บทที่ 31 เอสและลูฟี่

บทที่ 31 เอสและลูฟี่

ต้องบอกเลยว่าความน่าเกรงขามของการ์ปในทะเลอีสต์บลูนั้นเลื่องชื่อมาก ระหว่างทางแทบจะไม่เห็นโจรสลัดเลยแม้แต่เงา

แม้แต่โจรสลัดกลุ่มเล็กๆ บางกลุ่มก็ยังถูกการ์ปจมเรือด้วยการเล่นปาหินกระเน็ต (การขว้างลูกปืนใหญ่ด้วยมือเปล่า) อย่างสนุกสนาน

เซเทียนมองดูจนพูดไม่ออก รู้สึกเหมือนขี่ช้างจับตั๊กแตน...ช่างเสียของเสียจริงๆ

เนื่องจากเซเทียนได้เผยความแข็งแกร่งระดับยอดนักดาบออกมา ในช่วงเวลานั้นโบการ์ดจึงเกิดความสนใจและได้ประลองฝีมือกับเซเทียนไปหนึ่งครั้ง

ต้องบอกเลยว่า เขาสมกับที่เป็นรองผู้บังคับบัญชาของการ์ปจริงๆ เขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย

ฝีมือดาบของโบการ์ดอยู่ในระดับยอดนักดาบอย่างแน่นอน เซเทียนประเมินว่าแม้เขาอาจจะไม่เก่งกาจเท่าจูราคิล มิฮอร์ค แต่มันก็ห่างกันไม่มากนัก

เพียงแต่โบการ์ดเป็นคนค่อนข้างเก็บตัวและพอใจกับการอยู่บนเรือของการ์ป คนนอกจึงรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาน้อยมาก

“ในเนื้อเรื่องเดิม คุณลุงการ์ปถูกกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวปิดล้อมและถูกชิริวแห่งสายฝนแทง ทหารเรือและรัฐบาลโลกไม่มีเวลาไปช่วยเขา ถ้าคุณลุงการ์ปตกอยู่ในอันตราย ชั้นเดาว่าคนเดียวที่จะช่วยเขาได้ก็คงมีแค่พี่โบการ์ด และมีเพียงเขาเท่านั้นที่มีเวลาและมีความแข็งแกร่งพอ”

เซเทียนสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของโบการ์ดและอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องเดิม

ในขณะเดียวกัน การ์ปและโบการ์ดก็ยิ่งตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของเซเทียนมากกว่า

ต้องรู้ไว้ว่าแม้ความแข็งแกร่งของโบการ์ดจะยังไม่ถึงระดับพลเรือเอก แต่เขาก็อยู่ห่างออกไปเพียงแค่เส้นยาแดงผ่าแปด

ผนวกกับความแข็งแกร่งระดับยอดนักดาบของเขา เขาสามารถต่อกรกับพลเรือเอกได้ด้วยซ้ำ แต่เซเทียนอายุเท่าไหร่กัน? เขาดูเหมือนจะไม่ได้ใช้ความแข็งแกร่งเต็มที่ด้วยซ้ำตอนที่ประลองกับโบการ์ด

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนไม่ได้ซักถามรายละเอียด เพียงแค่เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจเงียบๆ…

ห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเซเทียนก็ติดตามการ์ปมาถึงหมู่บ้านฟูชา

หลังจากปล่อยให้ทหารเรือและคนที่อยู่บนเรือการค้าพักผ่อนตามอัธยาศัย เขาก็มุ่งหน้าไปยังภูเขา

“คุณลุงการ์ป คุณลุงมีหลานชายสองคนได้ยังไง? ตามหลักแล้ว พี่ดราก้อนไม่น่าจะมีเวลาตอนที่เขาออกจากกองทัพเรือนี่นา หรือว่าคุณลุงมีลูกนอกสมรส?”

เซเทียนแกล้งถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว เพื่อจงใจยั่วเย้าการ์ป

“ไอ้เด็กบ้า แกพูดอะไรออกมา? นั่นมันคำพูดแบบไหนกัน? ถ้าไม่ใช่เพราะเซเฟอร์ แกเชื่อไหมว่าชั้นจะให้แกได้ลิ้มรสหมัดแห่งความรักของชั้นแล้ว? ชั้นจะไปมีลูกนอกสมรสได้ยังไง? หลานชายคนโตของชั้น ชั้นเก็บมาเลี้ยงต่างหาก”

เซเทียนปรายตามองการ์ป

เขาบ่นพึมพำในใจ: “หลานชายคนโต? ถ้าโรเจอร์รู้ เขาคงคลานออกมาจากหลุมศพแล้วมาสู้กับคุณลุงอย่างเอาเป็นเอาตายแน่ๆ คุณลุงจะมาเอาเปรียบคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ”

“อีกอย่าง หมัดแห่งความรักของคุณลุงก็มีแค่พี่ดราก้อนกับเด็กน้อยทั้งสามคนนั้นแหละที่เคยลิ้มรส ตอนนี้ คุณลุงอาจจะตีชั้นไม่โดนแล้วก็ได้นะ”

ทั้งสองคนถกเถียงกันจนมาถึงบ้านของเคอร์ลี่ ดาดัน พวกเขาได้ยินเสียงด่าทอของดาดันมาแต่ไกล

“ไอ้เด็กแสบสองคนนี้ พวกแกทำอะไรกับบ้านเนี่ย? แล้วก็ห้ามเล่นไฟด้วย! พวกแกเผาเสื้อผ้าชั้นไปหลายตัวแล้วนะ!”

“ตาแก่การ์ปตัวแสบนั่นก็แค่ทิ้งพวกแกสองคนไว้ที่นี่แล้วก็ไม่สนใจไยดี ชั้นยังเป็นสาวโสดนะ จะไปแต่งงานได้ยังไงถ้ามีเด็กติดมาสองคนแบบนี้?”

การ์ปและเซเทียนสบตากัน เซเทียนมองการ์ปด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ทำให้การ์ปรู้สึกอึดอัดกับสายตานั้น

การ์ปรีบพูดขึ้น “แค่ก แค่ก ดาดันเป็นหัวหน้าโจรภูเขาน่ะ หลังจากที่ชั้นจับตัวเธอได้ เธอก็ไถ่บาปด้วยการดูแลเด็กๆ พวกนี้ไง”

“หึหึ… คุณลุงการ์ป ชั้นเชื่อคุณลุง ไม่ต้องอธิบายหรอก”

“สายตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง? นั่นมันดูเหมือนเชื่อตรงไหน? ไอ้เด็กบ้า ชั้นน่าจะสั่งสอนแกแทนเจ้าเซเฟอร์ซะหน่อยนะ”

“เอาล่ะๆ คุณลุงการ์ป ชั้นเชื่อคุณลุงจริงๆ เราเข้าไปดูเด็กสองคนนั้นกันก่อนเถอะ”

การ์ปไม่พูดอะไรอีกและผลักประตูเปิดเข้าไปโดยตรง

“เอส ลูฟี่ ปู่มาหาพวกแกแล้ว!”

เมื่อเข้าไปข้างใน พวกเขาก็เห็นเอสและลูฟี่นั่งอย่างเชื่อฟังอยู่บนม้านั่ง กำลังฟังคำเทศนาของดาดัน

เมื่อได้ยินเสียงของการ์ป ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาไม่ใช่ความดีใจ แต่เป็นอาการสั่นสะท้าน

ลูฟี่ซึ่งเพิ่งจะอายุขวบกว่าๆ ยิ่งหวาดกลัวหนักกว่าเดิม เขาเบ้ปากและทำท่าเหมือนจะร้องไห้

“การ์ป ตาแก่ตัวแสบ! คุณทำให้เด็กๆ กลัวนะ! เลิกโผล่มาแบบกะทันหันทุกครั้งจะได้ไหม?”

โป๊ก! โป๊ก!

ดาดันล้มลงพร้อมกับมีปูดลูกใหญ่สองลูกบนหัว เอสและลูฟี่ยิ่งตกใจกลัวและถอยกรูดไปด้านหลัง ปล่อยให้เซเทียนยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น

“คุณลุงการ์ป นี่มัน…”

“หึ ดาดัน กล้าดียังไงมาพูดกับชั้นแบบนี้? หรือเธออยากให้ชั้นจับกุมเธอไปซะเลย?”

“ขอโทษ ชั้นผิดไปแล้ว”

“…”

เมื่อหันไปมองเอสและลูฟี่ การ์ปก็กลับมาเผยรอยยิ้มใจดีแบบคนเป็นปู่ เขาเดินเข้าไปอุ้มเด็กน้อยทั้งสองคนขึ้นมาด้วยความดีใจสุดขีด

“ปู่…”

“ปู่…”

“อา หลานรักของปู่! เซเทียน มาดูหลานชายทั้งสองคนของชั้นสิ! ในอนาคตพวกเขาจะต้องกลายเป็นทหารเรือที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ! เอส ลูฟี่ รีบเรียก ‘คุณอา’ สิ”

“ฝันไปเถอะ”

เซเทียนบ่นอุบอิบในใจ แต่ก็ยิ้มออกมาเมื่อมองไปที่เด็กน้อยทั้งสองคน

“สวัสดีจ้ะ”

เอสและลูฟี่มองเซเทียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น รู้สึกว่าพี่ชายหน้าตาดีคนนี้น่าจะพูดคุยด้วยง่ายมาก

“คุณอา”

ภายใต้แรงกดดันอันน่าเกรงขามของการ์ป ทั้งสองคนก็ส่งเสียงเรียกออกมา ทำให้เซเทียนมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง

“ลูกชายของอดีตราชาโจรสลัดและว่าที่ราชาโจรสลัดในอนาคตได้กลายมาเป็นหลานชายของชั้นแล้ว จริงๆ เลยนะ ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนอย่างที่มันเคยเป็นมา”

“อา เด็กดีจังเลย! นี่คือของขวัญสำหรับพวกนายสองคนนะ”

เซเทียนไม่มีของขวัญที่เหมาะสมสำหรับพวกเขา ดังนั้นเขาจึงให้เงินพวกเขาไปคนละ 1 ล้านเบรี

การ์ปก็ถึงกับพูดไม่ออก ในตอนนั้นเงินเบรียังคงมีมูลค่าสูงมาก

อย่างไรก็ตาม เซเทียนมีเงินกองโตอยู่ในมิติระบบของเขา ซึ่งกิลด์ เตโซโรเป็นคนมอบให้ทั้งหมด คาดว่าน่าจะมีมูลค่าหลายแสนล้าน

“แค่ก แค่ก เซเทียน พวกเขายังเด็กเกินไป ชั้นจะเก็บไว้ให้พวกเขาเอง”

“ชั้นไม่เชื่อคุณลุงหรอก! ถ้าตกไปอยู่ในมือคุณลุง มันก็คงกลายเป็นโดนัทกับเซมเบ้ไปหมดน่ะสิ! พี่สาวดาดัน คุณเก็บมันไว้ให้พวกเขาก่อนก็แล้วกัน”

พูดจบ เขาก็ยื่นหอบเงินเบรีมัดใหญ่สองมัดให้กับดาดัน ดาดันไม่เคยเห็นเงินเบรีมากมายขนาดนี้มาก่อน และเธอก็ลังเลที่จะรับมันในตอนแรก

“แค่ก แค่ก ดาดัน รับไปเถอะน่า”

เมื่อเห็นการ์ปพูดแบบนั้น ดาดันจึงรับมันมาอย่างระมัดระวัง และเมื่อเห็นรอยยิ้มอันอบอุ่นของเซเทียน เธอก็รู้สึกผ่อนคลายลงเช่นกัน

“ขอบใจนะพ่อหนุ่ม ชั้นจะเก็บมันไว้อย่างปลอดภัยให้พวกเขาเอง”

“ไม่เป็นไร ใช้จ่ายตามสบายเลย ถ้าเงินหมด เดี๋ยวชั้นค่อยให้เพิ่มอีกทีหลัง”

“แค่ก แค่ก นี่เซเทียน หลานก็เห็นนะว่าลุงเองก็กำลังช็อตเงินอยู่เหมือนกัน หลานจะไม่ให้ของขวัญต้อนรับลุงบ้างเลยเหรอ?”

เซเทียนปรายตามองการ์ป เขาหน้าหนาจริงๆ

“มองอะไร? ชั้นยังไม่เคยเห็นหลานเคารพชั้นที่เป็นลุงของหลานมาก่อนเลยเหมือนกันนะ”

ในที่สุด เมื่อทนความหน้าหนาของการ์ปไม่ไหวอีกต่อไป เขาก็โยนเงินมัดใหญ่อีกมัดให้การ์ป ซึ่งทำให้การ์ปฉีกยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ มองเซเทียนด้วยสายตาที่ชื่นชมมากยิ่งขึ้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าชั้นเจอเซเฟอร์ ชั้นจะต้องชมหลานให้เขาฟังชุดใหญ่ซะแล้ว หมอนั่นคงไม่เคยได้รับของขวัญเยอะขนาดนี้เลยล่ะสิ ใช่ไหม?”

“ที่แท้ก็รอเรื่องนี้อยู่นี่เอง ชั้นเดาว่าคราวหน้าที่คุณลุงเจอพ่อ คุณลุงคงจะยิ้มไม่ออกแน่ๆ เมื่อปีที่แล้วตอนที่ชั้นให้เงินพ่อไป 1,000 ล้านเบรี พ่อไม่เห็นมีอาการแบบนี้เลย”

เซเทียนคิดในใจอย่างขบขัน เซเฟอร์รู้เรื่องของกิลด์ เตโซโรอยู่แล้ว จึงไม่แปลกใจเลยที่เซเทียนจะมีเงินเบรีมากมายขนาดนี้

เขาเลิกสนใจการ์ป แล้วหันกลับไปมองเด็กน้อยทั้งสองคนอีกครั้ง

“มาสิ เดี๋ยวคุณอาจะอุ้มพวกนายเอง”

เขารับเอสและลูฟี่มาจากมือของการ์ป เอสเพิ่งจะอายุแค่ 4 ขวบ ส่วนลูฟี่ก็ยังไม่ถึงสองขวบดี

เซเทียนมองดูเด็กทั้งสอง และเด็กน้อยทั้งสองคนก็มองเซเทียนด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน เต็มไปด้วยความเป็นมิตรและความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่อเขา

“นี่คือว่าที่ หมัดอัคคี เอส และ หมวกฟางลูฟี่ ในอนาคตสินะ ตอนนี้พวกเขาน่ารักมากจริงๆ แต่ชะตากรรมของเอสมันช่างน่าเศร้าเกินไป ทว่าตอนนี้คุณอาอยู่ที่นี่แล้ว ชั้นจะไม่มีวันยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นกับนายเด็ดขาด”

เซเทียนไม่ได้เป็นห่วงลูฟี่เลย ด้วยภูมิหลังอันลึกล้ำและการเป็นบุตรแห่งโชคชะตาของโลก ย่อมไม่มีทางเกิดเรื่องร้ายแรงกับเขาอย่างแน่นอน

แต่เอสนั้นค่อนข้างน่าสงสาร แม้ว่าเขาจะมีหนวดขาวและการ์ปคอยหนุนหลังอยู่ก็ตาม

คนหนึ่งก็แก่ชรา ส่วนอีกคนก็ไม่สามารถยื่นมือเข้าไปก้าวก่ายได้ และในท้ายที่สุด เขาก็ต้องถูกซากาซึกิสังหาร

เมื่อเซเทียนคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะประทับตรามิติเวลาไว้บนตัวของเอส

การ์ปปรายตามองเขา แม้เขาจะไม่รู้ว่าเซเทียนทำอะไรลงไป แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

“นี่ คุณลุงการ์ป คุณลุงมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอถึงได้ปล่อยพวกเขาไว้ที่หมู่บ้านฟูชาน่ะ? พวกเขายังเด็กมากเลยนะ”

“เรื่องนี้ อืม มันก็เกี่ยวข้องกับหลานนั่นแหละ และตอนนี้ลูกชายตัวแสบของชั้นก็หนีไปตามทางของตัวเอง แล้วทิ้งลูฟี่ไว้ให้ชั้น ชั้นโกรธมากจนถอดรองเท้าฟาดหน้าหมอนั่นไปทีนึง ชั้นเองก็ต้องออกทะเลบ่อยๆ ไม่ใช่รึไง? ชั้นดูแลพวกเขาไม่ได้หรอก”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═