บทที่ 24 : พิธีวิวาห์!
บทที่ 24 : พิธีวิวาห์!
"อืม... ไม่เลว! ไม่เลวเลย!"
มู่เสี่ยวหลานตบบ่าของคุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวพลางคลี่ยิ้มด้วยความพึงพอใจ "สมกับเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเยี่ยจริงๆ รู้ลึกรู้ดีขนาดนี้!"
"เล่นเอาข้อมูลของตระกูลเยี่ยมาขายทอดตลาดจนหมดเปลือกเลยนะเนี่ย!"
คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวนอนนิ่งจ้องมองเพดานด้วยสายตาว่างเปล่า
คงมีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่านางต้องเผชิญกับการทรมานรูปแบบใดในกรงเหล็กที่ปิดสนิทและไร้อากาศหายใจแห่งนี้!
"ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรือ? อ้าว ไม่เอาน่า?" มู่เสี่ยวหลานส่ายหน้าพลางตบหัวปลอบประโลมนางเบาๆ "ไม่ต้องห่วงหรอก! พอพิธีแต่งงานสิ้นสุดลง ข้าจะปล่อยเจ้าออกไปแน่นอน!"
เมื่อได้ยินคำนั้น ประกายแสงริบหรี่ก็พลันจุดประกายขึ้นในดวงตาของคุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวอีกครั้ง
"จริง... จริงหรือ?" นางรีบคว้าข้อมือของมู่เสี่ยวหลานเอาไว้ พลางทำปากยื่นเอ่ยด้วยความอัดอั้นตันใจอย่างถึงที่สุด "ท่านเสี่ยวหลาน ในที่สุดท่านก็ยอมปล่อยข้าไปแล้วใช่ไหมเจ้าคะ?"
"แน่นอน! แน่นอนอยู่แล้ว!" มู่เสี่ยวหลานยังคงยิ้มตาหยิบหยี ทว่ากลับสะบัดมือของอีกฝ่ายทิ้งด้วยความรังเกียจเล็กน้อย "คนอย่างมู่เสี่ยวหลาน รักษาคำพูดเสมอ!"
พูดจบ นางก็หันหลังเดินผละออกจากฐานลับใต้ดินทันที พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผุดขึ้นบนใบหน้า
แน่นอนว่านางจะปล่อยยัยนี่ไป แต่ถ้าเกิดยัยนี่บังเอิญไปวิ่งชนเข้ากับนั่วเสี่ยวฉือหลังจากนี้ล่ะก็... นั่นก็ไม่เกี่ยวกับนางแล้วนะ!
ปล่อยให้พี่สะใภ้จัดการเองก็แล้วกัน!
"แงงงงง~" เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้อีกต่อไป "ขอบ... ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ~"
เงาทมิฬอันน่าหวาดกลัวที่มู่เสี่ยวหลานสร้างเอาไว้ ทำให้นางรู้สึกว่านั่วเสี่ยวฉือนั้นช่างเป็นคนที่ใจดีและน่ารักเหลือเกิน
นางเข็ดหลาบแล้ว!
นางไม่คิดจะไปแย่งชิงมู่ชิงเสวียนกับนั่วเสี่ยวฉืออีกต่อไปแล้ว!
สิ่งเดียวที่นางต้องการในตอนนี้คือการมีชีวิตรอดต่อไปอย่างสงบสุขเท่านั้น!
ฟึ่บ!
ทว่าทันใดนั้นเอง กลุ่มหมอกควันสีม่วงที่อบอวลไปด้วยจิตมุ่งร้าย การทำลายล้าง และความล่มสลายอันเข้มข้น ก็พลันแทรกซึมผ่านรอยแตกของผนังห้องเข้ามาภายใน!
มันจับจ้องไปยังคุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวที่นอนขดตัวคุดคู้กอดเข่าอยู่ตรงมุมห้อง ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
『 เจ้าอยากจะหยั่งรู้ความหมายที่แท้จริงของชีวิตไหม? 』
『 เจ้าอยากจะมี... ชีวิตที่แท้จริงหรือไม่? 』
คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวเงยหน้าขึ้นมองมันแวบหนึ่ง จากนั้นก็ก้มหน้าลงตามเดิม
นางรู้ดีว่าสิ่งนี้ต้องเป็นสัตว์ประหลาดบางชนิดที่กำเนิดขึ้นมาหลังจากพลังปราณวิญญาณฟื้นฟูแน่นอน
ทว่าในยามนี้นางไม่มีความสนใจในเรื่องพรรค์นั้นเลยสักนิด
"......"
หมอกควันสีม่วงดูจะมีความกระอักกระอ่วนใจอยู่เล็กน้อย ทว่ามันยังคงเอ่ยต่อไป
『 มาเถอะ! จงหลอมรวมกลายเป็นหนึ่งเดียวกับข้า! 』
『 แล้วเจ้าจะได้รับพลังอันยิ่งใหญ่พอที่จะพลิกคว่ำทุกสรรพสิ่ง! 』
ปู้ด~
คราวนี้คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง ทว่านางกลับส่งเสียงผายลมออกมาอย่างเงียบเชียบแทนคำตอบ
"ไอ้เ...ดแม่เอ๊ย!"
หมอกควันสีม่วงรู้สึกราวกับถูกเหยียดหยามศักดิ์ศรีอย่างรุนแรง มันถึงกับเต้นเร่าๆ ด้วยความโกรธจัดทันที "เจ้าแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินข้าใช่ไหม?!"
"ก็ได้!"
"ข้าจะบอกเจ้าให้! เจ้าคือร่างสถิตที่ข้าเลือกสรรไว้แล้ว และเจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธเด็ดขาด!"
ฟุ่บ!
สิ้นเสียงคำราม หมอกควันสีม่วงก็พุ่งทะยานพรวดเข้าไปในรูจมูกของคุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวทันที!
"กรี๊ดดดดดด!"
คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส นางกุมหัวตัวเองพลางล้มพับลงไปดิ้นพล่านรนรานอยู่บนพื้นอย่างบ้าคลั่ง
นางสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดแปลบปลาบราวกับมีเข็มหมื่นเล่มทิ่มแทงเข้าสู่สมอง มันทรมานเสียจนทำให้นางรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตาย!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" หมอกควันสีม่วงภายในร่างของนางระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง 『 อย่าได้ขัดขืน! จงยอมหลอมรวมกับข้าแต่โดยดีซะเถอะ! 』
『 ด้วยความช่วยเหลือจากข้า จงไปทำในสิ่งที่เจ้าอยากจะทำเสียให้หนำใจ! 』
คุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียวไม่มีปัญญาจะต่อต้านพลังนั้นได้เลย ความเจ็บปวดเจียนตายนี้ดำเนินต่อเนื่องยาวนานถึงสิบแปดชั่วโมงเต็ม
จนกระทั่งมันสิ้นสุดลงในวันที่สอง ซึ่งเป็นวันจัดงานพิธีวิวาห์พอดี!
ตูม!!!
คลื่นพลังงานสีม่วงอันมหาศาลระเบิดโพล่งออกจากร่างของคุณหนูใหญ่เยี่ยเจียวเจียว!
อานุภาพของมันรุนแรงถึงขนาดซัดทำลายผนังห้องกรงเหล็กทั้งหมดจนแตกพินาศยับเยินในพริบตา!
เมื่อกลุ่มควันและฝุ่นละอองจางหายไป
ร่างของซัคคิวบัสสาว เยี่ยเจียวเจียว ก็ปรากฏกายขึ้น เรือนร่างของนางแปรเปลี่ยนเป็นเย้ายวนใจ ริมฝีปากสีแดงอวบอิ่ม และรูม่านตากลายเป็นรูปหัวใจดูเปี่ยมเสน่ห์ลึกล้ำ
บนศีรษะมีเขาสัตว์งอกเงยขึ้นมา และหางเรียวยาวเรียวเล็กที่ปลายหางเป็นรูปหัวใจสะบัดกวัดแกว่งไปมาอย่างตื่นเต้น
ในวินาทีต่อมา นางก็ควบแน่นบอลพลังงานสีม่วงขึ้นในฝ่ามือ ก่อนจะขว้างมันออกไปข้างหน้าอย่างดุดัน!
เปรี้ยง!!!
ฐานลับใต้ดินทั้งหมดถูกทำลายพินาศในพริบตา ปรากฏเป็นหลุมลึกยาวกว่า 50 เมตรขึ้นบนพื้นดิน!
ทำให้นางสามารถกลับออกมาพบแสงสว่างของวันใหม่ได้อีกครั้ง!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พลัง! พลังอันมหาศาลอะไรขนาดนี้!" นางยกมือขึ้นปิดหน้า พลางระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นนางก็เม้มริมฝีปาก รูม่านตารูปหัวใจสั่นไหวระริก
"เฮะๆๆๆๆ! นั่วเสี่ยวฉือที่รักของข้า!"
"คราวนี้แหละ ข้าตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องพิชิตใจและเอาชนะเจ้าให้ได้!"
ในเวลานี้นางสูญเสียความสนใจในตัวมู่ชิงเสวียนไปจนหมดสิ้นแล้ว ทว่าความปรารถนาทั้งหมดกลับมุ่งเป้าไปที่การสยบและครอบครองนั่วเสี่ยวฉือ ศัตรูที่นางเคยเกลียดชังที่สุดแทน!
"การแต่งงานกับผู้ชายหน้าเหม็นมันมีดีตรงไหนกัน!" นางเลียริมฝีปากพลางพุ่งทะยานร่าง "ฟุ่บ" บินตรงไปยังสถานที่จัดงานวิวาห์ทันที
"มาอยู่กับข้าเสียดีกว่า!"
......
ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้
"เดี๋ยวนะ... นี่ข้าโดนหลอกลวงหรือเปล่าเนี่ย?"
นั่วเสี่ยวฉือนั่งอยู่บนขอบเตียง พลางมองดูเหล่าสาวใช้ที่กำลังช่วยนางแต่งหน้าและผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยสีหน้ามึนงงสับสน "ทำไมของแถมมันถึงได้ถูกแจกจ่ายออกไปรวดเร็วขนาดนี้กันเล่า!"
ยิ่งคิดก็นยิ่งรู้สึกแปลกประหลาดพิลึก
เพราะอย่างไรเสีย นางเพิ่งจะกลายเป็นสาวมังกรได้ไม่เกินสามวันด้วยซ้ำ!
"เรียบร้อยแล้วค่ะ! คุณหนูนั่ว พวกเราแต่งหน้าเสร็จแล้วเจ้าค่ะ!" สาวใช้หลายคนยืนเรียงแถวหน้ากระดาน ประสานมือไว้ที่หน้าท้องพลางโค้งกายคำนับให้นาง
"ทีนี้ เชิญคุณหนูส่องกระจกดูสักหน่อยเถอะค่ะว่ามีตรงไหนที่ต้องแก้ไขอีกหรือไม่?"
พูดจบ สาวใช้สองคนก็ช่วยกันยกกระจกบานใหญ่ที่มีความสูงกว่าสองเมตรเข้ามาตั้งตรงหน้า
นั่วเสี่ยวฉือหันไปมอง
นางเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก สวมชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ เนื้อผ้าบางเบาราวกับเกล็ดหิมะที่ทับถมกัน ช่วยโอบอุ้มเรือนร่างอันมีส่วนเว้าส่วนโค้งของนางได้อย่างไร้ที่ติ
นางเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อ แม้ว่าทรงผมทวินเทลจะทำให้นางดูมีความเป็นเด็กอยู่บ้าง ทว่ามันกลับไม่อาจปิดบังกลิ่นอายความพร้อมที่จะเป็นภรรยาที่ดีได้เลยแม้แต่น้อย!
"......"
นั่วเสี่ยวฉือยกมือขึ้นปิดหน้าพลางหัวเราะออกมาอย่างหมดคำจะเอ่ย "ช่างมันเถอะ! ช่างมัน! เอาตามนี้แหละ!"
"ยังมีผู้คนอีกตั้งมากมายกำลังรอข้าอยู่! ข้าไม่ควรมาเสียเวลาอยู่ที่นี่!"
นางลองทบทวนดูดีๆ แล้ว ก็พบว่าช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ตระกูลมู่และมู่ชิงเสวียนดีกับนางมากจริงๆ!
ชีวิตแบบนี้ บางคนคงได้แต่เฝ้าฝันอยากจะมีด้วยซ้ำไป!
ข้าควรจะสนุกและเพลิดเพลินไปกับชีวิตในตอนนี้ดีกว่า!
ส่วนเรื่องการแก้แค้นมู่ชิงเสวียน... ไว้ค่อยว่ากันหลังจากพวกเราแต่งงานกันแล้วก็แล้วกัน!
"ตกลงค่ะ! คุณหนูนั่ว พวกเราไปกันเถอะเจ้าค่ะ!"
สาวใช้หลายคนพยักหน้ารับคำ จากนั้นก็แยกออกเป็นสองฝั่ง ยืนขนาบข้างนั่วเสี่ยวฉือพลางช่วยกันยกชายชุดแต่งงานขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เปรอะเปื้อนฝุ่นบนพื้น
ไม่นานนัก ขบวนของพวกนางก็มาถึงโรงแรมนิทรรศการอันหรูหราอลังการที่ตั้งอยู่ภายในคฤหาสน์!
"เอาล่ะค่ะ! คุณหนูนั่ว จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของคุณหนูแล้วนะคะ!" สาวใช้กำหมัดแน่นพลางส่งยิ้มให้กำลังใจนาง "เข้าไปข้างในเถอะค่ะ นายน้อยมู่กำลังรอคุณหนูอยู่!"
"อื้อ! เข้าใจแล้ว!"
หัวใจของนั่วเสี่ยวฉือเริ่มเต้นระรัวด้วยความประหม่า หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นางก็ค่อยๆ ผลักประตูบานใหญ่ให้เปิดออก
"ไชโย! ในที่สุดดาราเด่นประจำวันนี้ของพวกเราก็มาถึงแล้ว!" พิธีกรบนเวทีประกาศก้องด้วยความตื่นเต้นดุดัน "พวกเรามาเริ่มงานฉลองนี้กันเลย!"
ปัง ปัง ปัง!
ในพริบตาเดียว เสียงพลุดอกไม้ไฟก็ระเบิดขึ้น เปล่งประกายสีสันงดงามตระการตา
สายตาทุกคู่ภายในห้องโถงต่างจับจ้องมาที่นางเป็นตาเดียว
"อึก~" นั่วเสี่ยวฉือใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ แสร้งทำเป็นเก็บงำความเขินอายเอาไว้ แล้วรีบก้าวเดินขึ้นไปบนเวที ยืนเคียงข้างมู่ชิงเสวียน
"นี่! เสี่ยวถั่วคั่ว เจ้ามาแล้วรึ!" มู่ชิงเสวียนหลิ่วตาพลางกระซิบกระซาบเสียงเบา "วันนี้เจ้าดูงดงามไร้ที่ติจริงๆ!"
"ไสหัวไปเลยนะ!" นั่วเสี่ยวฉือถลึงตาใส่เขา พลางก้มหน้าลงและทำปากยื่น แสดงสีหน้าท่าทางขัดเขินอายยิ่งกว่าเดิม
"เจ้า... เจ้าชอบทำตัวให้ข้าอยากจะจัดการเจ้าอยู่เรื่อยเลย!"