บทที่ 7 วันถัดมา

บทที่ 7 วันถัดมา

เช้าตรู่วันต่อมา วิกเตอร์ตื่นแต่เช้า

เริ่มแรกเขาฝึกฝนด้วยวิธีการทำสมาธิ แม้ว่าความก้าวหน้าของเขาจะไม่ได้รวดเร็วเป็นพิเศษ ทว่าสำหรับพ่อมดแล้วไม่มีทางลัดในการพัฒนา อย่างไรก็ตาม พรสวรรค์ในการทำสมาธิของวิกเตอร์ถือว่ารวดเร็วมากอยู่แล้ว และในเวลานี้เขาพึงพอใจกับสิ่งนั้น

เมื่อเสร็จสิ้นการทำสมาธิ เขาพบว่าเกลตื่นแล้วเช่นกัน และเริ่มฝึกซ้อมวิชาดาบรวมถึงวิธีขัดเกลาร่างกายอยู่ที่ลานบ้านทางด้านหลังอาคาร

เดิมทีวิกเตอร์ตั้งใจจะไปเรียกอีกฝ่ายมากินอาหารเช้า ทว่าเมื่อเห็นท่วงท่าการกวัดแกว่งดาบยักษ์อันทรงพลังของเกล ความคิดหนึ่งก็พลันแล่นเข้ามาในหัว

"หนังสือสามารถจัดเป็นอุปกรณ์ได้ ทว่าหนังสือมากมายในห้องของข้ากลับไม่มีเล่มใดจัดเป็นอุปกรณ์ได้เลย"

"สิ่งนี้บ่งชี้ว่าหนังสือสองเล่มทีนีน่ามอบให้ข้ามีความแตกต่างจากหนังสือในห้องของข้า... เป็นเพราะพวกมันเกี่ยวข้องกับพลังเหนือธรรมชาติอย่างนั้นรึ? หรือเป็นเพราะพวกมันเกี่ยวข้องกับวิชาเล่นแร่แปรธาตุ?"

เขาเบนสายตาไปทางเกล

"แม้ว่าวิธีขัดเกลาร่างกายของเกลจะเป็นเพียงทักษะสำหรับมนุษย์ปุถุชนในการฝึกฝน ทว่าเมื่อเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตภายในร่างกายถูกกระตุ้น มันก็ยังสามารถสร้างความสามารถเหนือธรรมชาติที่ก้าวข้ามมนุษย์ปุถุชนทั่วไปได้... ดังพลิกแพลงแล้ว หากข้าให้เกลเขียนวิธีขัดเกลาร่างกายนั้นลงไป มันจะสามารถกลายเป็นอุปกรณ์ที่ติดตั้งได้ด้วยหรือไม่?"

"หากข้าสามารถได้รับสิ่งของพิเศษด้วยวิธีนี้..."

"มันก็น่าลิ้มลองที่จะทดสอบดู"

เมื่อคิดได้ดังนั้น วิกเตอร์จึงเงยหน้าขึ้นและส่งเสียงเรียกเกล

"เกล!"

เกลได้ยินเสียงเรียกตนเองจึงเก็บกระบวนท่าแล้วหันมามอง เมื่อเห็นว่าเป็นวิกเตอร์ เขาจึงรีบสาวเท้าเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

"นายน้อย ท่านมีบัญชาสิ่งใดขอรับ?"

วิกเตอร์เอ่ยว่า

"ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ข้าเพียงแค่ยากจะถามเจ้าว่า เจ้ายังจำวิธีขัดเกลาร่างกายที่เจ้าฝึกฝนได้อยู่หรือไม่?"

"หากข้าอยากให้เจ้าเขียนขั้นตอนและข้อควรระวังในการฝึกฝนวิธีขัดเกลาร่างกายนั้นขึ้นมา เจ้าจะสามารถทำได้หรือไม่?"

เกลพยักหน้าโดยไม่ลังเล

"ย่อมได้แน่นอนขอรับนายน้อย"

"วิธีขัดเกลาร่างกายคือรากฐานของอัศวิน และวิธีการฝึกฝนนั้นถูกประทับแน่นอยู่ในหัวของข้าแล้ว"

"หากท่านต้องการ ข้าจะเริ่มเขียนมันลงไปและนำมามอบให้ท่านในอีกสักครู่ขอรับ"

"ขอบใจเจ้ามากนะเกล"

วิกเตอร์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ

ต้องยอมรับเลยว่าการมีผู้ใต้บังคับบัญชาที่จงรักภักดีและมีประสิทธิภาพเช่นนี้ชวนให้รู้สึกอุ่นใจเป็นอย่างยิ่ง

เกลเอ่ยถามต่อไปว่า

"นายน้อย ข้าขอเสียมารยาทถามสักหน่อย ท่านต้องการฝึกฝนวิธีขัดเกลาร่างกายนี้ด้วยตนเอง หรือตั้งใจจะนำไปขายอย่างนั้นรึขอรับ?"

"หากท่านตั้งใจจะฝึกฝนวิธีขัดเกลาร่างกายของข้านี้ มันจำเป็นต้องใช้สมุนไพรบางชนิดมาช่วยเสริมด้วยขอรับ"

วิกเตอร์มองเขาพลางส่ายหน้าเล็กน้อย

"ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ข้าเพียงแค่มีความคิดบางอย่างในการศึกษาวิธีขัดเกลาร่างกายเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องซื้อวัสดุสิ่งใดมาเป็นพิเศษหรอก"

"ข้าเข้าใจแล้วขอรับ..."

เกลรับทราบ เขาปิดปากลงและไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดต่อ

วิกเตอร์ไม่มีสิ่งใดจะถามอีก จึงชวนเกลเตรียมตัวรับประทานอาหารเช้าก่อน

"พวกเรามากินอาหารเช้ากันก่อนเถอะ"

"นี่ก็เริ่มสายแล้ว หลังจากข้ากินอาหารเช้าเสร็จ ข้าต้องมุ่งหน้าไปที่สถาบันแล้ว"

เกลพยักหน้ารับ

"ขอรับนายน้อย!"

...แสงตะวันยามเช้าสาดส่องลงมา อุณหภูมิกำลังพอเหมาะพอดี

วิกเตอร์เดินตัดผ่านถนนอันคึกคักเข้าสู่สถาบันและมุ่งตรงไปยังอาคารทดลองโดยไม่หยุดแวะที่ใด

ในครั้งนี้ โกเลมเล่นแร่แปรธาตุไม่ได้เข้ามาขวางทางเขา และปล่อยให้เขาผลักประตูเปิดออกเดินเข้าไปข้างใน เมื่อมองเข้าไปด้านใน เขาเห็นนีน่าซึ่งเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมสีส้มอมเหลือง ยืนอยู่ข้างสายการผลิตโกเลมเล่นแร่แปรธาตุเรียบร้อยแล้ว

หลังจากสังเกตเห็นการมาถึงของเขา นางก็โบกมือเรียก

"เจ้ามาได้ประจวบเหมาะพอดีเลยวิกเตอร์"

"สายการผลิตนี้เพิ่งจะเกิดปัญหาโครงสร้างอักขระคาดเคลื่อนขึ้นมาเล็กน้อย"

"นี่คือปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดในสายการผลิต จงเดินเข้ามาดูใกล้ๆ ว่าข้าแก้ไขมันอย่างไร เจ้าจะได้เรียนรู้ไว้"

เมื่อได้ยินดังนั้น วิกเตอร์จึงเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหา

จากนั้นเขาเห็นนีน่ายืนอยู่ข้างโกเลมเล่นแร่แปรธาตุตนหนึ่งบนสายการผลิต และทาบฝ่ามือลงบนแผ่นหลังของมัน

แผ่นหลังของโกเลมเล่นแร่แปรธาตุตนนี้ถูกเปิดออก เผยให้เห็นสิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับแผงวงจรอยู่ภายใน ซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยอักขระรูนอันหนาแน่นและซับซ้อน

อักขระทั้งหมดถูกเชื่อมต่อถึงกัน และยามที่นีน่าโคจรพลังเวทมนตร์ของนาง พวกมันก็ส่องประกายแสงเรืองรองออกมาจางๆ

"จงดูให้ดี"

นีน่าส่งสัญญาณให้วิกเตอร์สังเกตอักขระเหล่านี้บนแผ่นหลังของโกเลมเล่นแร่แปรธาตุ

"อักขระเหล่านี้คือหัวใจสำคัญที่ทำให้โกเลมเล่นแร่แปรธาตุสามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยตนเอง"

"และในเวลานี้ อักขระบนตัวโกเลมเล่นแร่แปรธาตุตนนี้เกิดปัญหาโครงสร้างคาดเคลื่อน ปัญหาประเภทนี้โดยทั่วไปมีสาเหตุมาจากการทำงานเป็นระยะเวลานาน ซึ่งนำไปสู่การเอ่อล้นของพลังเวทมนตร์จากอักขระแล้วส่งผลกระทบต่อการทำงานตามปกติของพวกมัน"

"สิ่งทีพวกเราต้องทำคือการตรวจพบปัญหานี้ให้ทันท่วงที จากนั้นจึงทำการปรับเปลี่ยนอักขระเวทมนตร์ภายในตัวโกเลมเล่นแร่แปรธาตุใหม่เพื่อให้มันกลับมาทำงานได้อีกครั้ง"

"ทว่ากระบวนการนี้ต้องทำด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง เพราะพลังเวทมนตร์ของพวกเรามีความรุนแรงเกินไปเล็กน้อยสำหรับอักขระที่กำลังรักษาสมดุลเวทมนตร์อันเปราะบางอยู่แล้ว หากเกิดความผิดพลาด อย่างดีที่สุดก็จะทำให้อักขระตัวอื่นคาดเคลื่อนและล้มเหลวตามไปด้วย อย่างร้ายแรงที่สุดมันอาจจะกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ และมันไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นระเบิดอักขระ"

"ดังนั้นสิ่งนี้จึงจำเป็นต้องอาศัยประสบการณ์และการควบคุมพลังเวทมนตร์ที่แม่นยำด้วย..."

ขณะที่นางกำลังอธิบายเรื่องนี้แก่วิกเตอร์ นางก็เริ่มทำการปรับเปลี่ยนอย่างระมัดระวังโดยใช้พลังเวทมนตร์ของนาง

ความจริงแล้ววิกเตอร์ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่นางกำลังทำอยู่ได้เลย อย่างไรเสียพลังเวทมนตร์ก็ไม่ใช่สิ่งทีสามารถสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า เขาทำได้เพียงบอกได้คร่าวๆ ว่านางกำลังซ่อมแซมส่วนใดผ่านทางประกายแสงที่วูบวาบของอักขระบนแผ่นหลังของโกเลมเล่นแร่แปรธาตุเท่านั้น

ใช้เวลาไม่นานนัก หลังจากผ่านไปประมาณสามนาที ดวงตาผลึกแก้วของโกเลมเล่นแร่แปรธาตุที่เคยหยุดนิ่งก็พลันสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง และแขนกลทั้งสี่ของมันก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

นีน่าชักมือกลับ ปิดแผ่นหลังของโกเลมเล่นแร่แปรธาตุ หันกลับมาและเอ่ยกับวิกเตอร์ต่อไปว่า

"เสร็จสิ้นแล้ว!"

"นั่นคือขั้นตอนคร่าวๆ สำหรับการซ่อมแซมปัญหาโครงสร้างคาดเคลื่อน เจ้ามองเห็นสิ่งใดบ้างหรือไม่?"

วิกเตอร์ส่ายหน้าตอบตามความจริง

"ขออภัยครับนีน่า... ข้าไม่ได้มองเห็นสิ่งใดเลย"

"ฮ่าฮ่า~~ นั่นเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วล่ะ"

นีน่าไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

"วิชาเล่นแร่แปรธาตุมีความยากในการเริ่มต้นอยู่แล้ว นับประสาอะไรกับวิทยาการอักขระโบราณ ซึ่งจัดเป็นวิชาที่มีความยากสูงมากเช่นกันภายในแขนงวิชาเล่นแร่แปรธาตุ"

"ในตอนแรกข้าก็รู้สึกปวดหัวเช่นกัน ทว่าในเวลาต่อมาข้าค้นพบว่า ในความเป็นจริงแล้วการซ่อมแซมโกเลมเล่นแร่แปรธาตุไม่จำเป็นต้องถึงขั้นมีความเชี่ยวชาญอย่างลึกซึ้งในวิชาเล่นแร่แปรธาตุและอักขระโบราณหรอก เจ้าเพียงแค่ต้องเรียนรู้วิธีการรับมือกับปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นกับโกเลมเล่นแร่แปรธาตุเท่านั้นเอง"

"สิ่งที่ข้าตั้งใจจะสอนเจ้า หลักๆ ก็คือเรื่องนี้แหละ"

"เหมือนกับปัญหาโครงสร้างคาดเคลื่อนเมื่อครู่นี้ มันเป็นปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นบ่อย นอกเหนือจากนั้น มันอาจจะมีความผิดพลาดในขั้นตอนการผลิต ชิ้นส่วนสึกหรอที่ต้องได้รับการเปลี่ยนใหม่ และอื่นๆ อีกมากมาย... ไม่ต้องกังวลหรอก ตลอดช่วงหนึ่งเดือนต่อจากนี้ ข้าจะสอนทุกสิ่งทีข้ารู้ให้แก่เจ้าเอง"

สีหน้าท่าทางซาบซึ้งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวิกเตอร์อย่างเหมาะสม

"ถ้าอย่างนั้นต้องขอบคุณท่านมากครับนีน่า"

นีน่าโบกมือเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร

"ถ้าอย่างนั้นเจ้ารอข้าสักครู่ ข้าจะเริ่มสอนพื้นฐานบางอย่างเกี่ยวกับวิชาเล่นแร่แปรธาตุให้แก่เจ้าในอีกสักครู่"

"มันจะใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง หลังจากนั้นในช่วงบ่าย เจ้าจะอยู่ที่นี่กับข้าหรือจะไปทำตามใจชอบก็ได้ สิ่งนี้จะช่วยให้เจ้าค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับการทำงานที่นี่"

"อย่างไรเสีย สายการผลิตก็ไม่ได้มีปัญหาเกิดขึ้นในทุกเวลานาทีหรอก หากเจ้าโชคดี มันอาจจะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้นเลยเป็นเวลาหลายวันด้วยซ้ำ"

"แล้วก็..."

นีน่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หันไปมองพื้นที่อันว่างเปล่าตรงข้างสายการผลิต แล้วเอ่ยถามวิกเตอร์ว่า

"เจ้าต้องการโต๊ะทำงานหรือไม่?"

"ยังคงมีโต๊ะทำงานตัวหนึ่งในห้องเก็บของที่อาจารย์เคยละทิ้งไว้ แม้ว่าโต๊ะทำงานตัวนั้นจะค่อนข้างเก่าไปเสียหน่อย ทว่าอย่างไรเสียมันก็เคยเป็นของที่อาจารย์เคยใช้งาน และคุณภาพของอุปกรณ์ต่างๆ บนโต๊ะตัวนั้นจัดว่าดีมากเลยทีเดียว"

"หากเจ้าต้องการ ข้าจะให้คนนำมันออกมาจัดวางไว้ตรงพื้นที่ว่างตรงโน้นให้"

"ด้วยวิธีนี้ เจ้าน่าจะสามารถประหยัดหินมานาไปได้สองสามก้อน และในยามที่เจ้าไม่มีสิ่งใดต้องทำที่นี่ เจ้าก็สามารถใช้โต๊ะทำงานตัวนั้นเพื่อจัดการงานส่วนตัวของเจ้าได้"

วิกเตอร์ย่อมมีความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

"จริงหรือครับนีน่า?"

"นั่นจะเป็นการรบกวนท่านมากเกินไปแล้วครับ!"