บทที่ 26 ผลไม้ในมิติสุกแล้ว

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปอย่างสมบูรณ์แล้ว ภายนอกมืดสนิทและไร้ผู้คน เยี่ยหมิงเหรินถือตะกร้าเดินออกจากบ้านไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก "ท่านปู่ผู้นำหมู่บ้าน เปิดประตูให้หน่อยเจ้าค่ะ"

ผู้นำหมู่บ้านเพิ่งจะอาบน้ำล้างหน้าเสร็จและยังไม่ได้เข้านอน เยี่ยเจียซิ่งลูกชายคนโตของเขาถามขึ้นจากหลังประตูว่า "นั่นใครน่ะ?"

"อาเจียซิ่ง ข้าหมิงเหรินเองขอรับ มีธุระมาหาท่านปู่ผู้นำหมู่บ้าน"

เยี่ยเจียซิ่งรีบเปิดประตูและเชิญเยี่ยหมิงเหรินเข้าไปข้างใน

"ท่านปู่ผู้นำหมู่บ้าน มาหาดึกดื่นเช่นนี้ ต้องขออภัยที่รบกวนนะขอรับ"

"ไม่เป็นไรๆ ยังหัวค่ำอยู่เลย ว่าแต่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? หรือว่าขาของพ่อเจ้ามีปัญหาอะไร?" ผู้นำหมู่บ้านกังวลว่าเขามาหาดึกๆ เช่นนี้เพราะที่บ้านเกิดเรื่อง

"เปล่าขอรับ ท่านไม่ต้องกังวล พอดีเมื่อสองวันก่อนน้องสาวของข้าขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร แล้วเอาไปขายที่ตำบลได้เงินมาจำนวนหนึ่ง ตอนนี้รวบรวมเงินค่าปรับได้ครบแล้ว เลยรีบเอามาส่งให้ขอรับ รบกวนท่านช่วยนำไปส่งมอบให้ตระกูลเยี่ยด้วยนะขอรับ" เยี่ยหมิงเหรินวางเงินลงบนโต๊ะพลางกล่าว

เยี่ยโหย่วฝูผู้นำหมู่บ้านตกใจในใจ นี่ไปเก็บสมุนไพรอะไรมากัน แค่สองวันก็ได้เงินมามากมายขนาดนี้เชียวหรือ แต่เขาก็ไม่กล้าซักไซ้ถึงช่องทางทำกินของผู้อื่น

"เจาเจาหายดีแล้วช่างมีวาสนาจริงๆ ถึงขั้นเก็บสมุนไพรเป็นแล้วหรือนี่"

"ขอรับ เจาเจารู้จักสมุนไพรหลายชนิด ท่านอาจารย์ของนางก็เป็นยอดฝีมือ เพียงแต่ไม่ชอบทางโลกและไม่ยอมพบหน้าคนนอก พวกเราเองก็ยังไม่เคยพบท่านเลยขอรับ"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง หรือว่าจะเป็นท่านผู้เฒ่าสันโดษบนยอดเขาเตี๋ยหยุนเฟิงกันนะ เจาเจาช่างมีบุญสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่นัก"

"พวกเราเพียงหวังให้เจาเจาปลอดภัยและสุขภาพแข็งแรงก็พอแล้วขอรับ จริงด้วย ข้าติดเนื้อมาด้วยสองชิ้น ชิ้นหนึ่งให้ท่านบำรุงร่างกาย อีกชิ้นหนึ่งฝากให้ท่านปู่หัวหน้าตระกูล แล้วยังมีเครื่องในหมูอีกสองชาม อันนี้เจาเจาเป็นคนทำ อร่อยมากทีเดียวขอรับ รสชาติเหมือนเนื้อหมูเลย ให้ท่านชามหนึ่ง ให้ท่านปู่หัวหน้าตระกูลชามหนึ่ง เอาไว้แกล้มสุราจะดีมากขอรับ รบกวนท่านช่วยติดไปตอนนำเงินไปส่งด้วยนะขอรับ พวกเราเพิ่งถูกตัดออกจากตระกูล ไม่อยากเข้าไปที่นั่นเอง เกรงว่าจะมีคนไม่พอใจเอาได้" เยี่ยหมิงเหรินกล่าวพลางเปิดผ้าที่คลุมตะกร้าออก

"เรื่องนี้ไม่ได้หรอก เงินข้ารับไว้ได้ แต่เนื้อนี่เจ้าเอากลับไปเถอะ" คนอื่นเพิ่งจะลืมตาอ้าปากได้ก็ต้องมาจ่ายค่าปรับ แถมในบ้านยังมีคนเจ็บ เขาจึงไม่กล้ารับเอาไว้

"ท่านปู่ผู้นำหมู่บ้าน ท่านอย่าได้ปฏิเสธเลยขอรับ ปกติท่านช่วยเหลือพวกเราไว้มาก ครั้งนี้ยังต้องรบกวนท่านเดินทางไปจัดการธุระให้อีก นี่ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากพวกเราขอรับ" เยี่ยหมิงเหรินกล่าว ย้ำชัดว่าครอบครัวเขาเป็นคนที่รู้จักบุญคุณและกตัญญูรู้คุณคน

"ตกลง เช่นนั้นข้าขอรับน้ำใจพวกเจ้าไว้ก็แล้วกัน"

"ยายเฒ่า มานี่เร็ว มาเอาชามถ่ายของออกไปให้เด็กมัน" ผู้นำหมู่บ้านตะโกนเรียกภรรยา

หลังจากเยี่ยหมิงเหรินกลับมา ทุกคนในครอบครัวก็ล้างหน้าล้างตาแล้วรีบเข้านอน เพราะวันพรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้ทำอีกกองพะเนิน

เยี่ยหมิงเจาถือจอบเล็กเข้าไปในมิติ แล้วนางก็ต้องประหลาดใจอย่างยิ่ง ต้นไม้ไม่กี่ต้นที่ปลูกไว้ก่อนหน้านี้ออกผลสุกงอมแล้ว ทั้งหมดเป็นต้นท้อที่ออกลูกท้อลูกใหญ่เต็มต้น และยังมีอีกหลายสายพันธุ์ นางระงับความตื่นเต้นในใจ รีบนำอู่เว่ยจื่อและสมุนไพรอื่นๆ ที่ขุดมาจากยอดเขาเตี๋ยหยุนเฟิงไปปลูกในไร่จิตวิญญาณ จากนั้นก็รดน้ำพุวิญญาณให้สมุนไพรที่เพิ่งปลูกใหม่

ต่อมานางก็รีบวิ่งไปที่ข้างต้นท้อเพื่อสำรวจดูอย่างละเอียด ต้นท้อไม่กี่ต้นนี้ช่างน่าดูชมยิ่งนัก

ต้นแรกออกผลเป็นท้อเหลือง ลูกท้อแต่ละลูกมีสีเหลืองสดกว่าท้อเหลืองในชาติก่อน ออกจะไปทางสีส้มเสียด้วยซ้ำ ผลอวบอิ่มกลมมน หากนำไปทำเป็นผลไม้กระป๋องส่งขายทั่วแคว้น นางคงได้นับเงินจนมือหยิกแน่ๆ

ต้นที่สองเป็นลูกท้อฉ่ำน้ำ สีชมพูอ่อนดูนุ่มนวล กลิ่นท้อหอมฟุ้งกระจายรุนแรงกว่าท้อในชาติก่อนมาก เนื้อนุ่มนิ่มน้ำเยอะ มีรสหวานจัด นี่เป็นสายพันธุ์ที่เยี่ยหมิงเจาชอบที่สุด

ต้นที่สามออกผลเป็นสีแดงก่ำดั่งเลือด รูปทรงเหมือนท้อทั่วไปแต่ลูกใหญ่กว่าและมีสีแดงสดราวกับโลหิต เยี่ยหมิงเจาเด็ดมาลูกหนึ่งแล้วบิออกเบาๆ ลูกท้อก็แยกออกเป็นสองซีก เมล็ดท้อไม่มีเนื้อติดอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อมองดูข้างใน เนื้อก็เป็นสีแดงเช่นกัน นี่คงจะเป็น "ท้อเลือด" รุ่นอัปเกรด ท้อชนิดนี้มีสารแอนโทไซยานินและธาตุเหล็กสูง เหมาะสำหรับสตรีในการบำรุงเลือดและเสริมความงาม ทั้งยังช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกันได้อีกด้วย

นอกจากนี้ยังมีต้นพันท้อ และท้อขนอีกด้วย แต่ละลูกดูยั่วยวนใจยิ่งนัก

พันธุ์ท้อในชาติก่อนมีมากมาย แต่ประเภทหลักๆ ก็มีเพียงไม่กี่ชนิดนี้ และที่สำคัญ คุณภาพของลูกท้อในมิตินั้นดีกว่าชาติก่อนมากเหลือเกิน

ดูเหมือนว่าเมล็ดพันธุ์ในกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งจะเป็นพืชตระกูลเดียวกันทั้งหมด แล้วกล่องอื่นๆ จะเป็นอะไรกันนะ นางกะว่าจะลองเอาเมล็ดพันธุ์อื่นๆ มาปลูกดูอีกสักสองสามอย่าง พอดีว่ายังมีพื้นที่ในไร่จิตวิญญาณเหลืออยู่อีกนิดหน่อย

เยี่ยหมิงเจาเด็ดลูกท้อฉ่ำน้ำมาอีกหนึ่งลูก ล้างด้วยน้ำพุวิญญาณแล้วนวดเบาๆ จนลูกท้อนิ่มไปทั้งลูก ภายในเต็มไปด้วยน้ำรสหวาน นางกัดเปลือกออกเป็นรูเล็กๆ แล้วดูดน้ำท้อบริสุทธิ์จากข้างใน ทันใดนั้นรสหวานหอมของท้อก็อบอวลไปทั่วปาก นี่มันรสชาติสวรรค์ชัดๆ ต่อให้ชาติก่อนนางจะเคยกินผลไม้หวานอร่อยมาสารพัดชนิด แม้แต่ผลไม้เกรดพิเศษที่ส่งให้ผู้นำระดับประเทศนางก็ได้กินมาไม่น้อย แต่ก็ไม่มีลูกไหนสู้ผลไม้ในมิตินี้ได้เลย

กลิ่นท้อหอมฟุ้ง น้ำชุ่มฉ่ำ กินเสร็จแล้วรู้สึกสบายไปทั้งตัว เดิมทีที่รู้สึกเหนื่อยล้าจากการตรากตรำมาทั้งวันและเพิ่งจะปลูกสมุนไพรเสร็จ ความเหนื่อยล้าก็มลายหายไปในพริบตา กลายเป็นความสดชื่นแจ่มใสเข้ามาแทน

ในเมื่อเติบโตมาจากการรดน้ำด้วยน้ำพุวิญญาณ ย่อมต้องมีพลังปราณแฝงอยู่ ก็น่าจะช่วยเรื่องความงาม บำรุงร่างกาย และขจัดโรคภัยที่ซ่อนเร้นได้เช่นกัน

เยี่ยหมิงเจาเด็ดท้อขนมาหนึ่งลูกและพันท้อมาอีกลูก พันท้อลูกนี้ก็ใหญ่กว่าในชาติก่อนตั้งรอบหนึ่ง นางกินไปพลางเดินไปทางหอคอยไปพลาง อันดับแรกนางพลิกอ่านตำราแพทย์ที่ชั้นหนึ่งอยู่หนึ่งชั่วยาม จนถึงตอนนี้นางอ่านจบไปสี่ห้าเล่มแล้วและได้รับประโยชน์มหาศาล พรุ่งนี้นางเตรียมจะเริ่มศึกษา "คัมภีร์พิษ" เพราะโบราณว่าไว้ แพทย์และพิษนั้นมาจากรากเหง้าเดียวกัน ต้องศึกษาให้ถ่องแท้ทั้งสองทาง

นางบิดขี้เกียจครู่หนึ่ง แล้วหยิบลูกท้ออีกลูกที่เมื่อครู่ยังทำใจกินไม่ลงมาถือไว้ กินไปพลางเดินขึ้นชั้นสองไปพลาง ตั้งใจจะเลือกเมล็ดพันธุ์อีกสักสองสามอย่างไปปลูกดูว่าเป็นอะไร

เมื่อมองดูแถวของกล่องเหล่านั้น เยี่ยหมิงเจาเองก็ไม่รู้จะเลือกกล่องไหนดี จึงคิดจะเดินสำรวจดูว่ามีอันไหนที่พอจะคุ้นตาบ้าง หลังจากดูแถวแรกจบก็ไม่รู้จักเลยสักอย่าง นางจึงเดินต่อไปยังแถวที่สอง

ทันใดนั้น นางก็เหมือนเดินชนเข้ากับกำแพงอย่างจังจนต้องถอยหลังไปหลายก้าวถึงจะทรงตัวอยู่ได้ โชคดีที่เดินไม่เร็วนัก ไม่อย่างนั้นคงได้รับบาดเจ็บไปแล้ว

"อะไรกันเนี่ย ทำเอาข้าตกใจแทบตาย ทำไมถึงมีกำแพงล่องหนอยู่ที่นี่ได้ล่ะ หรือว่าจะเป็นเขตอาคมเหมือนในนิยายเทพเซียน?" เยี่ยหมิงเจาลูบจมูกที่ปวดหนึบพลางบ่นด้วยความหงุดหงิด ที่อื่นชนแล้วอย่างมากก็แค่เจ็บ แต่จมูกนี่มันพิเศษจริงๆ ชนทีไรทั้งปวดทั้งแสบจนบอกไม่ถูก นึกไปถึงชาติก่อนตอนนอนเล่นมือถือแล้วมันหล่นใส่จมูก รสชาตินั้นช่างสุดยอด จนหลังจากนั้นนางต้องนอนตะแคงเล่นตลอด ไม่กล้านอนหงายถือมือถือเล่นอีกเลย

ดูเหมือนว่าตอนนี้ระดับของนางยังไม่พอ จึงยังไม่สามารถเข้าไปข้างในได้มากกว่านี้ เช่นนั้นก็ปลูกของจากแถวแรกไปก่อนแล้วกัน

"เสี่ยงทายจิ้มนิ้วลงไป จิ้มโดนใครคนนั้นแหละคือทหารกล้าของข้า" เยี่ยหมิงเจาใช้วิธีสุ่มเลือกกล่องใบหนึ่ง หยิบเมล็ดพันธุ์ออกมาสองสามเมล็ดแล้วเดินไปที่ไร่จิตวิญญาณ

แล้วก็ทำตามขั้นตอนเดิมคือ ขุดหลุม ฝังดิน แล้วนับหนึ่งสองสามสี่ห้า

จากนั้นก็รดน้ำพุวิญญาณ เป็นอันเสร็จพิธี นางออกจากมิติเพื่อพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้จะได้เริ่มแปรรูปซี่ซินเสียที

(จบบท)