ตอนที่ 9 : การประเมินเริ่มต้นขึ้น

"หมายเลข 3"

หลังจากที่เซนจู มัตสึอากิหยิบลูกก้อนกระดาษออกมาจากกล่อง เขาก็เดินไปด้านข้างแล้วเปิดมันออก

บนกระดาษมีหมายเลขสามเขียนเอาไว้ ซึ่งถือว่าเป็นลำดับที่ค่อนข้างต้นๆ

เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็เห็นว่าจำนวนคนที่เข้าร่วมการประเมินจบการศึกษานั้นมีไม่มากนัก มีเพียงประมาณห้าสิบคนเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น การต่อสู้ระหว่างนินจามักจะส่งผลให้เกิดการบาดเจ็บของทั้งสองฝ่าย ดังนั้นหลายๆ คนอาจเลือกที่จะถอนตัวจากการประเมินในรอบถัดๆ ไป แม้ว่าพวกเขาจะชนะในรอบแรกก็ตาม

ดังนั้น การแข่งขันแบบคัดออกนี้จึงใช้เวลาเพียงแค่สามหรือสี่รอบก็เพียงพอแล้ว

"รีบดูเร็ว ท่านโฮคาเงะมาแล้ว!"

จู่ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้นมา และทุกคนก็หันขวับไปมอง ทำให้สังเกตเห็นกลุ่มคนที่มาถึงบริเวณนอกขอบสนามตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้

ในบรรดาคนเหล่านั้น เซนจู ฮาชิรามะเดินนำอยู่ข้างหน้าพร้อมกับสวมหมวกโฮคาเงะ ตามมาด้วยเซนจู โทบิรามะ และผู้นำตระกูลรวมถึงนินจาคนอื่นๆ อีกหลายคน

ในโคโนฮะปัจจุบัน เซนจู ฮาชิรามะคือบุคคลที่เป็นที่รักมากที่สุด

หากนินจารุ่นเก่ารู้สึกยำเกรงเขา นินจารุ่นใหม่ก็เรียกได้ว่าเคารพบูชาเขาเลยทีเดียว

เมื่อเห็นคนรุ่นต่อไปของโคโนฮะทักทายเขา เซนจู ฮาชิรามะก็ยิ้มและโบกมือให้กับทุกคน

"ท่านโฮคาเงะยังคงได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลายเลยจริงๆ"

ข้างกายของเซนจู โทบิรามะมีวัยรุ่นหลายคนยืนอยู่ หนึ่งในนั้นมีหน้าตาคล้ายลิงเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกทึ่ง

ในหมู่เด็กหนุ่มสาวเหล่านี้ประกอบไปด้วย ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น, ชิมูระ ดันโซ, อุจิวะ คางามิ, อุทาทาเนะ โคฮารุ, มิโตะคาโดะ โฮมุระ และ อาคิมิจิ โทริฟุ

พวกเขาล้วนเป็นหัวกะทิในหมู่คนรุ่นเดียวกัน และจัดอยู่ในกลุ่มผู้สำเร็จการศึกษารุ่นแรกหลังจากที่สถาบันนินจาก่อตั้งขึ้นในโคโนฮะ

เนื่องจากช่วงนี้พวกเขายังไม่มีภารกิจพอดี จึงพากันมาที่สถาบันนินจาพร้อมกับเซนจู โทบิรามะเพื่อรับชมการประเมินจบการศึกษา

"ครูโทบิรามะครับ รุ่นนี้มีเมล็ดพันธุ์ที่แววดีๆ บ้างไหมครับ?" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงก็หันมามองและเงี่ยหูฟังเช่นกัน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซนจู โทบิรามะก็กล่าวขึ้น

"ในชั้นปีที่จบการศึกษา ญาติของเธอที่ชื่อ ซารุโทบิ โก ถือว่าค่อนข้างโดดเด่นเลยทีเดียว"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้นำตระกูลซารุโทบิคนปัจจุบัน ซึ่งก็คือพ่อของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นนามว่า ซารุโทบิ ซาสึเกะ ก็รับช่วงบทสนทนาต่อ

"ตามหลักการแล้ว เขามีความแข็งแกร่งระดับเกะนินตั้งแต่สองปีที่แล้ว แต่เขาดันไม่ยอมจบการศึกษาก่อนกำหนด นี่มันช่าง..."

ซารุโทบิ ซาสึเกะส่ายหน้าด้วยความหงุดหงิด

ในฐานะทหารผ่านศึกของโคโนฮะ เขาได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเซนจู ฮาชิรามะและคนอื่นๆ มาหลายปี ดังนั้นพวกเขาจึงค่อนข้างเป็นกันเองต่อกัน

เซนจู ฮาชิรามะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ซาสึเกะ หนึ่งในเหตุผลที่เราก่อตั้งโคโนฮะก็เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องทนเห็นเด็กๆ ต้องไปออกสนามรบเร็วเกินไป มันไม่ได้มีอะไรผิดเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซารุโทบิ ซาสึเกะก็พยักหน้าเห็นด้วยและพูดต่อ

"จากที่ฉันเข้าใจ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่ผู้สำเร็จการศึกษาปีนี้น่าจะเป็นโกนะ"

ชิมูระ ดันโซที่ดูนิ่งขรึมจู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้น "ครูโทบิรามะครับ แล้วพวกคนที่ขอจบการศึกษาก่อนกำหนดล่ะครับ?"

เขาสังเกตเห็นว่าเซนจู โทบิรามะพูดถึงแค่ชั้นปีที่จะจบการศึกษาเท่านั้น โดยไม่รวมพวกที่จบก่อนกำหนด

อย่างไรก็ตาม ตามธรรมเนียมแล้ว อัจฉริยะที่แท้จริงมักจะเลือกจบการศึกษาก่อนกำหนด

"ในบรรดาผู้ที่ขอจบการศึกษาก่อนกำหนด มีอยู่สองคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่น"

"เซนจู มัตสึอากิจากตระกูลเซนจู และอุจิวะ ไคจากตระกูลอุจิวะ"

เมื่อพูดถึงคนแรก สีหน้าของเซนจู โทบิรามะก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย แต่พอเอ่ยถึงคนหลัง สีหน้าของเขากลับดูเย็นชาขึ้นมาบ้าง

เมื่อได้ยินชื่อของคนแรก ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและคนอื่นๆ ก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้

"มัตสึอากินี่เอง ไม่คิดเลยว่าจะถึงเวลาที่เขาต้องเรียนจบแล้ว"

"เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ครั้งล่าสุดที่ฉันเห็นเขาที่บ้านของครู เขายังเป็นแค่เด็กอยู่เลย"

ในฐานะลูกศิษย์ของเซนจู โทบิรามะ บางครั้งพวกเขาก็แวะไปที่เขตบ้านพักของตระกูลเซนจู และเคยพบกับเซนจู มัตสึอากิมาแล้วสองสามครั้ง

"อุจิวะ ไค นายรู้จักคนๆ นี้ไหม คางามิ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองไปที่เพื่อนสนิทของเขาแล้วถามขึ้น

อุจิวะ คางามิมีสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย เขาเอื้อมมือขวาขึ้นมาเกาแก้ม

"ก็พอจะรู้จักอยู่นะ เขาเป็นน้องชายของรุ่นพี่เซ็ตซึนะ"

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็ยังเป็นกลุ่มสายเหยี่ยวภายในตระกูลอุจิวะ และไม่เคยชอบคนในตระกูลอย่างอุจิวะ คางามิที่สนิทสนมกับโคโนฮะและโฮคาเงะเลย

ในตอนนั้นเอง เซนจู ฮาชิรามะก็ตบไหล่เซนจู โทบิรามะเบาๆ

"ดูสิ ถึงคิวประเมินของมัตสึอากิน้อยแล้ว"

ในสนาม เซนจู มัตสึอากิที่สะพายดาบสั้นไว้บนหลัง เดินตรงไปยังตำแหน่งตรงกลาง

ในอีกฝั่งหนึ่งคือเด็กสาวผมสั้นสีน้ำตาลที่คาดผมด้วยที่คาดผมลายดอกไม้

แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเด็กสาวจะไม่ได้สวยสะดุดตา แต่เธอก็น่ารักมาก และยังสามารถมองเห็นความมุ่งมั่นและความนิ่งสงบในดวงตาของเธอได้

"เซนจู มัตสึอากิ และ บิวาโกะ ประสานอินแห่งการเผชิญหน้า!"

หลังจากที่ทั้งสองคนมาถึงกลางสนาม ผู้คุมสอบก็ประกาศเสียงดัง

เมื่อได้ยินชื่อของคู่ต่อสู้ เซนจู มัตสึอากิก็อดไม่ได้ที่จะตะลึง

บิวาโกะคือภรรยาในอนาคตของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

ตอนที่พลังสถิตร่างเก้าหาง อุซึมากิ คุชินะ กำลังจะคลอดบุตร เธอเป็นคนคอยดูแลคุชินะไปยังเขตแดนที่อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านและทำหน้าที่เป็นหมอตำแย

น่าเสียดายที่เธอถูกอุจิวะ โอบิโตะที่ฉวยโอกาสเข้ามาจัดการสังหารเสียก่อน

พรสวรรค์ของบิวาโกะไม่ได้ดีเท่ากับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและคนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด เธอจึงไม่ได้เรียนจบก่อนกำหนดและเพิ่งจะได้เข้าร่วมการประเมินจบการศึกษาในปีนี้เท่านั้น

ที่นอกขอบสนาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองดูภาพในสนามอย่างเหม่อลอยและจู่ๆ ก็พึมพำออกมา

"ฉันรู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรักเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชิมูระ ดันโซก็ขมวดคิ้วใส่เขา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยังคงพูดขึ้น

"ท่านโฮคาเงะกับครูโทบิรามะคงจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้หรอกนะ"

"ดันโซ นายพูดเรื่องอะไรของนาย! ผู้หญิงคนนั้นต่างหากล่ะ!"

หลังจากรู้ตัว ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็กระชากคอเสื้อของชิมูระ ดันโซด้วยความโมโห

ส่วนวัยรุ่นคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงต่างก็หัวเราะลั่นออกมา

...

"ทั้งสองฝ่าย ประสานอินแห่งการปรองดอง!"

ในสนาม การต่อสู้จบลงภายในเวลาไม่ถึงห้านาที

ตามคาด เซนจู มัตสึอากิกลายเป็นผู้ชนะ

การต่อสู้สามารถจบลงได้เร็วกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่แบบนั้นมันจะขาดกระบวนการไป ทำให้ผู้คุมสอบให้คะแนนได้ยาก

ในฐานะผู้ชนะ มันไม่เป็นไรหรอก เขายังมีโอกาสแสดงความแข็งแกร่งอีก

แต่สำหรับบิวาโกะ ในฐานะผู้แพ้ หากเธอทำผลงานได้ไม่ดีพอในระหว่างการต่อสู้ เธอก็คงจะไม่สามารถเรียนจบได้อย่างราบรื่น

และในตอนนี้ แม้ว่าเธอจะแพ้ แต่อย่างน้อยเธอก็ได้แสดงระดับฝีมือของเธอในด้านคาถานินจา กระบวนท่า และด้านอื่นๆ ออกมาในระหว่างการต่อสู้แล้ว

สำหรับชั้นปีที่จะจบการศึกษา ตราบใดที่พวกเขามีความแข็งแกร่งถึงมาตรฐานของเกะนิน โดยทั่วไปแล้วพวกเขาก็จะไม่ถูกกีดกันจากการเรียนจบ

ท้ายที่สุดแล้ว เซนจู มัตสึอากิและซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดีต่อกัน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องสร้างความลำบากให้กับคนที่มีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นภรรยาในอนาคตของเขา

การประเมินดำเนินต่อไป

ผู้เข้าสอบบางคนก็ทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจมากในการประเมินภาคปฏิบัติ

อุจิวะ ไค ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนกับเซนจู มัตสึอากิ เขาลงมือเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ด้อยกว่าตนเองอย่างเด็ดขาด

เนื่องจากพวกเขาล้มเหลวในการแสดงคุณสมบัติของนินจาในระหว่างการประเมิน ผู้ที่ถูกเขากำจัดออกไปก็น่าจะต้องรอการประเมินในครั้งหน้า

นอกจากนี้ ผลงานของอีกบุคคลหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของผู้ชมที่อยู่ขอบสนามเช่นกัน

"เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ จากตระกูลฮิวงะคนนั้นทำผลงานได้ค่อนข้างดีเลยนะ" เซนจู ฮาชิรามะกล่าวด้วยความประหลาดใจ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซนจู โทบิรามะก็พูดขึ้น "เธอคือฮิวงะ สึคุโยมิ น้องสาวของผู้นำตระกูล ฮิวงะ เทรุอากิ"

"ดูเหมือนว่าพรสวรรค์ของเธอจะยังไม่ถูกเปิดเผยออกมาในตอนที่เรียนอยู่ที่สถาบันนินจาสินะ"

ในฐานะผู้ที่สืบทอดขีดจำกัดสายเลือดประเภทเนตรเช่นกัน อุจิวะ คางามิจึงกล่าวเสริมว่า "การเบิกเนตรสีขาวได้ตั้งแต่อายุ 6 ขวบ เธอถือเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากจริงๆ"