บทที่ 11 พิสูจน์ให้ท่านดันโซเห็นว่าผมจงรักภักดีต่อเขาแค่ไหน!

สนามฝึกของหน่วยราก

อากิฮาระ คางุระ จ้องมอง ชิมูระ ดันโซ อย่างตั้งใจ

เจ้านายของเขาต้องการสอนวิชาคาถาไม้บทใหม่ให้ และกำลังอธิบายถึงที่มาของวิชานินจานี้อย่างละเอียด "วิชานินจานี้มีชื่อว่าคาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด ซึ่งสืบทอดมาจาก โฮคาเงะรุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ แห่งโคโนฮะ มันจำเป็นต้องใช้จักระมหาศาล..."

ตามทฤษฎีแล้ว คาถาไม้นี้ไม่จำเป็นต้องถูกเก็บรักษาเอาไว้เลย

เพราะขีดจำกัดสายเลือดของ โฮคาเงะรุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ ไม่ได้รับการสืบทอดต่อ

ทว่าด้วยคำขอของ โฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ โฮคาเงะรุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ จึงยังคงบันทึกวิชาลับคาถาไม้ทั้งหมดของเขาลงในคัมภีร์ผนึกของโคโนฮะ เพื่อเฝ้ารอวันที่ผู้มีขีดจำกัดสายเลือดคาถาไม้คนใหม่จะปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านแห่งนี้

ชิมูระ ดันโซ เคยอ่านคัมภีร์ผนึกเล่มนี้มาแล้วอย่างแน่นอน

แต่น่าเสียดาย ในเมื่อ ชิมูระ ดันโซ ไม่ใช่โฮคาเงะ และคัมภีร์ผนึกก็สามารถเก็บรักษาไว้ได้โดยโฮคาเงะแต่ละรุ่นเท่านั้น ชิมูระ ดันโซ จึงทำได้เพียงจดจำวิชานินจาคาถาไม้ที่อยู่ข้างในนั้นเอาไว้ในหัวแทน

"คางุระ ดูให้ดี"

ชิมูระ ดันโซ กางมือออก กางนิ้วทั้งห้า จากนั้นก็ค่อยๆ ประกบมือเข้าหากันเพื่อประสานอินมะเส็ง "วิชานินจานี้ใช้การประสานอินแค่อินมะเส็งเพียงอินเดียว... แล้วเธอก็สามารถกระตุ้นจักระภายในร่างออกมาได้โดยตรง..."

"คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด!"

ชิมูระ ดันโซ ตะโกนก้องเสียงต่ำออกมาอย่างกะทันหัน!

อากิฮาระ คางุระ สะดุ้งตกใจกับเสียงของ ชิมูระ ดันโซ!

ทว่า...

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

สนามฝึกกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง

มีเพียงอีกาตัวหนึ่งที่บินพาดผ่านท้องฟ้าไปอย่างเชื่องช้า

ชิมูระ ดันโซ ไม่มีทั้งขีดจำกัดสายเลือดคาถาไม้และจักระอันมหาศาล ดังนั้นย่อมไม่มีอะไรเกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา

"เอาล่ะ"

ชิมูระ ดันโซ ไม่ได้แสดงท่าทีเขินอายใดๆ เขากลับมามีท่าทีสงบนิ่งและเยือกเย็นตามเดิม "ฉันสอนวิชานินจานี้ให้เธอไปแล้ว คราวนี้เธอลองทำดูสิ!"

"..."

เปลือกตาของ อากิฮาระ คางุระ กระตุกรัว

วิธีสอนแบบนี้มันจะนามธรรมเกินไปหน่อยแล้ว!

ทำไมคนคนนี้ถึงแกล้งทำเป็นประสานอิน แล้วบอกว่าวิชานินจานี้เรียกว่าคาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด จากนั้นก็คิดเอาเองว่าเขาจะสามารถใช้วิชานินจาของเทพเจ้าแห่งนินจาออกมาได้จริงๆ!

นี่มันเหมือนกับบอกว่า เอาล่ะ ในเมื่อเธอรู้แล้วว่า 1 บวก 1 เท่ากับ 2 ทีนี้ก็จงไปพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของโกลด์บาค ซึ่งเป็นหนึ่งในสามข้อสันนิษฐานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกมาซะ!

ล้อเล่นกันหรือไง!

เว้นเสียแต่ว่าคนคนนี้จะโกงได้!

การแจ้งเตือนจากระบบ: เปิดใช้งานพรสวรรค์ศาสตราจารย์นินจา โฮสต์ครอบครองขีดจำกัดสายเลือดคาถาไม้ ระดับจักระพุ่งทะลุถึงขั้นเอสเอสเอส การเรียนรู้คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิดในปัจจุบันสอดคล้องกับทฤษฎีวิชานินจา เรียนรู้คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิดสำเร็จ

การแจ้งเตือนจากระบบ: คุณได้รับทักษะใหม่ คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด

คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด เป็นวิชาลับเฉพาะของขีดจำกัดสายเลือดคาถาไม้ ผู้ใช้จะใช้จักระในร่างกายเป็นแหล่งกำเนิดชีวิต เพื่อเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้จากผืนดิน เปลี่ยนสภาพแวดล้อมโดยรอบให้กลายเป็นป่าทึบในพริบตา ต้นไม้ทั้งหมดภายในป่าสามารถถูกผู้ใช้ควบคุมเพื่อโจมตีศัตรูได้ และยังช่วยให้สามารถร่ายคาถาไม้อื่นๆ ได้ง่ายขึ้นด้วยพลังสนับสนุนจากผืนป่าแห่งนี้

อากิฮาระ คางุระ ทำตาม ชิมูระ ดันโซ เขาค่อยๆ ประกบมือเข้าหากัน จักระในร่างปะทุขึ้น และเสียงคำรามต่ำที่ยังคงแฝงความเยาว์วัยก็ดังลอดออกมาจากลำคอของเด็กหนุ่ม!

"คาถาไม้ เคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิด!"

ผืนหญ้าบนสนามฝึกสั่นสะเทือน!

รากไม้หนาทึบพุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ผืนดินอย่างกะทันหัน พวกมันเติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นต้นไม้สูงตระหง่าน เปลี่ยนสนามฝึกทั้งแห่งให้กลายเป็นป่าดึกดำบรรพ์ไปในชั่วพริบตา!

"นี่มัน..."

ชิมูระ ดันโซ เบิกตากว้างขึ้นอย่างลืมตัว!

ต่อให้ ชิมูระ ดันโซ จะคาดหวังในตัวเจ้าเด็กนี่ไว้มากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะเรียนรู้วิชานินจาอันทรงพลังนี้ได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้!

ล้อเล่นกันหรือเปล่าเนี่ย!

คราวนี้ โอโรจิมารุ ไม่ได้โกหกจริงๆ!

พรสวรรค์คาถาไม้ของเด็กคนนี้ เมื่อดูจากเคล็ดวิชาพฤกษาก่อเกิดเพียงอย่างเดียว ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าผู้มีขีดจำกัดสายเลือดคาถาไม้คนก่อนหน้านี้เสียอีก

หัวใจของ ชิมูระ ดันโซ ร้อนรุ่มขึ้นมา ความหวังที่จะแย่งชิงตำแหน่งโฮคาเงะถูกจุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง!

"ท่านดันโซครับ..."

อากิฮาระ คางุระ หันไปมองชายชราที่กำลังตกตะลึง ท่าทางของเขาดูไม่ค่อยสบายใจนัก "ท่าน... ท่านโกรธหรือเปล่าครับที่ผมทำลายสนามฝึก? ผมก่อเรื่องวุ่นวายอะไรลงไปไหม... การที่คนอื่นรู้ว่าสนามฝึกถูกทำลายจะนำปัญหามาให้ท่านหรือเปล่าครับ?"

"ไม่เลย!"

ชิมูระ ดันโซ รีบส่ายหน้า รอยยิ้มถึงกับปรากฏขึ้นที่มุมปาก และเขาก็เอ่ยปากชมผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างผิดวิสัย "คางุระ เธอทำได้ดีมาก! ก็แค่สนามฝึกแห่งเดียวเท่านั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่นี่จะเป็นสนามฝึกส่วนตัวของเธอ!"

"..."

นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจะถามสักหน่อย!

อากิฮาระ คางุระ อดไม่ได้ที่จะอยากบ่นอุบอิบอยู่ในใจ

ความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่เขาก่อขึ้นไม่ได้ทำไปเพื่อให้ ชิมูระ ดันโซ ดูเพียงคนเดียวเสียหน่อย!

นอกเหนือจากการทำให้เจ้านายคนใหม่ตระหนักถึงพรสวรรค์ของเขาแล้ว เขายังอยากจะรู้ด้วยว่าจะสามารถหาเรื่องปวดหัวเล็กๆ น้อยๆ มาให้ท่านดันโซได้หรือไม่...

ท้ายที่สุดแล้ว การปลดปล่อยจักระอันทรงพลังเช่นนี้ออกมาภายในหมู่บ้านโคโนฮะ เขาเองก็สงสัยว่า โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จะจับสัมผัสได้หรือเปล่า?

มันจะดึงดูดความสนใจของ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ให้มาที่นี่ได้ไหมนะ?

ในเมื่อมีนินจาคาถาไม้ที่มีพรสวรรค์ร้ายกาจถึงเพียงนี้ มันก็ควรจะสร้างความขัดแย้งครั้งใหม่ระหว่าง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และ ท่านดันโซ ซึ่งเป็นสหายเก่าสองคนนี้ได้ไม่ใช่หรือไง?

ชิมูระ ดันโซ เองก็นึกถึงเรื่องนี้เช่นกัน

เด็กนี่เพิ่งจะปลดปล่อยจักระอันมหาศาลออกมาขนาดนี้ เจ้าลิงนั่นจะไม่รู้ตัวได้ยังไง?

สีหน้าของ ชิมูระ ดันโซ ดูแย่ลงเล็กน้อย เขาดูเหมือนกำลังกัดฟันกรอด

เขาต้องคอยระวัง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เอาไว้ เจ้าลิงแก่งี่เง่านั่นชอบมาแย่งของของเขาไปอยู่เรื่อย!

ต้องรีบกางม่านพลังป้องกันรอบๆ สนามฝึกแห่งนี้ทันที เพื่อไม่ให้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น รู้ว่าเขาได้นินจาคาถาไม้มาครอบครองอีกคนแล้ว แถมยังเป็นนินจาคาถาไม้ที่มีพรสวรรค์สูงส่งเกินคาดอีกด้วย!

นอกจากนั้น...

สายตาของ ชิมูระ ดันโซ ก็จับจ้องไปที่ อากิฮาระ คางุระ อีกครั้ง

เด็กคนนี้...

จะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆ ในอนาคต!

เขาจะต้องกลายเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ที่สุดของโคโนฮะในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน!

ในตอนนี้ เด็กคนนี้เชื่อฟังเขามาก แถมยังดูจะสนิทสนมกับเขา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความจงรักภักดีและบริสุทธิ์ใจยิ่งกว่า อาบุราเมะ เรียวมะ เสียอีก

เด็กอายุ 10 ขวบยังไม่มีความคิดอะไรซับซ้อนหรอก...

ในวัยนี้...

การปลูกฝังความคิดให้ใครสักคนเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก

อักขระสาปเพียงอย่างเดียวสามารถควบคุมพฤติกรรมของคนได้ แต่ไม่สามารถควบคุมความคิดของพวกเขาได้

เขาต้องหาวิธีทำให้เด็กคนนี้ซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อเขาไปตลอดกาล...

ภายในสนามฝึกของหน่วยราก

เด็กหนุ่มและชายชราต่างก็มีความคิดที่แตกต่างกันออกไป

อากิฮาระ คางุระ ลอบเปิดใช้งานพรสวรรค์ความมืดมิดแห่งโลกนินจาอย่างลับๆ

เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการข่าวกรอง พรสวรรค์ความมืดมิดแห่งโลกนินจาจะบันทึกข้อมูลที่เกี่ยวข้องลงในสมองของเขาในรูปแบบของภาพเคลื่อนไหว

ภายในสมองของ อากิฮาระ คางุระ มีภาพฉากหนึ่งปรากฏขึ้นมา

อากิฮาระ คางุระ ต้องการตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เพื่อดูว่าท่านโฮคาเงะกำลังทำอะไรอยู่ เขาค้นพบหรือยังว่ามีอัจฉริยะคนหนึ่งกำลังรอให้เขามาแย่งชิงตัวไปอยู่ที่สนามฝึกของหน่วยราก เขาจับได้หรือยังว่าท่านดันโซกำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรอีก และเขาสนใจที่จะมาสร้างความวุ่นวายให้ท่านดันโซบ้างไหม...

ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านดันโซ...

เขาต้องหาวิธีสร้างปัญหาให้กับท่านดันโซให้มากกว่านี้...

เพราะมีเพียงตอนที่ท่านดันโซเผชิญกับปัญหามากมายก่ายกองเท่านั้น เขาถึงจะมีโอกาสพิสูจน์ให้ท่านดันโซเห็นว่า ตัวเขาจงรักภักดีต่อท่านอย่างแท้จริงแค่ไหน...

อรุณสวัสดิ์ครับ!

แว่นตาของผมพังซะแล้ว!

ขอตัวไปตัดแว่นใหม่ก่อนนะครับ!