บทที่ 12 บุปผาในกระจก จันทราในวารี กายายุทธ์เริ่มก่อรูป

หลังจากประสบความสำเร็จในการปรับปรุง “เทคไก” และเชี่ยวชาญต้นแบบของ 【กายทองคำอมตะ】 ไคเซลไม่ได้จมอยู่กับความยินดีนานนัก

เขารู้ดีว่าแม้การป้องกันที่สมบูรณ์แบบจะสำคัญในการต่อสู้ แต่สิ่งที่เหนือชั้นยิ่งกว่าคือการทำให้การโจมตีของศัตรูไม่อาจสัมผัสโดนตัวได้เลย

เป้าหมายต่อไปของเขาพุ่งเป้าไปที่ “คามิเอะ” โดยตรง

“คามิเอะ” ดั้งเดิมของ CP9 คือเทคนิคการหลบหลีกโดยการผ่อนคลายร่างกายให้ไร้เรี่ยวแรง และโอนอ่อนไปตามกระแสลมที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้

มันมีความละเอียดอ่อน แต่ในมุมมองของไคเซล มันเป็นฝ่ายรับมากเกินไป และยอมละทิ้งการควบคุมตัวเองโดยสิ้นเชิง ฝากชีวิตไว้กับการรับรู้กระแสลม ซึ่งมีความเสี่ยงสูง

“การหลบหลีกไม่ควรเป็นแค่การปรับตัวตามสถานการณ์ แต่ต้องเป็นการชักนำและควบคุมอย่างแข็งขัน ภายในพื้นที่เพียงหนึ่งตารางนิ้ว ต้องแสดงภาพลวงตาแห่งความเป็นความตายออกมาให้ได้”

ในฐานะปรมาจารย์ยุทธ์จากชาติก่อน เขาเชี่ยวชาญวิชาตัวเบาและฟุตเวิร์กหลากหลายแขนง

ท่าเท้าลุยโคลน ของมวยฝ่ามือแปดทิศที่คาดเดาไม่ได้ ดั่งมังกรเล่นน้ำ...

ฝ่ามือเคลื่อนเมฆา ของมวยไทเก็กที่ลื่นไหลไร้รอยต่อ ยืมแรงตีแรง...

ท่าก้าวย่างไก่ ของมวยซิงอี้ที่เบาและรวดเร็ว สลับสับเปลี่ยนระหว่างความจริงและความว่างเปล่า...

แก่นแท้ของวิชาตัวเบาเหล่านี้หลอมรวมอยู่ในสัญชาตญาณการต่อสู้ของเขามานานแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำคือฉีด “จิตวิญญาณ” ของการเคลื่อนไหวแบบวิทยายุทธ์เข้าไปใน “รูปแบบ” ของ “คามิเอะ”

ในการฝึกฝนประจำวันหลังจากนั้น ไคเซลเริ่มจงใจ “แสดง” ความ “สับสน” และ “ทางตัน” เกี่ยวกับคามิเอะออกมา

ในระหว่างการฝึกหลบหลีกด้วยคามิเอะ บางครั้งเขาจะ “กะจังหวะผิด” และถูกการโจมตีจากหุ่นไม้หรือเพื่อนร่วมทีมเฉี่ยวชน จากนั้นก็แสดงสีหน้า “ครุ่นคิด” แต่ “หลงทาง” ออกมาด้วยความกลัดกลุ้ม

เมื่อครูฝึกเห็นเขาเริ่มศึกษาวิชาหลบหลีกต่อจากวิชาป้องกัน ก็เพียงแค่สันนิษฐานว่าเขาต้องการอุดรูรั่วของตัวเอง แม้จะรู้สึกว่าไคเซล “โลภมากเคี้ยวไม่ละเอียด” แต่ก็ไม่ได้ห้ามปราม

ท้ายที่สุดแล้ว ใน CP9 ความสามารถในการเอาตัวรอดที่สูงขึ้นย่อมเป็นที่ต้อนรับเสมอ

และในยามดึกสงัด ณ อาณาเขตลับแห่งนั้น การบำเพ็ญเพียรที่ก้าวข้ามสามัญสำนึกก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

ในลานทิ้งของเก่าที่แสงจันทร์และเงาพาดทับกัน ร่างของไคเซลกลายเป็นภาพลวงตา

เขาไม่ได้แค่ผ่อนคลายร่างกายและไหวเอนไปตามลมเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป

เขาเริ่มกระตุ้นลมปราณและเลือดลมอย่างแข็งขัน ฝีเท้าก้าวย่างตามหลักค่ายกลเก้าวังแปดทิศ ระหว่างการเปลี่ยนตำแหน่งของร่างกาย มีจังหวะและความหลอกลวงที่เป็นเอกลักษณ์ของวิทยายุทธ์

【ระบบผลตอบแทน 100 เท่า】 เดินเครื่องเต็มกำลัง!

การรับรู้การเปลี่ยนแปลงของกระแสลมถูกยกระดับไปสู่สภาวะที่เกือบจะเป็น “ญาณหยั่งรู้อนาคต” การไหลเวียนของอากาศในรัศมีหลายเมตรจากตัวเขาชัดเจนราวกับเส้นลายมือ

ขณะเดียวกัน การควบคุมกล้ามเนื้อระดับจุลภาคของเขาก็เข้าสู่ ขอบเขต ที่เหลือเชื่อ ทำให้เขาสามารถปรับเปลี่ยนท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ได้หลายสิบครั้งในชั่วพริบตา

ร่างของเขาไม่ได้เป็นเพียงภาพติดตาง่ายๆ อีกต่อไป แต่กลายเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้และดูเหมือนความฝัน

บางครั้งเขาเหมือนดอกปุยฝ้ายในสายลม นุ่มนวลและไร้แรงต้าน เมื่อการโจมตีมาถึงก็เหมือนฟาดใส่อากาศธาตุ เขาเลื่อนไหลหนีไปได้ในระยะเส้นยาแดงผ่าแปด

บางครั้งเขาเหมือนบุปผาที่สะท้อนในกระจก ดูเหมือนอยู่ตรงหน้าและเห็นได้ชัดเจน แต่เมื่อการโจมตีฟาดลงไป กลับทะลุผ่านเงาลวงตา

บางครั้งเขาเหมือนจันทราที่สะท้อนในผิวน้ำ เงาสะท้อนไหวเอนไปตามแสงจันทร์ ล่อหลอกการโจมตีไปยังตำแหน่งปลอม ในขณะที่ร่างจริงได้ไปปรากฏที่อีกด้านหนึ่งแล้ว

เขาตั้งชื่อวิชาตัวเบาใหม่ที่ผสานแก่นแท้ของวิทยายุทธ์เข้ากับแนวคิดของคามิเอะนี้ว่า... 【คามิเอะ: กายายุทธ์: บุปผาในกระจก จันทราในวารี】!

ตั้งชื่อตามความไม่แน่นอนที่เป็นภาพลวงตา และการสอดประสานกันของความจริงและความว่างเปล่า ทำให้แก่นแท้ที่แท้จริงยากจะไขว่คว้า!

เพื่อทดสอบขีดจำกัดของวิชาตัวเบาใหม่นี้ คืนนี้เขาเตรียมการอย่างเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม

เขาใช้เชือกและตุ้มน้ำหนักที่รวบรวมมา สร้างกลไกที่เรียบง่ายแต่อันตรายขึ้น...

ลูกตุ้มเหล็กและก้อนหินถ่วงน้ำหนักหลายสิบลูกที่มีน้ำหนักต่างกัน ถูกตั้งให้แกว่งในระดับความสูง องศา และความเร็วที่แตกต่างกัน ก่อตัวเป็นตาข่ายการโจมตีทางกายภาพที่หนาแน่นและแทบจะไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิง

จากนั้น เขาสูตหายใจลึก แล้วก้าวเข้าไปข้างใน

เขาไม่ได้ใช้ความเร็วสูงของ “โซล” เพื่อฝ่าออกไป และไม่ได้ใช้พลังป้องกันของ “กายทองคำอมตะ” เพื่อรับการปะทะ

เขาพึ่งพาเพียงวิชาตัวเบา 【บุปผาในกระจก จันทราในวารี】 ที่เพิ่งบรรลุเท่านั้น

ร่างของเขากลายเป็นภูตพรายที่แท้จริงในแดนแห่งความตายที่กำลังร่ายรำนี้

ลูกตุ้มเหล็กหนักอึ้งพุ่งเฉียดผ่านเสื้อผ้าของเขาไปพร้อมเสียงลมหวีดหวิวรุนแรง

ก้อนหินถ่วงน้ำหนักที่รวดเร็วฟาดลงมา ทำลายได้เพียงภาพติดตาจางๆ ที่เขาทิ้งไว้

การโจมตีที่มาจากมุมอับถูกหลบหลีกด้วยการบิดร่างกายในองศาที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำ เต็มไปด้วยความงดงามที่แปลกประหลาด

ราวกับว่าเขาไม่ได้กำลังหลบการโจมตีถึงตาย แต่กำลังเต้นรำไปตามบทเพลงที่ไร้เสียง

การโจมตีทั้งหมดกลายเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะเท้าของเขา ไม่อาจสัมผัสตัวเขาได้แม้แต่นิดเดียว

ความมั่นใจอันทรงพลังจากการควบคุมจังหวะการต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์ผุดขึ้นในใจ

เขาสามารถ “มองเห็น” วิถีของการโจมตีทุกอย่างได้อย่างชัดเจน และยังทำนายการเปลี่ยนแปลงของพวกมันในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าได้ ล่วงหน้าเพื่อทำการหลบหลีกที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพที่สุด

เขารู้ว่าตั้งแต่วินาทีนี้ไป ความสามารถในการเอาตัวรอดของเขาได้รับการเสริมแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในการต่อสู้ในอนาคต เขาจะยิ่งผ่อนคลายและไร้กังวล

เมื่อก้อนหินถ่วงน้ำหนักลูกสุดท้ายค่อยๆ หยุดแกว่งลงเพราะแรงส่งหมดไป

ร่างของไคเซลก็หยุดนิ่งลงกลางลานอย่างเงียบเชียบดุจภูตผี ลมหายใจสม่ำเสมอ ราวกับว่าการหลบหลีกที่น่าหวาดเสียวเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น

เขามองดูโซ่เหล็กและลูกตุ้มที่ยังไหวเอนเล็กน้อยรอบกาย แววตาสงบนิ่งและลึกล้ำ

【กายทองคำอมตะ】 สร้างการป้องกันที่สมบูรณ์แบบ, 【บุปผาในกระจก จันทราในวารี】 ควบคุมจังหวะการหลบหลีก

รากฐานของ 【วิชาหกรูปแบบขั้นสุดยอด】 ได้ถูกวางลงแล้ว!

การรุก... มีอำนาจทะลวงขั้นสุดของ 【ดาวตกทะลวงตะวัน】

การรับ... มีการปลดปล่อยภายในและไร้ความแข็งกระด้างของ 【กายทองคำอมตะ】

การหลบ... มีความลวงตาที่คาดเดาไม่ได้ของ 【บุปผาในกระจก จันทราในวารี】

ระบบการต่อสู้ที่ไร้จุดอ่อน ซึ่งทุกด้านก้าวข้ามขีดจำกัดของเวอร์ชันดั้งเดิม กำลังเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในมือของเขา

ความสำเร็จในการปรับปรุง “เทคไก” และ “คามิเอะ” พิสูจน์ให้เห็นอย่างเต็มที่ถึงความเป็นไปได้ของเส้นทางสายนี้

การผสานภูมิปัญญาแห่งวิทยายุทธ์จากชาติก่อนเข้ากับระบบพลังเหนือธรรมชาติของโลกนี้ สามารถปลดปล่อยศักยภาพที่ประเมินค่าไม่ได้

“ชิกัน, รันเคียคุ, เกปโป, โซล...”

เขากระซิบชื่อของอีกสี่รูปแบบที่เหลือ หัวใจเต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะรื้อโครงสร้าง ปรับปรุง และยกระดับพวกมันแต่ละอย่างให้กลายเป็น “ขั้นสุดยอด”

เมื่อวิชาหกรูปแบบทั้งหมดกลับสู่ “ขั้นสุดยอด”... เมื่อ 【เก้าเคล็ดวิชาทะลวงดารา】 สมบูรณ์แบบ... และเมื่อพลังที่ซ่อนเร้นของเขาตื่นขึ้นเต็มที่...

วินาทีนั้นจะเป็นเวลาที่มังกรซ่อนกายทะยานออกจากหุบเหว และหอกของเขาจะสั่นสะเทือนโลกหล้า!

แสงจันทร์เย็นเยียบทอดเงาร่างสูงของเขาลงบนพื้น หอกยาวสีดำสนิทพิงอยู่อย่างเงียบเชียบข้างกาย

ปลายหอกชี้ตรงไปยังท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด ประกายแสงเย็นถูกเก็บงำ... แต่พร้อมจะสำแดงเดชได้ทุกเมื่อ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═