- หน้าแรก
- เกิดใหม่ในโลกเวทมนตร์ สู่เส้นทางจอมเวทผู้ไร้เทียมทาน
- บทที่ 22 เวทมนตร์โบราณ: คาถาอัญเชิญขั้นสูง
บทที่ 22 เวทมนตร์โบราณ: คาถาอัญเชิญขั้นสูง
บทที่ 22 เวทมนตร์โบราณ: คาถาอัญเชิญขั้นสูง
รอนนั่งอยู่ตรงที่นั่งด้านหลังสุดของรถม้า สายตาของเขาทอดยาวไปยังป่าต้องห้ามที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงเล็กน้อย "เพื่อน... ฉันว่าเรื่องการเข้าป่าต้องห้ามนี่... เราเอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังดีกว่านะ?"
"โธ่เอ๊ย! รอน น้องชายสุดที่รัก!" จอร์จโอบไหล่รอนเอาไว้ "เธอไม่รู้สึกตื่นเต้นกับชีวิตในฮอกวอตส์เลยเหรอ?"
เฟร็ดพูดต่อ "วิเซ็ตเก่งมากเลยนะ! เวทมนตร์ของเขาสุดยอดจริงๆ ต่อให้พวกเราต้องเข้าป่าต้องห้าม ก็ไม่ต้องกลัวอะไรเลยล่ะ!"
ลี จอร์แดนพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้ว! พ่อฉันบอกว่าพวกเซนทอร์ในป่าต้องห้ามเป็นมิตรมาก ถ้าเราโชคดีอาจจะได้เจอพวกเขาก็ได้นะ!"
"เอ่อ... ฉันขอไม่เอาด้วยคนนะ" รอนส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย "พี่ลืมเรื่องแมงมุมยักษ์ตาบอดที่เคยเจอคราวก่อนไปแล้วหรือไง?"
"นั่นมันก็แค่อุบัติเหตุน่า!" เฟร็ดหัวเราะร่วน "แถมตอนนั้นเราก็หนีรอดมาได้ไม่ใช่เหรอ? คราวนี้เรามีวิเซ็ตอยู่ด้วย รับรองว่าปลอดภัยหายห่วง!"
วิเซ็ตมองดูสามสหายที่กำลังตื่นเต้นกับแผนการผจญภัยในป่าต้องห้าม พลางถอนหายใจในใจ "ดูเหมือนฉันจะถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวายซะแล้วสิ"
รถม้าค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามถนนลูกรังที่ทอดยาว มุ่งหน้าสู่ปราสาทฮอกวอตส์ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาสูงชัน ท่ามกลางความมืดมิดของยามราตรี ดวงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้าเปรียบเสมือนแสงนำทางให้เหล่านักเรียนใหม่ก้าวเข้าสู่โลกแห่งเวทมนตร์อันน่าหลงใหล
เมื่อรถม้าจอดเทียบที่หน้าประตูใหญ่ของปราสาทฮอกวอตส์ นักเรียนทั้งหมดก็ทยอยลงจากรถม้า และเดินตามศาสตราจารย์มักกอนนากัลเข้าไปในห้องโถงใหญ่
ห้องโถงใหญ่ของฮอกวอตส์กว้างขวางโอ่โถง เพดานสูงลิ่วที่มองเห็นท้องฟ้าจำลองในยามค่ำคืน โต๊ะยาวสี่ตัวตั้งเรียงรายอยู่กลางห้อง สำหรับนักเรียนจากทั้งสี่บ้าน
นักเรียนเก่าที่นั่งประจำที่อยู่แล้วต่างพากันส่งเสียงพูดคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและมีชีวิตชีวา
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเดินนำหน้านักเรียนใหม่ไปหยุดยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะตัวหนึ่ง ซึ่งมีหมวกคัดสรรวางอยู่บนเก้าอี้สามขา
"ยินดีต้อนรับสู่ฮอกวอตส์!" ศาสตราจารย์มักกอนนากัลกล่าวเสียงดังฟังชัด "ก่อนที่พวกเธอจะเข้าร่วมงานเลี้ยงต้อนรับ พวกเธอจะต้องผ่านพิธีคัดสรรเสียก่อน พิธีนี้จะกำหนดว่าพวกเธอจะได้เข้าไปอยู่บ้านไหนในฮอกวอตส์ ซึ่งมีทั้งหมดสี่บ้านด้วยกัน ได้แก่ กริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอ และสลิธีริน"
"แต่ละบ้านต่างก็มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป หมวกคัดสรรใบนี้จะทำหน้าที่ประเมินความสามารถและอุปนิสัยของพวกเธอ เพื่อเลือกบ้านที่เหมาะสมที่สุดให้กับพวกเธอแต่ละคน"
เมื่อศาสตราจารย์มักกอนนากัลพูดจบ หมวกคัดสรรก็ขยับตัวเล็กน้อย รอยแยกตรงขอบหมวกเปิดออกกว้างราวกับปาก และเริ่มร้องเพลงคัดสรร
เนื้อเพลงของหมวกคัดสรรบรรยายถึงประวัติความเป็นมาและคุณสมบัติของแต่ละบ้าน ทำให้นักเรียนใหม่ต่างตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
เมื่อหมวกคัดสรรร้องเพลงจบ ศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็หยิบรายชื่อนักเรียนใหม่ออกมาและเริ่มขานชื่อทีละคน
"แฮนนาห์ อับบอต!"
เด็กหญิงผมสีบลอนด์เดินก้าวออกไปข้างหน้าด้วยท่าทางประหม่า ศาสตราจารย์มักกอนนากัลสวมหมวกคัดสรรลงบนหัวของเธอ
"ฮัฟเฟิลพัฟ!" หมวกคัดสรรตะโกนเสียงดัง
เสียงปรบมือดังเกรียวกราวจากโต๊ะฮัฟเฟิลพัฟ แฮนนาห์เดินไปนั่งที่โต๊ะด้วยรอยยิ้มโล่งใจ
การคัดสรรดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงคิวของวิเซ็ต
"วิเซ็ต เลิฟกู๊ด!" ศาสตราจารย์มักกอนนากัลขานชื่อของเขา
วิเซ็ตเดินก้าวออกไปข้างหน้าอย่างใจเย็น ท่ามกลางสายตาจับจ้องของนักเรียนทั้งห้องโถง เขาเดินไปนั่งบนเก้าอี้สามขา และศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็สวมหมวกคัดสรรลงบนหัวของเขา
"อืม..." เสียงของหมวกคัดสรรดังก้องอยู่ในหัวของวิเซ็ต "เด็กน้อยผู้มีความลับมากมาย... ฉันสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าทึ่งในตัวเธอ... พลังแห่งออบสคูเรียล... และเวทมนตร์โบราณอันแสนลึกลับ..."
"เธอมีความกล้าหาญที่ซ่อนอยู่ภายใน... ความฉลาดหลักแหลม... และความมุ่งมั่นที่จะปกป้องคนที่เธอรัก... แต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นและความทะเยอทะยานที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เช่นกัน..."
"ยากจังเลยนะ... เธอเหมาะกับบ้านไหนกันแน่... กริฟฟินดอร์... หรือเรเวนคลอดีล่ะ?" หมวกคัดสรรพึมพำอย่างลังเล
วิเซ็ตนั่งนิ่งเงียบ ปล่อยให้หมวกคัดสรรตัดสินใจ
"อืม... ฉันว่าฉันรู้แล้วล่ะ!" หมวกคัดสรรตะโกนเสียงดัง "เรเวนคลอ!"
เสียงปรบมือดังกึกก้องจากโต๊ะเรเวนคลอ โช แชง และเพเนโลพี ลุกขึ้นยืนปรบมือต้อนรับเขาด้วยความดีใจ
วิเซ็ตเดินไปนั่งที่โต๊ะเรเวนคลอ ท่ามกลางเพื่อนร่วมบ้านใหม่ของเขา เขาเริ่มรู้สึกผ่อนคลายและสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันอบอุ่นและเป็นกันเองของบ้านเรเวนคลอ
หลังจากพิธีคัดสรรเสร็จสิ้น อาจารย์ใหญ่ดัมเบิลดอร์ก็กล่าวต้อนรับนักเรียนใหม่ และงานเลี้ยงต้อนรับก็เริ่มต้นขึ้น อาหารค่ำมื้ออร่อยถูกเสิร์ฟบนโต๊ะ ทุกคนต่างรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
ค่ำคืนแรกในฮอกวอตส์ของวิเซ็ตเต็มไปด้วยความประทับใจและความทรงจำอันแสนวิเศษ เขาพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลกแห่งเวทมนตร์อันน่าตื่นเต้นนี้