บทที่ 23 ตาเฒ่า ปีศาจแห่งห้วงลึกบุกมาถึงหน้าประตูเมืองแล้ว!

เมื่อได้เห็นผลลัพธ์ของสกิล คนหลายคนที่อยู่ที่นั่นต่างก็ยืนอึ้งไปหลายวินาที

"แม่เจ้าโว้ย!"

"ลูกพี่ ไปได้ตำราสกิลเล่มนี้มาจากไหนเนี่ย??"

คำสบถของม่อจิ่วเกอดึงทุกคนให้กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

โหยวจื่ออ๋างและเหอยวี่เฟยดึงสติกลับมา สีหน้าอิจฉาตาร้อนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขาทีละคน

มันไม่ได้ถึงขั้นอิจฉาริษยาหรอกนะ เพราะในเมื่อลูกพี่ของพวกเขาได้สกิลนี้มา เวลาลงดันเจี้ยนเป็นปาร์ตี้หรือต่อสู้กับศัตรูบนสนามรบ พวกเขาก็จะยิ่งสบายขึ้นไปอีกไม่ใช่หรือไง!?

ความอิจฉาที่ไม่ได้ปิดบังของกลุ่มคน ทำให้มุมปากของฉู่ขวงเหรินยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ฉู่ขวงเหรินเก็บสกิลที่แสดงให้ดูลงไป แล้วพูดว่า "นี่แหละคือเรื่องที่ฉันตั้งใจจะบอกพวกนาย"

"ส่วนเรื่องที่ว่าได้มายังไง พรุ่งนี้พวกนายก็จะรู้เองแหละ"

ดวงตาของม่อจิ่วเกอเป็นประกาย "ลูกพี่ หมายความว่าพวกเราก็มีโอกาสที่จะได้มันมาเหมือนกันใช่ไหม"

"อืม"

"พระเจ้าช่วย! ลูกพี่ โคตรเจ๋งเลย!!"

"สมกับเป็นลูกพี่จริงๆ เปิดไพ่ตายมาก็เล่นเอาซะหงายหลังเลย!!"

"ตามม่อจิ่วเกอ อดข้าวเก้ามื้อต่อวัน แต่ถ้าตามลูกพี่ ได้กินข้าวเก้ามื้อต่อวันโว้ย!!"

"ไปตายซะไป!"

"มากันครบแล้วเหรอ"

ในตอนนั้นเอง ร่างสูงโปร่งก็เดินเข้ามาจากด้านนอกห้อง

"โทษที ฉันมาสายไปหน่อย"

เมื่อได้ยินเสียง ม่อจิ่วเกอและคนอื่นๆ ก็หันไปมองโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"เฒ่าเว่ย? ไม่เห็นหน้านายเลย นึกว่าถูกลูกพี่ขายทิ้งไปซะแล้ว!"

"พี่เว่ย ไม่เจอกันนานเลยนะ!"

"ฮ่าๆๆ วันนี้มันช่างเป็นวันที่หาได้ยากจริงๆ หลังจากผ่านไปหลายปี ในที่สุดปาร์ตี้ของเราก็กลับมารวมตัวกันจนครบแล้ว!"

"ในวันดีๆ แบบนี้ จะมัวพูดอะไรกันอีก คืนนี้ไม่เมาไม่เลิกโว้ย!"

"ไม่เมาไม่เลิกโว้ย!"

เมื่อมองดูกลุ่มคนที่กำลังสนุกสนานครื้นเครง ฉู่ผิงอันที่นั่งอยู่มุมห้อง ก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินอาหารบนโต๊ะเงียบๆ

อย่างที่คิดไว้เลย เขาแค่ถูกลากมาให้ครบจำนวนคนเท่านั้นเอง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หลังจากกินอิ่มแล้ว ฉู่ผิงอันก็ขอตัวกลับทันที

อันที่จริงก่อนที่เขาจะออกไป คนกลุ่มนี้ก็เปิดขวดเหล้าไปเป็นสิบๆ ขวดแล้ว แถมยังไม่มีใครสนใจเขาสักคน

เรื่องนี้ยิ่งตอกย้ำให้เขามั่นใจว่า เขาเป็นแค่ตัวประกอบที่มาให้ครบจำนวนจริงๆ

หลังจากเดินออกจากจวนเจ้าเมืองมาได้เรื่อยๆ ฉู่ผิงอันก็มุ่งหน้าตรงไปยังวิหารแห่งการเลื่อนขั้น

หลังจากผ่านขั้นตอนต่างๆ เป็นลำดับ เขาก็กลับมาถึงโถงหลักที่คุ้นเคยอีกครั้ง

【กรุณาส่งมอบแกนกลางบอสระดับเงินจำนวน 3 ประเภท】

ต่างจากการเลื่อนขั้นระดับที่ 1 ที่ภารกิจจะถูกมอบหมายให้โดยตรง ตั้งแต่ระดับที่ 2 เป็นต้นไป ในการเลื่อนขั้นแต่ละระดับ ผู้ท้าทายจะต้องส่งมอบวัตถุดิบที่สอดคล้องกันเพื่อรับภารกิจเลื่อนขั้น

ตัวอย่างเช่น หากคุณต้องการรับภารกิจเลื่อนขั้นระดับที่ 2 อย่างตอนนี้ คุณต้องส่งมอบแกนกลางบอสระดับเงินให้ครบทั้ง 3 ประเภท!

หากคุณต้องการรับภารกิจเลื่อนขั้นระดับที่ 3 คุณต้องสังหารบอสระดับทอง 5 ตัว!

ไม่ว่าจะฆ่าเป็นปาร์ตี้หรือลุยเดี่ยว ตราบใดที่ทำสำเร็จ มันก็นับหมด

และเมื่อถึงระดับที่ 4 เงื่อนไขของภารกิจเบื้องต้นก็จะเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น

แน่นอนว่า ฉู่ผิงอันได้เตรียมแกนกลางบอสระดับเงินไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

ความจริงแล้ว เขายังทำภารกิจเบื้องต้นสำหรับการเลื่อนขั้นระดับที่ 3 เสร็จเรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ

หลังจากส่งมอบวัตถุดิบที่เตรียมไว้ ทรงกลมตรงหน้าของเขาก็เริ่มกะพริบด้วยแสงอ่อนๆ

【อาชีพปัจจุบัน: พ่อค้าหีบสมบัติ】

【ตรวจพบเลเวลอาชีพปัจจุบัน: 50】

【บรรลุเงื่อนไขการเลื่อนขั้น เริ่มต้นการมอบหมายภารกิจเลื่อนขั้น】

หลังจากหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

【มอบหมายภารกิจเรียบร้อยแล้ว】

【ภารกิจเลื่อนขั้นระดับที่ 2: ตั้งหลักปักฐาน】

【ความยาก: 2 ดาว】

【คำอธิบาย: ในฐานะพ่อค้า หากไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ คุณก็อาจจะกลายเป็นสินค้าเสียเอง คุณจะได้รับเวลาเตรียมตัว 10 ชั่วโมงเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง คุณสามารถเลือกที่จะส่งมอบภารกิจได้เมื่อค่าสถานะที่สูงที่สุดของคุณเกิน 5,000】

【คำใบ้: การประเมินจะพิจารณาจากเวลาในการส่งมอบภารกิจ และค่าสถานะที่สูงที่สุดในขณะที่ส่งมอบ】

【เวลาจำกัด: คุณไม่สามารถส่งมอบภารกิจได้ภายใน 10 ชั่วโมง】

ความยาก 2 ดาวงั้นเหรอ?!

"ก่อนหน้านี้มันก็แค่อุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ จริงๆ สินะ"

ถ้าสามารถทำภารกิจเลื่อนขั้นให้สำเร็จได้อย่างง่ายดาย ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องไปท้าทายระดับความยากที่สูงกว่า

เมื่อมองดูเนื้อหาของภารกิจ ฉู่ผิงอันก็อดไม่ได้ที่จะตรวจสอบค่าสถานะปัจจุบันของตัวเองโดยสัญชาตญาณ

ขนาดค่าสถานะที่ต่ำที่สุดของเขายังอยู่ที่หลักแสนเลย

5,000 เนี๊ยะนะ?

แฮ่ม ภารกิจนี้มันดูตลกชะมัด

"อย่างไรก็ตาม มันก็เป็นแค่ภารกิจระดับ 2 ดาวล่ะนะ คงไม่มีอะไรให้ต้องกังวลมากนักหรอก"

ฉู่ผิงอันพยักหน้ากับตัวเอง

หลังจากนั้น เขาก็ไม่รอช้า หันหลังเดินออกจากห้องไปทันที

ก็เขาบอกว่ามีเวลาเตรียมตัว 10 ชั่วโมงไม่ใช่เหรอ

"คืนนี้ตาเฒ่าคงมัวแต่ดื่มสังสรรค์กับพวกเพื่อนร่วมรบของเขา คงไม่มีเวลามาสนใจฉันหรอก"

"ถ้าอย่างนั้น..."

ดวงตาของฉู่ผิงอันเป็นประกาย

เพียงชั่วพริบตา เขาก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะใช้เวลา 10 ชั่วโมงต่อจากนี้ไปกับอะไร

คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากที่ได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มตลอดทั้งคืน ฉู่ผิงอันก็มาถึงวิหารแห่งการเลื่อนขั้นตรงเวลาพอดี

วินาทีที่เวลานับถอยหลังกลายเป็นศูนย์ เขาก็เลือกที่จะส่งมอบภารกิจทันที

【ขอแสดงความยินดีด้วย คุณทำภารกิจเลื่อนขั้นสำเร็จแล้ว】

【อัตราความสำเร็จ: 100 เปอร์เซ็นต์】

【การประเมิน: สมบูรณ์แบบ】

【กำลังเริ่มการเลื่อนขั้น】

เมื่อเทียบกับการเลื่อนขั้นครั้งแรก ความสุขที่ได้รับจากการเลื่อนขั้นครั้งที่สองนั้นทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัว

เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันแล้ว การนวดแผนโบราณเมื่อคืนนี้ดูจืดชืดและไร้รสชาติไปเลย

และในครั้งนี้ ระยะเวลาของมันก็เพิ่มขึ้นจากครั้งแรกอีกหลายนาทีด้วย

เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลง ฉู่ผิงอันก็ถอนหายใจออกมาด้วยความพึงพอใจ

"สุดยอดไปเลย!"

ครั้งนี้หน้าต่างระบบไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่

เนื่องจากเขาอยู่ที่เลเวล 50 พอดี เขาจึงไม่รู้ว่าการอัปเลเวลจะเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานและแต้มสถานะที่ยังไม่ได้จัดสรรให้มากน้อยแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องค่าสถานะที่จะได้รับมากนักหรอก

ประเด็นสำคัญก็คือ จำนวนหีบสมบัติจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่หลังจากการเลื่อนขั้นในครั้งนี้ต่างหาก!

【จำนวนหีบสมบัติในวันนี้: 0 / 8】

"เพิ่มมาแค่ 3 ใบเองเหรอ"

ฉู่ผิงอันเดาะลิ้น แม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนักก็ตาม

ถ้ามันยังคงเพิ่มขึ้นในอัตรานี้ต่อไป เมื่อถึงระดับที่ 3 มันก็จะกลายเป็น 12 ใบ!

ระดับที่ 4 ก็ 17 ใบ!

ระดับที่ 5... ช่างเถอะ อนาคตช่างสดใส!

"สำหรับทุกสายอาชีพ การเลื่อนขั้นทุกๆ 3 ระดับถือเป็นการพัฒนาที่สำคัญ"

"แม้ว่าอาชีพพิเศษจะไม่สามารถเปลี่ยนคลาสในระหว่างการเลื่อนขั้นนี้ได้เหมือนกับอาชีพทั่วไป แต่ความสามารถของสายอาชีพก็จะได้รับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเช่นกัน"

"หากจะมีการเพิ่มประเภทของหีบสมบัติเข้ามา โอกาสที่เป็นไปได้มากที่สุดก็น่าจะอยู่ที่ระดับ 3 นี่แหละ!"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความคาดหวังก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของฉู่ผิงอัน

เขาไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่ที่วิหารแห่งการเลื่อนขั้นอีกต่อไป ในเมื่อเป็นวันใหม่ แน่นอนว่าก็ต้องมีธุรกิจใหม่ให้จัดการด้วย!

อย่างแรกเลย เขาไปที่หอนางโลมเพื่อฟังเพลง

พอใกล้จะเที่ยง ฉู่ผิงอันก็กลับไปที่จวนเจ้าเมือง

"พ่อบ้านหวัง พ่อผมตื่นหรือยังครับ"

"นายท่านกับพวกเพื่อนร่วมรบดื่มกันจนถึง 6 โมงเช้าเลยครับถึงเพิ่งจะเข้านอน ตอนนี้นายท่านน่าจะยังพักผ่อนอยู่นะครับ"

"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมาก"

ชิ คำนวณพลาดไปหน่อยแฮะ

รู้งี้กลับมาตอนบ่ายดีกว่า

ฉู่ผิงอันส่ายหน้า แต่เขาก็ไม่ได้ออกไปฟังเพลงต่อหรอกนะ

เขาแวะกินข้าวเที่ยงแบบลวกๆ ก่อน จากนั้นก็เดินไปที่ห้องของตาเฒ่า และเตะประตูเข้าไป

"ตาเฒ่า ปีศาจแห่งห้วงลึกบุกมาถึงหน้าประตูเมืองแล้ว!"

"!!"

ฉู่ขวงเหรินที่กำลังหลับสนิทอยู่ ถึงกับสะดุ้งสุดตัวในทันที

เขากระโดดลุกขึ้นจากเตียง ความโกรธเกรี้ยวอันมหาศาลพลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาที่ยังตื่นไม่เต็มที่ของเขา

กลิ่นอายอันหนักหน่วงและรุนแรงปะทุออกมาจากร่างของเขาอย่างไม่มีปิดบัง จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

กลิ่นอายอันน่าทึ่งนี้ เพียงพอที่จะบดขยี้ผู้ใช้พลังระดับ 2 ทั่วไปได้อย่างง่ายดาย!

แม้แต่ฉู่ผิงอันที่ไม่ได้ทันตั้งตัว ก็ยังเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

แสงศักดิ์สิทธิ์อันหนาแน่นรวมตัวกันอยู่บนร่างของเขา

"พวกสวะเดนตาย กล้าดียังไง..."

ก่อนที่ฉู่ขวงเหรินจะพูดจบ เขาก็สังเกตเห็นฉู่ผิงอันที่ยืนอยู่ไม่ไกล กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า