ตอนที่ 16 ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง

ลู่ฉางเซิงเพิ่งจะซ่อนตัวเสร็จ เสียงเดินเหยียบย่ำใบไม้ก็ดังแว่วมาจากในป่าทึบ เมื่อมองลอดผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งไม้ เขาก็เห็นร่างในชุดคลุมสีดำกว่าสิบคนเดินทางมาถึงปากหุบเขาอสนีบาตทมิฬ

"คนของกลุ่มหมาป่าเดียวดาย!"

นัยน์ตาของลู่ฉางเซิงหดเกร็ง

คนชุดดำสิบกว่าคนนี้ กลับกลายเป็นคนของกลุ่มหมาป่าเดียวดาย ซ้ำยังมีร่างที่คุ้นตาอย่าง จางเหมิง จ้าวหยวน และเฉินไห่รวมอยู่ด้วย สิ่งนี้ทำให้ลู่ฉางเซิงอดสงสัยไม่ได้ว่า พวกกลุ่มหมาป่าเดียวดายมาทำอะไรที่นี่กันแน่?

ลู่ฉางเซิงจึงเงี่ยหูฟังบทสนทนาของคนเหล่านั้นทันที

"ลูกพี่ ถึงแล้ว ที่นี่แหละ หุบเขาอสนีบาตทมิฬ!"

จางเหมิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น

"เจ้าแน่ใจนะ ว่าถ้ำของราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงซ่อนอยู่ในหุบเขาอสนีบาตทมิฬแห่งนี้?"

เฉินไห่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ไม่ผิดแน่ขอรับ ข้าบังเอิญเจอมันในหุบเขาอสนีบาตทมิฬนี่แหละ ภายในถ้ำของราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง ยังมีน้ำนมปราณอสนีที่ล้ำค่าสุดๆ อยู่อีกด้วย!"

จางเหมิงรีบพยักหน้ารับรอง

เมื่อได้ยินคำว่าน้ำนมปราณอสนีแววตาของเฉินไห่และพวกพ้องก็ทอประกายเร่าร้อนขึ้นมาทันที

น้ำนมปราณอสนี เป็นของวิเศษธาตุอสนีที่หาได้ยากยิ่ง ภายในอัดแน่นไปด้วยขุมพลังสายฟ้า ถือเป็นของล้ำค่าที่ช่วยเสริมสร้างการบำเพ็ญเพียรและยกระดับพลังได้อย่างมหาศาล

ว่ากันว่า น้ำนมปราณอสนีเพียงหยดเดียว ก็มีมูลค่าสูงถึงหินวิญญาณหลายร้อยก้อนเลยทีเดียว

"ลูกพี่ แต่ว่าราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงตัวนั้นรับมือยากเอาการเลยนะ ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงตัวนั้น มีพลังเทียบเท่าขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปด ซ้ำยังมีนิสัยดุร้ายและบ้าคลั่งสุดๆ..."

จ้าวหยวนเอ่ยด้วยความกังวล

"ขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปดงั้นรึ? ตึงมืออยู่บ้างจริงๆ แต่เพื่อให้น้ำนมปราณอสนีตกถึงมือ ความเสี่ยงนี้ก็คุ้มค่าที่จะลองดู อีกอย่าง กลุ่มหมาป่าเดียวดายของเราก็มีคนตั้งมากมาย ไม่เห็นจะต้องไปกลัวไอ้เดรัจฉานตัวนั้นเลย"

เฉินไห่กล่าวอย่างโอหัง

"ลูกพี่พูดถูก พวกเราร่วมมือกัน มีหรือจะต้องกลัวมัน!"

จางเหมิงและพวกพ้องรีบประจบสอพลอ

"ไปกันเถอะ..."

กล่าวจบ เฉินไห่ก็นำพรรคพวกกลุ่มหมาป่าเดียวดายบุกเข้าไปในหุบเขาอสนีบาตทมิฬ

"น้ำนมปราณอสนี?!"

ยามนี้ ลู่ฉางเซิงที่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดแล้ว

ดวงตาของเขากลิ้งกลอกไปมา ในใจลอบตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ว่าจะแอบตามเฉินไห่และพวกเข้าไป เพื่อดูว่าจะมีโอกาสฉกฉวยน้ำนมปราณอสนีมาได้หรือไม่!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็กระโจนลงจากต้นไม้อย่างรวดเร็ว แล้วแอบสะกดรอยตามกลุ่มหมาป่าเดียวดายไปอย่างเงียบเชียบ...

---

เปรี้ยง!

เมื่อเข้าสู่หุบเขาอสนีบาตทมิฬ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องกัมปนาทก็กระแทกเข้าโสตประสาท

ท้องฟ้าเหนือหุบเขาถูกปกคลุมด้วยเมฆอสนีบาตหนาทึบ สายฟ้าสีเงินฟาดฟันลงมาเป็นระยะๆ

ทัศนียภาพภายในหุบเขาช่างแตกต่างจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง ภายนอกมีป่าไม้เขียวชอุ่มอุดมสมบูรณ์ ทว่าภายในกลับมีแต่โขดหินผาที่แห้งแล้งโล่งเตียน

พลังวิญญาณฟ้าดินทั่วทั้งหุบเขา ก็แปรปรวนและบ้าคลั่งเป็นอย่างยิ่ง

ไม่นานนัก กลุ่มคนของกลุ่มหมาป่าเดียวดายก็เข้ามาถึงส่วนลึกที่สุดของหุบเขาอสนีบาตทมิฬ

เฉินไห่และพรรคพวกหยุดฝีเท้า ทอดสายตามองไปไม่ไกลนัก ที่ตีนเขาหินโล่งเตียน มีปากถ้ำสีดำทะมึนขนาดมหึมาปรากฏอยู่

"จางเหมิง นั่นใช่ถ้ำของราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงหรือไม่?"

เฉินไห่ถามเสียงต่ำ

"ถูกต้องขอรับ!"

จางเหมิงพยักหน้า

โฮก!

ทว่า วินาทีที่พวกเขาย่างกรายเข้าไปใกล้ปากถ้ำ เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังกึกก้องออกมาจากภายใน

เสียงคำรามอันน่าเกรงขามนั้น สั่นสะเทือนจนหุบเขาทั้งหุบเขาโยกคลอนอย่างรุนแรง

"กลิ่นอายรุนแรงมาก!"

"ทุกคนระวังตัวให้ดี!"

สีหน้าของเฉินไห่พลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

ตูม!

เวลานั้นเอง ลำแสงสีม่วงพุ่งพรวดออกมาจากภายในถ้ำด้วยความเร็วประดุจสายฟ้า

ลำแสงสีม่วงนั้นแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างของสัตว์อสูรขนาดยักษ์ในชั่วพริบตา

"ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง!"

พวกของเฉินไห่จ้องมองไปยังเงาแสงสีม่วงนั้น ก็พบกับสัตว์ประหลาดร่างมหึมาปรากฏกายขึ้น

นี่คือราชสีห์ยักษ์ที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ทั่วทั้งร่างถูกปกคลุมด้วยเกล็ดคริสตัลสีม่วง ดูราวกับสวมชุดเกราะสีม่วงอยู่ ด้านหลังของมันยังมีปีกที่ทำจากคริสตัลสีม่วงอีกคู่หนึ่ง

บนเรือนร่างของมัน มีสายฟ้าแลบปลาบวิ่งพล่านไปทั่ว ปลดปล่อยกลิ่นอายอันแข็งแกร่งระดับขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปด ออกมาอย่างชัดเจน!

"เจ้ามนุษย์ จงรีบไสหัวออกไปจากอาณาเขตของข้าเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้น... ตาย!"

ราชสีห์ปีกอสนีตวาดลั่น

ซี้ด!

"ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงตัวนี้ ถึงกับพูดภาษามนุษย์ได้งั้นรึ?"

กลุ่มคนกลุ่มหมาป่าเดียวดายต่างตื่นตะลึงจนพูดไม่ออก โดยปกติแล้ว สัตว์อสูรขั้นหลอมรวมจินตันระดับแปดยังไม่สามารถเอื้อนเอ่ยภาษามนุษย์ได้ แต่เห็นได้ชัดว่าราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงตัวนี้เป็นข้อยกเว้น

ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงตัวนี้ ดูดซับพลังอสนีในหุบเขามาอย่างยาวนานหลายปี จึงก่อเกิดสติปัญญาที่สูงส่ง มันจึงแตกต่างจากสัตว์อสูรทั่วๆ ไป

"หึ! ราชสีห์ปีกอสนี พวกเราแค่ต้องการน้ำนมปราณอสนี ขอเพียงเจ้ายอมแบ่งน้ำนมปราณอสนีให้พวกเราสักหน่อย พวกเราก็จะไปจากที่นี่ทันที"

เฉินไห่เอ่ยเสียงเข้ม

"ฝันไปเถอะ!"

"พวกแกรนหาที่ตายนัก!"

โฮก!

ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงเดือดดาลถึงขีดสุด สายฟ้าทั่วร่างเต้นเร่า มันอ้าปากกว้าง พ่นลำแสงอสนีบาตสีม่วงออกมาเป็นสาย

ตูม! ตูม! ตูม!

ลำแสงอสนีบาตสีม่วงหลายสายพุ่งทะลวงอากาศ แหวกว่ายพุ่งตรงเข้าใส่พรรคพวกกลุ่มหมาป่าเดียวดาย

"รีบหลบเร็ว!"

สีหน้าเฉินไห่แปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

ปัง! ปัง! ปัง!

ทุกคนต่างพากันกระโดดหลบอย่างพร้อมเพรียง ลำแสงอสนีบาตฟาดฟันลงมา ทำลายโขดหินยักษ์จนแตกกระจาย

"พูดดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ลงไม้ลงมือ! ทุกคนร่วมมือกันจัดการไอ้เดรัจฉานนี่!"

เฉินไห่ตวาดลั่น สิ้นคำ กลิ่นอายขั้นหลอมรวมจินตันระดับหก ก็ระเบิดออกมา ในช่วงที่ผ่านมา พลังของเขาก็ก้าวหน้าขึ้นเช่นกัน

ส่วนลูกน้องกลุ่มหมาป่าเดียวดายคนอื่นๆ ก็ไม่ได้อ่อนแอแต่อย่างใด มีผู้ที่อยู่ในขั้นหลอมรวมจินตันระดับสี่และระดับห้าอยู่หลายคน ร่างนับสิบต่างรีดเร้นพลังวิญญาณออกมา แล้วพุ่งทะยานเข้าโจมตีราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง

ครืน! ครืน!

ชั่วพริบตาเดียว คนของกลุ่มหมาป่าเดียวดายนับสิบชีวิตก็พุ่งทะยานออกไปพร้อมกัน งัดทั้งพลังวิญญาณและอาวุธคู่กายออกมาปะทะกับราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงอย่างดุเดือด

คลื่นพลังจากการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัว สั่นสะเทือนหุบเขาทั้งหุบเขาจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

โฮก!

ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงแผดเสียงคำราม มันกางกรงเล็บแหลมคมที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าตะปบเข้าใส่เงาร่างหนึ่งอย่างโหดเหี้ยม

ตูม!

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น ผู้บำเพ็ญเพียรที่มีระดับพลังขั้นหลอมรวมจินตันระดับสองผู้หนึ่ง ถูกกรงเล็บราชสีห์ฉีกร่างขาดสะบั้นในพริบตา!

"บัดซบเอ๊ย!"

เฉินไห่เดือดดาล สองมือรีบประสานอินเคล็ดวิชา ชั่วพริบตากระบี่วิเศษที่เปล่งประกายแสงสีเขียวก็ปรากฏขึ้นในมือ

กระบี่เล่มนี้มีนามว่ากระบี่ชิงหมิงเป็นถึงอาวุธวิเศษระดับเหลืองขั้นเจ็ด!

"ปราณกระบี่ชิงหมิง!"

เฉินไห่ตวาดลั่น ก่อนจะตวัดกระบี่ชิงหมิงในมือฟาดฟันออกไป

ตูม!

แสงกระบี่สีเขียวพุ่งทะยาน แหวกอากาศด้วยปราณกระบี่อันคมกริบ ฟาดฟันลงบนร่างของราชสีห์ปีกอสนีอย่างจัง

ปัง!

ปรากฏรอยเลือดสายหนึ่งบนร่างของราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วง

โฮก!

ราชสีห์ปีกอสนีแผดเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด

ใช้จังหวะนี้เอง ศิษย์กลุ่มหมาป่าเดียวดายนับสิบคน ไม่ปล่อยโอกาสให้ราชสีห์ปีกอสนีได้ตั้งตัว พวกเขาดึงพลังวิญญาณในร่างออกมาจนหมดสิ้น แปรเปลี่ยนเป็นสายพลังวิญญาณพุ่งกระหน่ำเข้าใส่

ปัง! ปัง! ปัง!

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ทั่วทั้งหุบเขาตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวาย

"สู้กันเข้าไป สู้กันให้ตายไปข้างหนึ่งเลยยิ่งดี ดีที่สุดคือบาดเจ็บสาหัสกันทั้งสองฝ่าย"

ณ มุมอับสายตาแห่งหนึ่ง ลู่ฉางเซิงนั่งอยู่บนต้นไม้ดูเสือกัดกัน มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นมาบางๆ ก่อนจะทอดสายตาไปยังถ้ำที่มืดมิดแห่งนั้น

ยามนี้ ราชสีห์ปีกอสนีคริสตัลม่วงกับกลุ่มหมาป่าเดียวดายกำลังปะทะกันอย่างเอาเป็นเอาตาย นับเป็นโอกาสทองของเขา เขาจะอาศัยจังหวะนี้ลอบเร้นเข้าไปในถ้ำ เพื่อคว้าเอาน้ำนมปราณอสนีอันล้ำค่ามาครองให้จงได้...