ตอนที่ 18: พบ อิชิดะ ริวเคน อีกครั้ง

ตอนที่ 18: พบ อิชิดะ ริวเคน อีกครั้ง

"คุณคุรุมาดานิ ถ้าไม่รังเกียจ ช่วงนี้ผมขอรับหน้าที่ดูแลเมืองคาราคุระแทนเองครับ" อามามิยะ มิยาโกะ กล่าว

"เมืองนารุกิที่ผมรับผิดชอบอยู่ เพิ่งจะถูกกวาดล้างครั้งใหญ่ไปเมื่อไม่นานมานี้ จำนวนฮอลโลว์และวิญญาณเร่ร่อนลดลงไปมาก ยิ่งไปกว่านั้น เมืองนารุกิกับคาราคุระก็อยู่ติดกัน การเดินทางไปมาระหว่างสองเมืองนี้ไม่ใช่เรื่องเหนือบ่ากว่าแรงอะไรเลยครับ" อามามิยะ มิยาโกะ เสนอ

"เรื่องนั้น... ถึงจะไม่มีกฎข้อบังคับห้ามไว้ก็เถอะ แต่มันจะไม่รบกวนนายเกินไปหน่อยเหรอ? บางทีขอกำลังเสริมจากโซลโซไซตี้อาจจะดีกว่าไหม?" คุรุมาดานิ เซ็นโนะสุเกะ เอ่ยถาม

"ไม่ครับๆ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ ระหว่างที่คุณคุรุมาดานิพักฟื้น มอบหมายให้ผมจัดการเถอะครับ" อามามิยะ มิยาโกะ รีบปฏิเสธ

'ขืนทำแบบนั้นก็แย่น่ะสิ ถ้าเรียกคนอื่นมา แผนการของฉันก็พังไม่เป็นท่าพอดี' อามามิยะลอบคิดในใจ

คุรุมาดานิ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมตกลงในที่สุด

"เอาเถอะ ได้รับการรักษาวิถีมารจากนาย ฉันคิดว่าคงหายดีในไม่ช้า ขืนขอกำลังเสริมมาตอนนี้คงน่าอายแย่" คุรุมาดานิ ส่ายหน้าอย่างจนใจ

"งั้นฝากที่เหลือให้ผมจัดการเองครับ คุณคุรุมาดานิ ขอให้หายไวๆ นะครับ" อามามิยะ มิยาโกะ ลอบยินดี ในที่สุดความคืบหน้าก็บังเกิด

...วันรุ่งขึ้น อามามิยะ มิยาโกะ เดินทางมาถึงเมืองคาราคุระและมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาลคาราคุระแบบไม่หยุดพัก เพื่อค้นหาข้อมูลต่อไป

"เจอแล้ว" อามามิยะ มิยาโกะ พึมพำขณะจ้องมองเอกสารในมือ

ผู้เสียชีวิต อามามิยะ มิยาโกะ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ปี 200X พักอาศัยอยู่ที่ XXX พบศพในสภาพใบหน้าบิดเบี้ยวสุดขีด สภาพห้องเละเทะไม่เหลือชิ้นดี สาเหตุการตาย... ไม่แน่ชัด... อามามิยะ มิยาโกะ อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่นเมื่อความทรงจำแห่งความตายหวนกลับมา การได้เห็นใบมรณะบัตรของตัวเองยิ่งตอกย้ำปณิธานของเขาที่จะต้องแข็งแกร่งขึ้น

สายตาของเขาสะดุดเข้ากับบรรทัดเล็กๆ ตรงริมขอบกระดาษ ซึ่งระบุไว้ว่า "แพทย์ผู้ทำการชันสูตร: อิชิดะ ริวเคน"

มิยาโกะพลิกดูประวัติของผู้เสียชีวิตรายอื่นๆ และพบว่าข้อมูลของทุกคนล้วนระบุไว้อย่างไม่มีข้อยกเว้นว่า "แพทย์ผู้ทำการชันสูตร: อิชิดะ ริวเคน"

'ดูเหมือนว่า อิชิดะ ริวเคน จะตามหาสาเหตุการตายของควินซี่สายเลือดผสมมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไม่รู้แฮะว่าเขาค้นพบวัตถุดิบในการสร้าง ลิ่มเลือดสีเงิน หรือยัง' อามามิยะ มิยาโกะ ครุ่นคิด

เขาเก็บเอกสารกลับเข้าที่เดิม ก่อนจะกระโจนออกไปทางหน้าต่าง ข้อมูลทุกอย่างถูกรวบรวมไว้หมดแล้ว ลำดับต่อไปก็คือการไปพบ อิชิดะ ริวเคน อามามิยะ มิยาโกะ รู้ตำแหน่งห้องทำงานของเขาแล้ว... ห้องผู้อำนวยการโรงพยาบาลคาราคุระ

'เอาล่ะ... มาเริ่มกันเลย' อามามิยะ มิยาโกะ พึมพำ...

เมื่อ อิชิดะ ริวเคน เดินทางมาทำงานที่โรงพยาบาลตามปกติ เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ในฐานะควินซี่ เขายังคงมองเห็นกระแสอณูวิญญาณได้อย่างชัดเจน และอณูวิญญาณสีแดงอันเป็นสัญลักษณ์ของยมทูตนั้นก็โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ ในตอนแรกเขาคิดว่าคงเป็นแค่ยมทูตที่มาลาดตระเวนตามปกติ จึงไม่ได้ใส่ใจนัก

แต่เมื่อก้าวเดินไปยังห้องทำงาน อณูวิญญาณสีแดงก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น บ่งบอกว่าแรงดันวิญญาณของยมทูตเพิ่งจะมาป้วนเปี้ยนอยู่ในห้องทำงานของเขาเมื่อไม่นานมานี้

'ยมทูตที่รู้ตัวตนเรื่องสายเลือดควินซี่ของตระกูลอิชิดะ น่าจะมีแค่อุราฮาร่ากับหมอนั่นเท่านั้นนี่นา' อิชิดะ ริวเคน คิดในใจ 'แต่พวกนั้นก็ไม่น่าจะมาแอบซุ่มดูฉันแบบนี้ หรือว่าฉันจะถูกยมทูตคนอื่นเพ่งเล็งเข้าแล้ว?'

เขาเดินผ่านกระแสอณูวิญญาณเข้าไปด้วยท่าทีเรียบเฉย ริวเคนไม่คิดจะกระโตกกระตาก เขาเลือกที่จะรับมือกับทุกสิ่งที่พุ่งเข้ามา อิชิดะ ริวเคน ค่อนข้างมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง อีกทั้งเขาก็ไม่ได้ออกล่าฮอลโลว์บ่อยนักมาพักใหญ่แล้ว จึงไม่น่าจะถูกจับได้

ตกเย็น อิชิดะ ริวเคน เก็บข้าวของเตรียมตัวเลิกงาน ทว่าจู่ๆ มือที่กำลังเอื้อมไปหยิบกระเป๋าเอกสารก็ชะงักงัน ราวกับว่าเขาสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง แต่เขาก็ยังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ และเตรียมตัวเดินออกจากห้องทำงานไปตามปกติ

"รอก่อนครับ คุณอิชิดะ" เสียงของอามามิยะ มิยาโกะ ดังขึ้นจากทางหน้าต่าง "ผมเอง... อามามิยะ มิยาโกะ เมื่อห้าปีก่อน คุณเป็นคนช่วยผมไว้ที่บ้านไงครับ"

อิชิดะ ริวเคน ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีโอกาสได้พบกับ 'ศพ' ที่แสนพิเศษคนนี้อีกครั้ง

"อามามิยะ มิยาโกะ สินะ..." อิชิดะ ริวเคน ค่อยๆ หันหน้ากลับมา มองดูมิยาโกะในชุดยมทูตสีดำสนิท "ในเมื่อแกกลายเป็นยมทูตไปแล้ว มีธุระอะไรกับควินซี่อย่างฉันอีกล่ะ? หรือว่าแกกะจะมาสานต่องานกวาดล้างควินซี่ที่พวกยมทูตทำค้างไว้ให้เสร็จงั้นรึ?"

อิชิดะ ริวเคน ไม่ค่อยจะมีความรู้สึกดีๆ ต่อพวกยมทูตเท่าไหร่นัก แม้ว่า อุราฮาร่า คิสึเกะ และ ชิบะ อิชชิน จะเคยยื่นมือเข้าช่วยเหลือเขาในอดีต แต่เมื่อไม่กี่ปีมานี้ พ่อของเขาได้หายสาบสูญไปในฮูเอโก้มุนโด้ นั่นทำให้ อิชิดะ ริวเคน อดสงสัยไม่ได้ว่าพ่อของเขาตายเพราะฮอลโลว์จริงๆ หรือว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกยมทูตกันแน่

"คุณอิชิดะก็พูดเกินไปครับ ผมไม่ทำเรื่องพรรค์นั้นกับผู้มีพระคุณของตัวเองหรอก ถึงแม้ความบาดหมางระหว่างยมทูตกับควินซี่จะฝังรากลึก แต่โดยส่วนตัวแล้ว ผมไม่เคยแพร่งพรายเรื่องของคุณให้ใครในโซลโซไซตี้ฟังเลยแม้แต่คำเดียว" อามามิยะ มิยาโกะ อธิบาย

ความคลางแคลงใจในใจของริวเคนทุเลาลงเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไม อามามิยะ มิยาโกะ ที่ตอนนี้กลายเป็นยมทูตเต็มตัว ถึงได้เจาะจงลงมาที่โลกมนุษย์เพื่อตามหาควินซี่อย่างเขากัน

"คุณอิชิดะ ผมมีอะไรบางอย่างอยากจะให้คุณดูครับ" อามามิยะ มิยาโกะ กล่าว

"ไม่มีความจำเป็น ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับยมทูต" อิชิดะ ริวเคน ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา แม้ตอนนี้เขาจะรู้ถึงตัวตนในอดีตของอามามิยะ มิยาโกะ ว่าเป็นควินซี่สายเลือดผสม แต่เขาก็ยังไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยมากนักในขณะที่อีกฝ่ายอยู่ในฐานะยมทูต

"คุณอิชิดะ ดูสิ่งนี้ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจเถอะครับ" อามามิยะ มิยาโกะ กล่าว ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้น แม้อณูวิญญาณในโลกมนุษย์จะค่อนข้างเบาบาง แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่มิยาโกะจะค่อยๆ ดึงดูดพวกมันมารวมกันที่ฝ่ามือ เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง อณูวิญญาณก็ค่อยๆ ควบแน่นและก่อรูปร่างกลายเป็นลูกศรเล่มหนึ่งในมือของเขา

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า อิชิดะ ริวเคน ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง อามามิยะ มิยาโกะ ที่กลายเป็นยมทูตไปแล้ว กลับกำลังใช้การรวบรวมอณูวิญญาณ ซึ่งเป็นความสามารถเฉพาะตัวของควินซี่ นี่มันผิดหลักการและไร้เหตุผลสิ้นดี

"นี่มัน..."

"ผมบังเอิญค้นพบความสามารถในการรวบรวมอณูวิญญาณตอนที่ยังอยู่ในโซลโซไซตี้ครับ แต่ผมก็ไม่กล้าใช้มันอย่างโจ่งแจ้ง ผมเองก็พอจะรู้ประวัติศาสตร์ความขัดแย้งระหว่างยมทูตกับควินซี่มาบ้าง นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเจาะจงมาขอร้องคุณอิชิดะไงล่ะครับ" อามามิยะ มิยาโกะ อธิบาย

อิชิดะ ริวเคน ปรับอารมณ์ให้สงบลง แม้จะได้เห็นความผิดปกติของอามามิยะ มิยาโกะ อีกครั้ง เขาก็ยังไม่อยากดึงอีกฝ่ายเข้ามาพัวพันกับเรื่องของตัวเองอยู่ดี

"แล้วยังไงล่ะ? ฉันไม่ใช่ควินซี่อีกต่อไปแล้ว และการออกล่าฮอลโลว์ของฉันมันก็น้อยนิดจนแทบจะนับครั้งได้ เรื่องที่แกพูดมาทั้งหมด... มันไม่เกี่ยวกับฉันเลยสักนิด"

"ถ้าอย่างนั้น การชันสูตรศพของผม และควินซี่ทุกคนที่ตายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ปี 200X... ก็ไม่เกี่ยวกับคุณด้วยงั้นเหรอครับ?" อามามิยะ มิยาโกะ สวนกลับ

"แกพยายามจะพล่ามอะไรกันแน่?" อิชิดะ ริวเคน ไม่นึกเลยว่าอามามิยะ มิยาโกะ จะสืบสาวราวเรื่องมาลึกถึงขนาดนี้

"ขออภัยด้วยครับคุณอิชิดะ ผมสืบประวัติของทุกคนที่ตายในวันนั้น และผมก็สืบเรื่องภรรยาของคุณด้วย ถึงแม้เธอจะไม่ได้เสียชีวิตในวันนั้นเป๊ะๆ แต่ก็คงจะมีเรื่องเลวร้ายบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอในวันนั้นด้วยใช่ไหมล่ะครับ" อันที่จริง อามามิยะ มิยาโกะ ยังสืบไม่พบชื่อของ คาตากิริ คานาเอะ ด้วยซ้ำ เขาแค่แกล้งโยนหินถามทางเพื่อบลัฟอีกฝ่ายเท่านั้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อิชิดะ ริวเคน ก็เผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว แต่เพียงชั่วครู่เขาก็คลายหมัดออก

"แล้วยังไงต่อ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

"ผมขบคิดถึงหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการที่ช่าง 'บังเอิญ' เหลือเกินที่คุณอิชิดะไปปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ บ้านผม หรือเรื่องการเสียชีวิตของภรรยาคุณ และความจริงที่ว่าผมสามารถรวบรวมอณูวิญญาณได้" อามามิยะ มิยาโกะ อธิบาย "วันที่ 17 มิถุนายน ปี 200X... วันที่แสนจะพิเศษนี้ มันทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่า กลุ่มคนที่มีคุณสมบัติพิเศษบางอย่าง จะตายหรือประสบอุบัติเหตุพร้อมๆ กันในวันนั้นทั้งหมดหรือเปล่า และตัวตนที่แท้จริงของผู้ตายเหล่านั้น... ก็คือควินซี่"

อิชิดะ ริวเคน นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใด ความจริงที่ว่าผู้เสียชีวิตทั้งหมดคือควินซี่สายเลือดผสมนั้นยังไม่ถูกเปิดเผยออกมา แต่สำหรับเรื่องอื่น อามามิยะ มิยาโกะ ก็ได้กะเทาะเปลือกความจริงออกมาจนเกือบหมดสิ้นแล้ว