บทที่ 2 ทีมที่ไร้ความสามัคคี

บทที่ 2 ทีมที่ไร้ความสามัคคี

ในที่สุดฮิวงะ ฮิซาชิก็ตั้งสติได้และก้าวมาบังหน้าฮิวงะ ฮิอาชิ

ฮิวงะ ฮิอาชิมองฮิวงะ อากิระด้วยใบหน้าเขียวปัด หากซึนาเดะไม่ได้อยู่ที่นี่ เขาคงจะสั่งสอนฮิวงะ อากิระไปแล้วอย่างแน่นอน

คนของตระกูลสาขากล้าดีหน้าไหนมาปล่อยจิตสังหารใส่ตระกูลหลัก

นี่คือการกำเริบเสิบสานอย่างร้ายแรง

ฮิวงะ อากิระแค่นเสียงหยัน มองฮิวงะ ฮิอาชิด้วยสายตาดูแคลน "ขยะ"

"แก!!" ฮิวงะ ฮิอาชิชี้หน้าเขาด้วยความโกรธจัด ไม่คาดคิดเลยว่าหมอนี่จะเป็นไปตามข่าวลือในตระกูล...ไม่แม้แต่จะแสดงความเคารพต่อตระกูลหลักเลยสักนิด

ตึง!

เสียงกระแทกดังสนั่นเมื่อพื้นดินใต้เท้าของซึนาเดะแตกละเอียด และจักระสีเขียวก็ปะทุออกมาจากร่างของเธอ

คราวนี้ แม้แต่ฮิวงะ อากิระก็ยังรู้สึกว่าหายใจลำบาก

"ที่นี่ไม่ใช่ตระกูลฮิวงะของพวกนาย" ซึนาเดะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ต้องขออภัยด้วยครับ คุณซึนาเดะ" ฮิวงะ ฮิอาชิกล่าวขอโทษอย่างนอบน้อม

ในแง่ของมารยาท เขาถือว่าไร้ที่ติจริง ๆ

ฮิวงะ ฮิซาชิก็ทำตามฮิวงะ ฮิอาชิ โดยก้าวถอยหลังกลับไปยืนอยู่ด้านหลังเขา

ฮิวงะ อากิระก้าวถอยหลัง ทิ้งระยะห่างจากสองพี่น้อง

เขาทำท่าราวกับไม่อยากจะข้องเกี่ยวอะไรกับทั้งสองคน

สีหน้าของซึนาเดะดูไม่สู้ดีนัก เธอรู้ตัวว่าไม่ควรรับภารกิจเป็นหัวหน้าทีมนี้เลย

เดิมทีเธอคิดว่าคนของตระกูลฮิวงะน่าจะดูแลได้ง่าย แต่เธอก็เหลือบมองฮิวงะ อากิระที่มีท่าทีเมินเฉย

เธอไม่คาดคิดเลยว่าตระกูลฮิวงะจะมีตัวปัญหาโผล่มาแบบนี้

มันทำให้เธอปวดหัวจริง ๆ

"ชั้นไม่สนหรอกนะว่าพวกนายจะทำตัวยังไงในบ้านฮิวงะ แต่ตอนนี้ พวกนายคือลูกน้องของชั้น!"

ภายใต้แรงกดดันของซึนาเดะ...

...ฮิวงะ ฮิอาชิและฮิวงะ ฮิซาชิเม้มปากแน่น ไม่กล้าพูดอะไรอีก

ฮิวงะ อากิระสูดหายใจลึก "พลังของโจนิน น่ากลัวจริง ๆ"

หมอนี่ไม่ได้กลัวเธอเลยสักนิด

หางตาของซึนาเดะกระตุกขณะที่เธอจ้องเขม็งไปที่ฮิวงะ อากิระ ซึ่งเพียงแค่ผิวปากและเบือนหน้าหนี

จากนั้นซึนาเดะก็หยิบคัมภีร์ออกมาให้ทั้งสามคนดู "ชั้นรับภารกิจระดับ C ในการกวาดล้างพวกโจรป่ามา มันจะช่วยให้พวกนายสร้างความสามัคคีในทีมได้ด้วย"

พูดตรง ๆ ก็คือ บทบาทหัวหน้าทีมของเธอในครั้งนี้ก็คือพี่เลี้ยงเด็กนั่นแหละ

ไม่ใช่ว่าเธอยอมรับสถานะของพวกเขาจริง ๆ หรอกนะ ฮิอาชิและฮิซาชิเรียนจบมาสองปีแล้วแต่ยังไม่เคยออกจากหมู่บ้านไปทำภารกิจเลย

ในฐานะ 'เด็กน้อย' ของตระกูลหลัก พวกเขาจึงได้รับการปกป้องเป็นอย่างดี

หลังจากการฝึกฝนสองปี ตระกูลฮิวงะก็อยากให้ว่าที่ผู้นำตระกูลคนต่อไปได้รับประสบการณ์ในโลกแห่งความเป็นจริงบ้าง และเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ...

...ซึนาเดะจึงถูกเลือกมา

ส่วนฮิวงะ ฮิซาชิ เขาผ่านการทำภารกิจมามากมายและเป็นเกะนินที่มีคุณสมบัติครบถ้วนแล้ว หน้าที่ของเขาในครั้งนี้คือการปกป้องฮิวงะ ฮิอาชิ

สำหรับฮิวงะ อากิระ เขาเพิ่งเรียนจบปีนี้และควรจะถูกจัดให้อยู่ในทีมเกะนิน แต่ตระกูลฮิวงะกลับบังคับให้เขาเข้ามาอยู่ในทีมใหม่นี้

เขาถูกเพิ่มเข้ามาในฐานะองครักษ์เดนตาย หากทั้งสองคนตกอยู่ในอันตราย ฮิวงะ อากิระจะต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้พวกเขากลับมาได้อย่างปลอดภัย

ฮิวงะ อากิระฉีกยิ้มให้ฮิวงะ ฮิอาชิ เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด

เขาจะทำให้ฮิวงะ ฮิอาชิรู้ว่าบางครั้ง เพื่อนร่วมทีมนี่แหละที่อันตรายที่สุด

"พวกนายมีข้อขัดข้องอะไรไหม? ถ้าไม่มี เราจะออกเดินทางทันที" ซึนาเดะพูดพลางมองไปที่ทั้งสามคน

ฮิวงะ อากิระเลิกคิ้ว เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าพวกเขาจะต้องไปทำภารกิจทันที ตาแก่ฮิวงะ โทคุมะไม่ได้บอกอะไรเขาเลยสักนิด

เขาเหลือบมองฮิวงะ ฮิซาชิและฮิวงะ ฮิอาชิ ทั้งสองคนดูไม่ได้แปลกใจอะไร

ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่ไม่รู้อะไรเลย

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฮิวงะ อากิระ ซึนาเดะก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "นินจาต้องพร้อมต่อสู้อยู่เสมอ ถ้านายทำตัวหละหลวม นายจะได้ตายโดยไม่รู้ตัวแน่"

"แต่ว่า ถ้านายยังไม่พร้อม พวกเราก็พอจะรอนายอยู่ที่นี่ได้สักพัก"

น่าแปลกที่ฮิอาชิและฮิซาชิไม่ได้พูดอะไรในครั้งนี้ เห็นด้วยกับคำพูดของซึนาเดะ

"พวกคุณนี่ใจดีผิดคาดเลยนะ" ฮิวงะ อากิระพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

ทั้งสามคนไม่ได้พยายามจะกดดันเขาอย่างเห็นได้ชัด

"ชั้นจำคู่มือนินจาขึ้นใจอยู่เสมอ พร้อมต่อสู้ตลอดเวลาอยู่แล้ว" ฮิวงะ อากิระตบกระเป๋าเครื่องมือนินจาที่เอวของเขา

แน่นอนว่าของพรรค์นั้นมันก็แค่เอาไว้บังหน้า สิ่งของทั้งหมดของเขาอยู่ในช่องเก็บของ ซึ่งสามารถสะสมซ้อนกันได้ถึงเก้าสิบเก้าชิ้น

ซึนาเดะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ถ้าอย่างนั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ"

...ซึนาเดะส่งรายงานภารกิจให้กับยามสองคนที่หน้าประตู แล้วทีมของพวกเขาก็ได้รับอนุญาตให้ผ่านไปได้

นินจาที่ต้องการออกจากหมู่บ้านจะต้องมีรายงานภารกิจ นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้นินจาถอนตัวและป้องกันไม่ให้สายลับหลบหนี

ไม่ได้มีนินจาแค่สองคนที่เฝ้าประตูเท่านั้น แต่ยังมีอนบุอีกหลายคนซ่อนตัวอยู่ที่นั่นด้วย

ฮิวงะ อากิระเหลือบมองนินจาสองคนที่กำลังเฝ้าประตูอยู่

เขาไม่รู้จักพวกนั้นเลยสักนิด

สมกับเป็นสองยามเฝ้าประตูผู้ยิ่งใหญ่ที่แม้แต่อุจิวะ มาดาระในอนาคตก็ยังต้องเกรงกลัว

ฮิวงะ อากิระหัวเราะเบา ๆ

นั่นทำให้อีกสามคนมองเขาด้วยความงุนงง สงสัยว่าเขากำลังหัวเราะอะไร

ทีมออกจากหมู่บ้านอย่างรวดเร็วและเริ่มเคลื่อนที่ผ่านป่าไป

จักระนี่มันสุดยอดจริง ๆ มันสามารถเสริมสมรรถภาพทางกายได้โดยตรง

ฮิวงะ อากิระเดินรั้งท้ายทีม กระโดดจากกิ่งไม้หนึ่งไปยังอีกกิ่งไม้หนึ่ง

เสียงคำรามของสัตว์และเสียงนกร้องดังก้องไปทั่วป่าอย่างต่อเนื่อง ช่วยกลบเสียงการเคลื่อนไหวของพวกเขา

ไม่มีใครในทีมที่คุ้นเคยกันมากนัก จึงไม่ค่อยมีเรื่องให้คุยกันเท่าไหร่

ฮิวงะ อากิระกำลังครุ่นคิดถึงพลังของจักระ

ฟังก์ชันของจักระนั้นมหาศาล มันสามารถเสริมความแข็งแกร่งทางร่างกาย เพิ่มพลังป้องกัน เปลี่ยนแปลงธาตุ หรือแม้แต่ควบคุมพื้นที่หรือควบแน่นเป็นวัตถุทางกายภาพได้

แผงหน้าต่างเกมของเขามีเพียงคำอธิบายสำหรับจักระเท่านั้น แต่มันไม่ได้แสดงผลออกมาเป็นค่าสถานะที่เฉพาะเจาะจง

สิ่งที่สามารถแสดงผลออกมาได้ก็คือคาถานินจาและความสามารถติดตัวของเขา

สิ่งต่าง ๆ เช่น เทคนิคการขว้างปาและการวางกับดักเป็นทักษะเชิงเทคนิค แต่มันกลับไม่ได้ถูกควบแน่นออกมาเป็นทักษะที่เป็นทางการ

สิ่งเหล่านี้ต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งจากตัวเขาเอง

ในทางกลับกัน ความสามารถที่สามารถควบแน่นเป็นทักษะได้นั้น สามารถเพิ่มระดับได้โดยตรงด้วยการใช้ค่าประสบการณ์

จำนวนค่าประสบการณ์ที่ใช้นั้นจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับความยากของทักษะ

ตัวอย่างเช่น...

【คาถาสลับร่าง (ระดับ 5)】

ทักษะสามารถขยายรายละเอียดได้อีก เมื่อขยายออกมาแล้วก็จะเป็น...

【คาถาสลับร่าง (ระดับ 5), ประสบการณ์ (0/500), คุณสมบัติพิเศษ (ไม่มี)】

หากทักษะได้รับการเพิ่มระดับจนถึงขั้นสูงสุด คุณสมบัติพิเศษก็จะปรากฏขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะที่คล้ายคลึงกันในท้ายที่สุดก็สามารถนำมาหลอมรวมกันได้

แต่อย่างไรก็ตาม เขายังไม่มีวิธีที่จะทำแบบนั้นได้ในตอนนี้

ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงโคลสเบต้า เขารู้บทสรุปของเกมนี้ทะลุปรุโปร่งราวกับหลังมือของตัวเอง

ตัวอย่างเช่น การยกระดับจากเนตรสีขาวไปเป็นเนตรจุติ

เงื่อนไขคือ 【เนตรสีขาว】 ต้องอยู่ระดับสูงสุด รวมเข้ากับสิ่งของ 【จักระโอซึซึกิ】 เพื่อพัฒนามันให้กลายเป็น 【เนตรจุติ】

แต่ปัญหาคือ 【จักระโอซึซึกิ】 จะดรอปจากการฟาร์มคนของตระกูลโอซึซึกิเท่านั้น

แต่คนเหล่านั้นที่อยู่บนดาวดวงนี้ล้วนเป็นคนที่เขาไม่สามารถไปต่อกรด้วยได้เลย อย่างเช่นเซียนหกวิถีในดินแดนบริสุทธิ์ หรือบอสลับอย่างโอซึซึกิ อิชชิกิ

การไปล่าพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย

กลุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุดที่เหลืออยู่ก็คือบนดวงจันทร์ ลืมเรื่องโอซึซึกิ คางูยะที่ถูกผนึกไปได้เลย นั่นหมายความว่าเหลือแค่ตระกูลโอซึซึกิบนดวงจันทร์เท่านั้น

แต่ปัญหาก็คือ เขาไม่มีวิธีที่จะไปดวงจันทร์ได้เลย

"อย่างที่คิดไว้เลย เนตรสีขาวไม่มีอนาคตเอาซะเลย ชั้นควรหาทางฟาร์มพวกอุจิวะเพื่อให้เนตรวงแหวนตกดีกว่า"

ฮิวงะ อากิระบ่นพึมพำในใจ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าฮิวงะ ฮิซาชิได้ชะลอความเร็วลงเล็กน้อย ค่อย ๆ ถอยลงมาจนอยู่ในระดับเดียวกับเขา

เขาปรายตามองฮิวงะ ฮิซาชิ

"อะไร? มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ?"

เขาไม่มีความสนใจในเนตรสีขาวที่ถูกประทับด้วยผนึกปักษาในกรงหรอก สิ่งที่เขาจะได้มาก็มีเพียงแค่ 【เนตรสีขาว (เสียหาย)】 เท่านั้น