(✓) EP 2: กายาเทพอสูรไร้เปรียบ หลี่ฉุนเซี่ยว

(✓) EP 2: กายาเทพอสูรไร้เปรียบ หลี่ฉุนเซี่ยว

“หากไม่มีราชโองการ ห้ามกลับเมืองหลวงเด็ดขาด!”

เมื่อได้ยินถ้อยคำจากสิ่งที่เรียกว่าราชโองการ นัยน์ตาของหลี่สวินก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ความหวังในใจพังทลายลงอย่างสมบูรณ์

นิ้วมือทั้งสิบที่กำแน่นจนแทบจิกเข้าไปในฝ่ามือ ซีดขาวไร้สีเลือดเนื่องจากออกแรงมากจนเกินไป

ช่างเป็นราชโองการที่แสนประเสริฐ ช่างเป็นความผูกพันของบิดาและบุตรที่น่ายกย่องเสียนี่กระไร!

เขาแค่นเสียงหัวเราะหยันในใจ 'แบบอย่างอันประเสริฐของเหล่าองค์ชายอย่างนั้นหรือ? กลับถูกเนรเทศให้ไปทนทุกข์ทรมานยังดินแดนทุรกันดารทางเหนือ ช่างเป็นเรื่องตลกร้ายที่น่าเย้ยหยันที่สุด!'

'นี่มันเท่ากับเป็นการตัดหนทางรอดของข้า บังคับให้ข้าต้องฝังร่างอยู่ที่เป่ยเหลียงไปตลอดกาล!'

หากปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไปเช่นนี้ ข้าย่อมต้องพินาศย่อยยับอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อย่างแน่นอน!

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มเพลิงโทสะที่ลุกโชนอยู่ในอก แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“พระมารดาของข้าเล่า?”

พระมารดาของเขาเคยรับปากว่าจะมาส่งเขาแท้ๆ ทว่ายามนี้กลับไร้ซึ่งวี่แวว ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง

วังไห่ทอดถอนใจเบาๆ ก่อนจะอธิบายความจริง “พระสนมหยางเฟยทรงวิงวอนขอความเมตตาแทนองค์ชายหก จึงถูกฮองเฮาสั่งกักบริเวณ ยามนี้ทรงถูกกักตัวอยู่ภายในตำหนักฟางฮวาพ่ะย่ะค่ะ!”

บัดซบเอ๊ย!

ดวงตาของหลี่สวินแดงฉานราวกับหยาดโลหิตในพริบตา จะผลักไสให้เขาไปตายก็แล้วไปเถิด ทว่ายามนี้พวกมันกลับกล้ากักขังพระมารดาของเขาอีก ช่างเหี้ยมโหดและไร้ปรานีเกินไปแล้ว!

แม้ร่างนี้จะเป็นเพียงการสวมรอยข้ามมิติมา แต่จากความทรงจำที่หลอมรวมกัน เขาและพระมารดาล้วนพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันมาโดยตลอด

ความผูกพันระหว่างแม่ลูกนั้นลึกซึ้งเกินกว่าจะบรรยาย บัดนี้พระมารดาต้องมาตกระกำลำบาก ถูกกักขังเพียงเพราะออกหน้าปกป้องเขา มีหรือที่เขาจะไม่โกรธแค้นจนแทบคลุ้มคลั่ง!

“พวกเจ้ากล้าปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ กล้าเหยียบย่ำมารดาของข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ!!!”

ในห้วงเวลานี้ จิตสังหารอันดุดันพลุ่งพล่านขึ้นในใจของเขา คลื่นแห่งความโกรธแค้นแทบจะพุ่งทะลุออกมากระหม่อม

รังแกกันเกินไปแล้ว!

ประการแรก ข้าไม่เคยทำสิ่งใดผิดต่อพวกเจ้า ไม่เคยล่วงเกินผู้ใด ทว่าพวกเจ้ากลับกล้าข่มเหงรังแกหยามเกียรติข้าถึงเพียงนี้!!!

คิดว่าคนซื่อสัตย์อย่างข้าจะยอมให้รังแกได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?

จงรอข้าก่อนเถิด วันข้างหน้าข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด จะทำให้พวกเจ้าได้รับรู้ถึงจุดจบของการข่มเหงคนซื่อสัตย์!

การอดกลั้นยอมกลืนเลือดในวันนี้ จะต้องได้รับการชำระแค้นอย่างสาสมในวันหน้า!

เขาไม่เชื่อหรอกว่า โอรสสวรรค์เสินอู่จะมองไม่ออกถึงเงื่อนงำอันเลศนัยที่ซ่อนอยู่ในคดีนี้ จะมองไม่ออกเลยหรือว่าเขาไม่ใช่ฆาตกรตัวจริง!

พูดให้ถึงที่สุด มันก็แค่การใช้เขาซึ่งเป็นเพียงองค์ชายที่ไม่มีอำนาจใดๆ มาเป็นแพะรับบาป เพื่อรองรับพายุลูกใหญ่ที่กำลังโหมกระหน่ำเท่านั้น

คิดว่าคนซื่อสัตย์รังแกง่ายนักใช่หรือไม่? ได้! บิดาจะทำให้พวกเจ้าได้เห็นถึงความพิโรธของคนซื่อสัตย์ให้จงหนัก!

ราวกับตอบรับเพลิงโทสะที่ลุกโชนอยู่ในใจของเขา ทันใดนั้น ประกายแสงอันเจิดจรัสแสบตาก็ปรากฏขึ้นในห้วงสมองของหลี่สวิน ก่อนจะระเบิดออกอย่างรุนแรง

✦ แจ้งเตือน: ตรวจพบความคับแค้นใจอย่างรุนแรงของโฮสต์ เริ่มต้นเปิดเส้นทางชีวิตแห่งการทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

✦ สถานะ: ระบบกำลังชาร์จพลังงาน...

✦ แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดี โฮสต์เปิดใช้งาน 'ระบบสนับสนุนจักรพรรดิครอบจักรวาล' สำเร็จ!

✦ ความสามารถ: ระบบจะคอยสนับสนุนโฮสต์ให้ยิ่งใหญ่เกรียงไกร พลิกกระดานอำนาจ เพื่อก้าวขึ้นเป็นมหาจักรพรรดิแห่งยุค!

“ระบบสนับสนุนจักรพรรดิครอบจักรวาลอย่างนั้นหรือ?”

เพลิงโทสะในใจของหลี่สวินมอดดับลงในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความปีติยินดีอย่างล้นพ้น การข้ามมิติมายังโลกใบนี้หาใช่เรื่องบังเอิญ ทว่ามีระบบติดตามมาด้วยนี่เอง

นี่อาจจะเป็นวิกฤตแห่งความตาย แต่ก็แฝงไว้ด้วยวาสนาอันยิ่งใหญ่เช่นกัน

ตามคำอธิบายของระบบ ระบบสนับสนุนนี้เป็นระบบที่ครอบคลุมในทุกๆ ด้าน ทั้งด้านความเป็นอยู่ของราษฎร การทหาร และศิลปวิทยาการ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับโฮสต์

ตราบใดที่มีค่าบารมีเพียงพอ ไม่เพียงแต่จะสามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรจำนวนมหาศาลได้ ทว่ายังสามารถครอบครองอาวุธยุทโธปกรณ์อันทรงอานุภาพและล้ำสมัย

ทำให้เขาสามารถบุกทะลวงทำลายศัตรูได้อย่างไร้พ่าย นำพากองทัพให้ไร้เทียมทาน!

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อถึงช่วงเวลาที่เหมาะสม ระบบยังสามารถมอบพลังอำนาจที่เหนือล้ำจินตนาการ เพื่อผลักดันให้เขาก้าวขึ้นเป็นมหาจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

สรุปง่ายๆ ก็คือ ระบบนี้ทรงพลังอำนาจจนไร้ผู้ต่อต้าน!

ด้วยความคาดหวังอันเปี่ยมล้น หลี่สวินจึงสั่งเปิดระบบสนับสนุนนี้ขึ้นมาทันที หน้าต่างแสดงสถานะตัวละครพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

✦ ชื่อ: หลี่สวิน

✦ ระดับ: หนึ่ง

✦ ฉายา: ยืนอยู่เหนือผู้คน

✦ ฐานะ: เป่ยเหลียงอ๋องแห่งราชวงศ์ต้าโจว

✦ คะแนน: 50 หน่วย

✦ การประเมิน: ใจดั่งพยัคฆ์ร้าย ทว่าละเอียดอ่อนดุจดมกลิ่นกุหลาบ

เมื่อได้เห็นค่าสถานะเหล่านี้ ใบหน้าของหลี่สวินก็แข็งค้างไปชั่วขณะ รู้สึกอยากจะสบถด่าออกมาดังๆ

เวรเอ๊ย!

ค่าสถานะเหล่านี้มันจะต่ำต้อยเกินไปแล้ว! คะแนนที่มีก็คือค่าบารมี เขาเป็นถึงองค์ชายผู้สูงศักดิ์ กลับมีค่าบารมีเพียงแค่ 50 หน่วยเท่านั้น

นี่มันจะถ่อมตัวเกินไปหน่อยแล้วกระมัง!

นี่แทบจะเรียกไม่ได้ว่าถ่อมตัวแล้ว แต่มันคือตัวประกอบฉากไร้ค่าชัดๆ!

เขาหน้าดำคร่ำเครียดพลางพึมพำ 'มารดามันเถอะ! สภาพทุเรศทุรังถึงเพียงนี้ ยังมีหน้ามาโดนใส่ร้ายอีกอย่างนั้นหรือ?'

ในใจของหลี่สวินมีม้าโคลนนับหมื่นตัววิ่งพล่านไปมา ช่างข่มเหงรังแกกันเกินไปแล้ว เห็นเขาเป็นคนซื่อก็เลยจ้องจะเหยียบย่ำให้จมดินใช่หรือไม่!

เพลิงโทสะที่เพิ่งจะมอดดับไป กลับลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งอย่างดุเดือด

เขาพยายามข่มกลั้นความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นมา แล้วก้มหน้าตรวจสอบระบบต่อไปอย่างอดทน

ไม่นานนัก เขาก็พบกับหัวใจสำคัญของปัญหา นั่นก็คือ เขาจำเป็นต้องใช้ค่าบารมีเพื่อยกระดับของโฮสต์อย่างต่อเนื่อง

เมื่อระดับเพิ่มขึ้น เขาก็จะได้รับสิทธิ์และอำนาจจากระบบมากยิ่งขึ้น สามารถรับการสนับสนุนที่ทรงพลังกว่าเดิม

ต่อเมื่อระดับเพิ่มขึ้น ระบบจึงจะปลดล็อกทรัพยากรและสิ่งของใหม่ๆ ให้เขาได้แลกเปลี่ยน

ทว่าในยามนี้ เขาเป็นเพียงโฮสต์ระดับหนึ่งที่อ่อนหัดราวกับตัวประกอบไร้ค่า ฉายาก็คือ 'ยืนอยู่เหนือผู้คน' ซึ่งแทบไม่ต่างอะไรกับแม่ทัพที่ไร้กองทหารในมือ

ความตกต่ำนี้ถึงขั้นทำให้ไม่สามารถปลดล็อกร้านค้าระบบเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งใดได้เลยด้วยซ้ำ

และหากต้องการยกระดับ เขาจำเป็นต้องครอบครองค่าบารมีและกองกำลังที่แข็งแกร่งเพียงพอ จึงจะสามารถปลดล็อกทรัพยากรและสิ่งของล้ำค่าชิ้นใหม่ๆ ได้

“ค่าบารมี!!”

หลี่สวินครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง ดูเหมือนว่าแม้แต่ระบบก็ยังทนดูความต่ำต้อยของเขาไม่ได้ จึงบีบบังคับไม่ให้เขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายอีกต่อไป

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งให้ดู จะได้รู้ว่าข้าไม่ใช่คนที่ใครจะมารังแกได้ง่ายๆ!

ผู้ใดบ้างที่ไม่มีปีศาจร้ายซ่อนอยู่ในใจ มาลองดูกันสักตั้งเถิด ว่าผู้ใดจะเหี้ยมโหดอำมหิตกว่ากัน!

✦ แจ้งเตือน: ตรวจพบโฮสต์อยู่ในระดับผู้เริ่มต้น เปิดใช้งานกลไกป้องกันของระบบ!

✦ รางวัลที่ได้รับ: ห่อของขวัญมหาจักรพรรดิผงาดฟ้า 1 ก้อน

✦ แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดี โฮสต์เปิดห่อของขวัญมหาจักรพรรดิผงาดฟ้าสำเร็จ!

✦ รางวัลที่ได้รับ: กายาเทพอสูรไร้เปรียบ (สุดยอดกายาของขุนศึกพันปีหลี่ฉุนเซี่ยว) 1 ชิ้น

✦ รางวัลที่ได้รับ: กายาต้านทานร้อยพิษ (ภูมิคุ้มกันพิษร้ายและโรคระบาดทุกชนิด) 1 ชิ้น

✦ รางวัลที่ได้รับ: ตำราพิชัยสงครามซุนวู 1 เล่ม

✦ รางวัลที่ได้รับ: ยาพิษคร่าหญ้าไร้เงา 9 ขวด

ซี้ด...!!!

รูม่านตาของหลี่สวินหดเล็กลงอย่างรุนแรง ระบบนี้ช่างใจป้ำเสียนี่กระไร มอบของขวัญอันล้ำค่าให้เขามากมายถึงเพียงนี้ในคราวเดียว

นี่มันใช่ห่อของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นที่ไหนกัน นี่มันห่อของขวัญสำหรับทรราชผู้คลุ้มคลั่งชัดๆ!

ไม่เพียงแต่มอบพลังยุทธ์อันแข็งแกร่งไร้เทียมทานให้ ทว่ายังมอบของอันตรายอย่าง 'ยาพิษคร่าหญ้าไร้เงา' ให้อีกด้วย

แม้ชื่อของมันจะฟังดูเหมือนยาปราบวัชพืช แต่มันคือยาพิษสังหารคนที่ร้ายกาจที่สุด และไร้ทางรักษายิ่งกว่าสิ่งใดในหล้า

ระบบมอบให้เขาทีเดียวถึงเก้าขวด นี่มันจงใจยุยงให้เขาสร้างความโกลาหลชัดๆ!

จำนวนนี้ถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำ พี่น้องทั้งแปดคนของเขารับไปคนละหนึ่งขวด ส่วนขวดสุดท้ายก็เก็บไว้มอบให้องค์ฮ่องเต้ผู้เหี้ยมโหด จากนั้นทุกอย่างก็จบสิ้นสมบูรณ์แบบ!

ส่วน 'ตำราพิชัยสงครามซุนวู' นั้นล้ำลึกสุดหยั่งคาด แม้กาลเวลาจะผ่านไปนับพันปี ก็ยังคงเป็นสุดยอดคัมภีร์ที่ไร้ผู้ทัดเทียม

สำหรับกลยุทธ์การทำศึกสงคราม หรือการวางแผนช่วงชิงแผ่นดิน ตำราเล่มนี้นับเป็นอาวุธลับที่ทรงอานุภาพยิ่งกว่าทหารนับล้านนายเสียอีก!

หากศึกษาคัมภีร์เล่มนี้จนแตกฉาน ย่อมต้องก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น!

แม้เขาจะเคยได้ยินชื่อเสียงของมันมาบ้าง แต่ก็ไม่เคยได้ศึกษาอย่างจริงจัง บัดนี้เขามีโอกาสทำความเข้าใจกับมันอย่างลึกซึ้งแล้ว

กายาต้านทานร้อยพิษจะช่วยให้เขาไม่ต้องหวาดกลัวต่อพิษร้ายใดๆ อีกต่อไป ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกลอบวางยา หรือเผลอกลืนกินพิษเข้าไปจนต้องจบชีวิต ความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ทว่ารางวัลที่ทำให้หลี่สวินตื่นเต้นและเลือดลมสูบฉีดมากที่สุด ย่อมหนีไม่พ้น กายาเทพอสูรไร้เปรียบของสุดยอดขุนศึกหลี่ฉุนเซี่ยว!

นี่มันคือความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่!

ความปีติยินดีที่ไม่อาจประเมินค่าได้!

แม้รางวัลนี้จะไม่ได้เกี่ยวข้องกับเทพอสูรที่แท้จริง ทว่าความแข็งแกร่งทางร่างกายของหลี่ฉุนเซี่ยวนั้น ก็เปรียบดั่งเทพอสูรที่ลงมาจุติบนโลกมนุษย์ เป็นตัวตนที่ฝืนลิขิตสวรรค์อย่างแท้จริง

เกลียดชังฟ้าที่ไร้ที่จับ เกลียดชังดินที่ไร้ห่วงดึง!

นี่คือคำกล่าวที่ผู้คนในยุคนั้นใช้ยกย่องสรรเสริญเขา หมายความว่าหากแผ่นฟ้ามีที่ให้จับ เขาจะกระชากแผ่นฟ้าลงมา หากผืนดินมีห่วงให้ดึง เขาก็จะดึงผืนดินให้พลิกคว่ำ!

แม้วาจานี้จะฟังดูโอ้อวดเกินจริงไปบ้าง ทว่ามันก็เป็นการยืนยันถึงพละกำลังอันมหาศาลไร้เทียมทานของเขาได้อย่างชัดเจน

ในหน้าประวัติศาสตร์ มีคำกล่าวเยินยอที่สืบทอดกันมาว่า “ยอดขุนพลไม่มีผู้ใดเกินหลี่ฉุนเซี่ยว ยอดราชันไม่มีผู้ใดเทียบเซี่ยงอวี่” เขานับเป็นยอดขุนศึกพันปีที่ยิ่งใหญ่ทัดเทียมกับยอดขุนพลไร้พ่ายอย่างเซี่ยงอวี่

มีตำนานเล่าขานว่า หลี่เค่อย่งเคยสั่งให้ลงโทษประหารชีวิตเขาด้วยการใช้ม้าห้าตัวแยกชิ้นส่วน

โดยผูกเชือกมัดที่แขนทั้งสองข้าง ขาทั้งสองข้าง และอวัยวะส่วนที่ห้าของเขา เพื่อเตรียมฉีกร่างให้ขาดสะบั้น

ผลลัพธ์ปรากฏว่า ม้าทั้งห้าตัวกลับเหนื่อยหอบจนสิ้นใจตาย ไม่เพียงแต่ไม่สามารถแยกชิ้นส่วนของเขาได้ ทว่าม้าเหล่านั้นกลับถูกหลี่ฉุนเซี่ยวใช้กำลังดึงรั้งจนถอยกรูดกลับมา!

ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาน่าสะพรึงกลัวจนเกินบรรยาย ไม่อาจใช้คำว่า 'น่าหวาดหวั่น' มาอธิบายได้เลย มันคือตัวตนของเทพอสูรที่แท้จริง

เมื่อเขาได้หลอมรวมเข้ากับกายานี้ เขาย่อมสามารถใช้คำว่า 'ไร้เทียมทาน' ได้อย่างเต็มภาคภูมิ

ต้องรู้ไว้ว่าพละกำลังในตำนานของเขานั้น ว่ากันว่าเพียงแขนข้างเดียวก็มีน้ำหนักมากถึงสองหมื่นห้าพันชั่ง มากพอที่จะบดขยี้ทำลายล้างทุกสรรพสิ่งให้แหลกเป็นผุยผง!

แน่นอนว่า นั่นเป็นเพียงตำนานเล่าขาน! ส่วนความจริงจะเป็นเช่นไร ย่อมต้องพิสูจน์ด้วยตนเอง

✦ ระบบ: “ขอแจ้งเตือน การที่หลี่ฉุนเซี่ยวถูกม้าทั้งห้าแยกชิ้นส่วนนั้น คือ แขน ขา และศีรษะ หาใช่อวัยวะส่วนอื่นไม่ โปรดอย่าได้ทดลองทำโดยง่าย”

เอ๊ะ!

ใบหน้าของหลี่สวินแข็งค้าง ที่แท้เขาก็เข้าใจผิดมาตลอด อวัยวะส่วนที่ห้าก็คือศีรษะนี่เอง

ทว่านั่นหาใช่เรื่องสำคัญอันใดไม่ ตราบใดที่เขาได้รับกายาเทพอสูรไร้เปรียบนี้มาครอบครอง

ต่อให้เขาไม่ได้เป็นองค์ชาย และผันตัวไปเป็นกบฏ อนาคตของเขาก็ยังคงสว่างไสวไร้ขีดจำกัดอยู่ดี

ดูเหมือนว่าระบบนี้จะแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก แม้ในยามนี้เขาจะยังไม่มีระดับบารมีที่สูงพอ แต่ของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นก็ทำให้เขามีไพ่ตายไว้เอาชีวิตรอดแล้ว

ด้วยพละกำลังระดับนี้ หากศัตรูมีจำนวนไม่ถึงหลายร้อยคน ก็อย่าหวังว่าจะสามารถระคายผิวเขาได้เลย

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาบางๆ ในที่สุดเขาก็มีโอกาสที่จะพลิกกระดานอำนาจนี้เสียที

วันข้างหน้า หากมีความแค้นย่อมต้องชำระ หากมีความอยุติธรรมย่อมต้องล้างบางให้สิ้นซาก!

ทว่าปัญหาเดียวที่หลงเหลืออยู่ในยามนี้ก็คือ... ค่าบารมี!