บทที่ 11 เธออาจจะตายได้นะ!

"ชิมูระ คิซารุ กับ ฮิวงะ โทดะ!"

สิ้นเสียงของยามาคาวะ คิโยชิ ท่ามกลางสายตาของทุกคน คิซารุก็ก้าวออกมาจากทางด้านหลังของกลุ่มนักเรียน

ฮิวงะ โทดะ ยืนอยู่ด้านหน้าสุดของกลุ่ม ห่างจากยามาคาวะ คิโยชิ ไปทางด้านหลังไม่ไกลนัก สายตาของเขาจับจ้องไปที่คิซารุซึ่งกำลังเดินใกล้เข้ามา

เขาสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิให้สงบ และปรับสภาพจิตใจอย่างเงียบๆ

ผลงานอันน่าทึ่งของคิซารุก่อนหน้านี้ ทำให้ฮิวงะ โทดะ ตระหนักได้เป็นอย่างดีว่า ตัวเขาไม่ใช่คู่มือของตัวตนระดับราชาปีศาจผู้นี้อย่างแน่นอน

"ชิมูระ คิซารุ ฉันยอมรับว่านายเป็นอัจฉริยะตัวจริง! ความแข็งแกร่งของนายยอดเยี่ยมมากก็จริง แต่ฉัน ฮิวงะ โทดะ จะไม่มีวันยอมจำนน ฉันจะทุ่มสุดกำลังและโค่นนายลงด้วยกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจา มวยอ่อนแห่งตระกูลฮิวงะของฉันนี่แหละ!" ฮิวงะ โทดะ กำหมัดแน่นอยู่ข้างลำตัว พลางพร่ำเพ้อในใจด้วยความรู้สึกที่ทั้งฮึกเหิมและตื่นเต้น

หากคิซารุสามารถอ่านใจคนได้ เขาคงต้องบ่นเรื่องที่ฮิวงะ โทดะ อวยตัวเองว่ามีกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจาเป็นแน่! ต่อหน้าชายผู้ที่ในอนาคตเกือบจะเตะตอนจบของเรื่องทิ้งไปแล้ว มีใครกล้าประกาศว่ากระบวนท่าของตัวเองแข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจากันล่ะ

"คิซารุ ฉันจะทุ่มเทอย่างสุดกำลัง และฉันก็หวังว่านายจะทำแบบนั้นเหมือนกัน!" ฮิวงะ โทดะ มองตรงไปยังคิซารุที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า และเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

คิซารุก้มมองเจ้านี่ที่ดูเหมือนจะ "ฮึกเหิมจนเครื่องร้อน" ไปเสียแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นเกาหัว พลางคิดในใจว่า "เด็กๆ ในโลกนินจาเข้าสู่ช่วงเบียวกันเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

เมื่อเห็นสีหน้าของฮิวงะ โทดะ ที่ทั้งดูน่าสงสารแต่ก็แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น คิซารุก็รู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยว่า หมอนี่คงจินตนาการให้ตัวเองรับบทเป็นฮีโร่ที่กำลังจะท้าทายราชาปีศาจผู้ชั่วร้ายไปเรียบร้อยแล้ว

เพราะงั้นนะ เด็กๆ! อย่ามัวแต่อ่านนิยายหรือดูอนิเมะแนวเลือดร้อนกันให้มากนักล่ะ เดี๋ยวมันจะอินเกินไป!

แม้จะแอบบ่นในใจ แต่คิซารุก็ไม่ได้ทำลายความกระตือรือร้นของฮิวงะ โทดะ เขายิ้มและพยักหน้าตอบกลับไป "ตระกูลฮิวงะนี่สุดยอดไปเลยนะ!"

"แน่นอนอยู่แล้ว!" ฮิวงะ โทดะ ตอบกลับอย่างหนักแน่น

"เอาล่ะ ทั้งสองคนก้าวออกไปเตรียมตัวให้พร้อม การประลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!" ยามาคาวะ คิโยชิ พูดพลางส่งสายตาให้คิซารุ ความหมายนั้นชัดเจนอยู่แล้วว่า ขอให้ระวังเรื่องการใช้พลังด้วย

คิซารุเข้าใจความหมายในสายตาของครูประจำชั้น จึงพยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้ม

ภายใต้สายตาของนักเรียนทุกคนและคุณครู ทั้งสองคนเดินไปที่กลางลานประลองและยืนประจันหน้ากัน

"ลุยเลย ฮิวงะ!"

อาจเป็นเพราะความเห็นอกเห็นใจที่ทุกคนมีต่อผู้ที่เสียเปรียบ เพื่อนร่วมชั้นหลายคนจึงส่งเสียงเชียร์ฮิวงะ โทดะ!

ฮิวงะ โทดะ ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เมื่อได้ยินเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ รอบข้าง ความตั้งใจที่จะเอาชนะคิซารุก็ยิ่งแรงกล้ามากขึ้น!

ยามาคาวะ คิโยชิ มองไปที่นักเรียนทั้งสองคนบนลานประลอง เขาสูดหายใจเข้าลึกแล้วตะโกน "เริ่มได้!"

เมื่อได้ยินคำว่า "เริ่มได้" ฮิวงะ โทดะ ก็ขยับตัวทันที เขาไม่ได้ถอยหลังเพื่อทิ้งระยะห่าง แต่กลับพุ่งตรงเข้าหาคิซารุอย่างรวดเร็ว

ความแข็งแกร่งของวิชานินจาที่คิซารุแสดงให้เห็นในการทดสอบการขว้างอาวุธนินจา ทำให้ฮิวงะ โทดะ ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า มีเพียงการเข้าประชิดตัวคิซารุตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ และใช้กระบวนท่าที่เขาถนัดที่สุดเข้าสู้เท่านั้น จึงจะพอมีโอกาสชนะอยู่บ้าง

ฮิวงะ โทดะ รู้ดีว่าคิซารุมีสมรรถภาพทางกายที่ผิดมนุษย์มนามาตั้งแต่ตอนสอบเข้า การสู้กับคิซารุด้วยกระบวนท่าอาจไม่ได้ทำให้เขาได้เปรียบเสมอไป แต่เมื่อเทียบกับวิชานินจาคาถาลมที่คิซารุแสดงให้เห็นแล้ว ฮิวงะ โทดะ ก็ยังคงรู้สึกว่าการเข้าประชิดตัวและต่อสู้ด้วยกระบวนท่า คือความหวังเดียวที่เขาจะเอาชนะคิซารุได้!

เมื่อเผชิญหน้ากับฮิวงะ โทดะ ที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คิซารุก็ยังคงยืนนิ่ง มือทั้งสองข้างล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงเช่นเดิม

ปฏิกิริยาของคิซารุกระตุ้นความโกรธในใจของฮิวงะ โทดะ ให้พุ่งสูงขึ้น ขณะที่พุ่งเข้ามา เขาก็เบิกเนตรสีขาวขึ้นทันที จักระพวยพุ่งออกมาจากมือทั้งสองข้าง และฮิวงะ โทดะ ที่พุ่งเข้ามาถึงตัวคิซารุแล้ว ก็ปลดปล่อยวิชามวยอ่อนที่เขาเพียรพยายามฝึกฝนมาตลอด 1 เดือนออกมา

ฮิวงะ โทดะ รวบรวมพลังไว้ที่ฝ่ามือขวา อาศัยความได้เปรียบจากความแตกต่างของส่วนสูง พุ่งเป้าโจมตีไปที่จุดศูนย์กลางพลังของคิซารุ

"เจ้าน่ารังเกียจ นี่คือผลของการดูถูกฉัน!" เมื่อเห็นฝ่ามือขวาของตัวเองกำลังจะกระแทกเข้าที่จุดศูนย์กลางพลังของคิซารุ แววตาของฮิวงะ โทดะ ก็ฉายแววดีใจออกมา

"น่ากลัวจังเลยแฮะ!" คิซารุก้มหน้าลง มองเห็นการโจมตีของฮิวงะ โทดะ ที่กำลังจะถึงตัวเขา

เพียงชั่วพริบตา ในที่สุดคิซารุก็ขยับตัว เขาบิดตัวหลบฝ่ามือขวาของฮิวงะ โทดะ ที่กำลังโจมตีเข้ามาได้อย่างฉิวเฉียด

จากนั้น ในเสี้ยววินาทีต่อมา คิซารุก็ตวัดเท้าขวาเตะสวนกลับไปอย่างรวดเร็วจนเกิดภาพติดตา ซัดร่างของฮิวงะ โทดะ ลอยกระเด็นออกไปในทันที

การโจมตีสวนกลับอันเฉียบขาดของคิซารุในพริบตานั้น ทำให้คุณครูและเพื่อนร่วมชั้นที่เฝ้าดูอยู่ถึงกับร้องอุทานออกมา

สุดยอด ยอดเยี่ยมจริงๆ!

ไม่ว่าจะเป็นการใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาในจังหวะที่เหมาะสมพอดีเป๊ะตอนที่หลบการโจมตี หรือกระบวนท่าเตะอันเฉียบคมที่รวดเร็วจนเกิดภาพติดตาตอนที่โจมตีสวนกลับ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า ราชาปีศาจผู้นี้ ชิมูระ คิซารุ ก็มีพรสวรรค์และความแข็งแกร่งในด้านกระบวนท่าที่น่าทึ่งเช่นกัน

เมื่อเห็นฮิวงะ โทดะ ถูกเตะลอยละลิ่ว ยามาคาวะ คิโยชิ ก็อ้าปากโดยสัญชาตญาณ หวังจะฉวยโอกาสนี้ยุติการประลองและประกาศให้คิซารุเป็นผู้ชนะ

แต่ฮิวงะ โทดะ ที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศและยังคงเปิดใช้งานเนตรสีขาวอยู่ สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของคุณครู เขาจึงรีบตะโกนขึ้นมา "ฉันยังสู้ต่อ..."

ตู้ม!

ฮิวงะ โทดะ ยังพูดไม่ทันจบ ร่างของเขาก็ตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง

ฮิวงะ โทดะ กัดฟันทนความเจ็บปวดทั่วร่าง โดยเฉพาะที่บริเวณก้นที่ถูกเตะ เขาสลัดความละอายใจและความโกรธทิ้งไป รีบลุกขึ้นจากพื้นแล้วตะโกนลั่น "ฉันยังสู้ต่อได้!"

ยามาคาวะ คิโยชิ มองดูนักเรียนที่มุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ของเขา เขารู้สึกลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหุบปากลง

เมื่อเห็นคุณครูหุบปาก ฮิวงะ โทดะ ก็หันไปมองคิซารุอีกครั้งและพูดต่อ "ฉันบอกแล้วไง ว่าให้ใช้พลังทั้งหมดของนาย ไอ้บ้าเอ๊ย อย่ามาดูถูกฉันนะ!"

ฮิวงะ โทดะ ตะโกนลั่นพร้อมกับพุ่งเข้าหาคิซารุอีกครั้ง

"สุดยอดไปเลยแฮะ!" คิซารุเอ่ยชม

ขณะที่พูด คิซารุก็เริ่มประสานอิน "งั้นก็ระวังตัวให้ดีล่ะ! ถ้ารับไม่ไหว อาจถึงตายได้เลยนะ!"

"คิซารุ!" เมื่อได้ยินคำพูดของคิซารุ ยามาคาวะ คิโยชิ ก็รีบตะโกนเสียงดัง ร่างกายของเขาเกร็งเขม็ง

"คาถาลม : ลูกบอลสุญญากาศยักษ์!"

หลังจากสูดหายใจเข้าลึก คิซารุก็พ่นจักระธาตุลมจำนวนมหาศาลที่มีการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติออกมาจากปาก ก่อตัวเป็นลูกบอลลมโปร่งใสขนาดยักษ์ขึ้นที่ด้านหน้า

ลูกบอลลมโปร่งใสขนาดยักษ์พุ่งตรงเข้าหาฮิวงะ โทดะ ราวกับจรวดมิสไซล์ที่มองไม่เห็น

ฉันจะตายไหม! ฉันกำลังจะตายจริงๆ เหรอเนี่ย?

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับวิชานินจาที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้เป็นครั้งแรก ฮิวงะ โทดะ ที่กำลังพุ่งตัวไปข้างหน้าก็ตกใจกลัวจนต้องหยุดชะงักอยู่กับที่

"หลบเร็วเข้า!" เมื่อเห็นฮิวงะ โทดะ ยืนตะลึง ยามาคาวะ คิโยชิ ก็ตะโกนลั่นพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปหา

ไม่ใช่แค่ยามาคาวะ คิโยชิ เท่านั้น แต่โจนินของตระกูลสาขาฮิวงะที่ซุ่มดูอยู่อย่างลับๆ นอกลานฝึกของสถาบัน ก็ละทิ้งการพรางตัว และใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาพุ่งเข้ามาในลานฝึกเช่นกัน

ทว่า คนที่เคลื่อนไหวได้เร็วกว่าโจนินของตระกูลสาขาฮิวงะเสียอีก ก็คือโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และ ดันโซ พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวตั้งแต่ตอนที่คิซารุเริ่มประสานอินแล้ว

เพียงชั่วพริบตา จรวดมิสไซล์ที่คิซารุปล่อยออกมาก็พุ่งมาถึงตรงหน้าฮิวงะ โทดะ แล้ว ยามาคาวะ คิโยชิ ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด ได้พุ่งตัวมาขวางหน้าฮิวงะ โทดะ ไว้ได้ทัน แต่เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีอันทรงพลังของคิซารุ เขากลับไม่มีวิธีรับมือที่ดีนัก ทำได้เพียงตัดสินใจใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่กำบังให้นักเรียนเท่านั้น

ส่วนซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และ ดันโซ ที่พุ่งเข้ามาจากด้านนอกลานฝึก ยังคงอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายเกินแก้เสียแล้ว