมิได้ลิ้มลองอาหารในงานเลยสักคำเดียว!

วินาทีต่อมา ร่างของนางก็ถูกมู่ชิงเสวียนช้อนขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาวแนบอก

มู่ชิงเสวียนบีบแก้มของนางพลางฉีกยิ้มกว้าง "ภรรยาข้า พวกเราไปกันเถอะ!"

"อุ๊ย!" นั่วเสี่ยวฉือใบหน้าแดงซ่านราวกระเจี๊ยบยามได้ยินเช่นนั้น นางรีบซบหน้าลงกับแผ่นอกของเขาพร้อมค่อยๆ หลับตาลง: "เจ้า... เจ้านี่มันน่ารำคาญนัก..."

ในชั่วครู่นั้น ในหัวของนางหลั่งไหลไปด้วยความคิดมากมาย

ในเมื่อยามนี้พิธีแต่งงานได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ตัวนาง... ก็คงต้องตกเป็นของมู่ชิงเสวียนโดยสมบูรณ์ใช่หรือไม่!

แล้วหลังจากนี้นางยังจะแก้แค้นเขาได้อีกหรือ?

หากนางลงมือแก้แค้น ผู้คนมิประณามนางว่าเป็นพวกชอบใช้ความรุนแรงในครอบครัวหรอกรึ!

ปัง!

ทว่าในขณะที่นางกำลังจมอยู่ในภวังค์ เสียงทุบโต๊ะอย่างรุนแรงก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นขัดจังหวะ!

"คนของตระกูลเย่อยู่ที่ใด?!" บิดาของเย่เจียวเจียวหยัดกายลุกขึ้นยืน ชูแขนขึ้นสูงเทียมฟ้า: "วันนี้ พวกเราจะบดขยี้ตระกูลมู่ให้ราบเป็นหน้ากลอง!"

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

บริเวณด้านล่างเวที ชายฉกรรจ์หลายสิบคนในชุดเครื่องแบบสีดำพร้อมสวมแว่นตากันลมสีมืดพลันลุกขึ้นยืนประสานเสียง:

"คนของตระกูลเย่!"

"อยู่ที่นี่แล้วขอรับ!!!"

บรรยากาศในงานเลี้ยงทั้งหมดพลันแปรเปลี่ยนเป็นความโกลาหลระส่ำระสาย

"แม่เจ้าโว้ย! เกิดเรื่องอันใดขึ้น? บรรยากาศราวกับฉากเปิดตัวราชาแห่งมังกรไม่มีผิด!"

"ตระกูลเย่เสียสติไปแล้วหรือ? เหตุใดจึงกล้ามาก่อความวุ่นวายในวันมงคลของตระกูลมู่เช่นนี้?"

"คิดจะโค่นตระกูลมู่อย่างนั้นรึ? พวกเขามีปัญญาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?"

นั่วเสี่ยวฉือขมวดคิ้วมุ่นยามเห็นภาพเบื้องหน้า หยาดเหงื่อเย็นเยียบผุดซึมออกจากหน้าผาก

นี่มันเรื่องอันใดกัน?

นางกวาดสายตามองไปรอบๆ ทว่ากลับไร้วี่แววของมู่อวี่หลานหรือบิดามารดาของมู่ชิงเสวียน: "มู่อวี่หลานมิได้ไปรีดเค้นความจริงจากคุณหนูใหญ่ เย่เจียวเจียว เพื่อสืบดูว่าตระกูลเย่มีแผนการใดในวันนี้หรอกรึ?"

"เหตุใดจึงปล่อยให้คนตระกูลเย่ออกมาเพ่นพ่านกำเริบเสิบสานได้เช่นนี้?"

ในใจของนางเริ่มบังเกิดโทสะ คนตระกูลเย่นี่ช่างไร้ยางอายนัก บังอาจมาก่อกวนช่วงเวลาอันแสนหวานของนางกับมู่ชิงเสวียนในยามนี้!

มารดามันเถอะ!

ในวินาทีนั้นเอง เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว!

【 ภารกิจถูกเปิดใช้งาน! 】

【 เป้าหมายภารกิจ: สังหารคนของตระกูลเย่ หรือผู้ใดก็ตามที่กล้าเปิดฉากโจมติตระกูลมู่ให้มากที่สุด! 】

【 รางวัลความสำเร็จ : ได้รับแต้มคุณสมบัติ 0.25 แต้ม ต่อการสังหาร 1 คน! 】

【 บทลงโทษหากล้มเหลว : ปลดล็อกภาพนิ่ง (CG) ฉากพ่ายแพ้และถูกย่ำยีโดยคุณหนูใหญ่ เย่เจียวเจียว! 】

"???"

นั่วเสี่ยวฉือขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจว่าเรื่องนี้ไปเกี่ยวอันใดกับคุณหนูใหญ่เย่เจียวเจียวด้วย

มิใช่ว่ายามนี้เย่เจียวเจียวถูกคุมขังอยู่ในคุกใต้ดินของมู่อวี่หลานหรอกรึ?

และต่อให้นางจะลอบหนีออกมาได้จริง ด้วยวรยุทธ์อันสูงล้ำของตนในยามนี้ การจะจัดการกับนางก็คงมิใช่เรื่องยากเย็นอันใด!

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" บิดาของเย่เจียวเจียวระเบิดเสียงหัวเราะลั่นยามได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้านล่างเวที "ทุกท่าน! วันนี้ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นเองว่า เหตุใดข้าจึงกล้าลั่นวาจาเช่นนี้ออกมา!"

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

วินาทีต่อมา!

ทั่วทั้งร่างของบิดาเย่เจียวเจียวพลันบังเกิดกระแสพลังมหาศาลพวยพุ่ง พลังลมปราณภายในร่างทะยานสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

【 ขอบเขตพ้นโลกีย์ ขั้นต้น! 】

【 ขอบเขตพ้นโลกีย์ ขั้นกลาง! 】

【 ขอบเขตพ้นโลกีย์ ขั้นสูงสุด!!! 】

ตบะบารมีของเขาพลันระเบิดขึ้นไปจนถึงระดับเดียวกับผู้นำตระตูลมู่ กลายเป็นหนึ่งในสองตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกหล้าทันที!

ตูม!

คลื่นพลังอันทรงพลานุภาพระเบิดออก บดขยี้ผนังและหลังคาของโรงเตี๊ยมหรูหราจนปลิวหายไปในพริบตา!

"เห็นหรือไม่? นี่คือสิ่งที่ข้าใช้เป็นที่พึ่ง!"

"ความภาคภูมิใจของตระกูลเย่!"

เขายิ้มอย่างมั่นอกมั่นใจ พลางตวัดสายตามองไปยังห้าตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งที่สุด อันได้แก่ ตระกูลหลิน ตระกูลเซียว ตระกูลหวัง รวมถึงตระกูลเล็กตระกูลน้อยอีกหลายสิบตระกูล ก่อนจะเอ่ยว่า:

"ทุกท่าน! วันนี้ผู้ใดก็ตามที่ยอมยื่นมือเข้าช่วยเหลือตระกูลเย่ของพวกเรา จะถือว่าเป็นผู้ร่วมสถาปนาขุมกำลังใหม่!"

"เมื่อตระกูลมู่ถูกบดขยี้จนสิ้นซาก ทุกท่านย่อมมีส่วนแบ่งในทรัพย์ศฤงคารและคลังสมบัติอันมั่งคั่งของตระกูลมู่อย่างเท่าเทียม!"

"ทว่า!"

น้ำเสียงของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นอำมหิต: "หากพวกเจ้ายังคิดจะทำตัวเป็นกลาง หรือบังอาจยื่นมือเข้าช่วยเหลือตระกูลมู่ เช่นนั้นพวกเจ้าจะถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูของตระกูลเย่ทันที!"

"ผู้ใดที่เป็นศัตรู... จงฆ่ามันให้สิ้น!!!"

ตูม!

แรงกดดันอันมหาศาลแผ่ซ่านเข้าครอบงำ ทำเอาคนจากตระกูลเล็กตระกูลน้อยมิอาจเงยหน้าขึ้นมาสบตาได้เลยแม้แต่คนเดียว!

"บ้าน่า?"

"ข้าก็แค่ตั้งใจมาหาอาหารกินฟรีในงานเลี้ยงแท้ๆ! เหตุใดเรื่องราวถึงกลับกลายเป็นเช่นนี้ไปได้!"

คนจากตระกูลเล็กๆ บ่างส่วนที่หวังเพียงจะมาหาของกินฟรีในงานถึงกับเอ๋อรับประทานทำอะไรไม่ถูกในทันที

"ข้า... พวกเราตระกูลถัง ยินดีที่จะสยบแทบเท้าช่วยเหลือตระกูลเย่ขอรับ!"

บุรุษในชุดเครื่องแบบสีครามคนหนึ่งยกมือขึ้น เขา รีบวิ่งถลันไปคุกเข่าเบื้องหน้าบิดาของเย่เจียวเจียว เอ่ยด้วยความตื่นเต้นระทึกใจ "ข้าน้อยเองก็รู้สึกไม่สบอารมณ์มานานแล้ว ที่ตระกูลมู่คอยแต่จะฮุบเอาโอสถทิพย์และของวิเศษล้ำค่าไว้แต่เพียงผู้เดียว!"

ยามเห็นภาพตรงหน้า คนจากตระกูลอื่นๆ ที่ยังคงลังเลใจในคราแรก ก็พากันหลั่งไหลเข้ามาแสดงความจงรักภักดีต่อตระกูลเย่อย่างต่อเนื่อง

"พวกเราขอเข้าร่วมด้วย!"

"ข้าด้วย!"

"ข้าก็ด้วย! ท่านผู้นำเย่ หลังจากท่านบดขยี้ตระกูลมู่ได้แล้ว โปรดอย่าได้ลืมพวกเรานะขอรับ!"

บิดาของเย่เจียวเจียวเผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย

นี่คือแผนการแยบยลของตระกูลเย่ในการบดขยี้ตระกูลมู่!

ขั้นแรก เขาจงใจแสดงตบะบารมีอันสูงล้ำที่เพิ่งทะลวงเข้าสู่ ขอบเขตพ้นโลกีย์ ขั้นสูงสุด เพื่อข่มขวัญให้ตระกูลอื่นๆ เกิดความหวาดกลัว!

ท้ายที่สุด คนพวกนั้นย่อมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมยืนเคียงข้างตระกูลเย่ เพื่อรวมพลังกันต่อกรกับตระกูลมู่!

เขาเชื่อมั่นว่า ต่อให้ตระกูลมู่จะทรงอำนาจปานฟ้าค้ำดินเพียงใด ก็มิมีทางต้านทานขุมกำลังจำนวนมากมายมหาศาลที่ร่วมมือกันในคราเดียวได้หรอก!

ส่วนพวกตระกูลเล็กตระกูลน้อยที่บอกว่าหลังจากบดขยี้ตระกูลมู่แล้วอย่าลืมพวกเขาน่ะรึ?

หึๆ!

ย่อมมิลืมอยู่แล้ว!

เพราะหลังจากโค่นตระกูลมู่ลงได้ ตระกูลเย่จะกลายเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า!

เมื่อถึงยามนั้น เขาจะสั่งสังหารล้างบางตระกูลที่เหลือทั้งหมดให้สิ้น เพื่อให้ตระกูลเย่กลายเป็นตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้!

ทว่า ดูเหมือนคนพวกนี้จะหลงลืมการคงอยู่ของมู่อวี่หลานและผู้นำตระกูลมู่ไปเสียสนิท!

"อืม... ตระกูลถัง ตระกูลหลี่ ตระกูลเจ้า และตระกูลอื่นๆ ที่เหลือ ต่างก็โลภในทรัพย์สินของตระกูลมู่เราจนยอมเสนอหน้าเข้าร่วมกับศัตรูสินะ"

"คนพวกนี้สมควรตายยิ่งนัก!"

"ตระกูลเซียว ตระกูลหลิน ตระกูลหวัง... ประเดี๋ยวก่อนนะ? ห้าตระกูลใหญ่ที่เหลือต่างพากันเลือกที่จะยืนหยัดช่วยเหลือตระกูลมู่ของเราอย่างนั้นรึ?"

"หลังจบเรื่องนี้ พวกเราต้องตอบแทนพวกเขาอย่างสาสม และร่วมมือทางธุรกิจกันต่อไป!"

"ส่วนพวกที่ถูกบีบบังคับให้เข้าร่วม ก็แค่ให้พวกเขาชดเชยด้วยเงินทองเพียงเล็กน้อยในภายหลังก็พอแล้ว!"

ท่ามกลางเงามืด มู่อวี่หลานกำลังตวัดพู่กันบันทึกรายชื่อลงในสมุดเล่มเล็ก ใบหน้าแฝงไปด้วยรอยยิ้มอันตื่นเต้นฉายชัด