บทที่ 17 หอหมื่นสมบัติ และโสมวิญญาณหมื่นปี!

บทที่ 17 หอหมื่นสมบัติ และโสมวิญญาณหมื่นปี!

เพิ่มอายุขัยสามปี โสมวิญญาณหมื่นปี

"เพิ่มอายุขัยได้เพียงสามปีงั้นหรือ"

เฉินฉางอันพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโอสถอายุวัฒนะทั้งสามเม็ดขึ้นมากลืนลงไปตามลำดับ

ในไม่ช้า เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในห้วงสำนึกของเขา

[คำแจ้งเตือนจากระบบ: รับประทานโอสถอายุวัฒนะระดับหนึ่ง อายุขัย +1 อายุขัยปัจจุบัน 16/63]

[คำแจ้งเตือนจากระบบ: รับประทานโอสถอายุวัฒนะระดับหนึ่ง อายุขัย +1 อายุขัยปัจจุบัน 16/64]

[คำแจ้งเตือนจากระบบ: รับประทานโอสถอายุวัฒนะระดับหนึ่ง อายุขัย +1 อายุขัยปัจจุบัน 16/65]

เฉินฉางอันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดี โอสถอายุวัฒนะนี้สามารถเพิ่มอายุขัยได้หนึ่งปีต่อเม็ดจริง ๆ

จากนั้น เฉินฉางอันจึงลองรับประทานโอสถอายุวัฒนะอีกสามเม็ดที่เหลือ เพื่อดูว่าจะยังสามารถเพิ่มอายุขัยได้อีกหรือไม่

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีก และอายุขัยของเขาก็หาได้ขยับเพิ่มขึ้นไม่

เฉินฉางอันลอบทอดถอนใจ "เป็นอย่างที่คิด เมื่อรับประทานโอสถอายุวัฒนะครบสามเม็ดแล้ว ผลของมันก็เลือนหายไป แต่การเพิ่มอายุขัยมาได้สามปี ก็นับว่ามิเลวทีเดียว"

"มิรู้ว่าป่านนี้ฉินเฉาเหยียนกลับถึงนิกายฉางเซิงหรือยัง นางจะนำวิชาอายุวัฒนะกลับมาให้ข้าได้เมื่อใด?"

สิ่งที่เฉินฉางอันเฝ้ารอคอยมากที่สุดในยามนี้ ก็คือวิชาอายุวัฒนะที่ฉินเฉาเหยียนกล่าวถึง ซึ่งมีอานุภาพเพิ่มอายุขัยได้ถึงสามสิบปี!

หอหมื่นสมบัติ

เย่หงอิงนิ่งฟังรายงานจากองครักษ์ที่ไปสืบข่าวคราวเกี่ยวกับร้านยาจิ่วคังและเฉินฉางอันมา

นางมีสีหน้าเลื่อมใสยิ่งนัก "นึกมิถึงเลยว่ายอดบุรุษเช่นคุณชายจะเร้นกายอยู่ในเมืองเทียนอู่ถึงสามปี หากมิใช่เพราะเขาสำแดงฤทธาออกมาเอง เกรงว่าผู้คนคงคิดว่าเขาเป็นเพียงหมอยารักษาโรคธรรมดา ๆ ผู้หนึ่งเท่านั้น"

เย่หงอิงอดมิได้ที่จะนึกถึงสือโยว ผู้อาวุโสแห่งนิกายซือถัว ผู้นั้นเป็นถึงยอดฝีมือระดับแปลงเทพขั้นอ๋องโหว ทว่ากลับมาคลุ้มคลั่งถึงเมืองเทียนอู่ ประกาศก้องว่าจะล้างบางเมือง แต่กลับถูกมือยักษ์ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบดขยี้จนร่างแหลกเหลวในพริบตา!

เดิมทีนางยังนึกสงสัยว่ายอดฝีมือท่านใดเป็นผู้ลงมือกันแน่?

ทว่าจากเบาะแสที่ได้รับมา มือยักษ์นั้นปรากฏขึ้นจากทางทิศใต้ของเมือง และที่ตั้งของร้านยาจิ่วคังก็อยู่ทางทิศใต้พอดิบพอดี!

เมื่อนำความจริงทั้งสองมาเชื่อมโยงกัน ก็ทำให้เย่หงอิงเกิดข้อสันนิษฐานที่น่าตระหนกยิ่งนัก

หรือว่าสือโยวจะถูกคุณชายสังหารจริง ๆ???

หากเป็นเช่นนั้น พลังบำเพ็ญของคุณชายย่อมต้องเหนือล้ำยิ่งกว่าระดับอ๋องโหวไปไกลโข

เขาเป็นถึงปรมาจารย์ระดับอมตะ หรือว่าเป็นราชันแท้จริงระดับหมื่นวิถีผู้กุมกฎเกณฑ์แห่งมรรคกันแน่???

เมื่อเย่หงอิงได้รับรู้ความจริงทั้งหมด หัวใจของนางก็ยิ่งสั่นสะท้านด้วยความยำเกรง การที่จู่ ๆ นางได้มีโอกาสเกาะแข้งเกาะขายอดฝีมือผู้ไร้เทียมทานเช่นนี้ ทำให้เย่หงอิงรู้สึกราวกับมิใช่ความจริง!

มิน่าเล่า ยามที่คุณชายเผชิญหน้ากับสยงต้า หัวหน้าใหญ่แห่งค่ายโจรลมดำ เขาถึงได้แสดงท่าทีดูแคลนถึงเพียงนั้น!

แม้แต่ผู้อาวุโสระดับอ๋องโหวแห่งนิกายซือถัวยังถูกบดขยี้ได้ด้วยมือเดียว แล้วหัวหน้าโจรป่าระดับอ๋องโหวตัวเล็ก ๆ จะมีอะไรยากเกินกำลังในการกำจัดทิ้ง?

เย่หงอิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์จากความตื่นตะหนก นางตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องปรนนิบัติรับใช้เฉินฉางอันให้ดีที่สุด และต้องเกาะขาเขาไว้ให้มั่นมิให้หลุดมือ!

ในตอนนั้นเอง

เย่หงอิงพลันรู้สึกถึงความเคลื่อนไหว นางจึงหยิบยันต์สื่อสารออกมา

ยันต์สื่อสารกะพริบแสงสว่างวาบมิหยุดหย่อน

เย่หงอิงแค่นเสียงเย็นชา

"ตาเฒ่าสองคนนี้ทิ้งหน้าที่โดยพลการโดยมิได้รับความเห็นชอบจากข้า แอบหนีไปยังเขาต้าหลงเพื่อชิงสมบัติ จนเกือบจะทำให้พวกคนชั่วสบโอกาสทำลายหอหมื่นสมบัติ ข้ายังมิได้เอาความก็ดีเท่าใดแล้ว หากข้าส่งข่าวกลับไปยังสาขาหลัก มีหวังตาเฒ่าทั้งสองได้กินน้ำตาต่างข้าวแน่"

เย่หงอิงถูกส่งมาจากสาขาหลัก แม้จะมีตำแหน่งเป็นผู้ดูแล แต่กลับถูกสองผู้อาวุโสที่คอยเฝ้าสาขาข่มเหงและช่วงชิงทรัพยากรอยู่เสมอ หากนางมิสามารถสร้างผลงานที่โดดเด่นได้ เกรงว่าชีวิตนี้คงต้องจมปลักอยู่ที่เมืองเทียนอู่ไปตลอดกาล

เย่หงอิงรู้สึกอัดอั้นตันใจ แต่ก็มิจนปัญญา!

ทว่าบัดนี้ เมื่อมีคุณชายอยู่เบื้องหลัง เย่หงอิงรู้ดีว่านี่คือโอกาสทองที่จะได้พลิกชะตาชีวิต และนางต้องคว้ามันไว้ให้มั่น!

แม้จะรู้สึกขุ่นเคืองใจ แต่เย่หงอิงก็ยังนำยันต์สื่อสารมาประทับที่หว่างคิ้ว นางอยากจะรู้ว่าตาเฒ่าสองคนนั้นส่งข่าวอันใดมาให้นางกันแน่?

ในไม่ช้า เย่หงอิงก็ได้รับข้อความที่ตาเฒ่าทั้งสองส่งมาจากเขาต้าหลง

สิ่งนั้นกลับเป็นข่าวเกี่ยวกับโสมวิญญาณหมื่นปีต้นหนึ่ง!

มีโสมวิญญาณหมื่นปีต้นหนึ่งเล็ดลอดออกมาจากรอยแยกผนึกของวังจักรพรรดิ มันหลบหนีการแย่งชิงของเหล่าอ๋องโหวหลายท่าน และยามนี้ได้ซ่อนตัวอยู่ในป่าลึกของเขาต้าหลง

ผู้อาวุโสทั้งสองสั่งให้เย่หงอิงรีบเอา ‘หนูหาสมบัติ’ สัตว์วิญญาณที่หอหมื่นสมบัติเลี้ยงไว้ มุ่งหน้าไปยังเขาต้าหลงเพื่อตามหาโสมวิญญาณหมื่นปีต้นนั้นโดยพลัน!

เมื่อได้ทราบข่าวนี้ เย่หงอิงก็รู้สึกยินดีเป็นล้นพ้น

"นี่คือสิ่งของเพิ่มอายุขัยที่คุณชายต้องการ!"

เดิมทีนางกำลังกลัดกลุ้มว่าจะไปหาของวิเศษเพิ่มอายุขัยให้เฉินฉางอันได้จากที่ใด เพราะของล้ำค่าจำพวกนี้หาได้ยากยิ่งนัก ต่อให้นางจะเป็นผู้ดูแลแห่งหอหมื่นสมบัติและมีสายสัมพันธ์กว้างขวาง แต่การจะหาของเพิ่มอายุขัยสักชิ้นสองชิ้นก็มิใช่เรื่องง่ายเลย!

นึกมิถึงว่านางจะได้รับข่าวคราวรวดเร็วถึงเพียงนี้!

ใช่แล้ว โสมวิญญาณหมื่นปีคือตัวยามูลค่าสูงที่มีสรรพคุณเพิ่มอายุขัย ข้อความที่ตาเฒ่าสองคนนั้นส่งมาดูเร่งร้อนยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการโสมต้นนี้เพื่อยืดอายุขัยของตนเอง จึงได้สั่งให้เย่หงอิงไปช่วยค้นหา!

และนี่ก็คือสิ่งที่เฉินฉางอันต้องการพอดิบพอดี!

นางมิจดรอแม้เพียงอึดใจ รีบนำหนูหาสมบัติออกไป มุ่งหน้าตรงไปยังเขาต้าหลงทันที!

โสมวิญญาณหมื่นปีต้นนี้ หากนางหาพบ นางจะมอบมันให้แก่คุณชาย และจะไม่มีวันยกให้ตาเฒ่าสองคนนั้นเด็ดขาด!

เมื่อมีคุณชายเป็นที่พึ่งพิง นางอยากจะรู้นักว่าตาเฒ่าสองคนนั้นจะกล้าทำอันใดนางได้!