บทที่ 14 มังกรฟ้าปรากฏตัว

ในเวลาเดียวกัน ในทิศทางที่ เอลวิส กำลังมองไป บนดาดฟ้าของอาคารสูงทรงสี่เหลี่ยม ชายหนุ่มร่างกำยำที่แบกขวานยักษ์ไว้บนหลัง กำลังพลิกดูใบประกาศจับในมือ

หลังจากยืนยันตัวตนของชายที่เพิ่งล้มลงไป เขาก็หัวเราะเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน: “ผู้ชายที่เพิ่งล้มลงไปนั่นคือ ดิเอส กัปตัน ของกลุ่มโจรสลัดมนุษย์ปิศาจ ค่าหัว 60 ล้านเบรี สินะ?!

น่าขายหน้าชะมัด คนแบบนั้นอย่าหวังว่าจะรอดไปได้ใน โลกใหม่ เลย...”

พูดจบ ชายคนนั้นก็จงใจเหลือบมองไปยังจุดที่ เอลวิส และ อามีเลีย ยืนอยู่ น้ำเสียงเริ่มจริงจังขึ้น

“ยุ่งยากซะจริง ตอนแรกนึกว่าปีนี้จะมีแค่พวก ซูเปอร์โนวา สิบเอ็ดคนที่มีชื่อเสียงใน แกรนด์ไลน์ เท่านั้นที่จะขึ้นฝั่งที่เกาะนี้ ไม่นึกเลยว่าจะมีปลาตัวใหญ่ขนาดนี้หลุดเข้ามาด้วย เล่นเอาลำบากใจเลยแฮะ ช่างเถอะ ไม่ไปยุ่งกับหมอนั่นดีกว่า ตราบใดที่พวกมันไม่ทำอะไรโง่ๆ... ทำเป็นปิดตาข้างหนึ่งไปก่อนแล้วกัน! ให้ตาแก่นั่นมาจัดการเก็บกวาดผลที่ตามมาเองเถอะ!”

เห็นได้ชัดว่าสายตาที่มีความนัยของ เอลวิส เมื่อครู่ ถูกเขาจับสังเกตได้ ชายหนุ่มลึกลับเมื่อเห็นว่า เอลวิส ไม่ได้ลงมือ ก็ย่อมไม่ออกไปจับกุมตัวให้เรื่องมาก ทั้งสองฝ่ายต่างทำเป็นมองไม่เห็นกัน เมินเฉยต่อสถานการณ์ตรงหน้า

ตึก... ตึก... ตึก...

ในขณะนั้น สุนัขที่สวมฮู้ดก็เดินเข้ามาใกล้ กางขาออก แล้วฉี่ใส่ทาสที่หมดสติล้มพับไปกับพื้น

“สกปรกจังเลย ซาล!”

เจ้าของเสียงยังมาไม่ถึง แต่ทุกคนในที่นั้นต่างรีบหมอบกราบลงกับพื้นทันที ไม่กล้าสบตากับคนกลุ่มนั้น

โจรสลัดหรือนักเลงที่ดูดุร้ายบางคน ถึงกับรีบหนีไปซ่อนตัวตามมุมตึก ไม่กล้าโผล่หน้าออกมา

“ไปกันเถอะ อามีเลีย อยู่ตรงนี้ต่อไปก็ไม่มีอะไรน่าสนุกแล้ว!” เอลวิส ไม่ต้องการทำตัวเหมือนคนพวกนั้น ก่อนที่ มังกรฟ้า จะปรากฏตัว เขาจึงพา อามีเลีย หันหลังเดินจากไป

“น่ารำคาญจริงๆ เลย ท่านพ่อคะ~ เสียของไปอีกตัวแล้วใช่ไหมคะเนี่ย?!”

ไม่นานหลังจากพวกเขาเดินจากไป เสียงหญิงสาวที่มีจริตจะก้านก็ดังขึ้น ตามมาด้วยร่างสองร่างที่สวมชุดคลุมสีขาวเทอะทะ สวมครอบแก้วบนศีรษะ สีหน้าเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสโอหังและเย็นชาถึงขีดสุด

พวกเขาคือขยะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ต้นตอแห่งความชั่วร้ายทั้งมวล... ผู้ที่เรียกตนเองว่าลูกหลานของผู้สร้าง... มังกรฟ้า!

“ลูกให้ยากล่อมประสาทมันทุกวันเลยไม่ใช่รึไง?!”

“ให้ค่ะ แต่มันไม่ได้ผลกับพวกงี่เง่านี่นา เอาแต่พร่ำเพ้อว่า ‘ปล่อยผมไปเถอะ ผมอยากเจอลูกเมีย’ ฟังแล้วอยากจะอ้วก ซื้อตัวใหม่ให้หนูหน่อยสิคะ ท่านพ่อ!”

“ลูกนี่ไม่รู้จักวิธีสั่งสอนทาสเลยจริงๆ ทำเอาคอลเลกชัน กัปตัน ของพ่อหายไปอีกคนแล้วนะ!”

“ก็เจ้านี่มันสอนไม่จำนี่คะ... เป็นผู้ชายอกสามศอกแท้ๆ เอาแต่ร้องห่มร้องไห้บอกว่าคิดถึงบ้าน... ก็แค่สามัญชนแท้ๆ...”

ปัง!! ปัง!!

พูดจบ มังกรฟ้า หญิงก็เตะชายที่นอนอยู่บนพื้น จ้องมองเขาด้วยความรังเกียจขยะแขยง

“จริงๆ เล้ย ทำเอาอารมณ์ดีๆ ของหนูเสียหมด...”

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

ยังไม่จบแค่นั้น หลังจากเตะเสร็จ หญิงสาวก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายและอำมหิต ชักปืนพกทองคำออกมา แล้วรัวกระสุนใส่ชายคนนั้นหลายนัด

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนเบือนหน้าหนีด้วยความสะอิดสะเอียน ไม่กล้ามองภาพนั้นอีก

“ท่านพ่อคะ ยังมีตัวอื่นอีกไหมคะ?! ซื้อให้หนูใหม่อีกตัวสิ!”

“อืม ได้ยินว่ามีสินค้าหายากอยู่ที่โรงประมูลหมายเลข 1 ไปดูที่นั่นกันเถอะ!”

ขณะที่ เอลวิส และ อามีเลีย เดินห่างออกไปเรื่อยๆ คำพูดที่ดูไร้เดียงสาแต่แฝงความชั่วร้ายและอำมหิตของ มังกรฟ้า หญิงสาว ซึ่งฟังดูเหมือนเด็กน้อยอ้อนขอขนมและของเล่นจากพ่อแม่ ยังคงลอยแว่วมาจากด้านหลัง ทำให้ เอลวิส ต้องส่ายหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตึก ตึก ตึก...

ไม่นานหลังจาก มังกรฟ้า จากไป หน่วยทหารเรือ ขนาดเล็กที่ติดตามมาก็เดินเข้ามาพร้อมชุดปฐมพยาบาล เริ่มรักษาโจรสลัดคนนั้น และหลังจากทำแผลเสร็จ ก็ลากตัวเขาไปยังคุกที่ฐานทัพเพื่อคุมขังโจรสลัดต่อไป

ในขณะเดียวกัน หลังจากผ่านการต่อสู้กับ เอลวิส กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ที่เริ่มสงบสติอารมณ์ได้บ้างแล้ว ก็พันแผลและจัดการเรื่องเรือให้เรียบร้อย ภายใต้การนำของ ฮัจจัง พวกเขาเดินทางมาถึงสถานที่นัดพบพิเศษบนเกาะ เขต 13... บาร์ขูดรีดของชัคกี้!

หลังจาก ฮัจจัง และคนอื่นๆ อธิบายรายละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลุ่มหมวกฟางก็จดจำกฎเหล็กในการขึ้นเกาะได้ และตัดสินใจแยกย้ายกันไป ลูฟี่ ในฐานะ กัปตัน ไปกับพวกเขาเพื่อพบ ชัคกี้ คนรู้จักบนเกาะ

…

“เอ๋... ค่าหัวของ ลูฟี่ เป็นแค่อันดับสองเองเหรอ?! มีคนที่มีค่าหัวสูงกว่า ลูฟี่ อีกเหรอ?!”

ภายในบาร์ หลังจากได้ฟังข้อมูลที่ ชัคกี้ รวบรวมมา ช็อปเปอร์ และคนอื่นๆ ก็ตาค้าง

พวกเขาแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ว่าจะมีโจรสลัดบนเกาะนี้ที่มีค่าหัวสูงกว่า 300 ล้านเบรีของ ลูฟี่

ชัคกี้ พ่นควันบุหรี่เป็นวงแล้วพูดต่อ: “จะพูดให้ถูกคือ มีสองกลุ่ม! ที่ชั้นเพิ่งพูดไปนั่นเป็นข้อมูลจนถึงแค่วันนี้ แต่เมื่อเช้านี้มีโจรสลัดอีกกลุ่มมาถึง น่าจะเป็นรุ่นเดียวกับพวกเธอนั่นแหละ เพิ่งจะเคลื่อนไหวได้แค่ครึ่งปี แต่ก็ทำให้ รัฐบาลโลก และ กองทัพเรือ ปั่นป่วนไปหมด... ค่าหัวของพวกเขาทะลุ 400 ล้านเบรี!”

“เอ่อ... หรือว่าจะเป็นหมอนั่น?!” ด้วยคำใบ้ของ ชัคกี้ ทุกคนก็นึกถึงคนที่ไม่อยากจะจำขึ้นมาได้

“ถูกต้อง พวกเธอคงได้ปะทะกับเขาตรงๆ มาแล้วสินะ?! การต่อสู้ที่ก่อความวุ่นวายที่เขต 44 เมื่อเช้านี้ ตัวเอกก็คือกลุ่มของพวกเธอทั้งสองกลุ่ม ชั้นพูดถูกไหม?!” นิ้วเรียวสวยของ ชัคกี้ ที่คีบบุหรี่สตรี ชี้ไปที่พวกเขา แล้วอธิบายต่อ

“อืม คุณโรบิน เคยบอกว่าค่าหัวของผู้ชายคนนั้นดูเหมือนจะเกิน 400 ล้านเบรี แต่ผมจำตัวเลขเป๊ะๆ ไม่ได้แล้วครับ...” บรู๊ค โครงกระดูกมีชีวิต ยกถ้วยชาขึ้นจิบ แล้วพูดแทรกขึ้นมา

“ชั้นก็เหมือนกัน ตอนนั้นมัวแต่ดู ลูฟี่ กับคนอื่นๆ สู้กับเขา จนลืมจำไปเลย...” ช็อปเปอร์ ผู้น่ารักกระโดดเหย็งๆ เห็นด้วย ยกมือแสดงตัวตน

“ฮุฮุฮุ... ถ้าพวกเธอมาถึงก่อนวันนี้ ชั้นอาจจะบอกว่ามี ซูเปอร์โนวา สิบเอ็ดคนบนเกาะ...

ยูสทัส คิด, ค่าหัว: 315,000,000 เบรี

มังกี้ D ลูฟี่, ค่าหัว: 300,000,000 เบรี

บาซิล ฮอว์คินส์, ค่าหัว: 240,000,000 เบรี

X เดรค, ค่าหัว: 222,000,000 เบรี

ทราฟาลก้า ลอว์, ค่าหัว: 200,000,000 เบรี

สแครชแมน อาปู, ค่าหัว: 198,000,000 เบรี

คิลเลอร์, ค่าหัว: 162,000,000 เบรี

จิวเวลรี่ บอนนี่, ค่าหัว: 140,000,000 เบรี

คาโปเน่ เบจ, ค่าหัว: 138,000,000 เบรี

โรโรโนอา โซโร, ค่าหัว: 120,000,000 เบรี

อูรูจ, ค่าหัว: 108,000,000 เบรี

พวกเธอ ซูเปอร์โนวา ทั้งสิบเอ็ดคน โด่งดังไปทั่ว แกรนด์ไลน์...

แต่ทว่า...”

หลังจาก ชัคกี้ แนะนำจบ ท่ามกลางเสียงกลืนน้ำลายของ ช็อปเปอร์ และคนอื่นๆ เธอก็ขยี้ก้นบุหรี่เบาๆ แล้วพูดขึ้นใหม่: “ณ วันนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง... นับตั้งแต่ กลุ่มโจรสลัดราตรีประดับดาว ขึ้นมาบนเกาะ!

กัปตัน, เซลท์ เอลวิส ฉายา นักดาบแห่งราตรี, ค่าหัว... 450,000,000 เบรี!

ผู้บริหาร, วานรคลั่ง ไคล์, ค่าหัว... 270,000,000 เบรี!

ผู้บริหาร, คนยักษ์ บาร์ด, ค่าหัว... 230,000,000 เบรี!

ผู้บริหาร, ดาบเงา อามีเลีย, ค่าหัว... 180,000,000 เบรี!

นี่แค่ลูกเรือที่มีค่าหัวเกิน 100 ล้านนะ ส่วนพวกที่ต่ำกว่า 100 ล้านคงไม่ต้องแนะนำหรอกมั้ง...”

คำพูดของ ชัคกี้ สร้างแรงสั่นสะเทือนให้กับ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง อย่างไม่ต้องสงสัย เล่นเอา ช็อปเปอร์ และ บรู๊ค ยืนอึ้ง อ้าปากค้าง หุบไม่ลง

“นะ-น่าทึ่งมาก แม้แต่นักดาบหญิงแสนสวยที่มีค่าหัวต่ำที่สุดในกลุ่มนั้น ยังมีค่าหัวสูงกว่า คุณโซโร อีกเหรอครับเนี่ย...” บรู๊ค พูดพลางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับปากหลังจากดื่มชาหมดและตั้งสติได้

“450 ล้านเบรีงั้นเหรอ?! ความแข็งแกร่งของเจ้านั่น...” มีเพียง ลูฟี่ ที่เคยทำท่าไม่สนใจ เริ่มจริงจังขึ้นมาหลังจากได้ยินชื่อนั้น เขาเหลือบมองมือขวาที่พันผ้าพันแผลของตัวเอง แล้วพึมพำกับตัวเอง

ปฏิกิริยาของเขาถูก ชัคกี้ จับสังเกตได้อย่างแม่นยำ เธอยิ้มออกมา หวนนึกถึงท่าทีของ เรย์ลี่ ก่อนหน้านี้ และในที่สุดก็เข้าใจเขา: “สายตาของ เรย์ลี่ ยังคงเฉียบคมเหมือนเดิม คู่ต่อสู้เพียงคนเดียวที่ เจ้าหมวกฟาง จะจดจำได้ ก็คือผู้สืบทอดหนุ่มของ ราชสีห์ทองคำ คนนั้นจริงๆ สินะ!”

เฮ้อ...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═