บทที่ 18 ศิษย์ฝึกหัดจอมเวทขั้นที่หนึ่ง

บทที่ 18 ศิษย์ฝึกหัดจอมเวทขั้นที่หนึ่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากไบรอนและโคลเลนทำความสะอาดเสร็จ พวกเขาก็เดินออกจากห้องปฏิบัติการของอีโซลเด้มาด้วยกัน เมื่อมองไปที่แสงแดดด้านนอก พวกเขาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

"ไบรอน หลังจากนี้นายวางแผนจะทำอะไรต่อ? ไปเดินเล่นที่ตลาดด้วยกันไหมล่ะ?"

โคลเลนบิดขี้เกียจและหันมาถามไบรอน

ไบรอนส่ายหน้า "ไม่ล่ะ หลังจากนี้ฉันตั้งใจจะไปลงทะเบียนเรียนที่พื้นที่การสอน แล้วก็ไปที่ห้องสมุดน่ะ นายจะไปด้วยกันไหม?"

โคลเลน "ฉันขอผ่านดีกว่า ฉันไปตลาดเพื่อดูว่าจะซื้อวัสดุที่ต้องการได้หรือเปล่าดีกว่า"

ไบรอน "โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันตอนบ่าย"

พูดจบ ไบรอนก็โบกมือลาโคลเลนและมุ่งหน้าไปยังพื้นที่การสอน

...

ลานกว้างพื้นที่การสอน

ไบรอนไม่ได้อ้อยอิ่งและเดินตรงไปที่สำนักงานกิจการวิชาการ

หลักสูตรพื้นฐานที่เปิดสอนโดยอาจารย์ของสถาบันจอมเวทกัดกร่อนความมืดทั้งหมดล้วนได้รับการประสานงานโดยสำนักงานกิจการวิชาการ ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในการเลือกรายวิชาของนักเรียนด้วย

ก่อนที่จะเดินเข้าไปในอาคารเรียน สายตาอันเฉียบคมของไบรอนก็จับจ้องไปที่ร่างสูงที่คุ้นเคย

เขาไม่คิดเลยว่ามันจะบังเอิญขนาดนี้

"เอไลซ่า เธอมาเลือกวิชาเรียนเหมือนกันเหรอ? เกรย์ล่ะ?"

ชุดคลุมสีเทาที่ตัดเย็บมาอย่างดีบนตัวเอไลซ่าทำให้เธอดูสูงโปร่งเป็นพิเศษ

เมื่อเห็นไบรอน รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเอไลซ่า "ฉันเพิ่งเลือกวิชาเรียนเสร็จและกำลังจะกลับไปพักผ่อนที่หอพักน่ะ"

"ส่วนเกรย์ ได้ยินมาว่าเขายุ่งอยู่ในห้องปฏิบัติการเล่นแร่แปรธาตุของอาจารย์ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ไม่มีแม้แต่เวลาจะนอนเลยด้วยซ้ำ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไบรอนก็เดาะลิ้นในใจ ท่านจอมเวทเอ็ดการ์ ธอร์นผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ น่าเสียดายที่เขาไม่เปิดโรงงานซะเลย ในชาติก่อน เขาคงได้เป็นอย่างน้อยก็นักธุรกิจระดับชาติไปแล้ว

ถูกใช้งานเยี่ยงทาสตั้งแต่เริ่มแรกแบบนี้ ก็พอจะจินตนาการถึงชีวิตทาสของเกรย์ในอนาคตได้เลย เขาหวังจริงๆ ว่าเกรย์จะได้รับการปลดปล่อยในเร็ววัน

"เอาล่ะ งั้นฉันไปเลือกวิชาเรียนก่อนนะ" ไบรอนโบกมือลา

เอไลซ่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "ไปด้วยกันเถอะ ตอนนี้ฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ฉันจะได้ให้คำแนะนำนายได้บ้าง และช่วยประหยัดเวลาให้นายด้วย"

ไบรอน "งั้น... งั้นก็ขอบใจนะ"

เดิมทีไบรอนตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เมื่อคิดดูอีกที เขาก็ตกลง

เรื่องการเลือกวิชาเรียนไม่มีอะไรต้องปิดบังอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น การเลือกวิชาเรียนในภายหลัง เขาก็อาจต้องการความช่วยเหลือจากเอไลซ่าเพื่อขอคำแนะนำจริงๆ ก็ได้

...

ทั้งสองเข้าไปในสำนักงานกิจการวิชาการด้วยกัน ภายใต้คำแนะนำของเอไลซ่า ไบรอนก็เข้าสู่กระบวนการเลือกรายวิชาอย่างรวดเร็ว

หลักสูตรพื้นฐานใหม่ๆ มีไม่มากนัก แต่ก็ไม่น้อยมีประมาณสิบกว่าวิชา

ตัวอย่างเช่น "การทำสมาธิขั้นต้น: การชี้นำพลังจิต" "คำอธิบายอักษรรูนพื้นฐานร้อยประการ" "บทนำสู่การปลุกพลังงาน" "ความรู้เบื้องต้นและการรับรู้ธาตุ" "แก่นแท้ของมานาและทฤษฎีพลังงานพื้นฐาน"... และอื่นๆ

เมื่อมองดูหลักสูตรเหล่านี้ ไบรอนก็รู้สึกอิจฉามาก ความรู้ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เขาต้องการ และเขาอยากจะเรียนรู้มันทั้งหมด

น่าเสียดายที่แต่ละคนสามารถเลือกเรียนได้แค่สามวิชาในแต่ละครั้งเท่านั้น พวกเขาต้องสอบผ่านวิชานั้นๆ ก่อน จึงจะสามารถเรียนวิชาอื่นได้

เมื่อนึกถึงเงื่อนไขข้อนี้ตอนนี้ ไบรอนก็สบถด่าในใจ เขาไม่รู้เลยว่าไอ้บ้าคนไหนเป็นคนคิดกฎนี้ขึ้นมา มันน่ารำคาญชะมัด และคงต้องทำให้เขาเสียเวลาไปอีกเยอะ

แต่เนื่องจากนั่นคือกฎของสถาบัน ตอนนี้เขาจึงทำได้เพียงปฏิบัติตามอย่างว่าง่าย

"เอไลซ่า เธอมีวิชาอะไรแนะนำไหม?" ไบรอนหันไปถามเอไลซ่า

เอไลซ่าไม่ได้พยายามถ่อมตัว "ฉันเลือก 'แก่นแท้ของมานาและทฤษฎีพลังงานพื้นฐาน' 'คำอธิบายอักษรรูนพื้นฐานร้อยประการ' และ 'ความรู้เบื้องต้นและการรับรู้ธาตุ' สามวิชานี้เน้นไปที่พื้นฐาน นายใช้เป็นแนวทางได้นะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไบรอนก็พยักหน้าเล็กน้อยและมองดูหลักสูตรเหล่านั้นอีกครั้ง พลางถอนหายใจในใจ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักสูตรใดที่สอนโดยอาจารย์อีโซลเด้เลย ไม่อย่างนั้นเขาก็คงเลือกเรียนกับท่านไปแล้ว

แต่นั่นไม่สำคัญหรอก ในอนาคตยังมีโอกาสอีกมากมาย

'สัพพัญญู ช่วยฉันวิเคราะห์หลักสูตรพวกนี้หน่อย'

【การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์】

【"ทฤษฎีทั่วไปเกี่ยวกับแก่นแท้ของมานา": แหล่งที่มาของมานา คุณสมบัติ การไหลเวียน และการเชื่อมโยงระหว่างวิญญาณและมานา】

【"พื้นฐานการสร้างโครงสร้างเวทมนตร์": โครงสร้างรูปแบบ จุดเชื่อมต่อ วงจร ความเสถียร และผลสะท้อนกลับ】

【"คำอธิบายอักษรรูนพื้นฐานร้อยประการ": ความหมาย วิธีการวาด และการไหลเวียนของมานาของอักษรรูนพื้นฐานที่ใช้บ่อยที่สุด 100 ตัว】

【"ความรู้เบื้องต้นและการรับรู้ธาตุ": ลักษณะพื้นฐานและการตัดสินความเข้ากันได้ของธาตุไฟ น้ำ ลม ดิน แสงสว่าง ความมืด และมิติ】

【...】

หลังจากพิจารณาอยู่นาน ในที่สุดไบรอนก็เลือกวิชาเดียวกับเอไลซ่า

มีเหตุผลหลายประการที่เขาเลือกวิชาเดียวกับเอไลซ่า

ประการแรก เอไลซ่ามีคนหนุนหลังอยู่ในหมู่ผู้อาวุโสจริงๆ ดังนั้นข้อมูลที่เธอมีจึงต้องมากกว่าเขาอย่างแน่นอน

ประการที่สอง เนื่องจากเขายังไม่ได้เป็นแม้แต่ศิษย์ฝึกหัดจอมเวทด้วยซ้ำ จึงไม่มีความจำเป็นต้องคิดอะไรให้ซับซ้อน เขาเพียงแค่ต้องสร้างรากฐานที่ดีเสียก่อน

ที่สำคัญที่สุดคือ เขามีเนตรสัพพัญญู ไม่ว่าเขาจะเลือกเรียนวิชาไหนก่อน เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะสอบตกและไม่สามารถก้าวต่อไปได้

ท้ายที่สุดแล้ว เป้าหมายของเขาคือการเรียนหลักสูตรพื้นฐานที่เปิดสอนโดยอาจารย์ทุกคนให้จบทั้งหมด

เมื่อเห็นว่าไบรอนเลือกวิชาเรียนเหมือนกับเธอ เอไลซ่าก็มองเขาด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่นานรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ

หลังจากส่งแบบฟอร์มเลือกรายวิชาให้เจ้าหน้าที่และรับตารางเรียนมา ทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

เมื่อจัดการธุระเสร็จ ไบรอนและเอไลซ่าก็เดินกลับไปทางหอพักด้วยกัน

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในพริบตาเดียวก็ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว

ในช่วงเวลาเดือนกว่าๆ นี้ กิจวัตรประจำวันของไบรอนนั้นเป็นระเบียบแบบแผนมาก โดยพื้นฐานแล้วก็วนเวียนอยู่แค่ไม่กี่ที่นั้น

หลังจากทำความสะอาดในตอนเช้า หากมีเรียน เขาก็จะไปเข้าเรียน หากไม่มี เขาก็จะหมกตัวอยู่ในห้องสมุดจนถึงตอนบ่าย ซึ่งเขาจะต้องไปซื้อและแปรรูปวัสดุ

มาถึงตอนนี้ ไบรอนสามารถแปรรูปวัสดุระดับล่างบางอย่างได้ด้วยตัวเองแล้วแบบหืดขึ้นคอ เมื่อมีสองคนช่วยกันทำ เวลาในการแปรรูปวัสดุจึงลดลงไปอย่างมาก

ในตอนเย็น เขาจะกลับไปที่หอพักเพื่อสลักอักษรรูนในห้องทำสมาธิเพื่อเพิ่มพลังจิตของเขา จากนั้น เมื่อถึงขีดจำกัด เขาก็จะนอนหลับจนถึงวันรุ่งขึ้น และทำกิจวัตรของเมื่อวานซ้ำอีกครั้ง

แม้ว่าวันเวลาเช่นนี้จะดูน่าเบื่อไปบ้าง แต่เขาก็ไม่อาจต้านทานความจริงที่ว่าเขาสามารถไปห้องสมุดทุกวันเพื่อรับของฟรีได้!

แม้ว่าความรู้ฟรีส่วนใหญ่ในห้องสมุดจะประกอบไปด้วยหนังสืออย่าง "ไวยากรณ์พื้นฐานของภาษากลาง" และ "ประวัติศาสตร์โดยย่อของทวีป" ซึ่งไม่มีความรู้เรื่องจอมเวทเลย หรือมีก็น้อยนิดก็ตาม

แต่ก็อย่างที่บอก การได้ของฟรีย่อมเอาชนะได้ทุกสิ่ง!

การได้ของฟรีนี่มันดีไม่ใช่เหรอ?

คืนนี้ ไบรอนนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องทำสมาธิ เปลือกตาของเขาปิดลงเล็กน้อย มีเพียงหน้าอกของเขาเท่านั้นที่กระเพื่อมขึ้นลงช้าๆ ขณะที่เขาผ่อนลมหายใจออกทางจมูก

ในตอนนี้ ไบรอนกำลังจะทะลวงขีดจำกัดเพื่อก้าวขึ้นเป็นศิษย์ฝึกหัดจอมเวทขั้นที่หนึ่งแล้ว!

ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้วตั้งแต่เอไลซ่าทะลวงขีดจำกัดเป็นศิษย์ฝึกหัดขั้นที่หนึ่ง

เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความแตกตื่นมากเกินไป ไบรอนจึงอดทนรอมาตลอด

อันที่จริง ถ้าเขาไม่ยั้งไว้ เขาก็สามารถทะลวงขีดจำกัดได้ก่อนเอไลซ่าด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม ความไม่อดทนในเรื่องเล็กน้อยอาจทำให้แผนการใหญ่พังทลายได้

ไบรอนอดทนรอมาจนถึงตอนนี้

นี่คือจุดเวลาที่คนที่มีพรสวรรค์ระดับสามขั้นสูงจะสามารถทะลวงขีดจำกัดได้

ในเวลานี้ ไบรอนเหลือเพียงการสลักอักษรรูนทำสมาธิอีกเพียงตัวเดียวเท่านั้น เขาก็จะได้เป็นศิษย์ฝึกหัดจอมเวทขั้นที่หนึ่งแล้ว

ส่วนข้อกำหนดด้านพลังจิตนั้น เขาผ่านเกณฑ์มาตั้งนานแล้ว

หลังจากผ่านไปนานเท่าใดก็ไม่อาจทราบได้ จุดแสงที่ลอยอยู่รอบตัวไบรอนก็ราวกับถูกดึงดูดด้วยแรงดูดบางอย่าง พวกมันพุ่งเข้าหาร่างกายของเขาราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

ในวินาทีนั้นเอง อากาศรอบตัวไบรอนก็เริ่มบิดเบี้ยวอย่างไม่อาจอธิบายได้ ซึ่งดูพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง

"ฟู่"

พร้อมกับเสียงผ่อนลมหายใจเบาๆ ความเงียบสงัดของห้องทำสมาธิก็ถูกทำลายลง

ในเวลาเดียวกัน ไบรอนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น และประกายอันเฉียบคมก็วาบผ่านดวงตาของเขา

พร้อมกันนั้น รอยยิ้มก็ค่อยๆ แย้มพรายบนใบหน้าของไบรอน

ในตอนนี้ ไบรอนรู้สึกอยากจะส่งเสียงคำรามก้องฟ้าเพื่อระบายอารมณ์ของเขาเหลือเกิน

หลังจากถูกส่งมาที่นี่ตั้งนาน ในที่สุดเขาก็ได้กลายเป็นจอมเวทและมีความสามารถในการปกป้องตัวเองเสียที!

จบบท