ตอนที่ 4: มนุษย์ผู้แสนพิเศษ วงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์?

แม่ของเสี่ยวอู่เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่มู่ นางพินิจพิจารณาเด็กน้อยเผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้นี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน

ผ่านไปครู่ใหญ่ นางจึงเอ่ยขึ้น

"ข้าชื่ออาโหรว เจ้าเรียกข้าว่าน้าโหรวก็ได้นะ"

"ท่านน้าโหรว"

เย่มู่เรียกขานอย่างนอบน้อม

เสี่ยวอู่คือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขา หากไม่ได้นางช่วยไว้ เกรงว่าเขาคงไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส ในสถานที่อันตรายอย่างป่าใหญ่ซิงโต่วแห่งนี้ ในช่วงที่เขาหมดสติไปนั้น คงถูกสัตว์วิญญาณตัวอื่นจับกินไปนานแล้ว

ตอนที่ฟื้นขึ้นมาในกระท่อมฟาง ด้วยขนาดตัวของเสี่ยวอู่ในตอนนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะเป็นคนดูแลเขา คงมีเพียงแม่ของเสี่ยวอู่เท่านั้นที่คอยปรนนิบัติดูแลเขา ดังนั้นการเรียกขานว่าน้าโหรวจึงออกมาจากใจจริง และไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจแต่อย่างใด แม้เขาจะใช้ชีวิตมาถึงสองชาติภพ แต่อายุรวมกันแล้วยังไม่ถึงเศษเสี้ยวอายุของพวกนางด้วยซ้ำ

"ข้าได้ยินมาว่าเจ้าชื่อเย่มู่? ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง? ร่างกายดีขึ้นแล้วหรือยัง?"

อาโหรวพูดพลางหิ้วตะกร้าสานเดินเข้าไปในกระท่อมฟาง ก่อนจะหยิบผลไม้ออกมาล้าง

"ดีขึ้นมากแล้วขอรับ ขอบคุณท่านน้าโหรว และก็... เสี่ยวอู่ด้วย"

เขาพูดพร้อมกับปรายตามองเสี่ยวอู่ที่กำลังหมอบมองเข้ามาในกระท่อมด้วยความอยากรู้อยากเห็น ด้วยรูปลักษณ์ที่ใหญ่โตมโหฬารเช่นนี้ ช่างยากที่จะจินตนาการเชื่อมโยงกับรูปลักษณ์น่ารักน่าชังของนางในอนาคตได้เสียจริง

"เจ้าเป็นวิญญาจารย์ใช่ไหม?"

เสี่ยวอู่ที่อยู่ข้างนอกเริ่มร้อนรน นานๆ ทีจะมีคนหลงเข้ามาแถมยังมีโอกาสได้พูดคุยด้วย ทำไมเขาถึงเอาแต่หลบอยู่ในบ้านคุยกับแม่ของนางกันล่ะ?

"อื้ม ข้าเป็นวิญญาจารย์"

"เจ้าเป็นวิญญาจารย์จริงๆ ด้วย! งั้นเจ้าก็ต้องล่าสัตว์วิญญาณเพื่อเอาวงแหวนวิญญาณใช่ไหมล่ะ?"

เสี่ยวอู่เริ่มระแวดระวังตัวขึ้นมาทันที นางเองก็เป็นเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณเช่นกัน พูดกันตามตรง วิญญาจารย์ก็คือศัตรูตัวฉกาจของสัตว์วิญญาณนั่นแหละ ดังนั้นในชั่วพริบตา ความหวาดระแวงของนางที่มีต่อเย่มู่ก็พุ่งสูงปรี๊ด

น้าโหรวเองก็หันมามองเย่มู่เช่นกัน แม้ว่าเขาจะเป็นแค่เด็กมนุษย์ แต่นางก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างที่ไม่ธรรมดา

"จะว่ายังไงดีล่ะ ข้าอาจจะพิเศษกว่าคนอื่นนิดหน่อยน่ะ"

เย่มู่รู้ดีว่าเขาต้องตอบคำถามนี้อย่างระมัดระวังที่สุด ที่นี่คือป่าใหญ่ซิงโต่ว ถึงน้าโหรวจะอยู่ในร่างมนุษย์ แต่แก่นแท้ของนางคือสัตว์วิญญาณ รวมไปถึงเสี่ยวอู่ เอ้อร์หมิงที่อยู่ข้างนอก และต้าหมิงที่อยู่ในทะเลสาบแห่งชีวิต พวกเขาล้วนเป็นสัตว์วิญญาณระดับสูงทั้งสิ้น หากเขาประกาศกร้าวหน้าตาเฉยว่าจะมาล่าสัตว์วิญญาณเพื่อเอาวงแหวนวิญญาณ เกรงว่าคงไม่ได้ตายดีแน่

"พิเศษงั้นหรือ?"

น้าโหรวรู้สึกสงสัย มันจะพิเศษไปสักแค่ไหนเชียว?

เมื่อเห็นดังนั้น เย่มู่จึงตัดสินใจเดินออกไปนอกกระท่อม ตอนนี้เสี่ยวอู่กำลังระแวงเขาเต็มที่ นางย่อมไม่ชอบวิญญาจารย์ที่คอยล่าสัตว์วิญญาณอยู่แล้ว

"พลังวิญญาณของข้าถึงระดับ 20 แล้ว และนี่คือวงแหวนวิญญาณวงแรกของข้า"

เย่มู่ปลดปล่อยวงแหวนวิญญาณวงแรกของตนออกมาให้ประจักษ์

แต่ทว่าเมื่อวงแหวนวิญญาณวงแรกปรากฏขึ้น ทั้งน้าโหรวและเสี่ยวอู่ต่างก็ต้องตกตะลึงอ้าปากค้าง

"สีม่วง... วงแหวนวิญญาณระดับพันปี?"

สีม่วงก็คือสัญลักษณ์ของวงแหวนวิญญาณระดับพันปีไม่ใช่หรือไง? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่วงแหวนวิญญาณวงแรกของวิญญาจารย์สามารถไปถึงระดับพันปีได้? นี่เป็นครั้งแรกที่พวกนางเคยเห็นอะไรแบบนี้!

"ไม่สิ... วงแหวนวิญญาณวงนี้มีบางอย่างแปลกๆ"

น้าโหรวซึ่งเป็นถึงสัตว์วิญญาณระดับแสนปีจำแลงกายมา ย่อมมองเห็นความผิดปกติของมันได้อย่างรวดเร็ว

"แม้มันจะเป็นวงแหวนวิญญาณ ทว่ากลับไร้ซึ่งกลิ่นอายของสัตว์วิญญาณหลงเหลืออยู่เลย"

หากพิจารณาจากกลิ่นอายของมัน นี่ไม่ใช่วงแหวนวิญญาณปกติอย่างแน่นอน

"อื้ม เป็นเพราะวงแหวนวิญญาณของข้า ล้วนเป็นวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์ยังไงล่ะ"

"วงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์?"

น้าโหรวงุนงงไปพักใหญ่ นางเคยได้ยินแต่ชื่อวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพเจ้า แต่ไม่เคยได้ยินชื่อวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์มาก่อนเลย

"ใช่แล้ว ข้ากำลังเตรียมตัวที่จะรับวงแหวนวิญญาณวงที่สองอยู่พอดี"

เย่มู่พยักหน้า เขาต้องแสดงความพิเศษนี้ให้พวกนางเห็น เพื่อรับประกันความปลอดภัยของตนเอง

"เจ้ากำลังจะล่าสัตว์วิญญาณงั้นเหรอ?"

เสี่ยวอู่พองแก้มโกรธจัด ขนฟูฟ่องขึ้นมาทันที ดวงตากลมโตสีชมพูจ้องเขม็งราวกับพร้อมจะกระโดดเข้าไปเตะเขาทุกเมื่อหากพูดจาไม่เข้าหู

เย่มู่ไม่ได้อธิบายอะไรให้มากความ เขาเพียงแค่นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นและสื่อสารกับระบบอย่างรวดเร็ว

"ระบบ พลังวิญญาณของข้าถึงระดับ 20 แล้ว วงแหวนวิญญาณจะมาเมื่อไหร่?"

ก่อนที่จะสลบไป เขาได้ดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปีของงูยักษ์เกล็ดทมิฬ จนทำให้พลังวิญญาณพุ่งทะยานไปถึงระดับ 20 ตอนนี้ฟื้นแล้ว ก็ถึงเวลาให้ระบบมอบวงแหวนวิญญาณวงที่สองให้เขาเสียที แถมยังต้องมอบให้วิญญาณยุทธ์ที่สองอย่างกระบี่เทียนตี้ด้วย!

【ระบบกำลังเตรียมวงแหวนวิญญาณให้แก่โฮสต์!】

เสียงของระบบดังขึ้น เย่มู่รีบสั่งการเพิ่มเติมเล็กน้อย

โดยปกติแล้ววงแหวนวิญญาณจะถูกมอบให้โดยตรง แต่ในสายตาของเสี่ยวอู่และน้าโหรวในยามนี้ สิ่งที่พวกนางเห็นคือ หลังจากเย่มู่นั่งลง วงแหวนวิญญาณสีขาววงหนึ่งก็พลันลอยลงมาจากฟากฟ้า เมื่อวงแหวนวิญญาณวงนั้นลอยมาอยู่เหนือศีรษะ มันก็ครอบคลุมร่างของเขาเอาไว้ พร้อมกับสีของมันที่เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว!

เหลืองอ่อน เหลือง ม่วงอ่อน ม่วง ม่วงเข้ม!

สีของวงแหวนวิญญาณเข้มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่สีม่วงเข้ม

วงแหวนวิญญาณระดับห้าพันปี!

วงแหวนวิญญาณวงที่สองกลายเป็นระดับห้าพันปีไปเสียแล้ว!

วงแรกเพิ่งจะระดับพันปี แต่วงที่สองกลับก้าวกระโดดไปถึงระดับห้าพันปี! แถมด้วยบททดสอบเทพจักรพรรดิสวรรค์ อายุของวงแหวนวิญญาณก็ยังสามารถเพิ่มขึ้นได้อีกในอนาคต

"มีวิธีได้รับแบบนี้ด้วยหรือ?"

น้าโหรวตกอยู่ในห้วงความคิด วงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์ไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่วันนี้กลับได้ประจักษ์แก่สายตา มันแตกต่างจากวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพเจ้า ตรงที่ไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์หรือกลิ่นอายของทวยเทพเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย นี่เป็นวิธีการได้รับวงแหวนวิญญาณที่พิเศษพิสดารอย่างแท้จริง โลกนี้ช่างกว้างใหญ่และเต็มไปด้วยเรื่องแปลกประหลาดเหลือเกิน

ทว่าในความเป็นจริง พวกนางไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่า วิญญาณยุทธ์ที่สองของเย่มู่ได้รับวงแหวนวิญญาณไปแล้วถึงสองวง เพียงแต่มันไม่ได้แสดงออกมาให้เห็นเท่านั้น นี่ก็เป็นหนึ่งในคำขอของเย่มู่เช่นกัน

วงแหวนวิญญาณวงแรกของกระบี่เทียนตี้ สามพันปี! วงที่สอง แปดพันปี!

หลังจากที่ดูดซับวงแหวนวิญญาณเสร็จสิ้น พลังวิญญาณของเย่มู่ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ระดับ 21 ระดับ 22 ระดับ 23!

และไปหยุดชะงักอยู่ที่ระดับ 25!

การได้รับวงแหวนวิญญาณระดับพันปีติดต่อกันถึงสามวง ส่งผลลัพธ์อันมหาศาลต่อพลังวิญญาณ การเลื่อนระดับรวดเดียวถึงห้าขั้น ความเร็วระดับนี้มากพอที่จะทำให้วิญญาจารย์ทั่วทั้งทวีปต้องอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง

เมื่อการดูดซับเสร็จสิ้น เย่มู่ก็ลืมตาขึ้นและลุกยืน

"และนี่ก็คือวิธีที่ข้าได้รับมันมา... วงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์!"

น้าโหรวพยักหน้ารับโดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ส่วนเสี่ยวอู่กลับส่งเสียงร้องไชโยด้วยความตื่นเต้น

"เย้ๆ ดีจังเลย! เจ้าไม่ต้องล่าพวกสัตว์วิญญาณเพื่อเอาวงแหวนวิญญาณ พวกเรายังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่มู่ก็ลอบยิ้มกริ่มในใจ

ความสัมพันธ์ถือว่ามั่นคงขึ้นมาระดับหนึ่งแล้ว สำหรับเสี่ยวอู่ที่เป็นนางเอก เขาก็รู้สึกถูกชะตาด้วยไม่น้อย แถมอีกอย่าง... ไต้มู่ไป๋! ในอนาคตถังซานกับไต้มู่ไป๋จะเป็นเพื่อนรักกัน แต่ไต้มู่ไป๋คือศัตรูคู่อาฆาตของเขา อนาคตยังไงก็ต้องมีศึกแตกหักกันแน่

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไว้หน้าถังซาน! นางเอกที่เขาหมายปอง ก็ต้องแย่งชิงมาเป็นของตัวเองให้จงได้! ยิ่งไปกว่านั้น บททดสอบเทพจักรพรรดิสวรรค์บทแรก คือการแย่งชิงความเป็นหนึ่งแห่งวิญญาณยุทธ์ประเภทอาวุธ ซึ่งเขาต้องปะทะกับค้อนเฮ่าเทียนอยู่ดี

ไม่ว่าจะด้วยความชอบส่วนตัว ความแค้นที่มีต่อไต้มู่ไป๋ หรือแม้แต่บททดสอบเทพจักรพรรดิสวรรค์ นางเอกอย่างเสี่ยวอู่... เขาจะไม่มีวันยกให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น!

ในเมื่อเขาได้พบเจอนางก่อน ก็จะไม่มีทางยอมปล่อยมือเด็ดขาด!

"แต่ยังไงข้าก็ต้องล่าสัตว์วิญญาณอยู่ดีนะ"

"เอ๋? ทำไมถึงยังต้องล่าอีกล่ะ? เจ้าก็มีวงแหวนวิญญาณแล้วไม่ใช่เหรอ?"

เสี่ยวอู่ทำหน้างุนงง ความดีใจเมื่อครู่มลายหายไปกว่าครึ่ง

"วิญญาจารย์ที่เป็นมนุษย์มีทั้งคนดีและคนเลว สัตว์วิญญาณก็เช่นเดียวกัน สำหรับการล่าสัตว์วิญญาณ ข้าจะล่าเฉพาะตัวที่ดุร้ายและชั่วช้าเท่านั้น อย่างเช่น แมงมุมปีศาจหน้าคน หรือ งูยักษ์เกล็ดทมิฬ เป็นต้น"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ น้าโหรวก็พยักหน้าเห็นด้วย

เผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณนั้นกว้างใหญ่ไพศาล ย่อมต้องมีพวกนอกคอกอยู่บ้างเป็นธรรมดา สัตว์วิญญาณบางชนิดเข่นฆ่าพวกเดียวกันเอง หรือล่าสัตว์วิญญาณเผ่าพันธุ์อื่นเป็นอาหาร สัตว์วิญญาณประเภทนี้ถูกจัดว่าเป็นตัวตนที่ชั่วร้าย หากนางบังเอิญพบเจอเข้าและมีโอกาส นางก็จะลงมือสังหารพวกมันทิ้งเสียเช่นกัน

"ล่าเฉพาะสัตว์วิญญาณที่ชั่วร้ายเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา อิอิ~ ต่อไปนี้เจ้าใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างสบายใจได้เลย พี่เสี่ยวอู่จะปกป้องเจ้าเอง"