บทที่ 205: เตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ได้มาแล้ว

บทที่ 205: เตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ได้มาแล้ว

หลังจากจัดการเรื่องไฮดราเรียบร้อยแล้ว ลูก้าก็เตรียมตัวกลับนิวยอร์ก สำหรับอนาคตอันใกล้ ลูก้าคาดการณ์ว่าเขาคงจะต้องเดินทางไปมาระหว่างนิวยอร์ก โซโกเวีย และฐานทัพไฮดราอยู่ตลอดเวลา โชคดีที่เขามีสปอตเต็ดแมนเป็นคนขับรถ ซึ่งมีความสามารถเทียบเท่ากับประตูมิติของคามาร์ทาจ ทำให้การเดินทางไปที่ไหนก็ตามสะดวกสบายอย่างเหลือเชื่อ เขาจึงถือว่ามันเป็นเพียงการเดินทางไปเยือนตามปกติเท่านั้น

และในตอนนี้ เมื่อกลับมาถึงนิวยอร์ก ลูก้าก็มีหลายสิ่งที่ต้องจัดการ อย่างแรกคือการออกแบบฐานทัพที่สามารถเปลี่ยนสภาพได้ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว สำหรับลูก้าในตอนนี้ สิ่งนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก แต่ด้วยความซับซ้อนในการก่อสร้าง มันอาจต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน ลูก้าไม่อยากให้สร้างฐานทัพเสร็จแล้วพบว่ามันไม่ได้มาตรฐานตามความต้องการของนิ้วทองคำ เขาจึงต้องพยายามทำให้มันสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ใช่แค่การสร้างการเปลี่ยนสภาพแบบขอไปทีเหมือนการเปิดเพดานทิ้งไว้

ส่วนเรื่องอื่น ๆ อย่างหอส่งสัญญาณและสถานีไฟฟ้า เมื่อพิจารณาว่าเขาไม่ควรเข้าไปพัวพันกับไฮดราลึกเกินไปในช่วงนี้ งานที่เกี่ยวข้องจึงถูกจัดการโดยกลุ่มออเรนจ์และครอบครัวท้องถิ่นในโซโกเวีย โดยไม่ได้ใช้เส้นสายของไฮดราในยุโรปเลย อ้อ ที่จริงแล้วมันก็คือพลังงานจากกองกำลังท้องถิ่นของโซโกเวียทั้งสิ้นนั่นแหละ แม้ว่าหลังจากไฮดราถอนตัวออกจากโซโกเวียไป พวกครอบครัวเหล่านั้นเคยคิดจะแยกตัวออกจากกลุ่มออเรนจ์แล้วฉายเดี่ยว แต่ภายใต้การกดดันจากทั้งลูก้าและเซโม การยอมจำนนของพวกเขาก็เป็นไปอย่างรวดเร็วมาก ส่วนเซโมนั้น ในใจของเขาเสถียรภาพของโซโกเวียคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

และหลังจากพักเรื่องการก่อสร้างฐานทัพในโซโกเวียไว้ชั่วคราว ลูก้าก็มุ่งหน้าสู่ภารกิจอื่นทันที

"ฮาโร่ นั่นไม่ถูกนะ ในเมื่อไข่แห่งจักรวาลต้องถูกจับภายใต้แรงโน้มถ่วงของดาวพฤหัสบดี แล้วอนุภาคจีเอ็นและพลังงานจะสามารถผลิตขึ้นได้ก็ต่อเมื่อไข่แห่งจักรวาลผ่านการลดทอนและกรองพลังงานเท่านั้น แล้วเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์เทียมจะถูกผลิตบนโลกได้อย่างไร"

ภายในห้องทดลอง ลูก้ากำลังตรวจสอบข้อมูลการผลิตที่เกี่ยวข้องกับเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ พร้อมกับปรึกษากับฮาโร่สีส้มที่อยู่ข้าง ๆ ว่าจะผลิตเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์เทียมได้อย่างไร ในเวลานี้ ฮาโร่สีส้มกำลังควบคุมหุ่นยนต์วิจัยรุ่นใหม่ ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยทดลองให้กับลูก้า

"ตามข้อมูล ไข่แห่งจักรวาลไม่ได้มีอยู่แค่ในสภาพแวดล้อมของดาวพฤหัสบดีเท่านั้น สิ่งที่เรียกว่าการจับไข่แห่งจักรวาลในข้อมูล จริง ๆ แล้วคือการจับความต่างศักย์ของพลังงานที่เกิดจากแรงโน้มถ่วงและสนามแม่เหล็กพิเศษของดาวพฤหัสบดี ซึ่งใช้ในการทำให้การทำงานของเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์มีเสถียรภาพ"

"ตามสมมติฐานที่คุณให้มา สัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถจำลองสภาพแวดล้อมที่คล้ายกันได้จริง แต่เนื่องจากไม่สามารถสร้างความต่างศักย์ของพลังงานที่คงที่ได้ ปริมาณของอนุภาคจีเอ็นที่ผลิตได้จึงขึ้นอยู่กับระยะเวลาของสนามแม่เหล็ก"

เมื่อฟังการวิเคราะห์ของฮาโร่ ลูก้าก็พยักหน้าอย่างครุ่นคิด

"ดังนั้น สิ่งที่ฉันต้องการจริง ๆ ในตอนนี้ ไม่ใช่การจำลองสภาพแวดล้อมของดาวพฤหัสบดีหรือรีบเร่งไปจับอนุภาคจากไข่แห่งจักรวาล ภารกิจหลักจริง ๆ คือการจำลองความต่างศักย์ของพลังงานแบบนั้นให้เสถียรคล้ายกับหลุมดำขนาดเล็ก..."

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เสียงของลูก้าก็หยุดชะงักลงกะทันหัน และเขาก็มองไปที่สปอตเต็ดแมนที่กำลังเล่นนิ้วมือของตัวเองอย่างเบื่อหน่ายด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างแปลกใจ

'หมอนี่ไม่ได้เป็นถึงนักวิจัยภายใต้คิงพินที่ช่วยผลิตเครื่องเร่งอนุภาคที่สามารถเดินทางข้ามอวกาศหรอกหรือ ทำไมหลังจากได้รับพลังพิเศษแล้ว พฤติกรรมถึงได้เหมือนคนปัญญาอ่อนแบบนี้!'

แม้ว่าจะบ่นในใจ แต่ลูก้าในขณะนี้ก็นึกถึงสปอตเต็ดแมนไม่ใช่เพราะเขากำลังเล่นนิ้วมืออย่างโง่เขลาอยู่ตรงนั้น

'หลุมดำที่หมอนี่สร้างขึ้นจะสามารถนำมาช่วยในการผลิตเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์เทียมได้หรือไม่'

'ไม่! ฉันกำลังคิดผิด!'

ประกายความคิดแล่นเข้ามาในหัวของลูก้าทันที เขาจึงรีบวางข้อมูลในมือลงและตะโกนเรียกสปอตเต็ดแมน

"โจนาธาน!"

"เอ่อ บอสครับ ผมไม่ได้เหม่อซะหน่อย!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกน สปอตเต็ดแมนก็รีบเอามือไพล่หลังพลางมองลูก้าด้วยสีหน้าที่ไร้เดียงสา

นั่นทำให้หน้าผากของลูก้าปรากฏเส้นเลือดดำขึ้นมา

"เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ฉันจะถามนายว่า ประตูมิติที่นายเปิดสามารถเชื่อมต่อโดยตรงไปยังภายในของดาวพฤหัสบดีได้ไหม??"

ใช่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดถึงวิธีนี้มาก่อน แต่สปอตเต็ดแมนคนนี้สามารถเปิดประตูมิติไปยังมิติเวลาคู่ขนานได้โดยตรง แทนที่จะต้องดิ้นรนกับวิธีการใช้ความสามารถหลุมดำเพื่อจับความต่างศักย์ของพลังงานจากแถบโทโพโลยีเฟส สู้เปลี่ยนมาพิจารณา...

หากเขาสามารถเปิดช่องทางมิติไปยังใจกลางของดาวพฤหัสบดีได้อย่างเสถียรจริง ๆ เขาก็จะสามารถสร้างสถานีอวกาศบนโลกและเชื่อมต่อกับสภาพแวดล้อมของดาวพฤหัสบดีได้เฉพาะในห้องอุปกรณ์ที่จำเป็นเท่านั้น วิธีนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายและเวลา แต่ยังอาจทำให้ข้ามขั้นตอนการผลิตเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์เทียมไปผลิตเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์รุ่นสมบูรณ์แบบของจริงได้เลย

สปอตเต็ดแมนเกาหัวด้วยความงุนงงกับคำถามของลูก้า แต่ก็ยังตอบตามตรง

"ตราบใดที่ไม่ใช่การข้ามมิติเวลาคู่ขนาน ผมน่าจะทำได้ในปัจจุบันครับ แต่ยิ่งระยะทางไกลเท่าไร ขนาดและระยะเวลาของการเปิดประตูมิติก็จะยิ่งลดน้อยลงเท่านั้น"

"ถ้าเป็นระยะทางไกลอย่างดาวพฤหัสบดี ผมประเมินว่าผมเปิดประตูมิติได้เพียงไม่กี่เสี้ยววินาที อืม ประมาณขนาดนี้น่ะครับ"

ในระหว่างที่พูด สปอตเต็ดแมนก็ทำท่าทางมือเปล่าสร้างหลุมดำสูงประมาณสองถึงสามเมตรขึ้นกลางอากาศ อย่างไรก็ตาม เมื่อตัดสินจากระยะเวลาที่มันคงอยู่ หลุมดำนี้ไม่ได้เชื่อมต่อกับดาวพฤหัสบดีอย่างแน่นอน มันเป็นเพียงประตูมิติที่สปอตเต็ดแมนสร้างขึ้นมาลอย ๆ เพื่อแสดงขนาดให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น

เมื่อเห็นดังนั้น ลูก้าก็หันไปทางฮาโร่เพื่อถามความเห็น และฮาโร่ก็ไม่ได้ทำให้ลูก้าผิดหวัง หลังจากแสงสีแดงกะพริบในดวงตาอยู่ครู่หนึ่ง มันก็พยักหน้าตอบทันที

"ได้ครับ ขนาดนี้เพียงพอแล้ว เราแค่ต้องโยนอุปกรณ์จับยึดที่เตรียมไว้และเปลือกนอกของเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ไปยังพื้นผิวก๊าซของดาวพฤหัสบดี จากนั้นก็ใช้หุ่นยนต์อัจฉริยะจำนวนหนึ่งจัดการเรื่องการชนกันของอนุภาค การสร้างอุปกรณ์ และงานกู้คืนที่เหลือต่อไปให้หุ่นยนต์ทำ"

เมื่อได้ยินคำพูดของฮาโร่ ดวงตาของลูก้าก็สว่างวาบขึ้นมาทันที เขาอยากจะเริ่มงานเดี๋ยวนี้เลย หากพวกเขาสามารถข้ามขั้นตอนของเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์เทียมและสร้างเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ของจริงได้ ความกังวลหลายอย่างก่อนหน้านี้ก็จะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากฮาโร่แจกแจงแผนงานในลำดับถัดไป มันก็สาดน้ำเย็นใส่ลูก้าอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องพูดถึงการผลิตเปลือกนอกของเตาปฏิกรณ์แสงอาทิตย์ การจับยึดเฟส และอุปกรณ์อื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วน แค่การผลิตหุ่นยนต์สำหรับทำงานในอวกาศก็ไม่ใช่โครงการเล็ก ๆ เลย

'ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ ของดีต้องใช้เวลา แค่นี้ก็ช่วยประหยัดแรงไปได้เยอะแล้ว'

หลังจากวุ่นวายอยู่ในห้องทดลองเต็มวัน ลูก้าก็วางมือจากงานและกลับไปพักผ่อนเมื่อดึกสงัด

ส่วนฮาโร่...

'หุ่นยนต์ต้องพักผ่อนไปทำไมกัน แค่ชาร์จพลังงานก็เรียบร้อยแล้ว~'

อย่างไรก็ตาม ลูก้าที่กำลังจะกลับไปยังห้องนอนของเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันหลังเดินไปยังห้องพยาบาลชั่วคราว

'เฮ้อ ยังไงก็ควรจะไปดูหน่อย'

ในห้องพยาบาลชั่วคราว จีน่ากำลังพักผ่อนและหลับใหลอยู่ ส่วนไวท์ก็ยืนอยู่บนกล่องเก็บของข้าง ๆ อย่างเชื่อฟังเพื่อชาร์จพลังงานให้กับตัวเอง อย่างไรก็ตาม เมื่อลูก้ากวาดสายตามองไปทั่วห้อง สายตาของเขากลับไม่ได้หยุดอยู่ที่ทั้งสองคนนั้น แต่กลับไปสะดุดเข้ากับจานแอปเปิลบนโต๊ะกาแฟ

"นี่... ทำไมถึงมีแอปเปิลเรืองแสงอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ?!"