บทที่ 16 : ดาบล่าฉลาม, วงแหวนวิญญาณแสนปี!

หลานรู้สึกเพียงภาพพร่ามัวตรงหน้า

ในชั่วพริบตาถัดมา ปิงตี้ก็โผเข้ามากอดเขาไว้แน่นราวกับปลาหมึกยักษ์ ใช้ทั้งมือและเท้าเกาะเกี่ยวเขาเอาไว้

เขาไม่อาจขยับตัวได้เลยแม้แต่น้อย

ร่างเล็กอรชรเบียดเสียดแนบชิดกับหน้าอกของเขาอย่างไม่มีเหตุผล ราวกับพยายามจะแทรกกายเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา

"ฮือๆ... เจ้าห้ามไปนะ..."

ไม่นานนัก

หลานรู้สึกได้ถึงหยาดน้ำตาอันอบอุ่นที่ซึมผ่านหน้าอกของเขาอย่างรวดเร็ว ปิงตี้ซุกหน้าลงกับแผงอกของเขา น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความสะอึกสะอื้นและความไม่ยินยอมพร้อมใจ

"เจ้าไม่อยู่ที่ดินแดนตอนเหนือสุดต่อหรือ? โลกมนุษย์มันมีอะไรดีนักหนา?"

อารมณ์ของสัตว์วิญญาณนั้นช่างเรียบง่ายและจริงใจเสมอ ไม่มีการปิดบังซ่อนเร้นใดๆ

หลานเงียบไป

เขาไม่ถนัดจัดการกับสถานการณ์เช่นนี้ และไม่ถนัดในการแสดงความรู้สึกของตนเองเช่นกัน

เขาทำได้เพียงยื่นมือไปตบหลังท่านน้าปิงที่เกาะติดเขาอยู่อย่างเก้ๆ กังๆ

"ท่านน้าปิง"

เมื่อได้ยินเสียงเขา ท่านน้าปิงก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีเขียวคู่สวยแดงก่ำจากการร้องไห้ และยังมีหยาดน้ำตาใสๆ คลออยู่ที่หางตา

นางสูดจมูกแล้วเอ่ยถาม

"เจ้า... เจ้าจะออกเดินทางเมื่อไหร่?"

คำตอบของหลานไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย

"ในอีกสามวัน"

ปากของท่านน้าปิงเบะออก ดูท่าทางเหมือนมรสุมลูกใหม่กำลังจะก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

น้ำเสียงเย็นชาของจักรพรรดินีหิมะดังขึ้นในจังหวะที่เหมาะสม

"พอได้แล้ว ปิงเอ๋อร์"

"เขาไม่ใช่เด็กแล้วนะ"

ท่านน้าปิงจึงไถลตัวลงจากร่างของหลาน แต่นางยังคงกำแขนของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายตัวไปในเสี้ยววินาทีถัดไป

นางหันไปหาจักรพรรดินีหิมะเพื่อคัดค้าน

"แต่ท่านพี่เสวี่ย โลกมนุษย์มันอันตรายเกินไป!"

"พวกวิญญาณจารย์มนุษย์พวกนั้นล้วนเจ้าเล่ห์เพทุบาย! หลานตัวน้อยของข้าช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน เขาจะต้องถูกหลอกอย่างแน่นอน!"

จักรพรรดินีหิมะมองดูท่าทีปกป้องของนาง แววตาปรากฏร่องรอยแห่งความเอ็นดู

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาสลับไปมาระหว่างปิงตี้และหลาน

"ที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล"

"โลกมนุษย์นั้นซับซ้อนจริงๆ ข้าเองก็กังวลที่หลานต้องไปคนเดียว"

จักรพรรดินีหิมะมองไปยังปิงตี้และตัดสินใจด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ปิงเอ๋อร์ เจ้าจงทำการจุติและติดตามเขาไปเสีย"

ท่านน้าปิงตกตะลึงไปในทันที

จักรพรรดินีหิมะกล่าวต่อ

"พอดิบพอดีที่ข้าต้องไปที่ดวงตาน้ำแข็งใจกลางเพื่อคอยคุ้มกันอาไท่ และช่วยมันก้าวข้ามทัณฑ์สวรรค์สองแสนปี"

"การที่มีเจ้าอยู่ข้างกายหลาน ข้าก็วางใจได้"

"ดูแลเขาให้ดีนะ"

เมื่อสิ้นเสียงของจักรพรรดินีหิมะ บรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ

เมื่อครู่ท่านน้าปิงยังคงน้ำตานองหน้าและแทบจะร้องไห้ออกมา แต่จู่ๆ นางก็ชะงักไป

นางกะพริบตาสีเขียวคู่สวย ราวกับยังไม่ทันได้สติจากการผันผวนของอารมณ์ครั้งใหญ่

"จุติ... และติดตามหลานตัวน้อยไปงั้นหรือ?"

นางพึมพำกับตนเองราวกับจะยืนยันว่าฟังไม่ผิด

วินาทีต่อมา ความปีติยินดียิ่งใหญ่กว่าความเศร้าเมื่อครู่ก็ระเบิดออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

"ว้าว! ท่านพี่เสวี่ย ท่านคือที่สุดเลย!"

ท่านน้าปิงตะโกนร้องด้วยความดีใจ ร่างทั้งร่างกลายเป็นเงาสีเขียว โผจากร่างของหลานไปกอดจักรพรรดินีหิมะแทน พลางถูไถอย่างมีความสุข

เมื่อเห็นภาพนี้ หลานถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างเงียบๆ เพิ่มระยะห่างขึ้นเล็กน้อย

เขารู้สึกตื้นตันใจกับความอาลัยอาวรณ์ของท่านน้าปิงอยู่บ้าง

ทว่าเขายังคงปรับตัวกับการแสดงออกที่กระตือรือร้นเกินพอดีเช่นนี้ได้ยาก

"ท่านน้าเสวี่ย ท่านน้าปิง"

หลานกล่าวอย่างสงบ

"ข้าขอตัวกลับห้องก่อน"

เมื่อกล่าวจบ เขาก็ไม่รอให้ทั้งสองตอบรับ หันหลังเดินตรงไปยังห้องพักของตนที่อยู่ลึกเข้าไปในตำหนัก

...

ห้องพักของหลาน

นี่คือชื่อที่ท่านน้าปิงและจักรพรรดินีหิมะตั้งให้ เรียบง่ายและตรงไปตรงมา

ห้องนั้นไม่ใหญ่โตนัก แกะสลักขึ้นจากน้ำแข็งเย็นหมื่นปีชิ้นมหึมา

ภายในห้องว่างเปล่า ไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากเตียงน้ำแข็งที่แกะสลักขึ้นจากน้ำแข็งเย็นเช่นกัน

ซึ่งมันเข้ากับบุคลิกของหลานได้เป็นอย่างดี

เขาเดินกลับเข้าห้องและนั่งขัดสมาธิลงบนเตียงน้ำแข็ง

เพียงแค่คิด จิตสำนึกของเขาก็ดำดิ่งลงสู่พื้นที่ในระบบ

วงแหวนวิญญาณที่เปล่งประกายรัศมีเจ็ดสีลึกลับกำลังลอยคว้างอยู่อย่างเงียบงัน

《วงแหวนวิญญาณประทานจากเทพ》

นี่คือรางวัลที่ได้รับจากระบบหลังจากเขาทำภารกิจ "กวาดล้างดินแดนตอนเหนือสุด" สำเร็จ

ไอเทมชิ้นนี้ไม่จำเป็นต้องล่าสัตว์วิญญาณเพื่อให้ได้วงแหวนวิญญาณโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังสามารถสร้างวงแหวนวิญญาณระดับที่สอดคล้องกับขีดจำกัดความอดทนของวิญญาณจารย์ผู้นั้น

ทักษะวิญญาณที่ได้รับมานั้นไม่เพียงแต่ปรับตัวเข้ากับวิญญาณจารย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าพลังของมันยังเหนือกว่าระดับเดียวกันอย่างมหาศาล

มันเป็นสิ่งที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง

แววตาของหลานเปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นและคมกริบ

เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยและเลือกที่จะดูดซับมันโดยตรง

เป้าหมายคือ... ระดับแสนปี

เขาเดินไปที่กลางห้องและเริ่มถอดเสื้อผ้าออก

อาภรณ์หลุดร่วงลง เผยให้เห็นร่างกายอันกำยำที่ไม่ได้ดูใหญ่โตเกินจริง ทว่ามีเส้นสายกล้ามเนื้อที่ชัดเจน ทุกนิ้วของกล้ามเนื้อราวกับได้รับการขัดเกลามานับพันครั้ง อัดแน่นไปด้วยพลังที่พร้อมระเบิดออกมา

การใช้ชีวิตและล่าในสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายของดินแดนตอนเหนือสุดมานานหลายปี ได้ขัดเกลาร่างกายของเขาจนอยู่ในสภาพที่น่าเหลือเชื่อ

เขานั่งขัดสมาธิและกระตุ้นการทำงานของวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพวงนั้น

ตูม!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่มองไม่เห็นร่วงหล่นลงมาราวกับคำรามกึกก้อง ราวกับต้องการบดขยี้จิตวิญญาณและร่างกายของเขาให้แหลกสลาย

พลังงานระดับแสนปีนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

พลังงานอันรุนแรงมหาศาลราวกับเขื่อนแตก ทะลักเข้าสู่เส้นเอ็นและกระดูกของเขาในทันที กระแทกเข้ากับชีพจรทุกเส้นในร่าง

ร่างของหลานเพียงสั่นสะเทือนเบาๆ จากนั้นก็ยังคงมั่นคงดุจหินผา

บนใบหน้าที่นิ่งสงบนั้น ไม่ปรากฏร่องรอยของความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด แสงเจ็ดสีทั้งหมดก็รวมตัวกัน และวงแหวนวิญญาณสีแดงฉานอันเจิดจ้าก็ค่อยๆ ลอยขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของเขา จนกระทั่งมาหยุดสถิตอยู่บนร่างกายของเขาในที่สุด

วงแหวนวิญญาณแสนปี ดูดซับสำเร็จ

หลานลืมตาขึ้นช้าๆ สัมผัสได้ถึงพลังอันพลุ่งพล่านภายในร่างกาย

《ร่างจำแลงฉลามแห่งห้วงอเวจี》

หลังจากกระตุ้นร่างจำแลงนี้ พลังทั้งหมดของเขาจะเพิ่มขึ้นโดยตรงถึงห้าเท่า และผลของทักษะทั้งหมดจะขยายตัวขึ้นสามเท่า

ยิ่งไปกว่านั้น 50 เปอร์เซ็นต์ของความเสียหายที่กระทำต่อเป้าหมายที่ถูกทำเครื่องหมายว่า "เหยื่อ" จะถูกเปลี่ยนเป็นค่าพลังชีวิตของเขาโดยตรง

นอกจากนี้ มันยังมาพร้อมกับทักษะวิญญาณอันทรงพลังอีกสองทักษะ

《ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: ล่าฉลามแห่งห้วงอเวจี》

เมื่อกระตุ้น หลานจะแปลงกายเป็นวิญญาณฉลาม ล้างสถานะลบทั้งหมดของตนเองในทันทีและมีภูมิคุ้มกันต่อการควบคุมทั้งหมดเป็นเวลาสิบวินาที

ในช่วงเวลานี้ การฟันที่เขาสร้างต่อเป้าหมายด้วยดาบฉลามจะเพิกเฉยต่อการป้องกันทั้งหมดของคู่ต่อสู้ และทุกการโจมตีจะสร้างความเสียหายจริง

ศัตรูทั้งหมดในระยะจะถูกลดความเร็วในการเคลื่อนที่ลง 50 เปอร์เซ็นต์ หากเป้าหมายที่ถูกโจมตีถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นเหยื่อ และพลังชีวิตต่ำกว่า 15 เปอร์เซ็นต์ พวกมันจะถูกสังหารในทันที

《ทักษะวิญญาณที่สอง: กระแสน้ำวนคืนสู่ความพินาศ》

หลานจะขว้างดาบฉลามออกไป และดาบฉลามจะแปลงกายเป็นกระแสน้ำวนฉลามแห่งห้วงอเวจีขนาดใหญ่ในจุดที่กำหนด ดึงดูดศัตรูที่อยู่ในระยะใกล้เคียงเข้ามาอย่างต่อเนื่องและสร้างความเสียหายแก่พวกมัน

ในระหว่างที่กระแสน้ำวนคงอยู่ หลานสามารถดูดซับเลือดและพลังวิญญาณของศัตรูเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์พิเศษที่เรียกว่า "สุราเลือดวิญญาณ" เมื่อดื่มมันแล้ว เขาจะเข้าสู่สถานะ "เมาเลือด"

ในสถานะเมาเลือด ร่างกายของเขาจะกลายเป็นธาตุน้ำ ร่างกายดุจเงาที่ล่องลอย หลบหลีกความเสียหายทางกายภาพทั้งหมด

ดีเยี่ยม ทรงพลังยิ่งนัก

มุมปากของหลานโค้งขึ้นเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ได้ เผยให้เห็นความปีติยินดีในใจ ณ ขณะนี้

ทว่าไม่นานนัก รอยยิ้มนั้นก็เลือนหายไป

สายตาของเขากวาดมองร่างกายเปลือยเปล่าของตนเอง แล้วชะงักไปเล็กน้อย

สวมเสื้อผ้าก่อนดีกว่า