บทที่ 99 : ผลผลิตเมล็ดพันธุ์ | บทที่ 100 : พายุตั้งเค้า

บทที่ 99 : ผลผลิตเมล็ดพันธุ์

โมเดลการจัดจำหน่ายเชิงลึกโดยทั่วไปคือโครงสร้างสามระดับ: องค์กร - ผู้จัดจำหน่ายระดับภูมิภาค - ผู้ค้าปลีกระดับตำบล

เมื่อเทียบกับโมเดลแบบดั้งเดิม มันช่วยลดขั้นตอนคนกลางลง

แหล่งที่มาของความสามารถในการแข่งขันหลักอยู่ที่การจัดการโลจิสติกส์

ความสำเร็จของการจัดการโลจิสติกส์คือการควบคุมปลายทางการขาย และการครอบครองข้อมูลของช่องทางการจัดจำหน่ายทั้งหมด

ด้วยเหตุนี้ บริษัทและผู้จัดจำหน่ายจึงกลายเป็นชุมชนที่มีผลประโยชน์ร่วมกันอย่างแท้จริง

การควบคุมช่องทางการขายที่เข้มงวดขึ้นของบริษัท ยังสามารถให้การสนับสนุนแก่ผู้จัดจำหน่ายและให้บริการแก่เกษตรกรได้ดียิ่งขึ้นอีกด้วย

กลยุทธ์การจัดจำหน่ายเชิงลึกของฉวีหยาง กัวหยางเคยดูมาก่อนหน้านี้แล้ว

แต่เมื่อได้ฟังอีกครั้ง เขาก็ได้รับประโยชน์ที่แตกต่างออกไป

หลังเลิกประชุม

กลยุทธ์การตลาดใหม่ถูกนำไปใช้ในมณฑลกานซู่และมณฑลซินเจียงเป็นที่แรก

พนักงานขายของเทียนเหอลงพื้นที่ไปสำรวจในชนบทโดยตรง

โดยใช้ตำบลเป็นหน่วย สุ่มเลือกมา 50 ตำบล เพื่อสำรวจพืชผักหลักที่ปลูกในท้องถิ่น การจัดเตรียมช่วงเวลาเพาะปลูกของเกษตรกร และอื่นๆ

ขณะเดียวกันก็รวบรวมข้อมูลของผู้จัดจำหน่ายและผู้ค้าปลีกในแต่ละพื้นที่ เพื่อหยั่งเชิงสถานการณ์ของคู่แข่ง

คุณสมบัติเมล็ดพันธุ์ของเทียนเจียวหมายเลข 1 และชือหงหมายเลข 1 เหมาะสำหรับการปลูกในพื้นที่ตะวันตกเฉียงเหนือมากกว่า ตลาดทางตะวันตกเฉียงเหนือจึงต้องถูกยึดครองอย่างเด็ดขาดแน่นอน

วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า

ช่วงปลายเดือนกันยายน เทียนเหอก้าวเข้าสู่ช่วงเวลาที่ยุ่งวุ่นวายอย่างเต็มที่

ฐานการผลิตเมล็ดพันธุ์พริกและพริกหวานที่หมู่บ้านอวี่เหอซึ่งดำเนินไปอย่างคึกคักได้เข้าสู่ช่วงท้ายของการเก็บเกี่ยวเมล็ดพันธุ์แล้ว

ชาวบ้านบ้างก็ดีใจ บ้างก็รู้สึกไม่ยินยอม

การเพาะเมล็ดพันธุ์พริกและพริกหวานเป็นงานที่ละเอียดอ่อนมาก การจัดการน้ำและปุ๋ย โรคและแมลงศัตรูพืช อุณหภูมิและแสงแดด การผสมเกสร และอื่นๆ ล้วนส่งผลต่อผลผลิตของเมล็ดพันธุ์

ปริมาณงานในแต่ละวันย่อมไม่น้อยแน่นอน โดยเฉพาะในช่วงเวลาสำคัญยิ่งต้องแข่งกับเวลา

บางครอบครัวมีแรงงานเยอะ บางครอบครัวยอมทุ่มเท เวลาที่ยุ่งมากๆ ถึงขนาดกินข้าวกลางวันง่ายๆ กันในแปลงนา

แต่ในทางกลับกัน ก็มีบางคนที่ทำลวกๆ กับข้อเรียกร้องของผู้ตรวจสอบ

รดน้ำใส่ปุ๋ยช้า กางสแลนกันแดดไม่ทัน พ่นยาแบบขอไปที หรืออาจจะประมาทเลินเล่อไปชั่วขณะ ทำให้ผลผลิตลดลง

มีคนทุกรูปแบบ

นั่นจึงส่งผลให้ผลผลิตเมล็ดพันธุ์ของเกษตรกรผู้เพาะเมล็ดในหมู่บ้านอวี่เหอมีความแตกต่างกันอย่างมาก

โชคดีที่งานตรวจสอบประจำวันของทีมเทคนิคและคณะกรรมการหมู่บ้านทำได้ค่อนข้างดี ในหมู่บ้านจึงยังไม่เกิดสถานการณ์ที่เก็บเกี่ยวไม่ได้เลย

ชือหงหมายเลข 1 ที่ได้น้อยที่สุดก็ยังมีเมล็ดพันธุ์สิบกว่าชั่งต่อหมู่ พอจะสูสีกับรายได้จากการปลูกธัญพืช

เดิมทีคนพวกนี้ยังคิดจะโวยวาย

แต่คนในหมู่บ้านที่ได้ผลผลิตสูงก็มีไม่น้อย เมล็ดพันธุ์พริกหวานชือหงหมายเลข 1 ที่ได้ผลผลิตต่อหมู่สูงสุดนั้นมีมากถึงร้อยกว่าชั่ง ความแตกต่างที่มหาศาลนี้ทำให้ชาวบ้านหลายคนไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคณะกรรมการหมู่บ้านและเทียนเหอก็เลยไม่ค่อยมีความมั่นใจนัก

ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลง ชาวบ้านที่ยุ่งอยู่ในแปลงนาทยอยเดินกลับ

มีผู้หญิงคนหนึ่งถามขึ้นอย่างมีลับลมคมนัยว่า "ได้ยินหรือยัง?"

"ได้ยินอะไร?"

"สองสามีภรรยาเหล่าหยางเก็บเมล็ดพันธุ์พริกหวานได้ 120 ชั่งต่อที่นาหนึ่งหมู่!" คนคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงโอเวอร์ เสียงไม่เบาเลย จนทำให้หลายคนได้ยิน

"120 ชั่งจริงดิ?"

"แม่เจ้า ราคาเมล็ดพันธุ์พริกหวานมันแพง แบบนั้นที่นาหนึ่งหมู่ก็ขายได้ตั้ง 7000 กว่าหยวนน่ะสิ!"

"บ้านเธอเก็บเมล็ดพันธุ์ได้กี่ชั่งต่อหมู่ล่ะ?"

"พริกหวานไม่ค่อยดี ได้แค่ 30 กว่าชั่ง ส่วนพริกได้ 70 กว่าชั่ง ผลผลิตเฉลี่ยของหมู่บ้านก็อยู่ประมาณระดับนี้นี่แหละ"

"ก็ไม่เลวแล้ว เมล็ดพันธุ์พริก 25 หยวนต่อชั่ง เมล็ดพันธุ์พริกหวาน 60 หยวนต่อชั่ง สูงกว่าที่คิดไว้เสียอีก หมู่หนึ่งก็ได้เงินตั้งพันกว่าหยวนแล้ว"

"ก่อนหน้านี้ได้ยินช่างเทคนิคของเทียนเหอคุยเรื่อยเปื่อยบอกว่า พริกสดเทียนเจียวหมายเลข 1 ทางฝั่งกานกู่ขายได้ตั้งหมู่ละ 3000 หยวนเชียวนะ"

พวกผู้หญิงมีสีหน้าแตกต่างกันไป ถ้ายังคงปลูกธัญพืชเหมือนปีก่อนๆ รายได้พันกว่าหยวนนั้นถือว่าไม่เลวเลยจริงๆ

แต่มีคนที่เพาะเมล็ดพันธุ์เหมือนกัน สามารถขายได้ตั้ง 7000 กว่าหยวนต่อหมู่ บางคนขายพริกสดก็ขายได้ 3000 หยวน

ความรู้สึกตกต่ำในใจก็พลันปรากฏขึ้นมาทันที!

การเห็นคนอื่นทำเงินได้มันช่างทรมานยิ่งกว่าอะไรดี

ผู้ใหญ่บ้านหลูจ้าวเฉียงซึ่งอยู่ตรงมุมด้านข้างบังเอิญได้ยินบทสนทนาของคนไม่กี่คนพอดี เขาส่ายหัว

ในใจรู้สึกทอดถอนใจเป็นอย่างมาก

"ในช่วงเวลาสำคัญของการเพาะเมล็ดพันธุ์ สองสามีภรรยาเหล่าหยางออกจากบ้านตั้งแต่ตีสี่ตีห้า ตอนเที่ยงก็กินแค่แตงโมกับหมั่นโถวแช่น้ำซุป ตอนเย็นก็กลับบ้านดึกมาก"

"ถ้าพูดถึงความเหนื่อยยาก บ้านเหล่าหยางถือว่าอยู่อันดับต้นๆ อย่างแน่นอน"

"แถมทุกขั้นตอนยังทำตามข้อกำหนดทางเทคนิคอย่างพิถีพิถันไม่มีขาดตกบกพร่อง"

"การที่บ้านพวกเขาหาเงินได้ ฉันไม่แปลกใจเลยสักนิด"

……

ในขณะเดียวกัน ภายในฐานเพาะพันธุ์เมล็ดพันธุ์ชั้นดีที่ถูกแยกตัวออกจากโลกภายนอกมาอย่างยาวนาน

เทียนอวี้หมายเลข 1 ที่ไม่โดดเด่นสะดุดตาก็สุกงอมแล้วเช่นกัน

แต่ความจริงแล้ว ภายใต้มาตรการป้องกันและแยกพื้นที่อย่างเข้มงวด เทียนอวี้หมายเลข 1 ได้รับการจัดการอย่างละเอียดอ่อนมาโดยตลอด

จำนวนต้นกล้าต่อหมู่ ระยะห่างระหว่างต้นและระหว่างแถวล้วนมีข้อกำหนดที่เข้มงวด การจัดการป้องกันพืชและอื่นๆ ก็ดำเนินการอย่างเข้มงวดเช่นกัน

เริ่มเพาะเมล็ดตั้งแต่กลางเดือนเมษายน ผ่านการเจริญเติบโตมา 5 เดือนกว่า ในตอนนี้ใบประดับของเทียนอวี้หมายเลข 1 เปลี่ยนเป็นสีเหลืองโดยพื้นฐานแล้ว

เมล็ดก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองและแข็งขึ้น เผยให้เห็นความมันวาวที่เป็นเอกลักษณ์

ถึงช่วงเวลาเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุดแล้ว

เพื่อรับประกันคุณภาพของเมล็ดพันธุ์ ข้าวโพดสำหรับผลิตเมล็ดพันธุ์เทียนอวี้หมายเลข 1 พื้นที่ 300 กว่าหมู่จึงใช้แรงงานคนในการเก็บเกี่ยวทั้งหมด

บรรจุลงถุง ขนขึ้นรถ นำไปตากแดด นวดเมล็ด คัดแยก แล้วบรรจุภัณฑ์เข้าคลัง

ทุกอย่างเป็นไปอย่างมีระเบียบเรียบร้อย

สีหน้าของหยานฉวินดูมีสีสันมาก เดี๋ยวก็ดีใจ เดี๋ยวก็กังวล

"บอสครับ ผลสรุปของผลผลิตเมล็ดพันธุ์ออกมาแล้วครับ"

กัวหยางเงยหน้าขึ้นอย่างสนใจ

"ดูจากท่าทางนาย ผลผลิตไม่ได้ตามเป้าเหรอ?"

หยานฉวินส่ายหัว ยื่นรายงานฉบับหนึ่งให้กัวหยาง แล้วพูดว่า:

"ผลผลิตถือว่าใช้ได้ครับ แค่แรงกดดันเรื่องสต็อกสินค้าจะมากเกินไปหรือเปล่า"

กัวหยางมองตัวเลขบนรายงาน

เทียนเจียวหมายเลข 1 ผลผลิตเมล็ดพันธุ์เฉลี่ยต่อหมู่ 60 ชั่ง ผลผลิตรวม 1.5 แสนชั่ง

ชือหงหมายเลข 1 ผลผลิตเมล็ดพันธุ์เฉลี่ยต่อหมู่ 50 ชั่ง ผลผลิตรวม 1.25 แสนชั่ง

เทียนอวี้หมายเลข 1 ผลผลิตเมล็ดพันธุ์เฉลี่ยต่อหมู่ 2000 ชั่ง ผลผลิตรวม 6 แสนชั่ง!

ส่วนเทียนม่ายหมายเลข 1 ซึ่งเป็นพันธุ์ข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิ ได้เก็บเกี่ยวไปตั้งแต่ฤดูร้อนแล้ว ผลผลิตเฉลี่ยต่อหมู่ 1000 ชั่ง พื้นที่ 50 หมู่ให้ผลผลิตรวม 5 หมื่นชั่ง

กัวหยางดูอยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่ถือว่าเกินความคาดหมายไปเสียทีเดียว

แต่หยานฉวินกลับไม่ได้มองโลกในแง่ดีนัก แรงกดดันด้านยอดขายและสต็อกสินค้ามีมากเกินไป

เมล็ดพันธุ์พริกและพริกหวานมีประสบการณ์ความสำเร็จจากฐานสาธิตมาก่อน จึงมีชื่อเสียงอยู่บ้าง แต่ปริมาณก็เยอะเกินไป

ปริมาณข้าวโพดก็ไม่ใช่น้อยๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ผ่านการทดสอบจากตลาดเลย

กัวหยางราวกับมองทะลุความคิดของหยานฉวิน เขายิ้มบางๆ แล้วให้คนไปเรียกฉวีหยางมา

จากนั้นก็เอาข้อมูลที่หยานฉวินนำมาให้เขาดู

ไม่นาน ฉวีหยางก็พูดด้วยน้ำเสียงกังวาน "ผลผลิตเมล็ดพันธุ์ต่อหมู่ตั้งสองพันชั่ง เทียนอวี้หมายเลข 1 เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดีจริงๆ"

หยานฉวินตกตะลึง ฉันต้องการจะสื่อความหมายนี้เหรอ?

ฉวีหยางยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

"สินค้าดี แถมยังมีเงินทุนพร้อมสำหรับปูทางช่องทางการขาย ไม่มีเหตุผลเลยที่จะขายไม่ดี"

กัวหยางพยักหน้า "ไม่จำเป็นต้องขายให้หมดภายในปีแรกหรอก เมล็ดพันธุ์ก็มีรอบวงจรการจัดเก็บเหมือนกัน"

ในช่วงหลายเดือนหลังจากนั้น

โรงงานแปรรูปเมล็ดพันธุ์ของเทียนเหอยุ่งวุ่นวายอยู่ทุกวัน แผนกขายก็ไปตั้งสำนักงานในตลาดและพื้นที่หลักหลายแห่ง

กลยุทธ์การจัดจำหน่ายเชิงลึกได้รับการปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ

มณฑลกานซู่และมณฑลซินเจียงมีพื้นที่กว้างขวาง เอื้อต่อการเพาะปลูกขนาดใหญ่ เทียนเหอมีแผนว่ารอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม ก็จะใช้โมเดลการขายตรง เพื่อเผชิญหน้ากับฟาร์มและเกษตรกรโดยตรง

ดังนั้นสองมณฑลนี้จึงมีข้อเรียกร้องต่อผู้จัดจำหน่ายไม่สูงนัก

แต่ในมณฑลอื่นๆ การเลือกผู้จัดจำหน่ายอาจเรียกได้ว่ามีอุปสรรคพลิกผันนับครั้งไม่ถ้วน

มีผู้ค้าเมล็ดพันธุ์หลายรายที่ได้ยินชื่อเสียงแล้วเดินทางมา แต่จะเลือกอย่างไรนั้นถือเป็นเทคนิคชั้นสูง

ทั้งต้องมีเงินทุนหนา สามารถเคลียร์ค่าสินค้าได้ทันเวลา อีกทั้งยังต้องมีความน่าเชื่อถือสูง และที่สำคัญที่สุดคือผู้จัดจำหน่ายต้องยอมรับในสินค้าและวัฒนธรรมขององค์กร

มีความมั่นใจ มีความกระตือรือร้น เชื่อมั่นว่าการทำธุรกิจกับสินค้าของเทียนเหอจะสามารถนำผลกำไรมาสู่ตนเองได้ และยินดีที่จะเติบโตไปพร้อมกับองค์กร

ผ่านการตัดสินใจหลายต่อหลายครั้ง จึงค่อยๆ กำหนดตัวผู้จัดจำหน่ายในแต่ละพื้นที่ลงตัว

บริษัทของเจ้าหัวก็ถูกกำหนดให้เป็นผู้จัดจำหน่ายในพื้นที่มณฑลหลู่

ณ ที่แห่งนี้ จะต้องเผชิญหน้ากับการแข่งขันกับบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเมล็ดพันธุ์ต่างชาติ

บทที่ 100 : พายุตั้งเค้า

บริษัทเมล็ดพันธุ์ซาโจว

เมื่อเซี่ยฟางหลินได้รู้ว่าเทียนเหอยังมีเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดอีก 600,000 ชั่งเตรียมจะปล่อยเข้าสู่ตลาด เขาก็รู้สึกหดหู่จนแทบจะหมดอาลัยตายอยาก

เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดเป็นหนึ่งในธุรกิจหลักของบริษัทเมล็ดพันธุ์ซาโจวนะเว้ย!

ถึง 600,000 ชั่งจะไม่ได้มากมายอะไรสำหรับบริษัทเมล็ดพันธุ์ซาโจว แต่เทียนเหอก็เหมือนก้างชิ้นใหญ่ที่ติดคออยู่ตลอดเวลา ทำให้เซี่ยฟางหลินรู้สึกอึดอัดทรมานสุดๆ

"เทียนเหอมันกล้าดียังไงวะ แล้วไปเอาเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดมากมายขนาดนั้นมาจากไหนกัน?"

ตรงข้ามเขา เหลาเฉาชายร่างใหญ่บึกบึนก็กำลังหงุดหงิดไม่แพ้กัน

"ปีนี้เทียนเหอเคลื่อนไหวใหญ่ๆ เยอะเกินไป ทุกคนต่างก็รอซ้ำเติมตอนที่พวกมันพลาดเรื่องเมล็ดพันธุ์พริก จนละเลยฐานผลิตเมล็ดพันธุ์จิ่วเฉวียนที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมไปเสียสนิท"

"ฐานผลิตเมล็ดพันธุ์?"

เซี่ยฟางหลินเพิ่งนึกขึ้นได้ เขาเงียบไปพักใหญ่

ฐานผลิตเมล็ดพันธุ์นั่นพวกเขาย่อมรู้จักดี ก่อนหน้านี้ก็เคยส่งคนไปสืบข่าวตั้งนานแล้ว แต่เทียนเหอมีมาตรการป้องกันฐานผลิตเมล็ดพันธุ์ที่เข้มงวดมาก

พวกคนงานที่ทำอยู่ก็พูดอะไรไม่ค่อยรู้เรื่อง

ประกอบกับโครงการฐานสาธิตปลูกพริกหวานและพื้นที่ดินเค็มของเทียนเหอกำลังเป็นข่าวครึกโครม ความสนใจของพวกเขาเลยถูกเบี่ยงเบนไปหมด

เซี่ยฟางหลินถามอย่างเหม่อลอย "เทียนเหอไม่กลัวของค้างสต็อกเลยหรือไง?"

"ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ไม่กี่ปีมานี้เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดล้นตลาดอย่างหนัก บริษัทเมล็ดพันธุ์ขาดทุนกันย่อยยับ ทำไมเทียนเหอยังจะดันทุรังเบียดเข้ามาอีก"

"ตอนนี้การแย่งชิงฐานผลิตเมล็ดพันธุ์ก็ดุเดือดขึ้นทุกวัน ต้นทุนก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ"

เซี่ยฟางหลินขมวดคิ้ว เขายังคงมองโลกในแง่ร้ายกับผลประกอบการของบริษัทในปีนี้

แต่เขาก็ไม่คิดว่ายอดขายเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดของเทียนเหอจะออกมาดีเช่นกัน

อุตสาหกรรมเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดกลายเป็นทะเลเลือดมาตั้งนานแล้ว บริษัทเมล็ดพันธุ์ที่ใกล้จะล้มละลายมีให้เห็นเกลื่อนกลาด!

แถมหน่วยงานวิจัยยังให้ความสำคัญกับการเพาะพันธุ์ ทำให้มีสายพันธุ์ใหม่ๆ และสายพันธุ์ดีๆ ออกมาไม่ขาดสาย ความเร็วในการผลัดเปลี่ยนสายพันธุ์จึงไวมาก

ถ้าสายพันธุ์ดีๆ ไม่สามารถตีตลาดได้ภายใน 2-3 ปี หลังจากผ่านการรับรองแล้วก็คงจะถูกตลาดคัดออกอยู่ดี

แต่ทว่า การโจมตีด้วยการโปรโมตอย่างหนักของเทียนเหอก็กลับมาฟาดหน้าบริษัทเมล็ดพันธุ์ซาโจวอย่างจังอีกครั้ง!

ใครที่ไหนแม่งเอาเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดมาโฆษณาแบบนี้วะ!

เมล็ดพันธุ์ข้าวโพด 600,000 ชั่งของเทียนเหอ ปลูกได้แค่ไม่กี่หมื่นหมู่เอง จำเป็นต้องเล่นใหญ่เบอร์นี้เลยเหรอ!

……

ณ ฐานผลิตเมล็ดพันธุ์พืชผักธัญพืชครบวงจรแห่งหนึ่ง

ฐานนี้มีพื้นที่ประมาณ 50,000 หมู่ เป็นฐานการผลิตเฉพาะของบริษัทซื่อหนงจากเกาหลีใต้

คิมยงซุนวางหนังสือพิมพ์ลง ในทีวีก็กำลังฉายข่าวสถานการณ์ปัจจุบันอยู่พอดี

เขายิ้มหยันอย่างไม่แยแส

ทั้งในหนังสือพิมพ์และบนทีวีต่างก็โปรโมตข่าวสารพัดเรื่องของเทียนเจียวหมายเลข 1 ทั้งช่วยให้เกษตรกรมีรายได้เพิ่ม ลงทุนน้อยกำไรสูง

คิมยงซุนรู้ภาษาของประเทศจีนเป็นอย่างดี จึงถูกสำนักงานใหญ่ส่งตัวมาดูแลธุรกิจเมล็ดพันธุ์ของสาขาในประเทศจีน

สภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศอันยอดเยี่ยมของภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาล และค่าแรงที่ถูกแสนถูก สำหรับประเทศเกาหลีใต้ที่ขาดแคลนทรัพยากรที่ดินแล้ว ที่นี่ถือเป็นดินแดนสวรรค์เลยทีเดียว

การผลิตเมล็ดพันธุ์และผักชนิดต่างๆ ในประเทศจีน จากนั้นก็นำเมล็ดพันธุ์ไปขายในพื้นที่หรือส่งออกไปยังภูมิภาคอื่น

เมล็ดพันธุ์ของเกาหลีใต้ค่อยๆ แย่งชิงพื้นที่การอยู่รอดของสายพันธุ์ท้องถิ่นไปทีละนิด

ในขณะที่ขายเมล็ดพันธุ์ก็ส่งผักกลับประเทศไปด้วย ห่วงโซ่อุตสาหกรรมที่สมบูรณ์แบบนี้ได้ก่อตัวขึ้นมาหลายปีแล้ว

และเมื่อเมล็ดพันธุ์ที่เพาะขึ้นมาโดยปรับให้เข้ากับสภาพอากาศท้องถิ่นถูกปล่อยออกมา คิมยงซุนก็ราวกับมองเห็นภาพที่เมล็ดพันธุ์ของเกาหลีใต้บุกทะลวงไปข้างหน้าอย่างไม่มีใครต้านทานได้

โดยเฉพาะการเพาะพันธุ์ผักอย่างพริก

นี่คือความภาคภูมิใจของชาวเกาหลีใต้เลยนะ

เมื่อเห็นสื่อในหนังสือพิมพ์อวย 'เทียนเจียวหมายเลข 1' ซะเว่อร์วัง คิมยงซุนก็รู้สึกดูแคลนอย่างมาก

ข้อมูลที่เกินจริง ไม่เป็นความจริง ข่าวทั่วไปยังดูเหมือนจัดฉากเล่นละคร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกโฆษณาที่เล่นใหญ่ซะขนาดนั้น

ในสายตาเขา อุตสาหกรรมเมล็ดพันธุ์ผักของประเทศจีนก็เหมือนเด็กทารกที่เพิ่งหัดเดิน ใครหน้าไหนก็รังแกได้ทั้งนั้น

โดยเฉพาะในวงการพริกก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น

การถือกำเนิดของพริกเขาแกะซีรีส์เจินชิงจากบริษัทซื่อหนง ทำให้คิมยงซุนมีความมั่นใจอย่างล้นหลาม

การยึดครองตลาดประเทศจีน มันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

เช่นเดียวกัน พวกญี่ปุ่นก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับ 'เทียนเจียวหมายเลข 1' มากนัก เมื่อเผชิญกับการโปรโมตแบบปูพรมของเทียนเหอ พวกเขาก็ไม่ได้งัดมาตรการอะไรออกมารับมือมากนัก

กลับเป็นพวกบริษัทเมล็ดพันธุ์ฝั่งยุโรปและอเมริกาที่เริ่มเกิดความหวาดหวั่นต่อ 'ชือหงหมายเลข 1'

เมล็ดพันธุ์พริกหวานนำเข้าเดิมทีก็มีราคาแพงลิ่วอยู่แล้ว พริกหวานส่วนใหญ่ก็มักจะถูกนำไปใช้เป็นส่วนผสมหลัก มักจะปลูกกันในพื้นที่คุ้มครองแถวโซ่วกวง หรือตามฐานส่งเสริมการปลูกกลางแจ้งในฤดูหนาวเพื่อส่งขึ้นเหนือของมณฑลฉงและมณฑลอวิ๋น

อีกทั้งพฤติกรรมการบริโภคดั้งเดิมของแต่ละพื้นที่ก็ไม่เหมือนกัน ชาวสวนทั่วไปมักจะปลูกกันในพื้นที่เล็กๆ

การเล่นใหญ่ปลูกเต็มพื้นที่กว้างขวางแบบฐานสาธิตของเทียนเหอเป็นอะไรที่ไม่เคยมีมาก่อน ราคาหน้าสวนของพริกหวานในมณฑลกานซู่ที่ตกแค่ชั่งละ 8 เหมา ยิ่งทำให้บริษัทเมล็ดพันธุ์ตะวันตกรายใหญ่เจ็บใจจนแทบกระอักเลือด

ถึงกับด่ากราดว่าเทียนเหอกำลังปั่นป่วนตลาด!

พริกหวานในยุคนี้ยังถือเป็นผักเกรดพรีเมียม ราคาแพงหูฉี่ ปกติก็ใช้เป็นแค่เครื่องเคียงเท่านั้น

จู่ๆ บริษัทเมล็ดพันธุ์เทียนเหอก็เล่นไม้นี้ ราคาพริกหวานก็ร่วงดิ่งลงเหวไปเลย

แถมยังโปรโมตแบบไม่สนต้นทุนอีก บริษัทเมล็ดพันธุ์อย่างเซิ่งหนีซือ เซียนเจิ้งต๋า และรุ่ยเค่อซือวั่ง จึงถูกโจมตีจนตั้งตัวไม่ติด

การโปรโมตของบริษัทเมล็ดพันธุ์เทียนเหอมันไม่สนต้นทุนเลยจริงๆ!

แคมเปญโฆษณาและการโปรโมตภาพลักษณ์องค์กรต่างๆ ถูกปล่อยออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน

ทั้งโฆษณาทีวี ใบปลิว ป้ายผ้า โฆษณาตามกำแพง แผ่นซีดี ล้วนแต่กระจายตัวเข้าถึงชาวบ้านในชนบทอย่างทั่วถึงราวกับปูพรม

โดยเฉพาะโฆษณาทางทีวี

ช่วงนี้เป็นช่วงโลว์ซีซันของการตลาดเมล็ดพันธุ์ ไม่มีคู่แข่งมาแย่งเวลาออกอากาศ ค่าโฆษณาก็ถูก แถมยังมีโฆษณาแทรกน้อย

สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นบางช่อง ถึงกับเอาโฆษณาเมล็ดพันธุ์พริกของเทียนเหอมาฉายวนไปวนมาซ้ำๆ ซากๆ

เมืองหลาน

ที่บ้านของเฒ่าเฉิน

พริกหวานในไร่ถูกเก็บเกี่ยวจนหมดแล้ว พื้นที่สองหมู่ทำรายได้ไปกว่า 10,000 หยวน ทำเอาสองตายายยิ้มแก้มปริไปตลอดช่วงฤดูใบไม้ร่วง

หลังจากถอนต้นพริกทิ้ง สองตายายก็รีบลงมือปลูกผักกาดขาวต่อทันที

ชีวิตประจำวันเริ่มมีเวลาว่างมากขึ้น

เฒ่าเฉินยังคงหนีไม่พ้นกิจกรรมบันเทิงอย่างการเล่นไพ่ทุกวัน แต่ทุกคืนเขาจะมาโผล่อยู่หน้าทีวีขาวดำที่บ้านอย่างตรงเวลา

สองตายายชอบดูรายการตลกภาษาถิ่นเรื่อง 《เมืองหลานแสนสุข》 การได้ยินภาษาที่คุ้นเคยทำให้รู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

วันนี้ ช่วงที่รายการใกล้จะจบ

เฒ่าเฉินกะจะไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมานอน แต่ในทีวีขาวดำกลับมีนักแสดงท้องถิ่นที่เขาคุ้นหน้าสองคนกำลังเล่นละครสั้นอยู่บนจอ

เขาหยุดดูอยู่ครู่หนึ่ง

เนื้อเรื่องของละครสั้นมันคล้ายกับประสบการณ์ของเขากับเจ้าหมิงจื้อ ครอบครัวหนึ่งใช้เมล็ดพันธุ์พริกของเทียนเหอ ส่วนอีกครอบครัวไปใช้เมล็ดพันธุ์ของที่อื่น

เงินลงทุนกับผลผลิตที่ได้ย่อมแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

เนื้อเรื่องสนุกสนาน ฟังภาษาถิ่นก็คุ้นหู เฒ่าเฉินเลยหัวเราะร่วนออกมาอย่างอารมณ์ดี

"เมล็ดพันธุ์เทียนเจียวหมายเลข 1 เครื่องจักรปั๊มผลผลิตพริกขนานแท้"

"ลงทุนน้อยลง ได้กำไรดีขึ้น"

พอได้ยินสโลแกนโฆษณาที่เข้าใจง่าย เฒ่าเฉินก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าตาม

เมล็ดพันธุ์พริกของเทียนเหอ ใครได้ลองใช้เป็นต้องรู้ซึ้ง

ในเวลาเดียวกัน ครอบครัวของเจ้าหมิงจื้อก็กำลังดูทีวีอยู่เหมือนกัน สองปีก่อนบ้านเขากอบโกยเงินมาได้ก้อนโต เลยเปลี่ยนมาใช้ทีวีสีตั้งนานแล้ว

ทีวีกำลังฉายข่าวอีกช่องหนึ่ง เกษตรกรสาธิตการปลูกพริกในเมืองหลานกำลังให้สัมภาษณ์จากประสบการณ์ตรง

"ปีนี้สหกรณ์ของเราปลูกพริกหวานไปสองร้อยกว่าหมู่ ใช้ต้นกล้าที่เทียนเหอจัดหาให้ทั้งหมดเลยครับ"

"ปีแรกที่ปลูกพวกเรายังไม่มีประสบการณ์ แต่โชคดีที่มีผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรของเทียนเหอมาให้คำปรึกษาด้านเทคนิค อธิบายกลไกการทำงาน ทำให้การปลูกพริกหวานราบรื่นมาก"

"สหกรณ์ปลูกพริกหวานชือหงหมายเลข 1 ไปสองร้อยหมู่ รายได้เฉลี่ยต่อหมู่คือ 8,000 กว่าหยวน รวมแล้วขายได้ตั้งหนึ่งล้านหกแสนกว่าหยวนเลยทีเดียว"

หน้าจอทีวี ไม่รู้ว่ามีอีกกี่คนที่คันไม้คันมืออยากทำตามเหมือนกับครอบครัวของเจ้าหมิงจื้อ

รายได้ต่อหมู่ตั้ง 8,000 กว่าหยวนเชียวนะ!

สีหน้านั้นแทบจะเหมือนตอนดูคัมภีร์เศรษฐีเลย แววตาเป็นประกายวาววับ!

การโปรโมตของเทียนเหอแทรกซึมลึกเข้าไปในใจผู้คน

ผ่านไปไม่ถึงสองวัน

ป้ายผ้าเรียบง่ายก็ถูกนำไปแขวนไว้ในจุดที่เห็นได้ชัดเจนในหมู่บ้าน ตัวอักษรสีสันสดใสเขียนไว้ว่า "พริกหวานชือหงหมายเลข 1 ผลสวย ขายได้ราคาแพง!"

เฒ่าเฉิน เจ้าหมิงจื้อ และเกษตรกรคนอื่นๆ ก็ทยอยได้รับ 'ใบปลิว' ที่เทียนเหอแจกจ่าย ใบปลิวทำออกมาสวยงามมาก บางครอบครัวในชนบทถึงกับเอาไปแปะไว้ที่บ้านเหมือนเป็น 'ภาพวาด' ประดับฝาผนัง

ที่บริษัทเมล็ดพันธุ์เซิ่งหนีซือ

ชิวเจี้ยนชิง ผู้รับผิดชอบสำนักงานสาขาจิ่วเฉวียนนั่งเงียบกริบ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ บนโต๊ะยังมีใบปลิวและปฏิทินของชือหงหมายเลข 1 วางอยู่

ใบปลิว + ปฏิทิน ของพวกนี้เกษตรกรเอาไปติดที่บ้านได้เป็นปีเลยนะ!

แต่ความสนใจของชิวเจี้ยนชิงกลับจดจ่ออยู่กับเนื้อหาในแผ่น VCD สิ่งนี้คือข้อมูลที่บริษัทเซิ่งหนีซือสาขาประเทศจีนรวบรวมมาจากพื้นที่อย่างโซ่วกวง

เมื่อเทียบกับฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ เครื่องเล่น VCD จะเป็นที่แพร่หลายมากกว่าในพื้นที่ชนบทแถบชายฝั่งทะเลเหล่านี้

ประเด็นสำคัญคือเกษตรกรก็กระหายที่จะเรียนรู้เทคนิคและเทคโนโลยีใหม่ๆ เช่นกัน

ชิวเจี้ยนชิงถอนหายใจเฮือกใหญ่

"บริษัทเมล็ดพันธุ์เทียนเหอวางหมากกระดานนี้ไว้ใหญ่โตจริงๆ!"

พนักงานขายที่นั่งดูอยู่ข้างๆ เขาก็รู้สึกสะเทือนใจไม่น้อย

ในทีวี นักวิชาการของเทียนเหอยังคงใช้ภาษาที่เข้าใจง่ายเพื่ออธิบายเทคนิคต่างๆ ในการเพาะปลูกพริก

ตั้งแต่การเตรียมดิน การเพาะกล้า ไปจนถึงการดูแลรักษา แม้กระทั่งการเลือกช่วงเวลาเก็บเกี่ยวเพื่อหลีกเลี่ยงการขายชนกัน ก็มีคำแนะนำอย่างละเอียด

"ใบปลิวกับปฏิทินที่ทำออกมาอย่างดีมีประสิทธิภาพในการโปรโมตในชนบทสูงมาก แต่ก็มีต้นทุนที่สูงตามไปด้วย อันนี้คงไม่ต้องพูดอะไรมาก"

"แต่การเอาความรู้ด้านเทคนิคการเกษตรมาทำเป็นรายการพิเศษแจกให้ถึงมือเกษตรกร นอกจากจะได้ผลลัพธ์ที่ดีแล้ว ต้นทุนยังต่ำอีกด้วย"

ชิวเจี้ยนชิงสังเกตเห็นสีหน้าสงสัยของพนักงานขาย

"แผ่น VCD ที่ทำเองตกราคาแค่ 3-4 หยวนต่อแผ่นเท่านั้น ตอนนี้ทางสำนักงานใหญ่ก็กำลังเร่งมือทำอยู่เหมือนกัน"

หวังว่าจะยังตามทันนะ

ภาคตะวันตกเฉียงเหนือเหมาะแก่การผลิตเมล็ดพันธุ์พริกหวาน แต่ตลาดของเมล็ดพันธุ์พริกหวานส่วนใหญ่กลับไปกระจุกตัวอยู่ตามพื้นที่ชายฝั่ง

ตอนที่เสือมัวแต่งีบหลับ เทียนเหอก็แอบเจาะตลาดผักพรีเมียมริมชายฝั่งจนเป็นรอยร้าวแล้ว ถ้าไม่รีบสกัดกั้นไว้ ชิ้นเนื้อก้อนโตนี้ก็คงถูกเทียนเหอคาบไปกินแน่ๆ