บทที่ 9 สังหารหมู่ล้างเมือง บดขยี้ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยมือเดียว!
บทที่ 9 สังหารหมู่ล้างเมือง บดขยี้ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยมือเดียว!
เพียงชั่วเวลากำยานไหม้หมดดอกเดียว ฉืออิ๋วก็เดินทางมาถึงเมืองเทียนอู่
ทันทีที่ถึงเส้นโลหิตปราณโลหิตซึ่งใช้ติดตามร่องรอยศัตรูก็จางหายไป
ฉืออิ๋วจ้องมองเมืองใหญ่ตรงหน้า ดวงตาเย็นเยียบและเต็มไปด้วยจิดสังหาร
“ดูเหมือนว่าฆาตกรจะอยู่ในเมืองนี้!”
เขาไม่รอช้า ปลดปล่อยหลังปราณอันน่าสะพรึงกลัวแห่งขอบเขตแปลงเทพออกจากร่าง มันแผ่ซ่านดุจคลื่นยักษ์เข้าปกคลุมเมืองเทียนอู่จนทั่ว
ในขณะเดียวกัน ฉืออิ๋วยกมือวาดคาถา ขว้างธงโลหิตจำนวนหนึ่งออกไป ธงเหล่านี้ปักลงรอบเมือง เกิดเป็นค่ายกลยักษ์ที่ปิดผนึกทั้งเมืองไว้ แม้แต่แมลงวันสักตัวก็ไม่อาจหลบหนี!
ในเมืองเทียนอู่
เหล่าผู้ฝึกปราณและชาวเมืองต่างรับรู้ถึงแรงกดดันมหาศาล ทุกคนต่างตัวสั่นเทาด้วยความ หวาดกลัวราวกับความตายกำลังใกล้เข้ามา
“นี่มันกลิ่นอายที่น่ากลัวจริงๆ! ผู้ที่มาอย่างน้อยต้องเป็นวังโหวขอบเขตแปลงเทพ!”
“เขาคงถูกดึงดูดมาที่นี่เพราะปรากฏการณ์ประหลาดในพระราชวังจักรพรรติสินะ”
“แต่พระราชวังจักรพรรติไม่ได้อยู่ที่ภูเขาต้าหลงหรอกหรือ? แล้วเหตุใดเขาถึงมาที่เมืองเทียนอู่!
“ไม่รู้สิ...แต่ข้ารู้สึกไม่ดีเลย ราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างแลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น...
บนท้องฟ้า ฉืออิ๋วยืนอยู่เหนือเมือง มองลงมาเบื้องล่าง เหล่าผู้ฝึกปราณในเมืองดูเล็กจ้อยราวมด ปลวกในสายตาเขา
เสียงของฉืออิ๋วเย็นชาและแฝงไปด้วยจิตสังหารรุนแรง
“ผู้ที่สังหารบุตรข้า ข้ารู้ว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่ในเมืองนี้ ออกมาเดี๋ยวนี้!”
“วันนี้ ข้าฉืออิ๋วจะสังหารเจ้าให้ร่างแหลกละเอียดจนกระดูกเป็นผุยผง! เจ้าจะไม่มีแม้แต่ที่ฝังร่าง!”
เสียงคำรามของฉืออิ๋วทำให้ทุกคนในเมืองต่างตกตะลึง
“ที่แท้ขายในชุดคลุมสีเทาคนนี้คือฉืออิ๋ว ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของเขา เขาเป็นผู้อาวุโสของนิกายศพศานต์ และยังเป็นวังโหวแห่งขอบเขตแปลงเทพ!”
“ไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนบังอาจสังหารบุตรชายของศิอวี้ ผู้นั้นคงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป!”
“แล้วใครล่ะที่เป็นคนฆ่า?”
“ใครจะไปรู้ แต่ถ้าเขายังซ่อนตัวอยู่ในเมือง เกรงว่าฉืออิ๋วคงไม่ปล่อยไปง่ายๆ”
ตอนแรกหลายคนยังพูดคุยกันด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ค้าพูดถัดมาของฉืออิ๋วทำให้ทุก คนในเมืองต่างนิ่งงัน
“ถ้าเจ้ายังไม่ออกมา ข้าจะสังหารคนทั้งเมืองจนหมดสิ้น! มาดูกันว่าเจ้าจะยังซ่อนตัวได้อีกหรือไม่”
คำพูดอันเย็นชานั้นเต็มไปด้วยจิตสังหาร ทำให้ทุกคนในเมืองรู้สึกขนลุก สายตาหวาดกลัวจับ จ้องไปยังร่างของฉืออิ๋วบนท้องฟ้า
ความเงียบเข้าครอบงำทั้งเมืองเทียนอู่ เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่งไปพร้อมกัน
เพราะฉืออิ๋วคือวังโหวแห่งขอบเขตแปลงเทพ และที่สำคัญ เจ้าเมืองเทียนอู่ยังออกไปแย่งชิงมรดกจักรพรรติที่ภูเขาต้าหลง หากฉืออิ๋วต้องการฆ่าล้างเมืองจริงๆ คงไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้!
ชาวเมืองต่างภาวนาให้ผู้ที่ฆ่าบุตรชายของฉืออิ๋วออกมารับโทษ อย่าได้พาพวกเขาไปตายพร้อม กันเลย!
ในขณะเดียวกัน
เฉินชางอันพึ่งทานอาหารเสร็จ กำลังเอนตัวอย่างสบายใจบนเก้าอี้ในสวนหลังร้านยา กำลังเคลิ้มหลับโดยไม่รู้เรื่องใดๆ ทั้งสิ้น
การมาถึงของฉืออิ๋วทำให้เฉินชางอันที่กำลังจับหลับในร้านยาจิ่วคังสะตุ้งตื่น เขายิดเส้นขีดสายพลางทาวยาว ก่อนจะมลงไปยังร่างชากในชุดคลุมสีเทาที่ลอยอยู่บนฟ้า เต็มไปด้วยความโกรธและท่าทางโอทัง
ดูเหมือนเจ้าคนนี้จะเป็นบิดาของฉือหลง มาถึงเร็วกว่าที่คิดจริงๆ"
ในขนะที่จงหลิงเอ๋อร์ ซึ่งกำลังกบกวบคำรับขาภายในร้าน เตินออกมาด้วยความกังวล
"พี่ชางอัน หากคนร้ายไม่ปรากฏตัวจริงๆ เขาจะฆ่าล้างเมืองจริงหรือ?"
เฉินชางอันเพียงยิ้มบาง แววตาไม่แสดงความกังวลแม้แต่น้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ
พวกผู้ฝึกปราณสายมาร มักโหดเหี้ยมไร้ปรานี หากไม่บรรลุเป้าหมายก็ไม่มีวันหยุด โดยเฉพาะเมื่อลูกชายตาย หากจับตัวคนร้ายไม่ได้ การฆ่าล้างเมืองก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับพวกเขา"
"เช่นนั้น...เราจะทำอย่างไรดี?" จงหลิงเอ๋อร์ถามด้วยสีหน้าหวาดวิตก
เฉินชางอันตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่มั่นใจ
ไม่ต้องกังวล มีข้าอยู่ เมืองเทียนลู่แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่เขาจะฆ่าล้างตามใจได้ง่ายๆ"
คำพูดของเฉินชางอันทำให้จงหลิงเอ๋อร์สับสนเล็กน้อย เธอไม่เข้าใจความหมายของประโยคนี้
ฉืออิ๋วที่ลอยอยู่เหนือเมืองเทียนอู่ เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดในเมืองแสดงท่าทีตอบสนอง เขาก็เผยสีหน้าเหี้ยมเกรียม พลังกดดันแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ
หากเจ้าคนขี้ขลาดไม่ยอมออกมา เช่นนั้นข้าก็จะฆ่าล้างจนไม่เหลือคนในเมืองแม้แต่คนเดียว ดูซิว่าเจ้าจะหลบอยู่ในรูได้อีกนานแค่ไหน!"
ทันทีที่พูดจบ ฉืออิ๋วก็กวาดหลังออกไป เตรียมเริ่มฆ่าล้างเมือง
แต่ในวินาทีนั้นเอง มือขนาดมหึมาราวกับคลุมท้องฟ้าก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันบดขยี้เมฆบนท้องฟ้าก่อนพุ่งตรงไปยังฉืออิ๋ว!
ฉืออิ๋วยังไม่ทันได้ตอบโต้ใดๆ เสียง "ปู!" ก็ดังขึ้น ร่างของเขาถูกบีบจนแตกละเอียด กลายเป็นหมอกโลหิตที่ลอยกระจายไปทั่ว!
ผู้ที่ได้รับสมญานามวังโหวและเป็นยอดฝีมือระดับแปลงเทพ กลับถูกบดขยี้ตายต่อหน้าต่อตาของผู้ฝึกปราณนับไม่ถ้วนในเมืองเทียนอู่
ทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก ใบหน้าทุกคนเหมือนเห็นผี
พวกเขาเห็นอะไรกันแน่?
พวกเขาเพิ่งได้เห็นยอดฝีมือที่น่าเกรงชาม ถูกมือยักษ์ที่ปรากฏขึ้นจากเขตเมืองทางทิศใต้บีบจนตาย
ทุกสิ่งเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป เร็วจนไม่มีผู้ใดทันให้ตอบสนองความตกใจผสมความสงสัยลอยอยู่ในใจของผู้คนใครกันแน่ที่ลงมือฆ่าฉืออิ๋ว?
ไม่คาดคิดเลยว่าในเมืองเทียนอู่จะมีบุคคลที่แข็งแกร่งและลึกลับเช่นนี้ซ่อนอยู่!
ในขณะเดียวกัน
ที่ลานหลังร้านจิ่วคัง
จงหลิงเอ๋อร์มองเฉินชางอันด้วยดวงตาเบิกกว้าง เธอเห็นเขากำลังเช็คเลือดที่เปื้อนอยู่บนมือด้วย ท่าทางสบายๆ เพราะเมื่อครู่ ตอนที่ฉืออิ๋วเตรียมจะฆ่าล้างเมือง เธอเห็นกับตาว่าเฉินชางอันยื่น มือขวาออกมา ก่อนจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นมือยักษ์บดขยี้ฉืออิ๋วจนแหลกสลาย!
นี่คือเคล็ดวิชามือศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเฉินชางอันใช้อย่างแยบคาย การใช้งานในระดับนี้แทบไม่สิ้นเปลืองอายุขัยเลย แม้แต่ระบบยังไม่ส่งข้อความแจ้งเตือนใดๆ
"ข้า....ข้าไม่ได้ฝันไปใช่หรือ?" จงหลิงเอ๋อร์พึมพำ
เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มเจ้าของร้านยาที่ถธรรมดาและอายุไล่เลี่ยกับเธอ จะมีพลังอันน่าสะพริงกลัวเช่นนี้!
ไม่ว่าฉืออิ๋วจะน่ากลัวเพียงใด แต่เฉินชางอันกลับยิ่งใหญ่กว่านั้นจนเกินกว่าจะคาดเคาได้!
ในขณะนั้นเอง เมื่อเธอจ้องมองเฉินชางอันอีกครั้ง เธอรู้สึกเหมือนกำลังมองมหาสมุทรที่ลึกไร้กันเต็มไปด้วยความลึกลับและยิ่งใหญ่เกินหยั่งถึง!
…