บทที่ 26 แน่นอนอยู่แล้ว

บทที่ 26 แน่นอนอยู่แล้ว

"ใช่"

น้ำเสียงเรียบสงบดังขึ้น หนอนน้ำแข็งฝันนภาหันขวับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วก็พบว่าเด็กหนุ่มคนเมื่อครู่มาโผล่อยู่ข้างหลังมันตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ ร่างวิญญาณที่ควบแน่นของเขาเปล่งประกายสีทองกุหลาบสูงส่ง

"จะ เจ้า มีพลังแบบนี้ได้อย่างไร? เจ้าเป็นเทพเจ้าจากแดนเทพอย่างนั้นหรือ!?"

"...ก็เคยเป็นละมั้ง" ฮั่วอวี่ฮ่าวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้า

"ก็แค่ตั้งแต่ตอนที่ข้าตายไป มันก็เหมือนข้าถูกกาลเวลาทอดทิ้ง ความสำเร็จในอดีตไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว"

พูดถึงตรงนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวเสริมว่า

"คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ตอนนี้ ก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น"

"คนธรรมดาอะไรกัน"

ถ้ามนุษย์ทุกคนเป็นแบบเขากันหมด โลกนี้จะเป็นอย่างไรล่ะ?

หนอนน้ำแข็งฝันนภาบ่นอุบอิบในใจ ก่อนจะพูดอย่างไม่ใส่ใจ "มิน่าล่ะ ข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าตั้งแต่แรกเห็น ดูเหมือนว่าเจ้าเองก็ถูกคนอื่นรังแกมาเหมือนกับข้าใช่ไหม?"

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะช่วยเจ้าเอง! สักวันเราจะแก้แค้นให้ได้!"

ผ่านสิ่งที่เห็นตรงหน้า และสิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวเล่าให้ฟัง มันก็พอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว

ท้ายที่สุด นอกจากเทพเจ้าแล้ว ก็คงไม่มีใครหน้าไหนทำให้เทพเจ้าอย่างฮั่วอวี่ฮ่าวตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้

เป็นไปได้มากว่าอีกฝ่ายคงถูกเทพเจ้าองค์อื่นรุมทำร้ายในแดนเทพจนเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ แล้วก็หนีมายังทวีปโต้วหลัว

ซึ่งหมายความว่าเมื่อพวกเขากลายเป็นเทพในอนาคต ก็มีแนวโน้มสูงที่จะต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากเทพเจ้าองค์อื่นๆ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับมันหรอก

การที่มันเลือกที่จะกลายเป็นวงแหวนวิญญาณที่มีสติปัญญาของมนุษย์นั้นก็ถือเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่แล้ว การที่มันตัดสินใจทำเรื่องเช่นนี้ได้ ย่อมหมายความว่ามันเตรียมใจรับความล้มเหลวไว้แล้ว ในเมื่อเลือกแล้ว มันก็จะไม่เสียใจภายหลัง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวแสดงให้มันเห็นจนถึงตอนนี้ ทำให้มันมั่นใจมาก ยิ่งรวมกับมันที่เป็นสัตว์วิญญาณล้านปีด้วยแล้ว นี่ไม่ถือเป็นการจับมือกันของผู้แข็งแกร่งหรอกหรือ?

ถึงตอนที่พวกมันต้องเผชิญหน้ากับศัตรูหน้าไหนก็ตาม มันจะไม่ใช่การสังหารหมู่หรอกหรือ?

นี่มันการแก้แค้นอันศักดิ์สิทธิ์ชัดๆ! ชั่วขณะนั้น หนอนน้ำแข็งฝันนภารู้สึกเลือดลมสูบฉีด!

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่รู้เลยว่าหนอนน้ำแข็งฝันนภาได้จินตนาการเรื่องราวพิลึกพิลั่นเป็นตุเป็นตะไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

——เรื่องที่ว่าขัดแย้งกับเทพเจ้าองค์อื่นในแดนเทพ แล้วก็ถูกรุมฆ่าจนเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณหนีรอดมาได้ และก่อนจะจากมาก็ประกาศกร้าวว่าจะกลับมาแก้แค้น ประดุจคำคม 'สามสิบปีฝั่งตะวันออก สามสิบปีฝั่งตะวันตก' อะไรเทือกนั้น

เมื่อได้ยินน้ำเสียงไร้กังวลของหนอนน้ำแข็งฝันนภา ฮั่วอวี่ฮ่าวก็รู้สึกเหมือนได้กลับไปในอดีตอีกครั้ง เขาเม้มปาก พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มบางๆ

"ตกลง"

เมื่อแสงจากค่ายกลรูปหกแฉกจางหายไป แสงวาบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่หน้าอกของฮั่วอวี่ฮ่าว และหนอนน้ำแข็งฝันนภาจิ๋วก็พุ่งออกมา ซึ่งฮั่วอวี่ฮ่าวก็คว้าไว้ได้ทันท่วงที

หลังจากสำรวจสภาพของตัวเองแล้ว หัวกลมๆ เล็กๆ ก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้น

"ความรู้สึกนี้มันยอดเยี่ยมจริงๆ ดีกว่าตอนที่ข้าเป็นวงแหวนวิญญาณมีสติปัญญาตั้งเยอะ เดี๋ยวข้าจะช่วยเจ้าขยายทะเลวิญญาณของเจ้าก่อนนะ อืม ข้าต้องขอบอกเลยว่าสภาพร่างกายของเจ้ายอดเยี่ยมมาก"

ทันใดนั้น มันก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ "อ้อ จริงสิ อวี่เฮ่า ข้ายังมอบวิญญาณยุทธ์ธาตุน้ำแข็งให้เจ้าด้วย แต่เจ้ายังใช้ไม่ได้หรอกนะ—เอ๊ะ!?"

ฮั่วอวี่ฮ่าวยกมือขึ้นเล็กน้อยและทำท่าคว้าจับ ความเย็นยะเยือกเสียดกระดูกปะทุออกมาจากฝ่ามือของเขา ความชื้นในอากาศโดยรอบควบแน่นกลายเป็นดอกไม้น้ำแข็งที่เปล่งประกายระยิบระยับในพริบตา จากนั้น ดอกไม้น้ำแข็งก็ค่อยๆ รวมตัวกัน และกริชน้ำแข็งสีฟ้าใสก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา รูปร่างของมันเหมือนกับกริชพยัคฆ์ขาวไม่มีผิดเพี้ยน

เป็นไปตามที่ฮั่วอวี่ฮ่าวคาดไว้ เมื่อสองปีก่อน เขาได้ดูดซับวิญญาณยุทธ์ธาตุน้ำแข็งที่กำลังวิวัฒนาการซึ่งเขาได้รับมาจากอวี่หมิงไปแล้ว

บัดนี้ หลังจากดูดซับต้นกำเนิดธาตุน้ำแข็งที่ลอกออกมาจากหนอนน้ำแข็งฝันนภา วิญญาณยุทธ์นั้นก็ได้วิวัฒนาการขั้นต้นเสร็จสมบูรณ์ ดูเหมือนว่าเนื่องจากพลังงานธาตุน้ำแข็งนี้บริสุทธิ์เกินไป วิญญาณยุทธ์ของเขาจึงไม่ได้กลายเป็นหนอนไหมน้ำแข็ง แต่กลายเป็นวิญญาณยุทธ์ธาตุน้ำแข็งที่คล้ายกับของหลิงลั่วเฉินแทน

อย่างไรก็ตาม เทียนเมิ่งดูดซับผลึกที่ควบแน่นจากไขกระดูกน้ำแข็งลี้ลับหมื่นปีไปมากมาย หากพูดถึงคุณภาพเพียงอย่างเดียว ระดับวิญญาณยุทธ์ของเขาก็สูงกว่าของหลิงลั่วเฉินไปไกลแล้ว เพียงแต่เนื่องจากเขายังไม่มีทักษะวิญญาณใดๆ ในตอนนี้เขาจึงทำได้แค่ควบคุมอุณหภูมิอย่างง่ายๆ โดยการใช้พลังวิญญาณเท่านั้น

ส่วนสาเหตุที่เขาสามารถควบแน่นกริชได้นั้น เป็นเพราะการควบคุมธาตุน้ำแข็งของฮั่วอวี่ฮ่าวจากชาติก่อนล้วนๆ

ภาพตรงหน้าทำเอาหนอนน้ำแข็งฝันนภาอึ้งไปเลย มันยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่าการที่มันได้พบกับฮั่วอวี่ฮ่าวนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ด้วยข้อสันนิษฐานของมันก่อนหน้านี้ มันจึงไม่ได้พูดอะไรมาก กลับรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง

พวกมันต่างก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ในฐานะร่างสถิต ยิ่งฮั่วอวี่ฮ่าวแข็งแกร่งมากเท่าไร มันก็ย่อมสบายใจมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากปลดผนึกพลังต้นกำเนิดที่ถูกปิดผนึกไว้ส่วนแรก และผสานเข้ากับทะเลวิญญาณของฮั่วอวี่ฮ่าว ในที่สุดมันก็ไม่อาจต้านทานความเหนื่อยล้าทางจิตใจได้อีกต่อไป หลังจากเอ่ยทักทาย มันก็กลับเข้าไปในร่างของฮั่วอวี่ฮ่าวและผล็อยหลับไป

ห้วงวิญญาณกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้งในทันที

และร่างวิญญาณของฮั่วอวี่ฮ่าวก็มองดูทะเลวิญญาณที่ขยายใหญ่ขึ้นเกือบสองเท่าอย่างเงียบๆ ก่อนจะหันขวับไปมองในทิศทางหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว

เขาพริบตาเดียวก็ไปปรากฏตัวอยู่ข้างกลุ่มพลังงานสีเทา จากนั้นก็ยกมือที่สั่นเทาขึ้นวางบนนั้นอย่างแผ่วเบา น้ำตารื้นขึ้นในดวงตาของเขา และขณะที่ริมฝีปากของเด็กหนุ่มสั่นระริก น้ำตาก็ไหลรินลงมาไม่ขาดสาย

"ท่านอาจารย์ ศิษย์ในที่สุด... ก็ได้พบท่านอีกครั้ง"

กลุ่มพลังงานสีเทาดูเหมือนจะตอบสนองต่อคำพูดของฮั่วอวี่ฮ่าว มันสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะกลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง

ปัจจุบัน สื่อไหลเค่อ เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณที่จำอะไรไม่ได้ เขาต้องต่อต้านการสลายตัวของจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ด้วยการหลับใหล การที่สามารถตอบสนองต่อคำพูดของฮั่วอวี่ฮ่าวได้นั้นถือเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว การที่เขาจะทรงตัวและรื้อฟื้นความทรงจำได้ เขาจะต้องรอจนกว่าฮั่วอวี่ฮ่าวจะได้รับทองคำแห่งชีวิต

ครู่ต่อมา ฮั่วอวี่ฮ่าวที่นั่งขัดสมาธิอยู่ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

เมื่อรวมกับการสะสมในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา พลังวิญญาณของเขาก็บรรลุระดับสิบสามทันทีที่เขาดูดซับวงแหวนวิญญาณและทะลวงระดับ ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่วิญญาณยุทธ์ที่สองของเขาวิวัฒนาการ รูปลักษณ์ของเขาก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน

การเปลี่ยนแปลงของเครื่องหน้าของเขาไม่ได้ชัดเจนนัก แต่ผิวพรรณของเขาขาวขึ้นกว่าเดิมมาก เปล่งประกายสีขาวมุกจางๆ เหมือนกับร่างต้นของเทียนเมิ่ง

แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือวงแหวนวิญญาณวงแรกที่หนอนน้ำแข็งฝันนภามอบให้เขา แสงสีทองสว่างวาบในดวงตาของเขา และวงแหวนวิญญาณสีม่วงก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากใต้เท้า ส่องแสงเจิดจ้าในทันใด การตรวจจับด้วยจิตวิญญาณครอบคลุมพื้นที่รัศมีสองร้อยเมตร โดยมีเขาเป็นศูนย์กลางในทันที

การตรวจจับด้วยจิตวิญญาณเป็นทักษะที่มีโบนัสทั้งพลังวิญญาณและพลังจิต แม้ว่าในตอนนี้เขาจะเป็นเพียงผู้ใช้วิญญาณหนึ่งวงแหวน แต่ด้วยการเสริมพลังจิตของเขา ผลของทักษะวิญญาณนี้ก็ใกล้เคียงกับตอนที่เขามีประมาณสามวงแหวนในชาติก่อนแล้ว และอายุของวงแหวนวิญญาณก็มีส่วนในเรื่องนี้ด้วย

การที่สามารถทนรับวงแหวนวิญญาณระดับพันปีได้ด้วยหนึ่งวงแหวน แสดงให้เห็นว่าบาปแห่งความเย่อหยิ่งได้ช่วยพัฒนาสภาพร่างกายของเขาไปมากเพียงใด

"ได้เวลากลับแล้ว อืม?"

ฮั่วอวี่ฮ่าวที่กำลังจะกลับ สัญชาตญาณก็บีบระยะการตรวจจับให้แคบลงเป็นเส้นตรงเพื่อตรวจดูว่ามีอันตรายใดๆ ในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่ แต่ขณะที่การตรวจจับด้วยจิตวิญญาณของเขากวาดผ่านทิศทางหนึ่ง คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน และร่างของเขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เขาจากไป พื้นที่ที่เขาเพิ่งยืนอยู่ก็บิดเบี้ยวทันที และร่างสีขาวร่างหนึ่งก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจากที่นั่น ด้วยสีหน้าครุ่นคิด เฝ้ามองทิศทางที่ฮั่วอวี่ฮ่าวจากไปอย่างเงียบๆ