บทที่ 3 ขัดแย้งซึ่งหน้าและฟาดฟันในความลับ

บทที่ 3 ขัดแย้งซึ่งหน้าและฟาดฟันในความลับ

ฮิวงะ ฮิซาชิสังเกตเห็นความดูแคลนในแววตาของฮิวงะ อากิระ และทำเพียงแค่ขมวดคิ้ว

"ฮิวงะ อากิระ ชั้นรู้ว่านายมีความแค้นเคืองต่อตระกูลหลักอยู่บ้าง แต่ความรับผิดชอบของตระกูลสาขาคือการปกป้องตระกูลหลัก ในขณะที่ตระกูลหลักมีหน้าที่นำพาตระกูลฮิวงะ"

ฮิวงะ อากิระกรอกตาแรงมากจนแทบจะงอกออกมาเป็นคู่ที่สอง เขามองไปที่ฮิวงะ ฮิซาชิ

"ไม่ใช่เรื่องบ้าอะไรของชั้นสักหน่อย"

ความรับผิดชอบของตระกูลฮิวงะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาเลยแม้แต่น้อย

ฮิวงะ ฮิซาชิเมินเฉยต่อคำพูดของฮิวงะ อากิระ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"ตระกูลหลักต้องแบกรับภาระของตระกูลฮิวงะทั้งตระกูลเอาไว้บนบ่า นายช่วยเข้าใจอะไรให้มันมากกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง?"

ฮิวงะ อากิระกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"ถ้าอย่างนั้น ก็เอาความรับผิดชอบนั้นมาโยนให้ชั้นสิ ไปบอกพี่ชายของนายให้ชั้นเป็นตระกูลหลัก แล้วให้เขาเป็นตระกูลสาขาซะ"

สีหน้าของฮิวงะ ฮิซาชิดูแย่ลง

"มุกตลกนั่นไม่ขำเลยสักนิด"

ฮิวงะ อากิระแค่นเสียงหยันแล้วพูดว่า

"นายเป็นคนเริ่มล้อเล่นก่อนเองนะ"

เขายกมือขึ้น ดาวกระจายจากช่องเก็บของก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ ซึ่งเขาขว้างมันใส่ฮิวงะ ฮิซาชิโดยตรง

ฮิวงะ ฮิซาชิตกใจและหยุดฝีเท้าทันทีเพื่อหลบหลีก

ฮิวงะ อากิระเร่งความเร็วพุ่งไปข้างหน้าและทิ้งเขาไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็วแล้ว

"หน้าด้านชะมัด"

ฮิวงะ อากิระตามฮิวงะ ฮิอาชิทัน และสบถออกมาดัง ๆ โดยไม่คิดจะปิดบัง

ฮิวงะ ฮิอาชิตวัดสายตาอันคมกริบมองเขา แต่อากิระก็เพียงแค่ยิ้มตอบกลับไปด้วยท่าทีกระตือรือร้นและยั่วยุ

ซึนาเดะหยุดลงกะทันหันและยืนอยู่บนกิ่งไม้ บังคับให้ฮิวงะ ฮิอาชิและฮิวงะ อากิระต้องหยุดตามไปด้วย

ฮิวงะ ฮิซาชิที่มีสีหน้ามืดครึ้ม กระโดดลงมาและร่อนลงจอดด้านหลังฮิวงะ ฮิอาชิ

ซึนาเดะเองก็ดูไม่สบอารมณ์อย่างมากขณะที่เธอจ้องเขม็งไปที่ฮิวงะ อากิระ

"แกกล้าโจมตีเพื่อนร่วมทีมโดยพลการงั้นเหรอ"

ฮิวงะ อากิระยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

"ปากของเขาไม่ค่อยสะอาด ชั้นก็เลยแค่ช่วยทำให้เขาสร่างซะหน่อย"

ทั้งสามคนจ้องมองไปที่ฮิวงะ อากิระพร้อมกัน ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่เอาแต่ด่าทอมาตั้งแต่ต้นจนจบ

ฮิวงะ ฮิซาชิกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ชั้นแค่ต้องการให้นายเข้าใจหน้าที่ของตัวเองให้ชัดเจนก็เท่านั้น"

ฮิวงะ อากิระไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา เขามองเพียงแค่ฮิวงะ ฮิอาชิ

"ถ้าแกอยากให้ชั้นเป็นหมาของแกเหมือนน้องชายแกละก็ ฝันไปเถอะ"

เขารู้ดีว่าฮิวงะ ฮิอาชิเป็นคนส่งสัญญาณให้ฮิวงะ ฮิซาชิทำตัวเป็นผู้ไกล่เกลี่ย

เพื่อทำให้เขายอมเป็นหมาแต่โดยดี

ตลกชะมัด

ใบหน้าของฮิวงะ ฮิอาชิถมึงทึง และมือของเขาก็เริ่มประสานอินมะแม ซึ่งเป็นสัญญาณเริ่มต้นในการเปิดใช้งานวิชาผนึกปักษาในกรง

ฮิวงะ อากิระเห็นสิ่งนั้น และซึนาเดะก็เห็นเช่นกัน

"พอได้แล้ว!!"

ซึนาเดะต่อยหมัดอัดกระแทกเข้าที่ลำต้นของต้นไม้ใกล้ ๆ อย่างแรง

ตูม!

แกนกลางของต้นไม้แหลกละเอียดเป็นผุยผง และครึ่งท่อนบนก็พังถล่มลงมากระแทกพื้น

เธอนวดคลึงหว่างคิ้วของตัวเอง เธอไม่ควรรับภารกิจนี้มาเลยจริง ๆ

เมื่อมองไปที่ชายสามคนที่กำลังจะกินเลือดกินเนื้อกัน เธอจึงพูดด้วยเสียงเฉียบขาด

"ชั้นไม่สนหรอกนะว่าพวกนายจะมีความแค้นอะไรกัน ตอนนี้พวกเราคือทีมเดียวกัน จนกว่าภารกิจจะสำเร็จ พวกนายทุกคนจงทำตัวให้ดี... ไม่อย่างนั้นละก็"

ซึนาเดะหักข้อนิ้วดังกรอบแกรบ พลางจ้องมองทั้งสามคนอย่างข่มขู่

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำขู่ของซึนาเดะ แน่นอนว่าฮิวงะ ฮิอาชิย่อมไม่กล้าใช้วิชาผนึกปักษาในกรงต่อไป ฮิวงะ อากิระทำวันทยหัตถ์ให้ซึนาเดะและกล่าวว่า

"คุณซึนาเดะ ไม่ต้องห่วงไปหรอก ชั้นสัญญาว่าจะไม่ไปมีเรื่องขัดแย้งกับพวกเขาต่อหน้าคุณก็แล้วกัน"

นั่นหมายความว่าเขาสามารถทำได้ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าเธอ ซึนาเดะจ้องเขม็งไปที่ฮิวงะ อากิระแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอหันตัวกระโดดไปยังกิ่งไม้อีกกิ่ง

ฮิวงะ อากิระกระโดดตามไปเช่นกัน และหันหน้าไปหาพวกเขาทั้งสองคน พลางพูดว่า

"รีบ ๆ ตามมาให้ทันล่ะ อย่าทำให้ภารกิจล่าช้าสิ"

แล้วตกลงว่าใครเป็นคนทำให้ล่าช้าตั้งแต่แรกกันล่ะ!!!

ฮิวงะ ฮิอาชิกัดฟันกรอด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกับคนของตระกูลสาขาที่ไม่ให้ความเคารพเขาเลยแม้แต่น้อย

ฮิวงะ ฮิซาชิลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

"พี่ ดูเหมือนว่าคุณซึนาเดะจะจงใจออกหน้าปกป้องฮิวงะ อากิระอยู่นะ"

แม้ว่ามันจะแนบเนียน แต่การตัดสินใจของฮิวงะ ฮิซาชิก็ไม่ได้ถูกอารมณ์บดบัง เนื่องจากฮิวงะ อากิระเอาแต่มุ่งเป้าไปที่ฮิวงะ ฮิอาชิ ฮิซาชิจึงมีความเยือกเย็นกว่าในความเป็นจริง

ฮิวงะ ฮิอาชิมองไปที่ฮิวงะ ฮิซาชิด้วยความประหลาดใจ และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่พวกเขาได้พบกับซึนาเดะในวันนี้ก็แล่นเข้ามาในหัวของเขา

"เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?"

เมื่อลองคิดดูให้ดีแล้ว มันก็จริงที่ทั้งสองครั้งที่เขากำลังจะลงมือทำอะไรบางอย่างในวันนี้ ซึนาเดะก็เข้ามาแทรกอย่างกะทันหัน

"เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด"

ฮิวงะ ฮิอาชิยังคงยืนกรานในการประเมินของเขา ฮิวงะ อากิระจะไปทำอะไรมาถึงได้มีความเกี่ยวข้องกับซึนาเดะได้ล่ะ?

ฮิวงะ ฮิซาชิมองดูฮิวงะ ฮิอาชิที่ตัดสินใจไปแล้วและถอนหายใจออกมา

พวกเขาทั้งสองคนก็รีบตามไปเช่นกัน... ต้นไม้ทั้งสองข้างทางพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ซึนาเดะนำทางอยู่ด้านหน้า โดยมีฮิวงะ อากิระตามมาติด ๆ ทันใดนั้น เธอก็กัดฟันและพูดขึ้น

"ไอ้หนู พอได้แล้วนะ!"

ฮิวงะ อากิระกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

"แน่นอน คุณซึนาเดะ ชั้นรู้ว่าตอนไหนควรจะถอย ชั้นไม่สร้างปัญหาให้คุณมากเกินไปหรอกน่า"

ซึนาเดะแค่นเสียงเย็นชา และพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วต่อไป

สมาชิกทั้งสี่คนของทีมกลายเป็นเงาดำ ทะยานผ่านป่าไปอย่างรวดเร็ว

เป้าหมายภารกิจของพวกเขาอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก

ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงสถานที่ทำภารกิจ

กลุ่มของพวกเขารีบซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้อย่างรวดเร็ว เฝ้ามองกลุ่มคนที่สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งกำลังเฝ้าทางเข้าภูเขาอยู่

"พวกโจรป่าเหล่านี้ล้วนเป็นแค่คนธรรมดา มีแค่หัวหน้าและรองหัวหน้าของพวกมันที่เป็นนินจาถอนตัวสองคน ภารกิจของเราคือการขับไล่พวกโจรป่าเหล่านี้ออกไป"

ซึนาเดะอธิบายรายละเอียดของภารกิจอย่างรวดเร็ว

เธอปรายตามองฮิวงะ ฮิอาชิอย่างมีความหมาย

"ในเมื่อนี่เป็นภารกิจฝึกฝนของพวกนาย พวกนายก็ต้องทำมันให้สำเร็จด้วยตัวเอง ชั้นจะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเว้นแต่จะจำเป็นจริง ๆ"

ภารกิจนี้เป็นเพียงภารกิจระดับ C แม้ว่าซึนาเดะจะยังไม่บรรลุถึงระดับของสามนินจาในตำนานเหมือนในเวลาต่อมา แต่เธอก็ยังคงเป็นโจนินที่แข็งแกร่ง

ภารกิจแบบนี้ไม่คุ้มค่าพอที่จะให้เธอต้องลงมือเอง

ฮิวงะ ฮิอาชิพยักหน้าและเป็นฝ่ายรับบทบาทเป็นหัวหน้าทีม

"ฮิซาชิ นายอ้อมไปข้างหลังแล้วปิดทางหนีของพวกมันไว้ ถ้าพวกมันเป็นแค่คนธรรมดาก็ปล่อยให้หนีไป เป้าหมายหลักคือการจัดการกับนินจาถอนตัวสองคนนั้น"

"ฮิวงะ อากิระกับชั้นจะลอบเข้าไปและจัดการกับนินจาถอนตัวสองคนนั้น ฮิวงะ อากิระ นายมีข้อขัดข้องอะไรไหม?"

เขาไม่ใช่คนเผด็จการ น้องชายของเขา ฮิวงะ ฮิซาชิจะต้องฟังคำแนะนำของเขาอย่างแน่นอน และมีเพียงตัวปัญหาอย่างฮิวงะ อากิระเท่านั้นที่ไม่ลงรอยกับเขา

แต่ผ่านไปพักใหญ่ ก็ไม่มีใครตอบ

"ฮิวงะ อากิระ?"

เขาหันกลับไปมองด้านหลัง แต่กลับไม่มีวี่แววของฮิวงะ อากิระ

ฮิวงะ ฮิซาชิชี้ไปทางปากทางเข้าภูเขา และสีหน้าของฮิวงะ ฮิอาชิก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

"ฮิวงะ อากิระ!!?"

เขาเห็นฮิวงะ อากิระกำลังเดินเข้าไปหาทางเข้าอย่างเปิดเผย กลุ่มโจรป่าสังเกตเห็นร่างของฮิวงะ อากิระแล้ว

ซึนาเดะตบหน้าผากตัวเอง หมอนี่มีคุณสมบัติที่จะเป็นนินจาจริง ๆ งั้นเหรอ?

ฮิวงะ อากิระไม่สนใจว่าพวกเขาจะคิดยังไง เพราะตอนนี้เขากำลังถูกกลุ่มโจรป่าล้อมเอาไว้แล้ว

"เฮ้ย ไอ้หนู แกมาจากไหนน่ะ?"

โจรป่าหลายคนมองดูฮิวงะ อากิระด้วยสีหน้าดุร้าย

"ดวงตาพวกนั้น... มันเป็นสัตว์ประหลาดหรือไง?"

พวกเขามองไปที่รูม่านตาสีขาวราวกับหิมะของฮิวงะ อากิระด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

ฮิวงะ อากิระเมินเฉยต่อสิ่งที่พวกเขาพูดโดยสิ้นเชิง เพียงแค่รำลึกถึงเนื้อหาของบทสรุปเกมที่เขาเคยอ่านมา

"พวกโจรป่าจะดรอปอะไรบ้างนะ? ดูเหมือนว่าบอสหัวหน้าโจรจะดรอปอุปกรณ์นินจาสินะ"

"ไอ้หนู ชั้นกำลังพูดกับแกอยู่นะ!!"

โจรป่าร่างกำยำคนหนึ่งก้าวออกมาด้วยความโกรธ และง้างมือเตรียมตบหน้าฮิวงะ อากิระ

ปุ้ง!

ควันพวยพุ่งออกมา และฝ่ามือของโจรป่าก็ฟาดเข้ากับกระบองหนาม

กระบองหนาม!!? กระบองหนามมาจากไหนกัน!!?

มือของเขาถูกหนามแหลมบนกระบองแทงทะลุโดยตรง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงแรงตบของเขา

ก่อนที่เขาจะได้กรีดร้อง เลือดก็สาดกระเซ็นออกมาจากลำคอของเขา

ฮิวงะ อากิระเหยียบหัวของเขาขณะที่ร่อนลงสู่พื้น ในมือถือคุไนที่เปื้อนเลือด

"ลากฝูงมอน"

"เนตรสีขาว!"