239-สามป้าเเข่งกันเอาใจหลาน

สองวันที่ผ่านมา เจียงเฉิงมักเห็นหนุ่มสาวจำนวนมากปีนหน้าผาสูงชัน ใช้วิชาตัวเบาไต่เขา หรือแม้กระทั่งกระโดดลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เพื่อเข้าสู่ เจ็ดพรรณรายซานจวง

พร้อมกันนั้น ฉินหลันเยียนยังพาบุคคลสำคัญบางคนมาด้วย

เมื่อได้เห็นเจียงเฉิง พวกนางล้วนตื่นเต้นจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

"เสี่ยวเฉิง! รีบเรียก 'อาสะใภ้' เร็วเข้า!"

ฉินหลันเยียนชี้ไปยังสตรีวัยกลางคนสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

สตรีทั้งสามต่างจ้องมองเขาด้วยดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

"เสี่ยวเฉิง ข้าคืออาสะใภ้รอง เป็นศิษย์น้องคนที่สองของมารดาเจ้า!"

"ข้าคืออาสะใภ้สาม เป็นศิษย์น้องคนที่สามของนาง!"

"ข้าคืออาสะใภ้ห้า เป็นศิษย์น้องคนที่ห้าของนาง!"

เจียงเฉิงรีบเรียก "อาสะใภ้" อย่างนอบน้อมจนครบทุกคน

เขาเพิ่งได้รู้ว่าสตรีทั้งสามก็เคยเป็น "เจ็ดพรรณราย" รุ่นก่อนหน้า และล้วนเป็นศิษย์ของฉินหลันเยียนเช่นเดียวกับ เวินซิ่วจูมารดาของเขา

ทว่า...

เจ็ดพรรณรายในยุคนั้น เดิมทีมีเจ็ดคน แต่ปัจจุบันเหลือรอดเพียงสามคนนี้เท่านั้น...

อีกสี่คน รวมถึงมารดาของเขา ล้วนต้องสังเวยชีวิตไปในการต่อสู้กับองค์กรนักล่าผู้ฝึกยุทธ์...

ฉินหลันเยียนสูญเสียศิษย์รักไปถึงสี่คน!

ไหนจะเวินซิ่วจูที่มีพรสวรรค์โดดเด่นจนเป็นที่โปรดปรานของนางอีก—

ไม่แปลกเลยที่ตลอดหลายปีมานี้ นางจึงหม่นหมองและเศร้าโศกอยู่เสมอ

ฉินหลันเยียนตบบ่าเจียงเฉิง พลางเอ่ยกับสามสตรีว่า

"ครั้งนี้ เสี่ยวเฉิงจะเข้าร่วมการคัดเลือกเจ็ดพรรณรายด้วย แต่เพียงเพื่อร่วมสนุก ไม่ได้มีผลต่อการคัดเลือก"

"ตอนนี้ข้ากำลังสอนอี๋อี๋ปูพื้นฐาน พวกเจ้าก็พาเสี่ยวเฉิงไปเที่ยวเล่นหน่อย"

สตรีทั้งสามพยักหน้ารับ และรีบดึงตัวเจียงเฉิงออกไปทันที

"เสี่ยวเฉิง อาสะใภ้รองของเจ้าชื่อ 'จูซา' ตอนนี้ข้าอยู่ระดับ 'อ๋องยุทธ์' ขั้นสูงสุด!

"หากมีเรื่องอะไร ก็รีบบอกอา ข้าจัดการให้เจ้าได้หมด!"

จูซาพูดพลางจับมือเขาแน่น ราวกับจะบอกว่าตนคือ เสาหลักแห่งพลังยุทธ์ ของเขา

เจียงเฉิงยิ้มเก้อๆ "ขอบคุณขอรับ อาสะใภ้รอง!"

แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียง อาสะใภ้สามก็เข้ามาตบไหล่เขาแรงๆ แล้วพูดด้วยความเอ็นดู

"เสี่ยวเฉิง ข้าชื่อ 'เหมยเหวินจิ้ง' เป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเหมยแห่งอวี้โจว!"

"ถ้าเจ้ามีปัญหาหรือขัดสนเรื่องเงินทอง มาหาข้าได้เลย!"

ว่าแล้วนางก็ล้วงหยิบบัตรธนาคารออกมาใบนึง แล้วยัดใส่มือเขา

"ในนี้มีห้าสิบล้าน ใช้เป็นค่าขนม!

"เดี๋ยวอี๋อี๋ออกมา ข้าก็จะให้หลานสาวอีกใบเหมือนกัน!"

เจียงเฉิงตาโต รีบยกมือปฏิเสธ "อาสะใภ้สาม ข้าน่ะ..."

แต่เหมยเหวินจิ้งไม่เปิดช่องให้เขาปฏิเสธเลย!

"ไม่ต้องเกรงใจ! เจ้าจะมีทรัพย์สินร้อยพันล้านก็ไม่เกี่ยว อาสะใภ้ให้ของหลานมันเป็นเรื่องปกติ!"

เจียงเฉิงพูดไม่ออก ได้แต่รับบัตรธนาคารมาอย่างเสียไม่ได้

แต่ยังไม่ทันได้ถอนหายใจ อาสะใภ้ห้าก็ดึงเขาหันไปเผชิญหน้ากับนางแทน

"ให้หลานชายข้าต้องลำบากมามากแล้ว!"

"ข้าชื่อ 'เซียวหยุน' เชี่ยวชาญเรื่อง 'ลอบสังหาร'!"

"หากมีศัตรูหรือใครที่เจ้าอยากกำจัด... บอกชื่อข้ามาได้เลย!"

นางพูดพลางส่งสายตาวาวโรจน์ไปให้เจียงเฉิง!

เจียงเฉิง: "!!!"

แค่มองก็รู้ว่านาง "พูดจริง ทำจริง!"

นี่มันแก๊งอาสะใภ้อะไรกันเนี่ย!?

• คนหนึ่งเก่งยุทธ์ระดับอ๋อง!
• คนหนึ่งรวยล้นฟ้า!
• คนสุดท้ายเป็นมือสังหารชั้นยอด!?

เจียงเฉิงถึงกับเหงื่อตก

หลังจากนั้น อาสะใภ้ทั้งสามก็พาเขาไปที่เรือนของพวกนาง

แต่แทนที่จะเป็นแค่การเยี่ยมเยียนธรรมดา พวกนางกลับ... มอบของขวัญให้เขาอีกกองโต!

• อาสะใภ้รอง มอบ "กริชคมกริบ" และ "แขนธนู" (อาวุธลับที่ติดไว้ตรงแขน ใช้ยิงลูกดอก)
• อาสะใภ้สาม มอบ "ไข่มุกมณีราตรี" เม็ดโต ซึ่งเป็นอัญมณีล้ำค่าหายาก!
• อาสะใภ้ห้า ถึงกับเสนอ "น้ำกรดละลายศพ" ให้เขา!?

เจียงเฉิง: "!!!"

"อาสะใภ้ห้า! นี่มันเกินไปแล้ว!"

อาสะใภ้รองกับอาสะใภ้สามพากันหัวเราะเยาะ

"ข้าบอกเจ้าตั้งหลายครั้งแล้วว่าอย่าพกของผิดกฎหมายพวกนี้!"

"เสี่ยวเฉิงเขาไม่ต้องใช้หรอก!"

เซียวหยุนพ่นลมหายใจ หยิบโถน้ำกรดกลับไปด้วยท่าทีเซ็งๆ

เจียงเฉิงได้แต่ยิ้มแห้งๆ ...นี่ข้ามีอาสะใภ้หรือมีเจ้าพ่อเจ้าพี่กันแน่เนี่ย!?