บทที่ 28 - ประสบความสำเร็จครั้งแรก

บทที่ 28 - ประสบความสำเร็จครั้งแรก

ดึกดื่นค่อนคืน ลมภูเขาพัดกระหน่ำนอกบ้านที่ทรุดโทรม นานๆ ครั้งจะมีเสียงหมาป่าหอนดังแว่วมาแต่ไกล ยิ่งทำให้ภายในบ้านดูอบอุ่นและสงบสุขมากขึ้น

หลิ่วเยียนหรานและหลี่หงปิงที่อยู่ห้องด้านในหลับสนิทไปนานแล้ว เสียงหายใจดังสม่ำเสมอ

ทว่า ฉินเทียนที่อยู่ห้องด้านนอกกลับไม่มีท่าทีง่วงนอนเลยแม้แต่น้อย

เขาหลับตาลง แต่จิตสำนึกกลับจดจ่ออยู่กับอีกโลกหนึ่ง

มิติพื้นที่เพาะปลูกวิญญาณ

เมื่อสายตาของฉินเทียนจับจ้องไปที่ผืนดินอันน่าอัศจรรย์นี้ แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะใจเต้นแรงกับภาพที่เห็นตรงหน้า

เมล็ดพันธุ์ผักที่ปลูกไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้ไม่ได้เป็นต้นกล้าอ่อนๆ เหมือนตอนแรกแล้ว

ผักกาดขาวแต่ละต้นอวบแน่น ใบหนาและเขียวขจี ราวกับหยกสลัก

หัวไชเท้าใบดกหนา ส่วนรากที่อยู่ใต้ดินก็อวบใหญ่ โผล่พ้นดินสีดำขึ้นมาครึ่งหนึ่ง ขาวอวบน่ากิน

เถาแตงกวาเลื้อยพันโครงไม้ลวกๆ มีแตงกวาสีเขียวสดใสที่มีดอกติดอยู่ที่ปลายและมีหนามเล็กๆ ห้อยอยู่เต็มไปหมด

ต้นมะเขือก็ยืนต้นตั้งตรง มีมะเขือลูกโตสีม่วงเงางามห้อยอยู่ น้ำหนักของมันทำให้กิ่งโค้งงอ

ไม่ต้องพูดถึงมันฝรั่งและมันเทศ ถึงแม้จะมองไม่เห็นส่วนที่อยู่ใต้ดิน แต่ใบและลำต้นที่เจริญงอกงามอยู่บนดินก็บ่งบอกได้ว่าใต้ดินจะต้องมีหัวมันอวบอ้วนซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น พืชผลที่ปลูกไว้เพียงเล็กน้อย...

นั่นคือข้าวและข้าวโพดที่ฉินเทียนทดลองใช้ความคิดปลูกไว้ที่มุมหนึ่งของมิติ ตอนนี้กลับเติบโตเต็มที่แล้ว

รวงข้าวสีเหลืองทองห้อยระย้า เมล็ดข้าวอวบเต่ง

ต้นข้าวโพดสูงกว่าหัวคน ฝักข้าวโพดทั้งใหญ่และยาว เปลือกหุ้มฝักเปิดออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเมล็ดข้าวโพดสีเหลืองทองอร่าม

นี่เพิ่งจะผ่านไปกี่วันเอง?

ตั้งแต่เริ่มปลูกจนถึงตอนนี้ โลกภายนอกเพิ่งจะผ่านไปแค่ห้าหกวันเท่านั้น

ความเร็วในการเติบโตในมิตินี้ ช่างน่าทึ่งจริงๆ

เกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ในตอนแรกเสียอีก

นี่ไม่ใช่แค่การบำรุงจากน้ำพุวิญญาณเท่านั้น อัตราการไหลของเวลาและคุณสมบัติของดินในมิติ ก็คงจะไม่ธรรมดาเช่นกัน

สิ่งที่ทำให้ฉินเทียนประหลาดใจยิ่งกว่าคือ โซนปศุสัตว์

ไก่ป่าคู่หนึ่งกำลังทำรังที่มุมหนึ่งด้วยหญ้าแห้งและขนนกอย่างลวกๆ ข้างในนั้นมีไข่ไก่สีชมพูอ่อนๆ วางอยู่สิบเจ็ดสิบแปดฟอง

ลูกไก่ป่าตัวเล็กๆ หลายตัวฟักออกจากไข่แล้ว ขนปุกปุย เดินตามแม่ไก่ ส่งเสียงร้องเจี๊ยบๆ จิกกินอาหารอยู่

ส่วนจำนวนกระต่ายป่า... ก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองเท่า

กระต่ายป่าสีเทาและสีขาวตัวเล็กตัวใหญ่กว่าสิบตัวกำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ในพื้นที่ที่จัดไว้ให้ ลูกกระต่ายร่าเริงและกระฉับกระเฉง เห็นได้ชัดว่าพวกมันปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมในมิติได้เป็นอย่างดี

ทุกชีวิตล้วนเจริญงอกงามและให้ผลผลิตมากมาย

ฉินเทียนตื่นเต้นจนแทบจะร้องตะโกนออกมาในโลกความจริง

เขาพยายามระงับความดีใจอย่างสุดซึ้ง สูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง ก่อนจะเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด

เริ่มจากธัญพืช

เขาเพ่งความคิดไปที่นาข้าวผืนนั้น นึกถึงการเก็บเกี่ยวและการนวดข้าว

เรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น รวงข้าวสีเหลืองทองพริ้วไหวโดยไม่มีลมพัด เมล็ดข้าวหลุดร่วงลงมาราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นกระเทาะออกอย่างแม่นยำ แล้วไปกองรวมกัน ส่วนฟางข้าวก็ล้มพับไปกองอยู่อีกด้านหนึ่งอย่างเป็นระเบียบ

ข้าวเปลือกที่นวดแล้วก็ถูกแปรรูปโดยอัตโนมัติ เปลือกหลุดออก เหลือเพียงข้าวสารสีขาวใสที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น

หลังจากจัดการเสร็จ เขาก็ได้ข้าวสารขาวสะอาดประมาณห้าสิบชั่ง

เมล็ดข้าวอวบเต่ง คุณภาพเยี่ยม...

ต่อมาก็คือข้าวโพด

ใช้ความคิดควบคุมเช่นเดียวกัน ฝักข้าวโพดหลุดออกจากต้น เปลือกหุ้มหลุดออก เมล็ดข้าวโพดหลุดร่วงลงมา แล้วก็...

เมื่อฉินเทียนนึกอยากจะบดให้เป็นแป้ง เมล็ดข้าวโพดสีเหลืองทองเหล่านั้นก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นบดจนกลายเป็นแป้งข้าวโพดเนื้อละเอียดตามความต้องการของเขาทันที

ได้มาถึงร้อยยี่สิบชั่งเลยทีเดียว

แป้งข้าวโพดสีเหลืองอร่าม เห็นแล้วก็ชื่นใจ

จากนั้นก็เป็นพืชหัว

ต้นมันฝรั่งและมันเทศถูกถอนรากถอนโคนขึ้นมา ดินสีดำพลิกกระจุย ด้านล่างมีมันฝรั่งและมันเทศขนาดต่างๆ ห้อยอยู่เต็มไปหมด

มันฝรั่งแต่ละลูกกลมเกลี้ยง มันเทศก็หัวใหญ่เบ้อเริ่ม

หลังจากนับดูแล้ว มันฝรั่งกับมันเทศรวมกัน มีน้ำหนักถึงสองร้อยสามสิบกว่าชั่งเลยทีเดียว

ต่อมาก็คือฟักทอง

ตอนแรกปลูกไว้แค่ไม่กี่เมล็ด ตอนนี้เถาเลื้อยยาวไปทั่ว ออกลูกฟักทองลูกโตๆ สี่ลูก สีเหลืองอร่าม รวมน้ำหนักแล้วได้ยี่สิบสามชั่ง

สุดท้ายก็คือผักชนิดต่างๆ

ผักกาดขาว หัวไชเท้า แตงกวา มะเขือ...

ใช้ความคิดเก็บเกี่ยว แยกประเภทจัดวางให้เป็นระเบียบ

ผักสดกรอบน่ากิน ผลผลิตก็เยอะน่าตกใจ รวมน้ำหนักแล้วได้ร้อยแปดสิบกว่าชั่ง

แค่การทดลองปลูกครั้งแรกที่ไม่เป็นทางการนี้ ก็ได้ผลผลิตที่มากมายขนาดนี้แล้ว

ข้าวสารห้าสิบชั่ง แป้งข้าวโพดร้อยยี่สิบชั่ง มันฝรั่งมันเทศสองร้อยสามสิบกว่าชั่ง ฟักทองยี่สิบกว่าชั่ง และผักสดอีกร้อยแปดสิบกว่าชั่ง

ยังมีไข่ไก่ป่าอีกหนึ่งรัง และกระต่ายป่ากับไก่ป่าที่ขยายพันธุ์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

นี่เป็นเพียงผลผลิตส่วนหนึ่งจากที่ดินหนึ่งหมู่เท่านั้น

ถ้าใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ล่ะก็...

ฉินเทียนรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงระรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้น

เป็นความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

การทดลองปลูกและเลี้ยงสัตว์ครั้งแรก ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก

เมื่อมีมิตินี้แล้ว อย่าว่าแต่เลี้ยงดูเขากับหลิ่วเยียนหราน และหลี่หงปิงสามคนเลย ต่อให้มีเพิ่มมาอีกหลายคนก็ยังไหว

แถมยังมีแต่ของดีๆ ผักสด และเนื้อสัตว์อีกด้วย

ในยุคที่คนส่วนใหญ่ขาดแคลนอาหาร ต้องกินอาหารหยาบๆ กับผักดอง การมีชีวิตความเป็นอยู่แบบนี้ มันช่างเหมือนกับอยู่บนสวรรค์ชัดๆ

ฉินเทียนระงับความอยากที่จะเอาของออกมาทำกินทันที และเริ่มคิดอย่างมีเหตุผล

อย่างแรก ของพวกนี้ต้องจัดการให้ดี จะให้ใครเห็นรวดเดียวไม่ได้

ข้าวขาวกับผักจำนวนมากมันสะดุดตาเกินไป

ข้าวสารกับแป้งข้าวโพด สามารถเอาไปผสมกับอาหารหยาบที่เบิกมาจากกองผลิต แล้วค่อยๆ ปรับปรุงคุณภาพอาหารไปเรื่อยๆ

ส่วนผักก็เอาไปตากแห้งส่วนหนึ่ง เก็บไว้เป็นผักกาก

หนึ่งคือเอาไว้ใช้อ้างได้ว่าเป็นเสบียงที่เตรียมมาตั้งแต่ตอนลงมาอยู่ชนบท สองคือจะได้หลีกเลี่ยงเสียงนินทา

แน่นอนว่า จะเอาผักสดออกมากินนิดหน่อยทุกวันก็ไม่แปลก จะอ้างว่าเจอผักป่าแถวชายป่าใกล้ๆ หรือไม่ก็แอบปลูกไว้ตรงที่ดินรกร้างหลังบ้านก็ได้ ถึงที่นี่จะแห้งแล้ง แต่ก็พอปลูกอะไรขึ้นมาได้บ้างเหมือนกัน

มันฝรั่ง มันเทศ ฟักทอง เก็บไว้ได้นาน เอาไว้ในมิติค่อยๆ กินก็ได้

ไข่ไก่ป่าก็เอาไปฟักต่อ เพื่อขยายพันธุ์

ส่วนกระต่ายป่าก็ต้องควบคุมจำนวน ฆ่ากินเป็นประจำ หนังกระต่ายก็เก็บสะสมไว้

อย่างที่สอง ต้องใช้ประโยชน์จากมิติให้เป็นระบบมากขึ้น

ฉินเทียนกำลังวางแผน จะแบ่งที่ดินสีดำหนึ่งหมู่นี้ใหม่

แบ่งส่วนเล็กๆ ไว้ปลูกผักที่โตเร็ว เพื่อเป็นเสบียงรายวัน

อีกส่วนเล็กๆ ปลูกพืชหลักอย่างข้าวสาลี ข้าว ข้าวโพด มันฝรั่ง มันเทศ... เอาไว้เป็นเสบียงสำรอง

อีกส่วนเล็กๆ ปลูกพืชเศรษฐกิจหรือสมุนไพร

พื้นที่ที่เหลือ ก็ค่อยๆ ขยายโซนปศุสัตว์ สร้างระบบนิเวศน์หมุนเวียนเล็กๆ

แถมยังต้องทดลองฟังก์ชันอื่นๆ ของมิติด้วย อย่างเช่น อัตราส่วนเวลาที่แน่นอน ประโยชน์อื่นๆ ของน้ำพุวิญญาณนอกจากการดื่มและรดน้ำ แล้วก็ดูว่าเก็บอาหารปรุงสุกได้ไหม เป็นต้น

แต่ทั้งหมดนี้ มีเงื่อนไขว่า ฉินเทียนต้องตั้งตัวในหมู่บ้านเค่าซานถุนให้ได้ก่อน ต้องมีสภาพแวดล้อมที่เป็นส่วนตัวและปลอดภัย

บ้านพังๆ ที่ตีนเขานี้ ดูแล้วน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

แต่มันยังไม่พอหรอก ถ้าเป็นไปได้ ต้องหาทางเอาที่ดินรอบๆ นี้มาเป็นของตัวเองด้วย ต่อให้เป็นแค่ที่ดินแปลงเล็กๆ ในนาม ก็ถือว่าเป็นฉากบังหน้าได้

ฉินเทียนแยกประเภทข้าวสาร ผัก และของอื่นๆ ใช้ความคิดสร้างโกดังเก็บของง่ายๆ ขึ้นมาในมิติ จัดเรียงข้าวสาร แป้งข้าวโพด และธัญพืชอื่นๆ ให้เป็นระเบียบ

มันฝรั่ง มันเทศ ฟักทอง เอาไปไว้ตรงมุมที่ร่มเย็น

ผักก็จัดเรียงตามประเภท

ไข่ไก่ป่าเอาไปวางไว้ในรังไก่อย่างระมัดระวัง ให้แม่ไก่ฟักต่อไป

กระต่าย...

ฉินเทียนเลือกกระต่ายตัวผู้ที่อ้วนที่สุดตัวหนึ่ง ใช้ความคิดจัดการ ชำแหละเนื้อกระต่ายสดๆ และหนังกระต่ายที่สมบูรณ์แบบออกมาได้หนึ่งผืน...

ต่อไปนี้ ฉินเทียนจะหาโอกาสสืบดูว่า ตลาดมืดที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน

เมื่อมีมิติสุดเทพนี้แล้ว ต่อไปของป่าที่ล่ามาได้ ก็สามารถเปลี่ยนเป็นเงินได้อย่างต่อเนื่อง