ตอนที่ 6 : การประลอง!

การลงชื่อสมัครสอบประเมินล่วงหน้าเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ คั่นเวลาเท่านั้น

ในความคิดของ เซนจู มัตสึอากิ การสอบประเมินจบการศึกษาไม่ใช่เรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา

ไม่ว่าจะเป็นเกะนิน จูนิน หรือโจนิน ความแข็งแกร่งคือรากฐานที่สำคัญที่สุด

ภารกิจเร่งด่วนในตอนนี้คือการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง

ท้ายที่สุดแล้ว โลกนินจาในอนาคตก็ไม่ได้สงบสุขอย่างที่เห็น

การกรอกใบสมัครสอบประเมินจบการศึกษาไม่ได้ใช้เวลามากนัก หลังจากที่ทุกคนส่งใบสมัครเรียบร้อยแล้ว ครูก็เริ่มสอนต่อ

ไม่นานนัก เวลาครึ่งวันในสถาบันนินจาก็ผ่านพ้นไป

อาจเป็นเพราะต้องเผื่อเวลาให้นักเรียนบางคนกลับไปฝึกฝนต่อกับครอบครัว โดยปกติแล้วโรงเรียนจึงเลิกค่อนข้างเร็ว

หลังจากที่ครูเดินออกจากห้องไป อุจิวะ ไค ก็เตรียมจะกระโดดออกมายั่วยุเขาด้วยคำพูดสักสองสามประโยค

ทว่า เขากลับพบว่า เซนจู มัตสึอากิ ได้คว้าตัว ฮิวงะ สึคุโยมิ แล้วรีบเดินออกไปจากห้องเรียนเสียแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ อุจิวะ ไค ก็รู้สึกเหมือนชกเข้าที่กองสำลี ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวสีขาวสลับกันไปมาด้วยความหงุดหงิด

"มัตสึอากิคุง ช่วยเดินช้าลงหน่อยเถอะ"

ฮิวงะ สึคุโยมิ มองไปที่มือของ เซนจู มัตสึอากิ ซึ่งกำลังจับข้อมือของเธออยู่ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

หลังจากเดินออกมาพ้นห้องเรียนแล้ว ฝีเท้าของ เซนจู มัตสึอากิ ก็ช้าลงตามธรรมชาติ

เหตุผลที่เขารีบเดินตามหลังครูออกมาทันทีที่เลิกเรียน ก็เพราะเขาไม่อยากให้เสียงเห่าหอนของใครบางคนมาทำลายอารมณ์คู่ซ้อมฝีมือดีของเขานั่นเอง

ฮิวงะ สึคุโยมิ ยิ่งขาดความมั่นใจอยู่แล้ว ถ้าหากสภาพจิตใจของเธอต้องมารับผลกระทบไปมากกว่านี้ มันก็คงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถพูดคำเหล่านี้กับเธอไปตรงๆ ได้

"ขอโทษทีนะ สึคุโยมิ นานๆ ทีจะมีคู่ซ้อมต่อสู้จริงที่เหมาะสมแบบนี้ ฉันก็เลยตื่นเต้นไปหน่อยน่ะ"

นี่ไม่ใช่คำโกหกแต่อย่างใด

ท้ายที่สุดแล้ว ในสถาบันนินจา การฝึกซ้อมต่อสู้จริงสำหรับนักเรียนชั้นเด็กเล็กอย่างพวกเขามักจะถูกกำชับให้ยั้งมืออยู่เสมอ

คู่ซ้อมบางคนของพวกเขาก็เพิ่งจะเริ่มฝึกฝนนินจา ทำให้การต่อสู้ส่วนใหญ่ไม่ต่างอะไรกับเด็กๆ เล่นสมมติเป็นนินจากัน

แต่ ฮิวงะ สึคุโยมิ ได้รับการฝึกฝนภายในตระกูลฮิวงะมาตั้งแต่ยังเด็กและเบิก เนตรสีขาว ได้แล้ว ประเมินได้ว่าเธอน่าจะมีความแข็งแกร่งระดับเกะนินแล้วด้วยซ้ำ

"มัตสึอากิคุง..."

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮิวงะ สึคุโยมิ ก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

เธอเข้าใจเจตนาที่เขารีบดึงเธอออกจากห้องเรียนอย่างเป็นธรรมชาติ

มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เขาไม่อยากให้เธอได้ยินคำพูดดูถูกและยั่วยุเหล่านั้น

เมื่อคิดได้เช่นนี้ แววตาอันมุ่งมั่นก็ปรากฏขึ้นใน เนตรสีขาว อันบริสุทธิ์ของเธอ

มีคนคอยสนับสนุนและเชื่อมั่นในตัวเธอ เธอจะทำให้เขาผิดหวังไม่ได้!

ในโคโนฮะมีสนามฝึกซ้อมสาธารณะอยู่ แม้ว่าช่วงเวลานี้จะมีคนอยู่เยอะ แต่ก็ยังมีพื้นที่ว่างเหลืออยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อที่บ้านของเขาก็มีลานฝึกซ้อมอยู่แล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องไปแย่งพื้นที่สาธารณะกับคนอื่น

ในลานบ้านของมัตสึอากิ มีพื้นที่ที่จัดไว้สำหรับการฝึกซ้อมโดยเฉพาะ

แม้ว่ามันจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก แต่มันก็เพียงพอสำหรับพวกเขาสองคนที่จะใช้ประลองกัน

บนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมขอบสนาม มีเป้าที่ใช้สำหรับฝึกปาชูริเคนและคุไน ซึ่งเต็มไปด้วยร่องรอยการใช้งานมาพอสมควร

ฮิวงะ สึคุโยมิ ที่เพิ่งเคยมาเยือนบ้านเพื่อนเป็นครั้งแรก ย่อมรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา

แต่ด้วยมารยาท เธอจึงไม่ได้แสดงออกมากนัก ทำเพียงแค่มองไปรอบๆ ลานบ้านด้วยความสงสัย

พ่อแม่ของมัตสึอากิคุงดูเหมือนจะ...

หลังจากสัมผัสได้ถึงความอ้างว้างในบ้านพัก ฮิวงะ สึคุโยมิ ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และแววตาแห่งความเห็นอกเห็นใจก็ปรากฏขึ้น

"สึคุโยมิ ถ้าเธอพร้อมแล้ว เรามาเริ่มกันเลย"

หลังจากยืดเส้นยืดสายคลายกล้ามเนื้อแล้ว เซนจู มัตสึอากิ ก็มองไปที่เธอ

"อื้อ รบกวนช่วยชี้แนะด้วยนะ!"

เนื่องจากเธอเหม่อลอยไปชั่วขณะ เด็กสาวจึงดูลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย แต่เธอก็สามารถปรับอารมณ์กลับมาได้อย่างรวดเร็ว

วันนี้เป็นการประลองกันครั้งแรกของพวกเขา ดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่ได้เอาจริงกันตั้งแต่เริ่ม

ในสถานการณ์ปัจจุบัน เซนจู มัตสึอากิ และ ฮิวงะ สึคุโยมิ ถือว่ามีความแข็งแกร่งสูสีกัน

ทั้งคู่ต่างก็มีพรสวรรค์ที่ดี และไม่มีใครละเลยการฝึกฝนที่ทางครอบครัวจัดเตรียมไว้ให้สำหรับคนรุ่นหลังตั้งแต่ยังเด็ก

และสูตรโกงของมัตสึอากิก็เพิ่งจะตื่นขึ้นมาได้ไม่นาน มันยังไม่เพียงพอที่จะช่วยให้เขาทิ้งห่างจากเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันได้

"เนตรสีขาว จงเบิกออก!"

หลังจากทดสอบความแข็งแกร่งของเขาในเบื้องต้น ฮิวงะ สึคุโยมิ ก็เลือกที่จะเบิก เนตรสีขาว ของเธอ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นเป็นลวดลายขดพันรอบขมับ

ด้วยการสนับสนุนจาก เนตรสีขาว มวยอ่อน ของตระกูลฮิวงะก็เปรียบเสมือนมีจิตวิญญาณอย่างแท้จริง

เซนจู มัตสึอากิ สัมผัสได้เลยว่าการเคลื่อนไหวของเธอนั้นพลิ้วไหว แม่นยำ และดูไร้ที่ติยิ่งกว่าเดิม

หลังจากเบิกเนตรสีขาว ความแข็งแกร่งของ ฮิวงะ สึคุโยมิ ก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามสิบถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์

แน่นอนว่า เซนจู มัตสึอากิ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันมากนัก

หากกระบวนท่าที่สืบทอดกันมาของตระกูลฮิวงะอย่าง มวยอ่อน มีจุดเด่นอยู่ที่ความนุ่มนวลและเงียบเชียบในการสยบความแข็งแกร่ง

กระบวนท่าที่ตระกูลเซนจูเชี่ยวชาญ ก็จะมีจุดเด่นอยู่ที่ความดุดัน ทรงพลัง และมีพละกำลังมหาศาลที่ใช้ทำลายความพลิ้วไหว

และนั่นก็ไม่ใช่ทั้งหมดที่ เซนจู มัตสึอากิ รู้ เขายังมีเทคนิคพละกำลังมหาศาลที่สืบทอดมาจากตระกูลเซนจูอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เขายังห่างไกลจากคำว่าเชี่ยวชาญ ในตอนนี้มันยังยากเกินกว่าจะควบคุมได้ และหากนำมาใช้อย่างบุ่มบ่ามก็อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจได้

บนลานฝึกซ้อม ทั้งสองคนต่างก็จมดิ่งลงไปในการต่อสู้อย่างสมบูรณ์

ฝ่ามือของ ฮิวงะ สึคุโยมิ ที่ขาวเนียนจนเกือบจะโปร่งแสง เคลื่อนไหวซ้ายขวา

โดยแฝงไปด้วยพลังอันเป็นเอกลักษณ์ของมวยอ่อน ฝ่ามือของเธอพุ่งทะยานราวกับสายฟ้าฟาดเข้าหาจุดสกัดที่อยู่ด้านในข้อศอกขวาและใกล้กับชีพจรข้อมือของ เซนจู มัตสึอากิ

มัตสึอากิตอบโต้ด้วยพลังที่แข็งแกร่ง หลบหลีกและปัดป้องมวยอ่อนของเธอได้อย่างหวุดหวิดครั้งแล้วครั้งเล่า

อย่างไรก็ตาม แม้จะระมัดระวังตัวถึงขีดสุดแล้ว แต่มันก็ยังคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะโดนมวยอ่อนกระแทกเข้าที่จุดสกัดบ้างเป็นบางครั้ง

สิ่งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้การไหลเวียนของจักระถูกขัดขวางเท่านั้น แต่มันยังส่งผลกระทบไปถึงกล้ามเนื้อบริเวณรอบๆ ด้วย

"นี่สินะ มวยอ่อน ของตระกูลฮิวงะ สมกับชื่อเสียงที่เลื่องลือจริงๆ"

เซนจู มัตสึอากิ อุทานออกมา

ในช่วงหลังของเนื้อเรื่องต้นฉบับ เมื่อ คาถาไม้ เนตรสังสาระ และ โหมดเซียน มีอยู่เกลื่อนกลาด มวยอ่อนก็ย่อมดูไม่โดดเด่นอย่างแน่นอน

แต่อย่าลืมความกดดันที่มวยอ่อนสร้างขึ้นมาในช่วงแรกๆ ที่ระดับพลังการต่อสู้ยังค่อนข้างปกติสิ

การมองทะลุเส้นชีพจร การโจมตีจุดสกัด การขัดขวางจักระ หรือแม้กระทั่งการผนึกการไหลเวียนของจักระ

สำหรับนินจาที่มีจักระเป็นรากฐาน ทันทีที่พวกเขาโดนมวยอ่อนเข้าไปเต็มๆ พวกเขาก็ต้องตกอยู่ในความเมตตาของคู่ต่อสู้แล้ว

อย่างไรก็ตาม ในอีกด้านหนึ่ง ดวงตาของ ฮิวงะ สึคุโยมิ ก็กำลังเปล่งประกายเจิดจ้า

"มัตสึอากิคุง คุณสุดยอดไปเลย"

อันที่จริงเธอไม่ได้ไม่รู้ตัวเลยว่าความแข็งแกร่งของเธอนั้นอยู่ในระดับหัวกะทิเมื่อเทียบกับเด็กรุ่นเดียวกัน

เพียงแต่เธอมักจะรู้สึกมาตลอดว่า ความแข็งแกร่งที่เธอมีนั้นเป็นเพียงเพราะเธอสามารถเบิกเนตรได้เร็วกว่าคนอื่นก็เท่านั้น

ในขณะที่เพื่อนร่วมรุ่นของเธอเพิ่งจะเริ่มเรียนรู้วิชาลับที่สืบทอดกันมาของตระกูล หรือยังไม่สามารถเบิก ขีดจำกัดสายเลือด ของตระกูลได้ เธอกลับสามารถใช้งาน เนตรสีขาว ของเธอได้แล้ว

และข้อได้เปรียบแบบนี้อาจจะค่อยๆ หายไปในภายหลัง

แต่ถึงอย่างนั้น เซนจู มัตสึอากิ ในตอนนี้ก็ยังสามารถต่อสู้ตอบโต้กับเธอได้อย่างสูสี

มือของเธอถึงกับชาไปหมดจากแรงกระแทกเมื่อต้องปะทะกับหมัดของเขา

หลังจากการปะทะกันอีกครั้ง ทั้งสองก็ผละออกจากกัน โดยมีหยาดเหงื่อบางๆ ผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของทั้งคู่

"สึคุโยมิ ระวังตัวให้ดีนะ!" เซนจู มัตสึอากิ เอ่ยเตือน

หลังจากนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มจริงจังขึ้น ขณะที่เขาปรับลมหายใจตามวิธีการที่ ซึกิคุนิ โยริอิจิ ได้สอนเอาไว้

ด้วยการสูดออกซิเจนเข้าไปในปริมาณมหาศาล การทำงานของหัวใจและปอดของเขาจึงถูกกระตุ้นในทันที และการไหลเวียนของเลือดก็เร็วขึ้นตามไปด้วย

ในเวลาเดียวกัน เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในร่างกายของเขา

และในมุมมองจาก เนตรสีขาว ของ ฮิวงะ สึคุโยมิ เธอสามารถมองเห็นได้ว่า ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีสั้นๆ

การไหลเวียนของจักระในเส้นชีพจรของ เซนจู มัตสึอากิ ได้เร่งความเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งแผ่กลิ่นอายของภัยคุกคามออกมาจางๆ

ด้วยความที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ฮิวงะ สึคุโยมิ จึงคิดว่านี่น่าจะเป็น คาถานินจา ชนิดหนึ่งของตระกูลเซนจู

หลังจากตั้งท่าเตรียมพร้อมสำหรับมวยอ่อน เธอก็เตรียมตัวรับมือกับการโจมตีครั้งต่อไปของเขา