บทที่ 21: ตกปลาอีกครั้ง

บทที่ 21: ตกปลาอีกครั้ง ได้รับทักษะเทพแห่งการเรียนรู้

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญกว่าคือการทำให้จางเหอได้รับรู้

จำชื่อโดเมนของเว็บไซต์ต้นฉบับให้ดี

พวกเขาล้วนมาจากคณะเดียวกัน ถึงแม้หวังซินอวี่กับจางเหอจะไม่ใช่เพื่อนกัน แต่หอพักก็อยู่ติดกัน มีหรือที่จางเหอจะไม่รู้เรื่องที่หวังซินอวี่ได้บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีมาครอบครอง?

"เป็นไปได้ยังไง? หมอนั่นไปเอาของแบบนั้นมาได้ยังไง?"

ตอนนั้นจางเหอกำลังเล่นเกมอยู่ พอได้ยินข่าวนี้ เขาก็แทบจะทุบคอมพิวเตอร์ทิ้ง

สำหรับเขาแล้ว อย่าว่าแต่บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีมูลค่าหลักล้านเลย แค่ตั๋วโซนขอบสนามคลาส A ราคาหลักหมื่น เขายังหาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

"ลูกพี่เหอ ผมว่านะ บัตรนั่นน่าจะเป็นของปลอมแหงๆ!"

ลูกน้องสองสามคนในหอพักของจางเหอย่อมเป็นพวกชอบประจบสอพลอ เถาหยางหันมามองจางเหอพลางเอ่ยเอาใจ

"ของปลอมงั้นเหรอ?"

เมื่อได้ยินเถาหยางพูดแบบนั้น จางเหอก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตบเข่าฉาด "จริงด้วย! มันต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!"

จางเหอไม่เชื่อหรอกว่าหวังซินอวี่จะมีเส้นสายพอจะหาบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีมาได้ ท้ายที่สุดแล้ว ของระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองระดับพวกเขาจะมีปัญญาแตะต้องได้เลย!

ถึงแม้เงินล้านกว่าหยวนจะไม่ได้มากมายอะไรสำหรับพวกเขา แต่ประเด็นคือทั้งโลกมีบัตรแบบนี้แค่ห้าใบเท่านั้น

ในเมื่อประเทศนี้มีทายาทเศรษฐีระดับท็อปอยู่ตั้งมากมาย ต่อให้ตายก็ไม่มีทางถึงคิวของหวังซินอวี่หรอก!

เถาหยางเปิดค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต แล้วจู่ๆ พาดหัวข่าวหนึ่งก็สะดุดตาเขาเข้าอย่างจัง!

"ลูกพี่เหอ ดูนี่สิ! ผมบอกแล้วใช่ไหมล่ะ? บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีนั่นต้องเป็นของปลอมชัวร์!"

เถาหยางยื่นโทรศัพท์ให้จางเหอดู เมื่อเห็นพาดหัวข่าว ดวงตาของจางเหอก็ยิ่งลุกวาว!

【วันนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทลายแก๊งปลอมแปลงตั๋วคอนเสิร์ตและตั๋วการแข่งขันลีคออฟเลเจนด์ส พร้อมยึดของกลางเป็นตั๋วปลอมจำนวนมากในที่เกิดเหตุ!】

นอกจากนี้ในข่าวยังมีรูปภาพประกอบ ซึ่งเผยให้เห็นบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีจำนวนหนึ่งอย่างชัดเจน...

"เวรเอ๊ย ไอ้เวรหวังซินอวี่นี่มันทำทุกวิถีทางเพื่อจะหักหน้าฉันจริงๆ สินะ!"

จางเหอถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

"เถาหยาง เอาแบบนี้นะ..."

จางเหอกระซิบข้างหูเถาหยาง "เอาเรื่องนี้ไปกระจายข่าวในเว็บบอร์ดของมหาลัยเลย!"

"ฉลาดมากครับลูกพี่เหอ!"

เถาหยางยิ้มกริ่มที่มุมปากพลางหัวเราะเบาๆ

ทางฝั่งของหวังซินอวี่ เขายังคงตื่นเต้นไม่หาย

บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีเชียวนะ!

เอาไปอวดได้สบายๆ เลย!

คนในโมเมนต์หลายคน รวมถึงคนที่ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน ต่างก็ส่งข้อความส่วนตัวมาถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น

หวังซินอวี่ก็ไม่ได้ปิดบัง เขาบอกไปตรงๆ ว่าเพื่อนของซูมู่เป็นคนช่วยหามาให้

"เจ้าสี่ มาดูนี่สิ!"

จูหยวนกำลังนอนไถโทรศัพท์อยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นโพสต์หนึ่งในเว็บบอร์ด

"เชี่ยเอ๊ย มีคนเอาไปแฉในเว็บบอร์ดว่าบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีของนายเป็นของปลอม แถมยังแปะลิงก์ข่าวตำรวจที่เพิ่งออกวันนี้ด้วย..."

จูหยวนก็ตกตะลึงไปเหมือนกัน!

เขาเพิ่งจะเข้าไปเช็กข่าวของตำรวจมาเมื่อกี้ มันเป็นเรื่องจริงและเพิ่งโพสต์ลงไปเมื่อสามชั่วโมงก่อนนี่เอง!

"เจ้าสี่ นายคิดว่าบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีที่เจ้าสามหามาให้ จะเป็น..."

จูหยวนเป็นคนช่างสังเกต การที่โพสต์นี้มาโผล่ในเว็บบอร์ดมหาลัยในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าจงใจพุ่งเป้าไปที่หวังซินอวี่โดยตรง!

"เวรเอ๊ย หมาตัวไหนมันเป็นคนโพสต์วะ?"

หวังซินอวี่ขมวดคิ้ว หลังจากอ่านโพสต์จบ เขาก็สบถด่าออกมาทันที

เขารู้จักนิสัยซูมู่ดี บอกตามตรง ซูมู่ไม่ใช่พวกห่วงหน้าตาจนยอมทำเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอก

ถ้าซูมู่หาตั๋วไม่ได้ เขาก็คงบอกตรงๆ ไปแล้ว

อีกอย่าง นี่มันก็แค่การแข่งขันลีคออฟเลเจนด์ส จะดูหรือไม่ดูก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ซูมู่คงไม่ถึงกับต้องมาล้อเล่นกับเขาแรงๆ แบบนี้หรอกมั้ง?

ในสายตาของหวังซินอวี่ ซูมู่คือพี่น้องที่แสนดีที่สุด ซูมู่ไม่มีทางหลอกเขาเด็ดขาด!

"ไม่รู้สิ เป็นแอคหลุมน่ะ ฉันเช็กดูแล้ว เพิ่งสมัครใหม่สดๆ ร้อนๆ เลย!"

จูหยวนขมวดคิ้วและเอ่ยเสียงเครียด

เขารู้ดีว่าเรื่องนี้คงอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้ยาก

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ข่าวของตำรวจก็เป็นเรื่องจริง และมีการยึดตั๋วปลอมรวมถึงบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีจำนวนมากในที่เกิดเหตุจริงๆ!

เขาเพิ่งจะเอารูปที่ซูมู่ส่งมาไปเทียบกับบัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีในข่าวตำรวจดู มันแทบจะไม่มีความแตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย!

ถึงแม้เขาอยากจะเชื่อว่าบัตรนั้นเป็นของจริง แต่เมื่อพิจารณาจากฐานะทางการเงินของซูมู่ บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีมูลค่าหลักล้านก็ไม่ใช่สิ่งที่ซูมู่จะหามาได้จริงๆ!

เมื่อคิดแบบนี้ โอกาสที่บัตรของซูมู่จะเป็นของปลอมก็มีสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว!

ขนาดเพื่อนร่วมห้องยังเริ่มสงสัยในความน่าเชื่อถือของบัตร นับประสาอะไรกับคนอื่นล่ะ

พวกที่เคยเข้ามาประจบประแจงหวังซินอวี่ต่างก็เปลี่ยนท่าทีหน้ามือเป็นหลังมือ

"ฉันเพิ่งเห็นข่าวที่กำลังเป็นกระแส บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีของนายเป็นของปลอมใช่ไหมล่ะ?"

"ไม่ต้องมาทำเป็นอวดรวยหรอก บัตรแบล็คโกลด์ห้องวีไอพีมูลค่าหลักล้าน มีแค่ห้าใบในโลก เท่าที่ฉันรู้ โจวชงก็เหมาไปคนเดียวสองใบแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"หึ ฉันก็นึกว่านายเป็นทายาทเศรษฐีระดับท็อปซะอีก!"

"ไม่นึกเลยนะว่านายจะเป็นคนแบบนี้! น่าขยะแขยงชะมัด!"

"..."

เมื่อเห็นคอมเมนต์เหล่านั้น หวังซินอวี่ก็หน้าดำคร่ำเครียด เขากัดฟันกรอดก่อนจะโพสต์โมเมนต์อัปเดตสถานะอีกครั้ง

"ฉันไม่ได้ขอให้พวกแกมาเลียแข้งเลียขาฉันเหมือนหมาสักหน่อย บัตรจะจริงหรือปลอม วันเสาร์นี้เดี๋ยวก็รู้เองแหละวะ!"

หวังซินอวี่แทบจะระเบิดอารมณ์ด้วยความโกรธ "พวกมันเป็นไอ้ชาติหมากันทั้งนั้น!"

"เจ้าสี่ อย่าโมโหไปเลย คนเรามันก็เป็นแบบนี้แหละ..."

ตู้คังพยายามพูดปลอบใจ

"นั่นสิ! พี่สี่ ผมก็รู้สึกว่าพี่สามไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนี้เลย พี่สามไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย!"

โจวสวี่ น้องหกของห้อง เอ่ยสมทบ

ซูมู่ไม่ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้เลย ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องออกโรงมาพูดอะไรสักอย่างแน่ๆ

คืนนี้ซูมู่ไม่ได้เข้าไปเล่นเกมกับเพื่อนๆ แต่เขาเลือกที่จะอ่านหนังสือวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงอยู่พักหนึ่งแทน

ทว่า ถึงแม้ซูมู่จะมีใจฝักใฝ่ในการเรียน แต่สันดานการเป็นคนเรียนไม่เก่งของเขาก็ยากจะเปลี่ยนได้

หลังจากเปิดหนังสือดูได้สิบนาที ซูมู่ก็ฟุบหลับคาโต๊ะไปอย่างรวดเร็ว

พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงตีสองกว่าแล้ว

"เชี่ยเอ๊ย! โคตรเหนื่อยเลย!"

ซูมู่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปที่เตียงเพื่อล้มตัวลงนอนต่อทันที

เช้าวันรุ่งขึ้นตอนแปดโมง เสียงนาฬิกาปลุกของซูมู่ก็ดังขึ้น

"สดชื่นจังโว้ย!"

การนอนหลับของซูมู่ในครั้งนี้ช่างเต็มอิ่มและสบายจริงๆ!

"ตกปลาได้อีกแล้วสิ!"

ดวงตาของซูมู่เป็นประกายขณะหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะข้างเตียงขึ้นมา

เขากดเข้าเกมตกปลาสุดชิลและกดปุ่มตกปลาโดยไม่ลังเล

หนึ่งวินาที

สองวินาที

สามวินาที

【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ตกได้ทักษะเทพแห่งการเรียนรู้ ได้รับความสามารถความจำภาพถ่ายและความสามารถในการทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในพริบตา!】

"เชี่ย!"

"เชี่ย!"

"เชี่ยเอ๊ย!"

ซูมู่ยังตื่นไม่เต็มตาดี แต่เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์ เขาก็สะดุ้งตื่นเต็มตาในทันที!

"ความจำภาพถ่าย! แถมยังมีความสามารถในการทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในพริบตาอีก! นี่มันเทพแห่งการเรียนชัดๆ!"

มุมปากของซูมู่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ "โคตรสุดยอดไปเลยโว้ย!"

ซูมู่เพิ่งจะตั้งใจเรียนหนังสือไปหยกๆ และตอนนี้เขาก็ได้รับทักษะเทพแห่งการเรียนรู้มาแล้ว!

"พวกเรียนเก่งน่ะเหรอ? ต่อหน้าเทพแห่งการเรียนรู้ มาดูกันสิว่าใครจะแน่กว่ากัน?!"

ซูมู่แอบสะใจอยู่ลึกๆ อดไม่ได้ที่จะคิดเช่นนี้ในใจ