บทที่ 15 บททดสอบจบหลักสูตร ภารกิจสุดท้าย

วันเวลาล่วงเลยไปดั่งเม็ดทรายที่ร่วงหล่นผ่านง่ามนิ้ว ท่ามกลางการฝึกฝน การปลอมตัว และความทรมานใจในทุกๆ วัน

นอกกำแพงสูงของค่ายฝึก ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วกลับมาเขียวอีกครั้ง เป็นสัญญาณว่าอีกหนึ่งปีได้ผันผ่าน

นิสัยใจคอของเด็กฝึกที่รอดชีวิตเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

พวกเขาสูญเสียความไร้เดียงสาของวัยเยาว์ ได้รับมาเพียงความแข็งกระด้างและเย็นชาอันเป็นเอกลักษณ์ของสายลับ

พวกเขาเปรียบเสมือนใบมีดที่ถูกตีขึ้นรูปซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนพร้อมจะลับคม รอคอยเพียงกระบวนการชุบแข็งครั้งสุดท้าย

และกระบวนการนั้น... ก็มาถึงในที่สุด

ในโถงหลักอันมืดมิดของปราสาท บรรยากาศเคร่งขรึมยิ่งกว่าการรวมพลครั้งไหนๆ

ไม่เพียงแต่ ครูฝึกหน้าบาก ที่ปรากฏตัว ยังมีบุคคลที่มีกลิ่นอายลึกล้ำและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าอีกหลายคน

คนเหล่านี้สวมเครื่องแบบ CP9 ทางการ ยืนเรียงรายอยู่ด้านข้าง ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากรูปทรงประหลาด หรือไม่ก็ไร้ซึ่งอารมณ์โดยสิ้นเชิง

การมีอยู่ของพวกเขาเปรียบเสมือนขุนเขาที่มองไม่เห็น กดทับจิตใจของเด็กฝึกทุกคน

ไคเซลยืนอยู่ในแถว กวาดสายตามอง “บุคคลสำคัญ” บนแท่นอย่างสงบนิ่ง

เขารู้สึกได้ว่าวันนี้จะเป็นช่วงเวลาตัดสินชะตากรรมสุดท้ายของใครหลายคน

ครูฝึกหน้าบากก้าวออกมา ถือเอกสารลับสุดยอดที่มีตราประทับของ รัฐบาลโลก

สายตาของเขาดุจลิ่มน้ำแข็งอาบยาพิษ กวาดมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอำมหิตของเหล่าเยาวชนเบื้องล่างช้าๆ

“หลายปีของการขัดเกลา การเคี่ยวกรำนับพันครั้ง... ในที่สุดพวกแกก็มาถึงก้าวสุดท้าย”

เสียงของครูฝึกต่ำทุ้มและเต็มไปด้วยแรงกดดัน “ยินดีด้วย พวกแกกำลังจะเผชิญหน้ากับการประเมินครั้งสุดท้ายของค่ายฝึก CP9...ภารกิจจบหลักสูตร!”

ความวุ่นวายเล็กน้อยกระเพื่อมผ่านฝูงชน แต่ก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว

แววตาของทุกคนคมกริบขึ้น ภารกิจจบหลักสูตรหมายความว่าพวกเขากำลังจะสลัดสถานะ “ตัวสำรอง” และกลายเป็นเจ้าหน้าที่ CP9 ตัวจริง ผู้ถือครองอำนาจและพลัง!

“เป้าหมายภารกิจ: กวาดล้างเมือง ‘มุมที่ถูกลืม’ ใน เวสต์บลู พร้อมผู้อยู่อาศัยทั้งหมดให้สิ้นซาก”

น้ำเสียงของครูฝึกราบเรียบราวกับพูดถึงการเก็บกวาดกองขยะ

“เมืองอิสระแห่งนี้บังเอิญล่วงรู้ ‘ประวัติศาสตร์’ บางอย่างที่รัฐบาลโลกเห็นว่าไม่ควรมีอยู่ เพื่อป้องกันการรั่วไหลของข้อมูลและรักษาความยุติธรรมสัมบูรณ์ จึงมีคำสั่งพิพากษา... ชำระล้างอย่างสมบูรณ์”

คำว่า “ชำระล้างอย่างสมบูรณ์” กระแทกใจไคเซลราวกับค้อนปอนด์

เอาอีกแล้ว! เหมือนกับหมู่บ้านคามุยไม่มีผิด! เย็นชายิ่งกว่า เด็ดขาดยิ่งกว่า!

เพียงเพราะ “รู้”... ชีวิตของคนทั้งเมืองจึงต้องถูกพรากไป!

หมัดของเขากำแน่นที่ข้างลำตัวอย่างเงียบเชียบ แต่สีหน้ายังคง “มั่นคง” ทว่าลึกในดวงตา ภาพฝันริบหรี่สุดท้ายเกี่ยวกับองค์กรนี้ได้มอดดับลงอย่างสมบูรณ์

“สมาชิกทีมภารกิจ: นำโดยเจ้าหน้าที่ ‘แมงป่อง’”

ครูฝึกชี้ไปที่สมาชิก ระดับสูง บนแท่นที่มีดวงตาชั่วร้ายและกลิ่นอายเย็นเยียบดุจงูพิษ

“ลูกทีม: ไคเซล, ‘กำแพงเหล็ก’ (เพื่อนร่วมทีมที่เชี่ยวชาญเทคไก), ‘กรงเล็บเงา’ (เด็กฝึกผอมบางสายโซลและชิกัน), และ ‘เท้าพายุ’ (เด็กฝึกร่างสูง)”

ผู้ที่ถูกขานชื่อ รวมถึงไคเซล ก้าวออกมาพร้อมกัน: “ครับ!”

ไคเซลแค่นหัวเราะในใจ ทีมนี้จัดทัพมาครบเครื่อง: ผู้นำ, ตัวแทงค์, ตัวจู่โจมความเร็วสูง และตัวสนับสนุนระยะไกล

เรียกว่าบททดสอบ แต่แท้จริงแล้วคือคำสาบานเลือด!

รัฐบาลโลกต้องการใช้เลือดของเมืองผู้บริสุทธิ์แห่งนี้ย้อมประวัติของเจ้าหน้าที่หน้าใหม่ ผูกมัดพวกเขาไว้กับเรือรบดำมืดที่ชื่อว่า “ความยุติธรรมสัมบูรณ์” อย่างสมบูรณ์!

เจ้าหน้าที่ แมงป่อง เดินลงมาจากแท่น สายตาเย็นชากวาดมองทั้งสี่คน ท้ายที่สุดหยุดอยู่ที่ไคเซลเล็กน้อยด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์

ไคเซลรู้สึกได้ว่าเจ้าหน้าที่คนนี้ดูเหมือนจะเคยได้ยิน “วีรกรรม” ช่วงหลังของเขามาบ้าง

“นี่คือสรุปภารกิจ”

แมงป่องส่งเอกสารบางๆ ให้กับหัวหน้าทีมย่อยอย่าง กำแพงเหล็ก เสียงของเขาแหบพร่ายเหมือนกระดาษทราย

“จำรหัสไว้: ฆ่าผิดดีกว่าปล่อยรอด! ผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียวคือการทรยศต่อรัฐบาลโลก หลังจบภารกิจ พวกแกจะได้รับรหัสเรียกขานและอำนาจ CP9 อย่างเป็นทางการ”

กำแพงเหล็กรับเอกสารไปอย่างเคร่งขรึม แววตาฉายประกายตื่นเต้นและร่องรอยความกระหายในอำนาจ

ไคเซลก็ได้รับสำเนาเช่นกัน เขาก้มลงมอง กวาดสายตาผ่านตัวอักษรเย็นชาอย่างรวดเร็ว

“มุมที่ถูกลืม”... เมืองอิสระที่สงบสุข ดำรงชีพด้วยงานหัตถกรรมและการประมง

ประชากรประมาณ 1,200 คน สงสัยว่านายกเทศมนตรีบังเอิญได้รับและแอบเก็บภาพพิมพ์ต้องห้ามเกี่ยวกับ “ร้อยปีแห่งความว่างเปล่า” ไว้เมื่อหลายปีก่อน... ตามด้วยการวิเคราะห์ผังเมือง เส้นทางลาดตระเวน และเส้นทางแทรกซึม/ถอนตัวที่เหมาะสมที่สุดอย่างละเอียด

ทุกตัวอักษรคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเลือดเข้มข้น

ใบหน้าของไคเซลสงบนิ่ง แฝงความ “เคร่งขรึม” ที่เหมาะสมกับภารกิจสำคัญ แต่ภายในใจ... คลื่นยักษ์ได้โหมกระหน่ำขึ้นแล้ว

เขารอไม่ได้อีกแล้ว

นี่ไม่ใช่ความขัดแย้งของอุดมการณ์อีกต่อไป แต่เป็นเส้นตายของมโนธรรม!

เขา... ไคเซล ปรมาจารย์ยุทธ์จากชาติก่อน แสวงหาวิถีแห่งใจและความถูกต้องที่ขาวสะอาด!

จะให้เขากลายเป็นเพชฌฆาตไร้ขอบเขตเพียงเพื่อเอาตัวรอดได้อย่างไร?

สิ่งที่เรียกว่าภารกิจจบหลักสูตรนี้ สำหรับเขาไม่ใช่บททดสอบ แต่เป็น... คำขาดสุดท้าย!

จะยอมเข้าร่วมความโสมม ย้อมมือด้วยเลือดผู้บริสุทธิ์ และกลายเป็นหมาบ้าใต้เท้าของรัฐบาลโลก

หรือจะทำลายตรวน แปรพักตร์จากขุมนรกแห่งนี้ แล้วนับจากนั้น... ใต้ผืนฟ้ากว้างใหญ่ ใช้หอกในมือพิพากษาความยุติธรรมของตนเอง!

ทางเลือกถูกตัดสินมานานแล้ว

ที่นี่... ในค่ายฝึก CP9 ในภารกิจสุดท้ายนี้แหละ!

นี่จะเป็น... การร่ายรำครั้งสุดท้ายของเขาในฐานะสมาชิกสำรอง CP9!

และจะเป็น... เสียงคำรามแห่งการกบฏครั้งแรกของ หอกแห่งวิถียุทธ์ขั้นสุดยอด ต่อโลกใบนี้!

เขาค่อยๆ ปิดเอกสารภารกิจ ปลายนิ้วลูบไล้กระดาษหยาบ ราวกับสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของเลือดที่กำลังจะไหลริน

“มุมที่ถูกลืม...” เขาท่องชื่อนี้ในใจ แววตาคมกริบถึงขีดสุด แต่ลึกล้ำดุจหุบเหว

“ชั้นจะไป”

“แต่ไม่ใช่ในฐานะเพชฌฆาต”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═