บทที่ 22: นี่คือหนึ่งในสามปัญหาใหญ่ของโลก

บทที่ 22: นี่คือหนึ่งในสามปัญหาใหญ่ของโลก เป็นเรื่องปกติที่คุณจะแก้ไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ที่ตกได้ทักษะเทพแห่งการเรียนรู้ ซูมู่ก็ตั้งตารอคอยที่จะได้เข้าเรียนมากยิ่งขึ้น!

เช้านี้มีเรียนวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงสองคาบ เมื่อวานซูมู่นั่งฟังอย่างงุนงง วันนี้เขาจึงอยากจะเห็นว่าความสามารถในการทำความเข้าใจของเขาจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน หลังจากที่ได้ครอบครองทักษะเทพแห่งการเรียนรู้!

ซูมู่อาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนมาใส่ชุดลำลอง แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนของมหาวิทยาลัย

ระยะทางแค่นี้เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึง จึงไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องขับรถไป

อีกอย่าง ลัมโบร์กินี เวเนโน ก็ดูเตะตาเกินไป การขับมันไปเรียนคงจะดูทำตัวโดดเด่นเกินไปสักหน่อย

อันที่จริงซูมู่ไม่ได้ใส่ใจหรอกว่าจะโดดเด่นหรือไม่ เขาแค่รู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องเปิดเผยความรวยของตัวเองในมหาวิทยาลัยก็เท่านั้น

หวังซินอวี่และคนอื่นๆ อยู่ในห้องเรียนกันแล้ว แถมยังจองที่นั่งไว้ให้ซูมู่ด้วย

"พี่สาม ทางนี้ๆ~~"

หวังซินอวี่ยนอนไม่หลับมาทั้งคืน

แม้ว่าอีกฝ่ายจะใช้แอคเคานต์หลุม แต่หวังซินอวี่ก็มั่นใจว่าจางเหอคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

ท้ายที่สุดแล้ว จะมีใครหน้าไหนอีกที่มีเรื่องบาดหมางกับเขา?

นอกจากจางเหอแล้ว หวังซินอวี่ก็นึกถึงคนอื่นไม่ออกเลยจริงๆ!

"พี่สาม พี่ได้เอาบัตรแบล็คโกลด์สำหรับห้องวีไอพีมาด้วยหรือเปล่า?"

ทันทีที่ซูมู่นั่งลง หวังซินอวี่ก็รีบเอ่ยถามอย่างร้อนรน

"อยู่นี่ไง!"

ซูมู่แค่เก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อ ในเมื่อหวังซินอวี่อยากดู เขาก็โยนมันไปให้อย่างไม่ใส่ใจนัก

บัตรแบล็คโกลด์ใบนี้ ซึ่งออกอย่างเป็นทางการโดยลีกออฟเลเจนด์ส มีมูลค่าเริ่มต้นสูงถึงหกแสนหกหมื่นหยวน!

วัสดุที่ใช้ทำบัตรเป็นเกรดเดียวกับที่ใช้ในอวกาศ ทำให้มีน้ำหนักเบาแต่ยังคงเนื้อสัมผัสระดับพรีเมียมเอาไว้

"แค่สัมผัสก็รู้แล้ว ถ้าใบนี้เป็นของปลอม ฉันจะยอมกินมันโชว์ตรงนี้เลย!"

หวังซินอวี่ไม่ใช่คนที่ไม่เคยเห็นโลก เมื่อได้จับบัตรแบล็คโกลด์ใบนี้ เขาก็สัมผัสได้ถึงความพิเศษของมัน

"พี่สาม เพื่อนพี่คนนั้นไว้ใจได้จริงๆ ใช่ไหม?"

"แน่นอนสิ~~ ทำไมล่ะ?"

แน่นอนว่าซูมู่ย่อมไม่สงสัยในตัวของโจวชง โจวชงไม่มีทางเอาบัตรแบล็คโกลด์ปลอมมาหลอกเขาหรอก จริงไหม?

"พี่สาม ดูนี่สิ..."

หวังซินอวี่วางโทรศัพท์มือถือไว้ตรงหน้าซูมู่พร้อมกับส่งยิ้มขมขื่น

"เอ่อ..."

ซูมู่เหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ของหวังซินอวี่ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือข่าวการปลอมแปลงบัตรแบล็คโกลด์

"ใครเป็นคนโพสต์เนี่ย?"

ซูมู่ขมวดคิ้วถาม

"ไม่รู้สิ เป็นแอคเคานต์ที่เพิ่งสมัครใหม่น่ะ..."

"มีคนตั้งใจจะหาเรื่องชัดๆ!"

ซูมู่ดูออกทันทีว่าทุกตัวอักษรในโพสต์นี้จงใจพุ่งเป้าไปที่หวังซินอวี่

"ผมสงสัยว่าเป็นฝีมือจางเหอ!"

หวังซินอวี่เหลือบมองจางเหอที่นั่งอยู่ไม่ไกล แล้วเอ่ยเสียงเบา "ไอ้หมอนั่นมันผูกใจเจ็บ แปดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องเป็นมันที่ชักใยอยู่เบื้องหลังแน่ๆ!"

"อย่างนี้นี่เอง!"

ซูมู่นวดขมับพลางพึมพำรับคำเบาๆ

มันก็สมเหตุสมผลอยู่ หวังซินอวี่ไม่น่าจะไปล่วงเกินใครที่ไหน ข้อพิพาทเดียวในช่วงนี้ก็มีแค่กับจางเหอ ในเวลาแบบนี้ คนที่จะทำเรื่องพรรค์นี้ได้ก็มีแค่เขาคนเดียวนั่นแหละ

"ไม่ต้องสงสัยแล้ว เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปถามพวกที่อยู่หอเดียวกับมันมา พวกนั้นบอกว่าเป็นจางเหอจริงๆ ที่ก่อเรื่องอยู่เบื้องหลัง!"

จูหยวนเอ่ยขึ้นด้วยความเดือดดาล "เวรเอ๊ย ไอ้ขยะจางเหอ ถ้าไม่โดนอัดสักสามวัน มันคงคิดจะรื้อหลังคาบ้านจริงๆ สินะ!"

จูหยวนที่นั่งอยู่ข้างๆ รู้สึกคันไม้คันมืออยากจะหาเรื่องเต็มที ถ้าอาจารย์วิชาคณิตศาสตร์ยังไม่เข้ามา เขาคงพุ่งเข้าไปอัดจางเหอให้น่วมไปแล้ว

"ตั้งใจเรียนกันก่อนเถอะ เรื่องที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง!"

ซูมู่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

สิ่งที่เรียกว่าข่าวลือ ย่อมเปราะบางอย่างสิ้นเชิงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งที่แท้จริง!

ซูมู่ชักสงสัยแล้วว่าเขาใจดีเกินไปหรือเปล่า จนบางคนเริ่มจะเหิมเกริมไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

ถ้าเป็นแบบนั้น การทำตัวติดดินต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้วใช่ไหมล่ะ?

ระหว่างที่ซูมู่กำลังจมอยู่ในความคิด อาจารย์วิชาคณิตศาสตร์ก็เขียนโจทย์หลายข้อลงบนกระดานดำเรียบร้อยแล้ว

"ลองแก้โจทย์พวกนี้ดูก่อนนะ อีกเดี๋ยวครูจะมาอธิบายอย่างละเอียดให้ฟัง!"

อาจารย์วิชาคณิตศาสตร์ท่านนี้มีอายุเกือบหกสิบปีแล้ว

เขาชื่อหม่าจวิน เป็นถึงหัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยไห่ตู้

แน่นอนว่าเขาถือเป็นปรมาจารย์ด้านคณิตศาสตร์ระดับประเทศเช่นกัน

ศาสตราจารย์หม่าเขียนโจทย์ทั้งหมดสามข้อ สองข้อแรกไม่ได้ยากอะไรนัก แทบจะทุกคนที่ตั้งใจเรียนวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงย่อมสามารถแก้โจทย์ได้

ส่วนโจทย์ข้อสุดท้าย เป็นโจทย์พิสูจน์

นี่เป็นโจทย์ที่เขาจงใจนำมาใช้ท้าทายเหล่านักศึกษาโดยเฉพาะ

บทพิสูจน์ข้อนี้เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่พิสูจน์ได้ยากที่สุดในรอบหลายพันปีอย่างไม่ต้องสงสัย!

ซูมู่เงยหน้ามองกระดานดำ เขาสามารถแก้โจทย์สองข้อแรกได้อย่างง่ายดายไร้ความพยายาม

แต่สำหรับบทพิสูจน์ข้อสุดท้าย ซูมู่กลับรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด!

"เชี่ย! นี่มันข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคไม่ใช่เหรอ?!"

ในโลกคู่ขนานที่ซูมู่จากมา บทพิสูจน์ที่มีชื่อว่า 'ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค' ก็เป็นปัญหาที่คอยกวนใจมวลมนุษยชาติมานานนับร้อยปีเช่นเดียวกัน!

ตัวโจทย์ดูเหมือนจะเรียบง่ายมาก

【(a) จำนวนเต็มคู่ทุกจำนวนที่มากกว่าหรือเท่ากับ 6 สามารถเขียนให้อยู่ในรูปผลบวกของจำนวนเฉพาะคี่สองจำนวนได้ (b) จำนวนเต็มคี่ทุกจำนวนที่มากกว่าหรือเท่ากับ 9 สามารถเขียนให้อยู่ในรูปผลบวกของจำนวนเฉพาะคี่สามจำนวนได้】

เป็นเพียงข้อความสั้นๆ ไม่ถึงร้อยคำ

แต่เมื่อพูดถึงเรื่องนี้... ไม่ว่าจะเป็นในโลกคู่ขนานใบก่อนหรือโลกใบนี้ ก็ยังไม่มีใครสามารถพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคได้สำเร็จเลย

ในโลกนี้ ข้อความคาดการณ์ดังกล่าวก็ถูกเสนอโดยนักคณิตศาสตร์ชาวตะวันตกที่ชื่อว่าโกลด์บาคเช่นกัน ดังนั้นมันจึงถูกเรียกว่า "ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค"

หม่าจวินเองก็ทุ่มเทให้กับการวิจัยข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

เขารู้สึกว่านักศึกษาในปัจจุบันมักจะเย่อหยิ่งเกินไป ชอบทำตัวจองหองและคิดว่าตัวเองเก่งกาจไปเสียทุกเรื่อง

ด้วยเหตุนี้ ตลอดสองปีที่ผ่านมา เขามักจะนำโจทย์ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคมาให้นักศึกษาทำทุกปี เพื่อเป็นการเตือนสติว่ายังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างในโลกใบนี้ที่พวกเขายังไม่สามารถไขความลับได้!

ซูมู่เงยหน้าจ้องมองกระดานดำ และอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

หวังซินอวี่ยังคงว้าวุ่นใจกับโพสต์บนเว็บบอร์ด เขาจะมีกะจิตกะใจมานั่งแก้โจทย์ได้อย่างไร?

"พี่สาม เอ๊ะ? เชี่ยเอ๊ย!"

หวังซินอวี่เห็นซูมู่หยิบปากกาขึ้นมาเริ่มขีดเขียนคำนวณลงบนกระดาษทด เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

"พี่สาม พี่แก้โจทย์ยากขนาดนี้ได้ด้วยเหรอ?"

หวังซินอวี่มองดูผู้คนรอบข้าง หัวกะทิหลายคนกำลังจ้องมองกระดานดำด้วยสีหน้าอมทุกข์

"มันก็ยากเอาเรื่องอยู่นะ แต่... ฉันรู้สึกเหมือนจะแก้ได้แล้วล่ะ?"

ซูมู่ไม่ได้คาดคิดเลยว่าทักษะเทพแห่งการเรียนรู้จะทรงพลังขนาดนี้ ถึงขั้นทำให้เขาสามารถแก้ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคได้!

เขาเคยเห็นบทพิสูจน์บางส่วนที่เกี่ยวข้องกับข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคในโลกเดิมของเขา แต่มันก็ยังไม่ใช่บทพิสูจน์ที่สมบูรณ์แบบ

ตอนนี้เมื่อได้เห็นข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาคอีกครั้ง เมื่อนำมาผนวกกับบทพิสูจน์ที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้ แนวทางการแก้ปัญหาก็ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขาทันที

เขาลองคำนวณลงบนกระดาษดูรอบหนึ่ง ขั้นตอนการแก้ปัญหาทั้งหมดเป็นไปอย่างราบรื่นไร้ที่ติ โดยไม่มีจุดไหนติดขัดเลยแม้แต่น้อย

"ไม่ใช่สิพี่สาม นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย สิ่งสำคัญคือบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีนี่ต่างหาก..."

หวังซินอวี่ยังคงหมกมุ่นอยู่กับเรื่องบัตรแบล็คโกลด์ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าสิ่งที่ซูมู่เพิ่งจะไขปริศนาได้นั้นคือข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค ซึ่งเป็นหนึ่งในสามปัญหาใหญ่ทางคณิตศาสตร์ที่สร้างความปวดหัวให้กับนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกมานานนับร้อยปี!

"อาจารย์ครับ อาจารย์จะทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ! ผมเคยเห็นโจทย์ข้อนี้มาก่อน นี่มันคือข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค หนึ่งในสามปัญหาใหญ่ของโลกชัดๆ!"

เฉินหลิน นักศึกษาหัวกะทิที่ได้รับการยอมรับของห้อง ยืนขึ้นและเอ่ยกับศาสตราจารย์หม่าที่ยืนอยู่บนโพเดียม

เมื่อทุกคนในห้องได้ยินสิ่งที่เฉินหลินพูด ทั้งห้องก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

"ว่าแล้วเชียว! มิน่าล่ะฉันถึงมืดแปดด้านกับโจทย์ข้อนี้ ที่แท้มันก็คือหนึ่งในสามปัญหาใหญ่ของโลกนี่เอง!"

"ขนาดนักคณิตศาสตร์ชื่อดังตั้งมากมายยังแก้ไม่ได้มาเป็นร้อยๆ ปี แล้วฉันจะไปแก้ได้ยังไงล่ะ?"

"งั้นก็ไม่ใช่ว่าฉันไร้ความสามารถหรอก แต่โจทย์มันยากเกินไปต่างหาก!"

ทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงโอดครวญในพริบตา แต่หลังจากที่รู้ว่านี่คือข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค เหล่านักศึกษาก็ดูเหมือนจะค้นพบข้ออ้างสำหรับความล้มเหลวในการแก้โจทย์ของตัวเองแล้ว!

"ศาสตราจารย์ครับ ซูมู่แก้โจทย์ได้แล้วครับ!"

เถาหยางที่นั่งอยู่ไม่ไกล เพิ่งจะแอบได้ยินบทสนทนาระหว่างซูมู่และหวังซินอวี่เข้าพอดี

ตอนนี้เมื่อได้ยินเฉินหลินบอกว่ามันคือข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค เถาหยางก็ลุกพรวดขึ้นมาทันทีแล้วชี้หน้าไปที่ซูมู่