บทที่ 11 การเกิดใหม่ผ่านการทำลาย เทคไกไร้ความแข็งกระด้าง

สีเลือดของหมู่บ้านคามุยเปรียบเสมือนหมอกควันที่ไม่อาจปัดเป่า ปกคลุมไปทั่วทุกมุมของค่ายฝึก และประทับตราลึกลงในหัวใจของไคเซล

ความกังขาและความรังเกียจที่มีต่อ “ความยุติธรรม” ของรัฐบาลโลกไม่ได้จางหายไปตามกาลเวลา แต่กลับเหมือนภูเขาไฟที่ถูกกดทับ สะสมพลังรอวันระเบิดที่รุนแรงยิ่งกว่าอยู่ลึกๆ

เขารู้ดีว่า ความโกรธแค้นเพียงอย่างเดียวนั้นไร้ค่า

ในดงหมาป่าและเสือร้ายแห่งนี้ เขาต้องการพลังที่แข็งแกร่งกว่า และยิ่งไปกว่านั้น... คือไม้ตายก้นหีบที่ฉีกทุกกฎเกณฑ์และก้าวข้ามขีดจำกัด!

เมื่อนั้น เขาจึงจะมีวันทำลายตรวนอันน่าสะอิดสะเอียนนี้ลงได้

โอกาสมักมาถึงอย่างเงียบเชียบในสถานการณ์ที่ดูเหมือนเสียเปรียบ

ในระหว่างการฝึกซ้อมต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูงครั้งหนึ่ง คู่ต่อสู้ของไคเซลคือเพื่อนร่วมทีมสายถึกคนเดิมที่เชี่ยวชาญ “เทคไก”

หลังจากผ่านภารกิจจริงมาหลายครั้ง การใช้ “เทคไก” ของเพื่อนร่วมทีมคนนี้ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้น พลังป้องกันน่าทึ่ง

เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น ไคเซลยังคงรักษาระดับ “ดี” เอาไว้

เขาใช้ “โซล” ระดับ “พอใช้” ในการเคลื่อนที่ และวิชาหอกระดับ “เบื้องต้น” ในการหยั่งเชิง เสียงโลหะปะทะกันดังก้องไปทั่วสนาม

ทว่า ในจังหวะปะทะระยะประชิด ไคเซล “ดูเหมือน” จะ “เหม่อลอย” เล็กน้อยเพราะ “เงาในใจ” จากภารกิจที่ผ่านมา ทำให้การเคลื่อนไหวช้าไปครึ่งจังหวะ

เพื่อนร่วมทีมสายถึกคว้าโอกาสทองนี้ทันที หมัดตรงอันทรงพลังที่มาพร้อมเสียงแหวกอากาศพุ่งตรงเข้าใส่หน้าอกไคเซล!

หากโดนจังๆ ต่อให้มีชุดฝึกช่วยรับแรง ก็มากพอจะทำให้ซี่โครงหักได้

“เทคไก!”

ไคเซล “รีบร้อน” เปิดใช้งานเทคไกเพื่อป้องกัน กล้ามเนื้อเกร็งตัวฉับพลัน ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีเทาขาวตามแบบฉบับ

ตึง!

เสียงระเบิดทึบๆ เหมือนหนังหนาถูกกระแทกดังขึ้น

ร่างของไคเซลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และสีเทาขาวบนผิวหนังเกิดการกระเพื่อมที่แทบมองไม่เห็นในวินาทีที่หมัดปะทะ

ที่สำคัญกว่านั้น... เขาตกอยู่ในสภาวะ “แข็งทื่อ” ชั่วขณะที่เป็นเอกลักษณ์ของเทคไก!

แม้ความแข็งทื่อนี้จะกินเวลาเพียงเสี้ยววินาที แต่ในสายตายอดฝีมือ มันมากพอแล้ว!

“ฮึ!”

ประกายตาคมกริบฉายวาบในดวงตาเพื่อนร่วมทีมสายถึก เขาคุ้นเคยกับลักษณะของเทคไกดี และแทบจะในวินาทีเดียวกับที่ไคเซลตกอยู่ในสภาพแข็งทื่อ...

หมัดอีกข้างของเขาที่เหมือนกระสุนปืนใหญ่ออกจากปากกระบอก ก็อ้อมผ่านแขนของไคเซลที่ยกมากันไม่ทันเพราะติดสถานะแข็งทื่อ พุ่งตรงเข้าใส่สีข้างที่ไร้การป้องกัน!

พลั่ก!

คราวนี้โดนเข้าจังๆ!

ไคเซลส่งเสียงครางอู้อี้ ร่างซวนเซถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าวก่อนจะเอาหอกยันพื้นเพื่อทรงตัว

เขากุมสีข้าง ใบหน้าซีดเผือดทันที เหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆ ผุดพรายที่หน้าผาก รสหวานคาวของเลือดตีตื้นขึ้นมาในลำคอ ซึ่งเขาฝืนกลืนมันกลับลงไป

ดูเหมือนจะบาดเจ็บไม่น้อยเลยทีเดียว

“หยุด!” เสียงเย็นชาของครูฝึกดังขึ้น

“ไคเซล! เทคไกของแกแข็งทื่อชัดเจนเกินไป! ในการต่อสู้เสี่ยงตาย ความแข็งทื่อ 0.3 วินาทีนี้มากพอจะทำให้แกตายได้สิบหน! ดูเหมือนบทเรียนจากภารกิจที่แล้วจะยังไม่ลึกซึ้งพอสินะ! จิตใจของแกต้องเข้มแข็งกว่านี้!”

คำพูดของครูฝึกเหมือนแส้ที่ฟาดลงบนตัวไคเซล และดังเข้าหูเด็กฝึกทุกคน

ทุกคนเชื่อว่าไคเซลทำ “พลาด” เพราะปัญหาสภาพจิตใจ

“ครับ ครูฝึก! ผมจะ... พยายามให้หนักขึ้นเป็นสองเท่า!”

ไคเซลก้มหน้า น้ำเสียงแฝงความ “เจ็บปวด” และ “ไม่ยินยอม” แสดงออกมาได้อย่างไร้ที่ติ

ไม่มีใครสงสัยแม้แต่นิดเดียว รวมถึงเพื่อนร่วมทีมที่ชกเขาด้วย ซึ่งคิดเพียงว่าตัวเองฉวยโอกาสจากสภาพย่ำแย่ของไคเซลได้

ทว่า... ไม่มีใครรู้ว่า ความล้มเหลวที่ดูน่าสมเพชนี้ คือบทละครที่ไคเซลออกแบบมาอย่างประณีต!

เขาต้องการโอกาสที่สมเหตุสมผลและเปิดเผย เพื่อแสดง “การปรับปรุง” ของเทคไก ซึ่งเป็นวิชาป้องกันที่มีจุดอ่อนชัดเจน

และประสบการณ์ “ถูกอัดเพราะเทคไกแข็งทื่อจากปัญหาสภาพจิตใจ” คือข้ออ้างที่สมบูรณ์แบบ!

ตั้งแต่วันนั้น ไคเซลเริ่มฝึก “เทคไก” เพิ่มเติมอย่าง “บ้าคลั่ง” ในเวลาปกติ

เขาไม่แสวงหาความแข็งแกร่งสูงสุดอีกต่อไป แต่กลับพยายามปรับระดับความตึงของกล้ามเนื้อ จังหวะการหายใจ และบางครั้งก็ “พลาด” การป้องกันเพราะแรงไม่พอจนได้แผลฟกช้ำใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาอย่าง “เงอะงะ”

ในสายตาครูฝึกและคนอื่น นี่คือการแสดงออกของการเปลี่ยนความอัปยศเป็นแรงผลักดัน พยายามเอาชนะจุดอ่อนและกำแพงทางใจของตัวเอง

แม้กระบวนการจะดู “ทุลักทุเล” และผลลัพธ์ “ไม่ชัดเจน” แต่ทัศนคติ “ไม่ยอมแพ้” นี้ก็พอจะช่วยลบล้างภาพลบจากความ “อ่อนแอ” ในภารกิจก่อนหน้าได้บ้าง

“ความมุ่งมั่นน่ายกย่อง แต่วิธีการดูจะผิดทางไปหน่อย” ครูฝึกหน้าบากเปรยขึ้นบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็ไม่ได้ให้คำแนะนำเชิงลึก

ในปรัชญาของ CP9 ทุกคนต้องค้นหาสไตล์การต่อสู้ที่เหมาะกับตัวเองที่สุด แม้จะต้องเดินอ้อมก็ตาม

พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่า เส้นทางที่ไคเซลกำลังเดินอยู่นั้น ไม่ใช่ทางอ้อมเลยสักนิด แต่เป็นทางลัดสู่สวรรค์!

ทุกดึกสงัด ณ ลานทิ้งของเก่า

แสงจันทร์สาดส่องลงบนร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเด็กหนุ่ม ไคเซลหลับตาทำสมาธิราวกับรูปปั้นหิน

สติของเขาจมดิ่งลงสู่ร่างกาย รับรู้การสั่นไหวของเส้นใยกล้ามเนื้อทุกเส้นและการไหลเวียนของเลือดลมทุกหยดอย่างละเอียด

【ระบบผลตอบแทน 100 เท่า】 กำลังทำงานด้วยประสิทธิภาพสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

เขาผนวกความเข้าใจในแนวคิด “การเสริมแกร่งภายใน” และ “ระฆังทองคุ้มกาย” จากวิทยายุทธ์ในชาติก่อน เข้ากับวิธีการส่งแรงของ “เทคไก” นำมาอ้างอิงและปะทะสังสรรค์กัน

“เทคไกคือการปล่อยแรงออกสู่ภายนอกเพื่อสร้างเปลือกแข็ง แต่เปลือกแข็งแค่ไหนก็มีขีดจำกัด และส่งผลกระทบต่อความคล่องตัวภายในอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”

“การป้องกันที่แท้จริงควรมาจากภายในสู่ภายนอก คือการควบแน่นของเลือดลมและเจตจำนง...มันลื่นไหลและไม่สิ้นสุด!”

เขาไม่พยายามผลักดันแรงไปที่ผิวหนังอย่างหยาบกระด้างอีกต่อไป แต่พยายามชักนำพลังงานที่ร้อนแรงและบริสุทธิ์ (ต้นแบบของฮาคิเกราะ) ซึ่งเติบโตขึ้นทุกวันภายใต้ผลตอบแทนร้อยเท่าและซ่อนลึกอยู่ในร่างกาย ให้หลอมรวมเข้ากับเลือดเนื้อและกระดูกของเขาอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เขาทดสอบเส้นทางไหลเวียนเลือดลมและรูปแบบการประสานกล้ามเนื้อที่แตกต่างกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทุกความล้มเหลว ทุกการติดขัดของพลังงาน ล้วนถูกวิเคราะห์ทันทีภายใต้ญาณหยั่งรู้ร้อยเท่า ตัดตัวเลือกที่ผิดทิ้ง และเข้าใกล้คำตอบที่ถูกต้อง

นี่คือกระบวนการที่เจ็บปวดและน่าเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง

หากไม่มีแรงจูงใจเชิงบวกแบบเรียลไทม์จากผลตอบแทนร้อยเท่า และจิตใจที่แข็งแกร่งของปรมาจารย์ยุทธ์จากชาติก่อน คนธรรมดาคงไม่อาจยืนหยัดได้

เขาไม่รู้ว่าล้มเหลวไปกี่ครั้ง หรือใช้เวลาไปกี่ค่ำคืน

ณ ชั่วขณะหนึ่งที่ทุกอย่างเงียบสงัด ขณะที่เขาชักนำกระแสพลังงานอันร้อนแรงนั้นไปตามเส้นทางใหม่ที่ลึกล้ำ และเกิดการสั่นพ้องมหัศจรรย์กับเส้นใยกล้ามเนื้อทุกเส้นในร่างกาย...

วูบ!

เสียงฮัมแผ่วเบาที่ไม่ได้มาจากโลกภายนอก แต่กำเนิดจากทุกเซลล์ในร่างกาย พลันดังขึ้น!

ไคเซลเบิกตาโพลง!

ประกายแสงเจิดจ้าระเบิดออกจากดวงตา ราวกับสายฟ้าแลบในความมืด!

เขารู้สึกถึงพลังอันอบอุ่นและยิ่งใหญ่ที่พุ่งขึ้นจากจุดตันเถียน ไหลเวียนไปทั่วร่างในพริบตา!

พลังนี้ไม่แข็งตัวที่ผิวหนัง แต่เหมือนปรอทที่ไหลเวียน บรรจุอยู่ในผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูกอย่างสมบูรณ์แบบ!

ผิวหนังของเขาไม่ใช่สีเทาขาวด้านๆ ของ “เทคไก” อีกต่อไป

แต่กลับเจือด้วยประกายแสงสีทองเข้มที่บางเบาจนแทบมองไม่เห็น และไหลเวียนไม่หยุดนิ่ง!

ประกายแสงนี้ไม่แสบตา แต่แฝงกลิ่นอายของความเป็นอมตะและความกลมกลืนที่สมบูรณ์แบบ!

ต้นแบบของ 【เทคไก: ปลดปล่อยภายใน: กายทองคำอมตะ】 ...สำเร็จ!

เพียงแค่ความคิด การป้องกันก็ทำงานอัตโนมัติ! ไม่มีความแข็งทื่อ 0.3 วินาทีที่เป็นจุดตายอีกต่อไป!

เขายังรู้สึกได้ว่า ในสภาวะ “กายทองคำอมตะ” ภายในนี้ กล้ามเนื้อยังคงตื่นตัวสูง และสามารถระเบิดพลังรุนแรงเพื่อเคลื่อนไหวหรือโจมตีได้ทุกเมื่อ!

เพื่อพิสูจน์ เขาหันไปหาหินแกรนิตยักษ์ที่ใช้ทดสอบซึ่งแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

โดยไม่ต้องตั้งท่าใดๆ เขาเพียงแค่ใช้สันมือฟาดลงไปสบายๆ!

การเคลื่อนไหวลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ไร้ความลังเล!

ชวิ้ง!

เมื่อสันมือสัมผัสหิน ไม่เกิดเสียงปะทะหนักหน่วง แต่เป็นเสียงแปลกๆ เบาๆ เหมือนมีดร้อนตัดเนย!

หินยักษ์แยกออกจากกันตามเสียง มุมหนึ่งถูกตัดขาดอย่างหมดจด! รอยตัดเรียบเนียนดั่งกระจก!

และบนฝ่ามือของไคเซล ไม่มีแม้แต่รอยแดง!

เขารั้งมือกลับมายืนนิ่ง สัมผัสพลังที่ไหลเวียนอย่างกลมกลืนและไม่สิ้นสุดภายในกาย ความรู้สึกควบคุมได้ดั่งใจและความมั่นใจอันแรงกล้าพุ่งพล่านในอก

เกิดใหม่ผ่านการทำลาย การเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์!

นับจากวันนี้ไป จุดอ่อนถึงตายของ “เทคไก” เป็นเพียงอดีตสำหรับเขา!

นี่ไม่ใช่แค่การอัปเกรดวิชาป้องกัน แต่เป็นการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพในระบบการต่อสู้ของเขา!

ยืนอยู่ใต้แสงจันทร์เย็นเยียบ เขามองดูหมัดที่ทอประกายสีทองเข้มจางๆ รอยยิ้มเย็นชาและเย่อหยิ่งปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“วิชาสังหารของ CP9... สุดท้ายก็จะกลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยง วิถียุทธ์ขั้นสุดยอด ของชั้น”

“วิชาหกรูปแบบขั้นสุดยอด... นี่เป็นเพียงผลลัพธ์แรกเท่านั้น”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═