บทที่ 25 ยันต์เป็นตาย กับความคิดอันอาจหาญ!

บทที่ 25 ยันต์เป็นตาย กับความคิดอันอาจหาญ!

ราตรีหนึ่งผ่านพ้นไปโดยไร้คำ

เมื่อเฉินฉางอันตื่นขึ้นในวันถัดมา เขาเดินออกมาจากห้องพลางบิดขี้เกียจ การได้นอนเต็มอิ่มจนถึงเกือบเที่ยงเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเป็นอย่างยิ่ง

"พี่ฉางอัน อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ"

ภายในลานบ้าน จงหลิงเอ๋อร์กำลังฝึกตนอยู่ นางสูดพ่นพลังปราณแห่งฟ้าดินเข้าออก ภายในร่างกายส่งเสียงกัมปนาทของพลังเลือดออกมาไม่ขาดสาย ดูเหมือนว่าตบะในระดับหล่อเลี้ยงโลหิตขั้นกลางของนางจะได้รับการยกระดับจนมั่นคงขึ้นอีกขั้น

จากนั้น จงหลิงเอ๋อร์ก็หยุดการฝึกตน แล้วยกสำรับอาหารเช้าที่เตรียมไว้มาจากในครัว

"พี่ฉางอัน ทานมื้อเช้าเถอะเจ้าค่ะ"

"ขอบใจนะ ลำบากเจ้าแล้วจริง ๆ "

จงหลิงเอ๋อร์ยิ้มละไมพลางส่ายหน้าเบา ๆ "ไม่ลำบากเลยสักนิดเจ้าค่ะ"

เฉินฉางอันลูบศีรษะของจงหลิงเอ๋อร์ด้วยความเอ็นดู

ตั้งแต่มีแม่หนูนี่มา ชีวิตของเขาก็สะดวกสบายขึ้นมาก ความรู้สึกที่มีคนคอยดูแลเช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เฉินฉางอันก็เรียกจงหลิงเอ๋อร์มาตรงหน้า

"หลิงเอ๋อร์ เมื่อวานเจ้าถูกผู้ฝึกมารจับตัวไปเพราะมีกายาพิเศษ เพื่อเป็นการป้องกันไว้ก่อน ข้าจำเป็นต้องผนึกขุมพลังสายหนึ่งไว้ในร่างของเจ้า เมื่อยามที่เจ้าตกอยู่ในอันตราย เจ้าจะสามารถใช้พลังนี้เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ได้"

ทันใดนั้นเอง

เฉินฉางอันขยับความคิดเพียงนิด เรียกใช้พลังวัตรไร้เทียมทานของเขา

เขาชูนิ้วขึ้นชี้ไปเบื้องหน้า เพียงชั่วพริบตา ในความว่างเปล่าก็บังเกิดยันต์สีทองควบแน่นขึ้นมาสายหนึ่ง

ยันต์สีทองนั้นทอแสงเจิดจรัส พลังที่แผ่ซ่านออกมาเพียงน้อยนิดกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ถึงกับทำให้ความว่างเปล่าโดยรอบสั่นสะเทือนเป็นระลอก!

นี่คือวิธีที่เฉินฉางอันค้นคว้าจนถึงกลางดึกเมื่อคืน โดยอาศัยแผ่นยันต์เหล่านั้นของเย่หงอิงเป็นต้นแบบ จนคิดค้นวิธีกลั่นกรองพลังวัตรไร้เทียมทานให้กลายเป็นยันต์แห่งพลัง เพื่อผสานเข้าสู่ร่างกายของผู้ที่จะได้รับการคุ้มครอง

พวกเขาจะสามารถเรียกใช้ยันต์พลังนี้ได้ทุกเมื่อ ไม่ว่าจะใช้เพื่อป้องกันตัว หรือใช้เพื่อเพิ่มพูนพลังต่อสู้ของตนให้แข็งแกร่งขึ้นชั่วคราวก็ตาม!

เฉินฉางอันตั้งชื่อคุณสมบัติของยันต์ที่เขาคิดค้นขึ้นนี้ว่า [ยันต์เป็นตาย]

เพราะตราบเท่าที่เขาปรารถนา เขาก็สามารถขยับความคิดเพื่อใช้ [ยันต์เป็นตาย] นี้ปลิดชีวิตผู้คนได้โดยตรงเช่นกัน!

ทว่าการควบแน่น [ยันต์เป็นตาย] แผ่นนี้ เฉินฉางอันต้องจ่ายค่าตอบแทนที่ไม่น้อยเลยทีเดียว มันผลาญอายุขัยของเขาไปถึงสองปี ทำให้ตอนนี้อายุขัยของเขาเหลือเพียง 16/60 ปีเท่านั้น

จงหลิงเอ๋อร์จ้องมอง [ยันต์เป็นตาย] ที่ลอยล่องอยู่ในอากาศด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เฉินฉางอันวาดนิ้วจุดลงไป [ยันต์เป็นตาย] แผ่นนั้นก็มุดหายเข้าไปในระหว่างคิ้วของจงหลิงเอ๋อร์และเลือนหายไป

ทันใดนั้น จงหลิงเอ๋อร์สัมผัสได้ว่าในห้วงจิตสำนึกของนางมียันต์สีทองเพิ่มขึ้นมาแผ่นหนึ่ง

"พี่ฉางอัน สิ่งนี้คือ...?"

"ตราบเท่าที่เจ้าปรารถนา เจ้าสามารถกระตุ้นใช้ [ยันต์เป็นตาย] นี้ได้ทุกเมื่อ ทว่าตอนนี้เจ้าสามารถใช้มันได้เพียงสองครั้งเท่านั้น เมื่อพลังงานหมดสิ้นลง [ยันต์เป็นตาย] จะสลายตัวไปเอง ลองทดสอบดูหน่อยไหมว่าอานุภาพของมันเป็นอย่างไร?"

แม้เฉินฉางอันจะเป็นผู้คิดค้น [ยันต์เป็นตาย] ขึ้นมา แต่พลังทำลายล้างที่แท้จริงของมันจะเป็นเช่นไร ตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจนัก

"เจ้าค่ะ"

จงหลิงเอ๋อร์พยายามกระตุ้นใช้งาน [ยันต์เป็นตาย] เพียงพริบตาเดียว กลิ่นอายสายหนึ่งที่น่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงก็ระเบิดออกมาจากร่างของนาง ราวกับภูเขาไฟที่พ่นลาวาออกมา มันแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองเทียนอู่ในเวลาอันรวดเร็ว จนทำให้ผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนในเมืองต้องตื่นตระหนก

แต่ละคนต่างเตรียมพร้อมรับมือศัตรูตัวฉกาจ ด้วยนึกว่ามีอ๋องโหวมาเยือนเมืองเทียนอู่อีกครั้ง!

กลิ่นอายนี้ทรงพลังนัก มิได้ด้อยไปกว่ายอดฝีมือระดับอ๋องโหวของนิกายซือถัวทั้งสองคนที่เคยพบก่อนหน้านี้เลย มิหนำซ้ำยังดูจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!

เฉินฉางอันลอบคิดในใจ "ดูเหมือนว่าทุก ๆ หนึ่งปีของอายุขัยที่ข้าเสียไปเพื่อควบแน่น [ยันต์เป็นตาย] จะสามารถช่วยให้ผู้อื่นมีพลังต่อสู้ที่มิด้อยไปกว่าระดับอ๋องโหวได้ชั่วคราว"

ใบหน้าเล็ก ๆ ของจงหลิงเอ๋อร์เต็มไปด้วยความตกตะลึง เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลไร้ขอบเขตที่เอ่อล้นอยู่ในกาย นางรู้สึกว่าตนเองในยามนี้ช่างองอาจฮึกเหิมยิ่งนัก

ถึงกับมีความรู้สึกอย่างหนึ่งเกิดขึ้น

ต่อให้ต้องเผชิญกับเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้ง หรือต้องเผชิญหน้ากับกู่ซิวหมัว นางก็มั่นใจว่าด้วยพลังสายนี้ นางจะสามารถสยบเขาได้อย่างแน่นอน!

"เก็บพลังเสียเถอะ"

เฉินฉางอันเอ่ย

จงหลิงเอ๋อร์สลายพลังสายนั้นไป [ยันต์เป็นตาย] กลับคืนสู่สภาวะหลับใหล แสงสีทองเจิดจรัสบนนั้นหม่นลงไปหนึ่งส่วน ทว่าเนื่องจากเป็นเพียงการเริ่มทดลองกระตุ้นพลัง จึงมิได้ผลาญพลังของ [ยันต์เป็นตาย] ไปมากนัก จำนวนครั้งในการใช้งานจึงยังไม่ได้รับผลกระทบ

"หลิงเอ๋อร์ ตอนนี้ข้าได้ฝัง [ยันต์เป็นตาย] ไว้ในร่างของเจ้าแล้ว หากเจอคนชั่วอีก เจ้าก็จงใช้มันเพื่อปกป้องตนเองเสีย หากจำนวนครั้งหมดลงเมื่อใด ก็มาหาข้าได้ทุกเมื่อ ข้าจะเติมให้เจ้าเอง"

"เจ้าค่ะ ขอบคุณพี่ฉางอันมากนะเจ้าคะ"

จงหลิงเอ๋อร์กล่าวด้วยความดีใจ

พูดตามตรง นางมิได้ใส่ใจว่า [ยันต์เป็นตาย] นี้จะปกป้องชีวิตนางได้หรือไม่ สิ่งที่นางใส่ใจคือความห่วงใยที่เฉินฉางอันมีให้ต่างหากที่ทำให้ภายในใจของนางรู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก

"ไปฝึกตนต่อเถอะ"

จงหลิงเอ๋อร์พยักหน้าและกลับไปฝึกตนต่อ

ส่วนเฉินฉางอันกลับจมอยู่ในความคิด "ไม่รู้ว่าหากผลาญอายุขัยสักห้าปี หรือสิบปี จะสามารถยกระดับอานุภาพของ [ยันต์เป็นตาย] ไปถึงขั้นไหนกันนะ?"

ทว่ายามนี้อายุขัยของเขายังเหลืออีก (60-16 = 44) ปี ซึ่งน้อยลงไปทุกที เห็นทีคงต้องค่อยเป็นค่อยไป!

เพราะระดับที่เขาสัมผัสได้ในตอนนี้เป็นเพียงระดับอ๋องโหวในขอบเขตแปลงเทพ ก็ต้องแลกด้วยอายุขัยถึงหนึ่งปีแล้ว ดูเหมือนครั้งหนึ่งจะใช้เพียงเล็กน้อย

แต่หากใช้บ่อยครั้งเข้า เฉินฉางอันเองก็คงจะแบกรับไม่ไหว

ยิ่งไปกว่านั้น ในอนาคตย่อมไม่อาจเลี่ยงการเผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ได้ ถึงเวลานั้นอายุขัยที่ต้องสูญเสียไปคงมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น!

เฉินฉางอันจำเป็นต้องวางแผนเพื่ออนาคต

"ยังมีทางฝั่งเย่หงอิงอีกคน ดูเหมือนว่าหากมีเวลาข้าควรจะมอบ [ยันต์เป็นตาย] ให้สักแผ่น"

เฉินฉางอันยังคงชื่นชมในตัวเย่หงอิง โดยเฉพาะครั้งนี้ที่นางนำโสมวิญญาณหมื่นปีมาให้เป็นของขวัญที่เหนือความคาดหมาย

โสมวิญญาณหมื่นปีนี้ หากกินเข้าไปโดยตรงจะช่วยเพิ่มอายุขัยได้ร้อยปี แต่ถ้าหากนำไปหลอมเป็นโอสถพันอายุขัย จะสามารถเพิ่มอายุขัยได้ถึงพันปีเลยทีเดียว!

ขอเพียงเขาได้กินโสมวิญญาณหมื่นปีในตอนนี้ การจะเพิ่มอายุขัยให้ตนเองสักร้อยปีก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย!

เฉินฉางอันหยิบโสมวิญญาณหมื่นปีที่ถูกยันต์วิญญาณผนึกเอาไว้ออกมาพินิจดูอย่างละเอียด

หนวดแต่ละเส้นของโสมวิญญาณหมื่นปีดูราวกับมีชีวิต พวกมันสั่นไหวเล็กน้อยคล้ายกับมีจิตวิญญาณ

"ไม่รู้ว่าหากฉีดพลังวัตรไร้เทียมทานเข้าไปในโสมวิญญาณหมื่นปีนี้ จะเกิดผลลัพธ์เช่นไร?"

เฉินฉางอันเกิดความสงสัย ทว่าเขายังไม่เคยลองทำดูสักครั้ง!

เมื่อมีความคิดผุดขึ้นมา เฉินฉางอันก็ไม่รอช้าที่จะลงมือทดลองทันที

แต่เขาไม่กล้าลองกับโสมวิญญาณหมื่นปีต้นนี้โดยตรง เพราะเกรงว่าหากพลั้งมือทำมันตายขึ้นมา เขาคงต้องไปแอบร้องไห้อยู่ที่มุมห้องเป็นแน่!

เขาหาหยิบสมุนไพรธรรมดาต้นหนึ่งมาจากร้านขายยา แล้วพยายามค่อย ๆ ถ่ายโอนพลังวัตรไร้เทียมทานเข้าไปในนั้น

ในตอนนั้นเอง ฉากที่น่าอัศจรรย์ใจก็บังเกิดขึ้น

เมื่อสมุนไพรต้นนี้ได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังวัตรไร้เทียมทาน มันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว สมุนไพรที่เคยแห้งเหี่ยวกลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง ดั่งพฤกษาแห้งคืนวสันต์ พลันแตกยอดอ่อนออกมา

เพียงชั่วพริบตา มันก็กลายเป็นสมุนไพรที่สดใสและเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้น ถึงขั้นที่ผลิดอกสมุนไพรออกมาดอกหนึ่ง!

จากความรู้ด้านสมุนไพรของเฉินฉางอัน

สมุนไพรธรรมดาต้นนี้ในชั่วเวลาเพียงอึดใจเดียว กลับกลายเป็นสมุนไพรล้ำค่าที่มีอายุถึงหนึ่งร้อยปี เริ่มแผ่ซ่านไอวิญญาณออกมา และยังคงเติบโตต่อไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ!

เฉินฉางอันตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง!

"คิดไม่ถึงเลยว่าพลังวัตรไร้เทียมทานนี้เมื่อฉีดเข้าไปในสมุนไพร จะช่วยเร่งการเติบโตของมันได้!"

หลังจากพิสูจน์แล้วว่าพลังวัตรไร้เทียมทานมีผลกับสมุนไพรจริง ๆ เฉินฉางอันก็บังเกิดความคิดอันอาจหาญขึ้นมา!

เขาเบนสายตากลับมาที่โสมวิญญาณหมื่นปีอีกครั้ง "เจ้าตัวน้อย ความหวังของข้าฝากไว้ที่เจ้าแล้วนะ อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ!"

เมื่อกล่าวจบ เฉินฉางอันก็ค่อย ๆ เริ่มถ่ายโอนพลังวัตรไร้เทียมทานเข้าไปในโสมวิญญาณหมื่นปีอย่างระมัดระวัง!