Chapter 7 - วันพรุ่งนี้มาถึงแล้ว

พรุ่งนี้…

เธอจะกลายเป็นซาร่าห์ มิตเชลล์

พรุ่งนี้…

เธอจะได้พบมิสซิสเฉิน ผู้ดูแลคฤหาสน์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวด

และถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน

เธอคงไม่มีวันได้พบเดเมียน แบล็กวูดเลยด้วยซ้ำ

เธอจะเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กๆ ที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

เป็นเงาที่เดินผ่านไปมาในบ้านของเขา

และถูกลืมในทันทีที่เดินพ้นสายตา

นั่นคือแผน

แต่ดูเหมือนจักรวาลจะมีแผนอีกแบบหนึ่ง

คืนนั้น อาเรียยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ

“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อซาร่าห์ มิตเชลล์ ขอบคุณมากสำหรับโอกาสนี้”

เธอส่ายหน้า

ดูตื่นเต้นเกินไป

“สวัสดีค่ะ ซาร่าห์ มิตเชลล์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

เป็นทางการเกินไป

“สวัสดีค่ะ...ซาร่าห์ มิตเชลล์”

ดีกว่า

เรียบง่าย

ไม่พยายามมากเกินไป

เธอพินิจเงาสะท้อนของตัวเอง

บ่ายวันนั้นเธอเพิ่งย้อมผมใหม่

ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมาก

เพียงเพิ่มประกายสีน้ำตาลอุ่นลงในเส้นผมสีดำธรรมชาติ

มากพอให้ดูแตกต่างเล็กน้อยจากหญิงสาวในแฟ้มประวัติโรงเรียนแพทย์

แต่น้อยพอที่จะไม่ดูเหมือนกำลังหลบซ่อนตัวตน

ซาร่าห์ มิตเชลล์ต้องดูเป็นคนเรียบร้อย

น่าเชื่อถือ

ไร้พิษภัย

เป็นคนประเภทที่กลมกลืนไปกับฉากหลังได้อย่างสมบูรณ์

คนที่ครอบครัวร่ำรวยรู้สึกสบายใจที่จะปล่อยให้อยู่ในบ้าน

เพราะเธอดูไม่เป็นภัยคุกคามต่อใครเลย

คนที่น่าลืมเลือน

ตรงกันข้ามกับอาเรียโดยสิ้นเชิง

ตลอดชีวิต เธอสร้างชื่อจากการเป็นคนที่ใครก็ลืมไม่ลง

แฮ็กเกอร์อัจฉริยะ

ศิลปินชื่อดัง

เด็กอัจฉริยะทางการแพทย์

แต่บทบาทครั้งนี้แตกต่างออกไป

เธอต้องหายไป

“เธอทำได้”

อาเรียบอกกับภาพสะท้อนของตัวเอง

“มันก็แค่บทบาทอีกบทหนึ่ง”

“แค่ตัวตนอีกตัวตนหนึ่ง”

“เธอทำแบบนี้มาร้อยครั้งแล้ว”

แต่ลึกๆ เธอรู้ว่าครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม

เดิมพันสูงกว่าเดิม

เป้าหมายอันตรายกว่าเดิม

และไม่มีพื้นที่ให้ผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย

ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวอาจพรากทุกอย่างไปจากเธอ

แต่ถ้าไม่ทำอะไรเลย

เธอจะสูญเสียแม่

ซึ่งไม่ใช่ทางเลือกอยู่แล้ว

อาเรียจัดเตรียมเสื้อผ้าสำหรับวันพรุ่งนี้

เดรสสีน้ำเงินกรมท่าทรงสุภาพ ความยาวเลยเข่าเล็กน้อย

รองเท้าส้นเตี้ย

เครื่องประดับเพียงนิดเดียว

ดูเป็นมืออาชีพโดยไม่พยายามมากเกินไป

ทุกอย่างพร้อมแล้ว

ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ

แล้วทำไม...

เธอถึงรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่บนขอบหน้าผา?

กำลังจะก้าวลงสู่ความมืดที่มองไม่เห็นเบื้องล่าง

เพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ

เสียงหนึ่งในใจตอบกลับมา

เธอกำลังจะเดินเข้าไปในบ้านของหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดของประเทศ

กำลังจะโกหกต่อหน้าเขา

กำลังจะขโมยสิ่งล้ำค่าที่ไม่มีอะไรมาทดแทนได้

และหากถูกจับได้...

ชีวิตของเธอจะไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิม

คืนนั้นอาเรียนอนอยู่บนเตียง

แต่ไม่อาจหลับตา

เธอเอาแต่มองเพดาน ทบทวนคำถามนับร้อย และเตรียมรับมือกับทุกความเป็นไปได้

พรุ่งนี้...

ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

พรุ่งนี้...

เธอจะก้าวผ่านประตูคฤหาสน์แบล็กวูด

และกลายเป็นใครอีกคนอย่างสมบูรณ์

พรุ่งนี้...

โลกที่เป็นระเบียบของเธอจะปะทะเข้ากับโลกของเดเมียน แบล็กวูด

โดยที่เธอไม่รู้เลย

ไม่อาจรู้ได้เลย

ว่าเขารู้จักเธออยู่ก่อนแล้ว

กำลังเฝ้ามองเธออยู่ก่อนแล้ว

และนำหน้าเธอไปไกลกว่าสิบก้าวในเกมที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่

เธอไม่รู้ว่าใบสมัครของเธอถูกส่งตรงถึงโต๊ะทำงานของเขา

ไม่รู้ว่าเดเมียนมองภาพถ่ายของ "ซาร่าห์ มิตเชลล์"

และบางอย่างภายในใจเขาได้เปลี่ยนไป

ไม่รู้ว่าเขาตรวจสอบประวัติของเธอด้วยตัวเอง

และค้นพบความจริงทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว

รู้ว่าเธอเป็นใคร

รู้ว่าเธอต้องการอะไร

และในวินาทีนั้นเอง

เขาก็ตัดสินใจ

ปล่อยให้เธอเข้ามา

ปล่อยให้เธอเล่นเกมเล็กๆ ของตัวเอง

ปล่อยให้เธอเดินอยู่ในบ้านของเขาเหมือนหัวขโมยแสนงดงามท่ามกลางรัตติกาล

ปล่อยให้เธอเชื่อว่าตัวเองเป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่าง

จนกว่าจะถึงวันที่เขาตัดสินใจแย่งมันกลับคืนไปทั้งหมด

อาเรียหลับไปในเวลาประมาณตีสาม

ฝันถึงดวงตาสีเทา

ประตูที่ถูกล็อก

และพืชประหลาดที่เรืองแสงอยู่ในความมืด

เธอตื่นขึ้นในยามรุ่งสางพร้อมหัวใจที่เต้นแรง

แม้จะจำรายละเอียดของความฝันไม่ได้แล้ว

เหลือเพียงความรู้สึกเดียว

ความรู้สึกว่ากำลังถูกเฝ้ามอง

กำลังถูกมองเห็น

กำลังติดอยู่ในบางสิ่งที่ไม่มีวันหลบหนีได้

วันพรุ่งนี้มาถึงแล้ว

และหลังจากวันนี้...

จะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป