บทที่ 14 หลอมรวมเป็นหนึ่ง หอกและกายผสาน

ความสมบูรณ์แบบของ 【ระบำธารดารา】 เป็นอีกก้าวสำคัญของไคเซลบนวิถีแห่งหอก

แต่เขาไม่พอใจอยู่แค่นั้น ไม่ว่าจะเป็น วิชาหกรูปแบบขั้นสุดยอด ที่ปรับปรุงแล้ว หรือ เก้าเคล็ดวิชาทะลวงดารา ที่บัญญัติเอง ทั้งหมดยังเป็นเหมือนชิ้นส่วนอิสระ

ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงต้องหลอมรวมชิ้นส่วนเหล่านี้ให้แนบเนียน ไร้รอยต่อ ก่อเกิดเป็นระบบการต่อสู้ที่ไร้ร่องรอยให้จับทาง

เขาเริ่มทดลองการผสมผสานรูปแบบต่างๆ อย่างตั้งใจในการบำเพ็ญเพียรยามค่ำคืน

ใต้ฝ่าเท้าคือแรงระเบิดของ ‘โซล’ ในขณะที่ร่างกายยังอยู่ในภาพติดตาจากการเคลื่อนที่ความเร็วสูง...

หอกยาวในมือกลับกลายร่างเป็นแสงเย็นเยียบของ ดาวตกทะลวงตะวัน ไปแล้ว คนและหอกหลอมรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นลำแสงมรณะที่ฉีกกระชากท้องฟ้ายามราตรี!

เมื่อการโจมตีของศัตรูประชิดตัว วิชาตัวเบา บุปผาในกระจก จันทราในวารี ก็ทำงาน ร่างของเขาบิดเบี้ยวและวูบไหวราวกับภูตผี

เขาหลบหลีกคมเขี้ยวในวินาทีวิกฤต และในชั่วพริบตาที่การหลบสมบูรณ์ หอกยาวก็เหวี่ยงกลับมาราวกับมีชีวิต

ริบบิ้นแสงอันเจิดจรัสของ ระบำธารดารา คลี่ออกทันที กางกั้นการโจมตีระลอกหลังหรือกระสุนลูกหลงทั้งหมดไว้นอกอาณาเขต!

เขาถึงกับทดลองใช้เทคนิคการส่งแรงของ ‘เกปโป’ ขณะร่ายรำการป้องกันของระบำธารดารา

ทำให้เขตแดนป้องกันทั้งหมดเปรียบเสมือนวงแหวนดาวมรณะที่ลอยตัวและหมุนวนช้าๆ

ซึ่งสามารถ เคลื่อนที่ ได้เล็กน้อยตามเจตจำนงของเขา เปลี่ยนการป้องกันจาก ‘หยุดนิ่ง’ ให้เป็น ‘พลวัต’!

ทุกการทดลองและทุกรอยต่อของการเชื่อมโยง ถูกปรับปรุงให้เหมาะสมอย่างรวดเร็วภายใต้พรของ ระบบผลตอบแทน 100 เท่า

ความทรงจำกล้ามเนื้อ การเปลี่ยนกระบวนท่า การไหลเวียนของพลัง... ความไม่ลงรอยและการติดขัดทั้งหมดถูกขัดเกลาจนเรียบเนียนด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

สไตล์การต่อสู้ของเขากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงระดับรากฐาน

เขาไม่ได้ถูกจำกัดอยู่ในกรอบตำราวิชาของ CP9 อีกต่อไป และไม่ได้แค่ลอกเลียนแบบวิทยายุทธ์จากชาติก่อนมาทั้งดุ้น

แต่มันคือระบบใหม่ที่เต็มไปด้วยความคล่องตัวและพลังระเบิด เป็นของ ‘ไคเซล’ อย่างแท้จริง หลังจากการดูดซับจุดแข็งร้อยแปดและหลอมรวมจนตกผลึก!

โอกาสมาถึงในไม่ช้า

ค่ายฝึกจัดการประลองภายในขนาดเล็กโดยยึดหน่วยย่อยเป็นหลัก เพื่อทดสอบผลการฝึกและสะสางความขัดแย้งที่สั่งสมมาระหว่างนักเรียน

หน่วยของไคเซลต้องเผชิญหน้ากับทีมที่ประกอบด้วยนักเรียน 3 คน ซึ่งปกติมีนิสัยเย่อหยิ่งและถูกจัดให้อยู่ในระดับ ‘หัวกะทิ’ เช่นกัน

สามคนนี้ดูจะหมั่นไส้ไคเซลที่พวกเขามองว่าเป็น ‘อัจฉริยะดาษดื่นที่โชคดี’ มานานแล้ว พวกเขาเชื่อว่าผลงานในภารกิจที่ผ่านมาของไคเซลเป็นตัวถ่วง และวางแผนจะ ‘สั่งสอน’ เขาในการประลองครั้งนี้

ทันทีที่เริ่มการต่อสู้ คู่ต่อสู้ทั้งสามก็พุ่งเข้าใส่ไคเซลพร้อมกันด้วยความประสานงานที่ยอดเยี่ยม หมายจะกำจัด ‘จุดอ่อน’ นี้ให้เร็วที่สุด!

“โซล!”

“ชิกัน!”

“รันเคียคุ!”

การโจมตีสามรูปแบบ จากสามทิศทางที่แฝงรังสีอำมหิต ปกคลุมไคเซลไว้ในพริบตา!

ครูฝึกและนักเรียนที่ดูอยู่ข้างสนามต่างกลั้นหายใจ การเผชิญหน้ากับ ‘หัวกะทิ’ สามคนที่โกรธเกรี้ยวและรุมกินโต๊ะ ไคเซลน่าจะย่ำแย่แน่

ทว่า... ต่อหน้าวงล้อมที่ดูเหมือนสิ้นหวัง แววตาของไคเซลไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แต่กลับมีประกายความเฉียบคมที่แทบมองไม่เห็นวูบผ่าน

มาได้จังหวะ! ขอยืมมือพวกแกสามคนทดสอบคุณภาพระบบหลอมรวมของชั้นหน่อยเถอะ!

ส่งแรงผ่านฝ่าเท้า... ไม่ใช่ ‘โซล’ ธรรมดา แต่เป็นก้าวย่างสไลด์ที่ผสานแก่นแท้ของวิชาตัวเบา บุปผาในกระจก จันทราในวารี!

ร่างของเขาวูบไหวดุจผีสาง ทิ้งภาพติดตาจางๆ บิดเบี้ยวไว้ที่เดิม

ในขณะที่ร่างจริงสไลด์หลุดออกจากจุดตัดของการโจมตีทั้งสาม ในมุมที่ไร้ตรรกะและเฉียดฉิวเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!

“อะไรกัน?!”

คู่ต่อสู้ทั้งสามตกตะลึงพร้อมกัน การโจมตีทั้งหมดพลาดเป้า!

และในวินาทีที่ไคเซลหลบพ้น หอกยาวในมือก็ขยับ!

ไม่ใช่ ดาวตกทะลวงตะวัน ที่ทรงพลังที่สุด แต่เป็น ระบำธารดารา ที่เพิ่งสมบูรณ์แบบ!

วูบ...!

หอกร่ายรำ ริบบิ้นแสงธารดาราอันเจิดจรัสคลี่ออกทันที ไม่ใช่เพื่อป้องกัน แต่เพื่อ...กักขัง!

ม่านหอกที่ลื่นไหลขยายออกราวกับสิ่งมีชีวิต ชักนำและดึงรั้งอย่างมีชั้นเชิง

ปัดคลื่นสุญญากาศของนักเรียนที่ใช้ ‘รันเคียคุ’ ให้เปลี่ยนทิศทาง พุ่งหวีดหวิวไปชนเพื่อนที่ใช้ ‘ชิกัน’ ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ!

“ระวัง!” คนที่สามร้องลั่นด้วยความตกใจ

นักเรียนที่ใช้ ‘ชิกัน’ ตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่เปลี่ยนกระบวนท่าอย่างรีบร้อน ใช้ ‘เทคไก’ รับรันเคียคุของเพื่อนร่วมทีม

ปัง! เขาโดนกระแทกจนร่างเซ ลมหายใจปั่นป่วนเล็กน้อย

และในจังหวะที่แรงเก่าหมดไป แรงใหม่ยังไม่ก่อตัว... ไคเซลก็ลงมือ!

ผสานฟุตเวิร์กของ “เกปโป - คราบจักจั่น” ร่างของเขาปรากฏที่ด้านข้างของนักเรียนคนนี้ราวกับเทเลพอร์ต!

หอกยาวดุจมังกรพิษออกจากรู แทงตรงเข้าใส่ช่องว่างใต้ชายโครงที่เขาขยับตัวไม่ได้เพราะติดสถานะ ‘เทคไก’!

หอกนี้รวดเร็วดั่งสายฟ้าแต่ไร้เสียง ใช้เทคนิคการส่งแรงของ ดาวตกทะลวงตะวัน

แต่ตัดแสงเย็นอันเจิดจ้าออกไป ทำให้มิดชิดและอันตรายยิ่งกว่า!

ฉึก!

ด้ามหอก (ส่วนปลายที่หุ้มยาง) กระแทกเข้าใต้ชายโครงคู่ต่อสู้อย่างแม่นยำ แม้จะมีเครื่องป้องกัน แต่แรงที่รวมศูนย์ก็ทะลวงผ่านเข้าไปทันที!

“อุก... อ๊าก!” นักเรียนคนนั้นกรีดร้อง รู้สึกเหมือนมีของแหลมคมทิ่มแทงทะลุร่าง ร่างกายครึ่งซีกชาด้านไปในพริบตา

เขาลอยกระเด็นไปด้านหลังเหมือนถูกรถม้าความเร็วสูงชน กระแทกพื้นอย่างแรง หมดสภาพการต่อสู้

ในพริบตาเดียว วงล้อมสามคนถูกตีแตกไปหนึ่ง!

อีกสองคนที่เหลือตกใจปนโกรธแค้น พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

แต่ตอนนี้... ไคเซลได้คุมจังหวะการต่อสู้ไว้ในกำมืออย่างสมบูรณ์แล้ว

ร่างของเขาสอดประสานไปมาระหว่างทั้งสองคน วิชาตัวเบา บุปผาในกระจก จันทราในวารี ทำให้เส้นทางของเขาคาดเดาไม่ได้ดั่งม้าสวรรค์เหินเวหา

บางครั้งเขาใช้ ระบำธารดารา ปัดป้องและเบี่ยงเบนการโจมตี บางครั้งก็ใช้การพุ่งตัวที่ผสานกับ ‘โซล’ ส่งการโจมตีสวนกลับที่คมกริบ

หอกและร่างกายดูเหมือนจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ การเปลี่ยนผ่านระหว่างรุกและรับลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ไร้รอยต่อและช่องโหว่

หอกยาวสีดำสนิทเล่มนั้นราวกับมีชีวิตในมือเขา

เดี๋ยวก็เหมือนงูพิษออกจากรู เดี๋ยวก็เหมือนธารดารากวาดม้วน บีบให้คู่ต่อสู้ทั้งสองปั่นป่วนวุ่นวาย รับมือแทบไม่ทัน

ผัวะ!

ปึก!

เสียงทึบหนักอีกสองครั้งดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน

ในบรรดานักเรียน ‘หัวกะทิ’ อีกสองคน คนหนึ่งถูกด้ามหอกตวัดเข้าที่ข้อพับเข่าจนทรุดลงกับพื้น;

อีกคนถูกกระแทกเข้ากลางอกด้วยด้ามท้ายหอกที่ผสานเทคนิคส่งแรงของ ‘ชิกัน’

เขาเซถลาถอยหลัง หายใจไม่ทัน หน้าแดงก่ำแล้วทรุดลงนั่งกับพื้น

การต่อสู้จบลง

ตั้งแต่เริ่มจนถึงการพ่ายแพ้อย่างราบคาบของทั้งสามคน ใช้เวลารวมกันไม่ถึงหนึ่งนาที

ไคเซลยืนถือหอก ลมหายใจสม่ำเสมอ ราวกับเพิ่งผ่านการวอร์มอัพร่างกายเบาๆ

เขาไม่ได้ใช้แม้แต่ กายทองคำอมตะ ด้วยซ้ำ พึ่งพาเพียงการหลอมรวมของวิชาตัวเบา วิชาหอก และพื้นฐาน วิชาหกรูปแบบ

ก็สามารถจัดการ ‘หัวกะทิ’ ระดับเดียวกันสามคนได้อย่างง่ายดายและผ่อนคลาย!

ทั้งสนามเงียบกริบ

ทุกคนตกตะลึงกับกระบวนการต่อสู้ที่ลื่นไหลแต่ทรงประสิทธิภาพจนน่าขนลุกนี้

นี่มันเหนือความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการต่อสู้ของ CP9 ของพวกเขาไปไกลโข!

เพื่อนร่วมทีมสายถึกที่เคยสู้กับไคเซลและ ‘เอาชนะ’ เขาได้ อ้าปากค้าง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

แม้แต่ ครูฝึกหน้าบาก ที่นั่งอยู่บนแท่นประธาน ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยก็เกิดระลอกคลื่นอารมณ์เล็กน้อยเป็นครั้งแรก

สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่เด็กหนุ่มถือหอกในสนาม คิ้วขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

สไตล์การต่อสู้ของไอ้หนูนี่... ดูจะแตกต่างจากแบบแผนของ CP9 ไปหน่อย

ความลื่นไหลที่ไร้รอยต่อนั่น... ความมีจิตวิญญาณที่ก้าวข้ามกระบวนท่านั่น...

“เป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงที่หอกนั่นนำมา? หรือว่า...”

ร่องรอยความสงสัยแวบผ่านในใจครูฝึก แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่ยังคง ‘สงบ’ และดู ‘โชคดีนิดหน่อยที่ชนะมาได้’ ของไคเซล เขาก็กดความสงสัยลงชั่วคราว

บางที... หมอนั่นอาจจะมีพรสวรรค์ด้านอาวุธที่พิเศษจริงๆ ก็ได้

ไคเซลเก็บความสงสัยชั่ววูบของครูฝึกไว้ในสายตา และแค่นเสียงเย็นในใจ

แต่ภายนอก เขายังคงรักษาสีหน้าที่เหมาะสมกับบทบาท... ‘เหนื่อยเล็กน้อย’ และ ‘ผ่อนคลายหลังชัยชนะ’

เขารั้งหอกกลับ ทำความเคารพครูฝึก แล้วเดินกลับเข้าแถวอย่างเงียบเชียบ

ทว่าภายในใจ... คลื่นลมกำลังโหมกระหน่ำดั่งพายุ

หลอมรวมเป็นหนึ่ง หอกและกายผสาน!

เส้นทางของเขาถูกต้อง!

เมื่อ วิชาหกรูปแบบขั้นสุดยอด สมบูรณ์แบบ... เมื่อ เก้าเคล็ดวิชาทะลวงดารา ถูกบัญญัติครบ... และเมื่อพลังที่ซ่อนเร้นตื่นขึ้นเต็มที่...

ค่ายฝึกแห่งนี้... CP9 แห่งนี้... และรัฐบาลโลก... จะยังขังเขา...หอกที่กำลังจะลับคมจนถึงขีดสุดเล่มนี้...หอกแห่งวิถียุทธ์ขั้นสุดยอด...ไว้ได้อีกหรือ?

คำตอบ... อยู่ในใจเขาแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═