บทที่ 2 - รองนายกเทศมนตรีสาวสวย

บทที่ 2 - รองนายกเทศมนตรีสาวสวย

การที่เฉินผิงฟ่างเดินออกจากสำนักงานกิจการพลเรือนโดยไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดกับกัวเสี่ยวจวินนั้น ไม่ใช่ว่าเขาจงใจจะปิดบังอะไร เพียงแต่ในตอนที่ยังไม่ได้รายงานตัวอย่างเป็นทางการ เขาไม่อยากให้ข่าวแพร่กระจายออกไปเร็วเกินไปจนเกิดเรื่องแทรกซ้อน

อีกอย่าง ตอนนี้เขามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องไปจัดการ!

หนังสือแจ้งผลการรับเข้าทำงานเป็นเพียงแค่ใบเบิกทางเท่านั้น สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปต่างหากคือจุดเปลี่ยนที่แท้จริงซึ่งจะพลิกชะตาชีวิตของเขา

ในชาติที่แล้ว เฉินผิงฟ่างบอบช้ำจากอวี๋เจียวเจียวอย่างหนักจนใช้ชีวิตเลื่อนลอยไปวันๆ อยู่นานมาก

เขาแทบจะไม่สนใจเรื่องราวภายนอกเลย

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เขายังจำได้ฝังใจ

นั่นก็คือเรื่องที่เซียวอวี่หาน หนึ่งในรองนายกเทศมนตรีของเมืองอวิ๋นโจว ไปก่อเรื่องน่าอับอายขายหน้าครั้งใหญ่จนกลายเป็นขี้ปากชาวบ้าน

หากเขาสามารถเข้าไปขัดขวางเรื่องนี้ได้ทันเวลา และอาศัยโอกาสนี้เกาะเรือลำใหญ่ของท่านรองนายกเทศมนตรีคนนี้ได้ มันย่อมส่งผลดีต่อเส้นทางข้าราชการของเขาอย่างมหาศาล

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินผิงฟ่างจึงโบกรถแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังตึกสำนักงานเทศบาลเมืองทันที

หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจว่าเซียวอวี่หานยังทำงานอยู่ เขาก็ไปดักรอที่ลานจอดรถ

พอถึงเวลาเลิกงาน พนักงานในตึกก็ทยอยเดินกันออกมาเป็นกลุ่มๆ

บางคนก็รีบกลับบ้านไปทำกับข้าว บางคนก็เตรียมตัวไปงานเลี้ยง บางคนก็มีนัดเดต...

เฉินผิงฟ่างจ้องมองทุกคนอย่างตั้งใจ กลัวว่าจะพลาดเป้าหมายไป

แต่จนกระทั่งคนแทบจะกลับกันหมดแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเซียวอวี่หาน

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

นี่ก็เลิกงานมาเกือบชั่วโมงแล้ว ทำไมเธอยังไม่ลงมาอีก

หรือว่าเขาจะคลาดสายตาไป

ในขณะที่เฉินผิงฟ่างกำลังจะเดินเข้าไปดูข้างใน รูปร่างอันโดดเด่นสะดุดตาก็ดึงดูดสายตาของเขาในทันที

หญิงสาวในชุดสูทสีดำอายุราวๆ สามสิบปี ส่วนสูงร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร รูปร่างโค้งเว้าได้สัดส่วน

ผมซอยสั้นประบ่าบ่งบอกถึงความกระฉับกระเฉงและดูสง่างามในเวลาเดียวกัน

เธอคือเซียวอวี่หาน!

เฉินผิงฟ่างใจเต้นแรง รอจนเซียวอวี่หานเดินเข้ามาใกล้ เขาก็รีบสาวเท้าเข้าไปหา "ท่านรองนายกฯ เซียว สวัสดีครับ!"

เซียวอวี่หานกำลังก้มหน้าดูโทรศัพท์ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง "สวัสดี คุณคือ..."

"ท่านรองนายกฯ เซียว ผมชื่อเฉินผิงฟ่างครับ เพิ่งสอบเข้าสำนักงานเทศบาลเมืองได้ นี่คือหนังสือแจ้งผลการรับเข้าทำงานของผมครับ!" เฉินผิงฟ่างหยิบเอกสารออกมา "ผมมีเรื่องสำคัญมากจะเรียนให้ท่านทราบครับ!"

คิ้วสวยของเซียวอวี่หานขมวดเข้าหากันทันที

สีหน้าของเธอมืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัด

เด็กหนุ่มสมัยนี้ช่างกล้าเสียจริง ยังไม่ทันได้เริ่มทำงานก็คิดจะมาตีสนิทกับรองนายกเทศมนตรีอย่างเธอแล้ว ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงและหวังรวยทางลัดจริงๆ!

เซียวอวี่หานอดไม่ได้ที่จะรู้สึกรังเกียจและโมโหขึ้นมาในใจ "คุณเป็นแค่พนักงานใหม่ ต่อให้มีเรื่องสำคัญแค่ไหน เมื่อเริ่มงานแล้วคุณก็ควรจะไปรายงานกับหัวหน้าสายตรงของคุณ ไม่ใช่ข้ามหน้าข้ามตามาหาฉันแบบนี้!"

"ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ รีบออกไปเดี๋ยวนี้!"

"ท่านรองนายกฯ เซียว เรื่องที่ผมจะรายงานมันสำคัญกับท่านมากนะครับ..."

ทว่าเซียวอวี่หานกลับแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา

ลูกไม้ตื้นๆ แบบนี้ เธอเจอมานักต่อนักแล้ว

"เสี่ยวซุน ผู้ชายคนนี้มาพูดจาข่มขู่แล้วก็มีเจตนาแอบแฝง พาตัวเขาไปที่แผนก รปภ. แล้วสอบสวนให้ละเอียด! แล้วก็ฝากบอกแผนก รปภ. ด้วยว่า ใครก็ตามที่จะเข้ามาในตึกสำนักงานเทศบาลเมือง ต้องตรวจตราให้เข้มงวดกว่านี้ อย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก!"

"ไอ้หนุ่ม ขนาดท่านรองนายกฯ เซียวแกยังกล้ามาดักทางอีกเหรอ ตามฉันไปที่แผนก รปภ. เดี๋ยวนี้!" เสี่ยวซุนซึ่งเป็นคนขับรถของเซียวอวี่หานเห็นท่าไม่ดี จึงรีบตะคอกแล้วพุ่งเข้ามาล็อกตัวเฉินผิงฟ่างทันที

เฉินผิงฟ่างรีบพูดขึ้นว่า "ท่านรองนายกฯ เซียว ผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเองนะ แต่ผมทำเพื่อท่านต่างหาก!"

"เรื่องนี้มันเกี่ยวพันกับอนาคตและหน้าตาของท่าน ถ้าผมโกหกท่านก็ไม่ได้เสียอะไร!"

"แต่ถ้าผมพูดความจริง คนที่จะเสียผลประโยชน์มากที่สุดก็คือตัวท่านเองนะ!"

"ปากดีนักนะ!" ดวงตาของเซียวอวี่หานทอประกายเย็นชา ความโกรธปะทุหนักกว่าเดิม แต่พอเห็นเฉินผิงฟ่างพูดจาฉะฉานมั่นใจขนาดนั้น เธอก็ชักจะเริ่มอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิ "หยุดก่อน!"

"ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคุณมีเรื่องอะไรจะมารายงาน!"

เฉินผิงฟ่างปรายตามองคนขับรถเสี่ยวซุน ทำท่าเหมือนอึกอักไม่อยากพูด

เซียวอวี่หานโบกมือ เสี่ยวซุนจึงรู้หน้าที่และถอยออกไปห่างๆ

"รีบพูดมา!"

"ท่านรองนายกฯ เซียว พรุ่งนี้เช้าท่านมีงานประชุมดึงดูดการลงทุนใช่ไหมครับ!" เฉินผิงฟ่างรัวคำพูดอย่างรวดเร็ว "ถ้าผมเดาไม่ผิด ข้อมูลสไลด์นำเสนอของท่านโดนคนสับเปลี่ยนไปแล้วครับ!"

"เป็นไปไม่ได้!" เซียวอวี่หานเถียงกลับทันควัน "ก่อนเลิกงานฉันตรวจสอบดูอย่างละเอียดแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน!"

"แฟลชไดรฟ์ที่เก็บข้อมูลนำเสนอก็วางอยู่ในห้องทำงานฉัน ใครจะกล้าเข้ามาสับเปลี่ยน"

"ถ้าท่านรองนายกฯ ไม่เชื่อ จะกลับไปตรวจดูอีกรอบก็ได้นะครับ!" เฉินผิงฟ่างพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เซียวอวี่หานขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม "ทำไมฉันต้องเชื่อคุณด้วย"

"ก็อย่างที่บอกไปครับ หลอกท่านไปผมก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร!" เฉินผิงฟ่างสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย

สีหน้าของเซียวอวี่หานเริ่มลังเล สุดท้ายเธอก็กัดฟันพูดว่า "ถ้าคุณกล้าหลอกฉัน พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมาทำงาน หนังสือรับรองใบนี้ถือเป็นโมฆะทันที!"

"ตามฉันกลับไปที่ห้องทำงาน!"

นั่นแหละที่เฉินผิงฟ่างต้องการ เขาเดินตามเซียวอวี่หานเข้าไปในตึก ไม่นานก็มาถึงห้องทำงานของเธอ

เธอเปิดลิ้นชักแล้วหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมา "ฉันไม่สนหรอกนะว่าคุณมีจุดประสงค์อะไร ถ้าจะเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทัน ฉันจะถือซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!"

"ท่านรองนายกฯ เซียว รบกวนตรวจสอบดูอีกครั้งเถอะครับ!" เฉินผิงฟ่างยังคงยืนกราน

เซียวอวี่หานไม่พูดพร่ำทำเพลง เสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับคอมพิวเตอร์ทันที

"อ๊า... อื้มมม... อ๊างงง..."

ผลปรากฏว่าพอเปิดไฟล์ขึ้นมา เสียงครางกระเส่าร่วมรักของชายหญิงก็ดังสนั่นลั่นห้องทำงาน

นิ้วของเซียวอวี่หานสั่นระริก สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความโกรธจัดจนแทบจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้!

ข้อมูลการนำเสนอของเธอถูกคนสับเปลี่ยนเป็นคลิปวิดีโออนาจารจริงๆ ด้วย!

ขืนพรุ่งนี้เช้าเธอเอาแฟลชไดรฟ์อันนี้ไปเปิดในที่ประชุม อย่าว่าแต่งานดึงดูดการลงทุนจะต้องพังพินาศเลย ชื่อเสียงและอนาคตหน้าที่การงานของเธอคงพังป่นปี้จนประเมินค่าความเสียหายไม่ได้แน่ๆ!

เฉินผิงฟ่างแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เป็นไปตามคาด!

เขาจำได้แม่นว่าเซียวอวี่หานกลายเป็นตัวตลกเพราะไฟล์นำเสนออันนี้ จนทำให้เธอไม่สามารถยืนหยัดในเมืองอวิ๋นโจวได้อีกต่อไป

รับตำแหน่งได้ไม่ถึงครึ่งปีก็ต้องถูกสั่งย้ายไปที่อื่น กลายเป็นรอยด่างพร้อยในประวัติการทำงานของเธอไปตลอดกาล

และเหตุผลที่เขากล้ามั่นใจว่าไฟล์ถูกสับเปลี่ยน ก็เพราะช่วงเวลาหลังเลิกงานนี่แหละคือช่วงเวลาลงมือที่ดีที่สุด

"อะแฮ่ม ท่านรองนายกฯ เซียว จะปิดคลิปก่อนไหมครับ" เฉินผิงฟ่างช่วยเตือนสติ

ใบหน้าของเซียวอวี่หานแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอรีบกดปิดวิดีโอแล้วตวัดสายตาจ้องมองเขา "คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง"

"เอ่อ... บังเอิญได้ยินมาน่ะครับ!" เฉินผิงฟ่างแต่งเรื่องแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ

"ได้ยินมาจากไหน แล้วได้ยินมาจากปากใคร" เซียวอวี่หานซักไซ้ไม่เลิก

"ท่านรองนายกฯ เซียว เรื่องนั้นท่านอย่าเพิ่งถามเลยครับ เอาเป็นว่าความจริงก็พิสูจน์แล้วว่าผมไม่ได้โกหกท่าน!" เฉินผิงฟ่างตอบ

เซียวอวี่หานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ฉันจะให้แผนก รปภ. ไปเช็กกล้องวงจรปิดเดี๋ยวนี้ ฉันอยากจะรู้นักว่าใครมันกินดีหมีหัวใจเสือถึงกล้าทำแบบนี้!"

[จบแล้ว]