บทที่ 26 การมาถึงของทีมงานมืออาชีพ

วันต่อมา

10 เมษายน

วันเปิดเรียนวันใหม่ นำเสนอภาพความมีชีวิตชีวาของวัยรุ่นที่น่าชื่นชมอีกครั้ง

ทางด้านชมรมเทนนิส

นอกจากช่วงบ่ายแล้ว ยังมีการฝึกซ้อมช่วงเช้าด้วย

กินเวลาหนึ่งชั่วโมงก่อนเข้าเรียน

ทว่า คิตากาวะ โซระกลับจงใจไม่พูดถึงหรือบังคับให้มีการฝึกซ้อมช่วงเช้า

ท้ายที่สุดแล้ว

การฝึกซ้อมอันเข้มข้นเมื่อบ่ายวานนี้ก็ผลักดันสมาชิกชมรมทั้งยี่สิบสี่คนไปจนถึงขีดจำกัดแล้ว

ถึงแม้โลกใบนี้จะไม่ใช่แฟนตาซีธรรมดาๆ และสภาพร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณของสมาชิกก็แทบจะเหนือมนุษย์ก็ตาม

แต่พวกเขาก็ยังต้องการเวลาในการปรับตัวอยู่ดี

ต้องจำไว้ว่าก่อนเมื่อวานนี้ ปริมาณการฝึกซ้อมของชมรมเทนนิสอย่างดีก็เรียกได้แค่ว่า 'ธรรมดาๆ' เท่านั้น

และนั่นก็หลังจากที่ยามาโตะ ยูไดได้รับอำนาจบางส่วนมาแล้วด้วย

ชมรมเทนนิสเซย์งาคุก่อนหน้านั้นเป็นตัวอย่างชั้นดีของการ 'อู้' เลยล่ะ

…

เมื่อถึงช่วงบ่าย

วันที่สองของการฝึกซ้อมก็มาถึง

บนคอร์ตเทนนิส สมาชิกได้ตั้งแถวเรียงกันเรียบร้อยแล้ว

คิตากาวะ โซระเดินเข้ามา ตามด้วยมานาโกะ เรียวโกะ

หลังจากกวาดสายตามองไปรอบๆ

คิตากาวะ โซระก็พยักหน้าเล็กน้อย

สมาชิกที่ขยันขันแข็งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง

สมาชิกทั้งยี่สิบสี่คนมากันครบ

ไม่มีใครถอนตัวออกไปเองเลยสักคน

แม้ว่าคิตากาวะ โซระจะสัญญาไว้แล้วว่าจะไม่มีบทลงโทษสำหรับคนที่ทำเช่นนั้นก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น

เมื่อเทียบกับวันก่อน

ออร่าแห่งความกระตือรือร้นและแรงบันดาลใจโดยรวมของสมาชิกก็สะดุดตาคิตากาวะ โซระเช่นกัน

พวกเขาได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการเปลี่ยนแปลงแล้ว

ดีมาก

ความพยายามของเขาไม่ได้สูญเปล่า

…

"ตามฉันมา"

โดยไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม

ภายใต้สายตาอันงุนงงของสมาชิก

หลังจากพยักหน้าสั้นๆ คิตากาวะ โซระก็นำมานาโกะ เรียวโกะเดินออกจากประตูคอร์ต มุ่งตรงไปในทิศทางหนึ่ง

เมื่อออกจากบริเวณคอร์ตเทนนิส

และเดินผ่านเส้นทางสายซากุระ

ท่ามกลางเสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของสมาชิก

กลุ่มชมรมเทนนิสก็มาถึงหน้าอาคารเทนนิสที่คิตากาวะ โซระและมานาโกะ เรียวโกะมาเยือนเมื่อเย็นวาน

ในเวลานี้

เทปกั้นเขตที่เคยมีอยู่เมื่อวานหายไปแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ

อาคารเทนนิสอันลึกลับแห่งนี้ได้เปิดให้บริการแล้ว

เมื่อเห็นดังนั้น

มานาโกะ เรียวโกะที่เดินอยู่ข้างคิตากาวะ โซระก็ยังคงเงียบอยู่

ทว่า สมาชิกชมรมเทนนิสกว่ายี่สิบคนที่อยู่ข้างหลังกลับตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะเริ่มพูดคุยกันทีละคน

"เอ๊ะ? อาคารเทนนิสนี้มันยังไงกันเนี่ย? เทปกั้นเขตที่เคยมีหายไปไหนแล้วล่ะ? มันหายไปตอนไหนเนี่ย?"

"ว้าว อาคารเทนนิสนี้ดูอลังการจัง"

"แหงสิ ฉันได้ยินมาว่ามีบริษัทใหญ่บริจาคอาคารนี้เชียวนะ"

"อ๊ะ เฮ้ย พวกเราจะใช้มันได้ไหมเนี่ย?"

"ที่โค้ชพาพวกเรามาที่นี่... หรือว่า..."

!!!

วินาทีต่อมา

สายตาหลายคู่

บ้างก็ลุกโชนด้วยความตื่นเต้น บ้างก็อยากรู้อยากเห็น บ้างก็งุนงง บ้างก็เปี่ยมด้วยความหวัง...

ทั้งหมดจับจ้องไปที่คิตากาวะ โซระอย่างตั้งใจ

ไม่นาน

พวกเขาก็มาถึงทางเข้าหลัก

"โค้ช!"

"คุณมาแล้ว"

ภายใต้สายตาอันเปี่ยมสุขอย่างแท้จริงของสมาชิก

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยซึ่งนั่งพักอยู่บนเก้าอี้ข้างประตู ก็รีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นคิตากาวะ โซระ และทักทายเขาอย่าง 'เป็นมิตร' ยิ่งนัก

คิตากาวะ โซระตอบกลับด้วยรอยยิ้มและการพยักหน้า

จากนั้น

นำโดยคิตากาวะ โซระ

มานาโกะ เรียวโกะที่ยังคงเงียบอยู่

และกลุ่มคนที่กำลังตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็น

ทุกคนก็ทักทายคุณลุงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก่อนจะก้าวเข้าไปข้างใน เข้าสู่อาคารเทนนิสลึกลับในตำนานที่ยังไม่เคยเปิดให้บริการแห่งนี้

ที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง มีคนหลายคนกำลังรออยู่ก่อนแล้ว

เมื่อเห็นคิตากาวะ โซระ ทุกคนก็เอ่ยปากทักทาย

"โค้ชคะ"

ท่ามกลางการตอบรับอย่างเป็นมิตรของคิตากาวะ โซระ

ผู้จัดการคนปัจจุบันของอาคารเทนนิส 'ผู้อำนวยการอิซึมะ' ก็เดินเข้ามาหาคิตากาวะ โซระ

"โค้ช คนที่คุณขอมาถึงกันหมดตามคำสั่งแล้วค่ะ"

อิซึมะ เคโกะ หญิงสาววัยสามสิบปี ผู้มีความสามารถเป็นเลิศ

แน่นอนว่า 'ความสามารถ' ในที่นี้หมายถึงทักษะด้านการบริหารจัดการ

"ขอบคุณที่ทำงานหนักนะครับ ผู้อำนวยการอิซึมะ"

คิตากาวะ โซระตอบกลับอย่างจริงใจด้วยแววตาแห่งความขอบคุณ

หลังจากนั้น

ท่ามกลางความมึนงงของสมาชิก คิตากาวะ โซระก็สั่งให้พวกเขาตั้งแถวให้เรียบร้อย

ตลอดการเดินทางนี้

มานาโกะ เรียวโกะ ผู้ซึ่งเฝ้าสังเกตการณ์ทุกอย่างอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ก็แอบปรายตามองคิตากาวะ โซระ และอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเมื่อวาน

พลบค่ำอันเงียบสงบนั้น...

คิตากาวะ โซระพาเธอเข้ามาในอาคารเทนนิสแห่งนี้เพื่อพบกับชายร่างท้วมคนหนึ่งที่ดูแลเรื่องทั้งหมดอยู่ในตอนนั้น

มานาโกะ เรียวโกะจำได้อย่างชัดเจน

ผู้จัดการร่างท้วมคนนั้นเรียกคิตากาวะ โซระว่า 'นายน้อยคิตากาวะ'

เอาล่ะ

ข้อสงสัยของเธอได้รับการยืนยันแล้ว

มานาโกะ เรียวโกะที่ฉลาดเฉลียว จะไม่เข้าใจความนัยได้อย่างไร?

เมื่อกลับถึงบ้าน ขณะแช่ตัวในอ่างอาบน้ำ ความคิดมากมายก็ผุดขึ้นมาในหัวของมานาโกะ เรียวโกะท่ามกลางไอน้ำ

อย่างเช่น

ทำไมลุงของเธอถึงเข้าข้างคิตากาวะ โซระ

และทำไมเขาถึงอยากให้เธอเป็นผู้ช่วยโค้ชของเขา

แม้กระทั่ง...

...

วินาทีต่อมา

ความคิดของมานาโกะ เรียวโกะก็ถูกดึงกลับมา

เสียงของคิตากาวะ โซระดังกังวานขึ้น

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อาคารเทนนิสแห่งนี้เปิดให้ใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว"

"และการฝึกซ้อมสุดเข้มข้นที่จะมาถึงก็จะจัดขึ้นที่นี่ด้วย"

ภายใต้สายตาจับจ้องของสมาชิก คิตากาวะ โซระได้ประกาศข่าวที่พวกเขาเดาและตั้งความหวังไว้

ในพริบตา

มันก็จุดประกายความตื่นเต้น ทำให้ทุกคนส่งเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจ

ท่ามกลางบรรยากาศที่คึกคัก

เสียงต่างๆ ก็ดังแทรกขึ้นมา

"ว้าว โค้ชบอกว่าพวกเราใช้ห้องเทนนิสนี้ได้ด้วยล่ะ!"

"ห้องนี้เมื่อก่อนดูลึกลับมากเลยนะ ได้ยินมาว่าใช้เงินสร้างไปตั้งมหาศาล อุปกรณ์อะไรต่างๆ ก็น่าจะระดับท็อปทั้งนั้น"

"ก็นะ ผลงานของบริษัทใหญ่ก็ต้องแบบนี้แหละ"

"เฮ้ย แต่ทำไมโค้ชถึงเป็นคนประกาศ 'เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ' ล่ะ? โรงเรียนยังไม่ได้ประกาศอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?"

"แล้วคนที่ยืนอยู่ข้างๆ โค้ชนั่นใครกันน่ะ?"

ในเวลานั้น

ใครบางคนก็เกิดความกระจ่างขึ้นมาแวบหนึ่ง

ข้อสันนิษฐานอันกล้าหาญก่อตัวขึ้นในหัวของพวกเขา

พวกเขาโพล่งออกมาว่า

"หรือว่า... โค้ชคิตากาวะจะเป็นคนสร้างห้องเทนนิสนี้ขึ้นมา?"

"โค้ชคิตากาวะคือหนึ่งใน 'ทายาทบริษัทใหญ่' ในตำนานพวกนั้นงั้นเหรอ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็หัวเราะออกมา

รู้สึกว่ามันไร้สาระสิ้นดี

"พูดอะไรของนายเนี่ย ไม่มีทางหรอก"

"โค้ชคิตากาวะดู 'แตกต่าง' ก็จริง แต่เขาคงไม่ใช่ทายาทบริษัทอะไรนั่นหรอก"

"อีกอย่าง ถ้าโค้ชคิตากาวะมาจากครอบครัวเศรษฐีจริงๆ เขาก็น่าจะไปเรียนที่โรงเรียนเอกชนสิ จะมาเรียนที่เซย์งาคุทำไมล่ะ?"

"นายคิดว่านี่มันนิยายหรือไง?"

ทุกคนต่างช่วยกันหาเหตุผลมาโต้แย้ง

'ส่ายหน้า', 'ไม่อยากจะเชื่อ'

พวกเขาถึงกับคิดหาเหตุผลมารองรับข้อสันนิษฐานของตัวเองด้วยซ้ำ

ทว่า

แม้จะพูดไปแบบนั้น แต่หลายคนก็มองคิตากาวะ โซระด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

...

จากนั้น

ที่ด้านหน้าแถว

เสียงของคิตากาวะ โซระก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ต่อไป ขออนุญาตแนะนำทุกคนให้รู้จักนะครับ"

หลังจากพูดจบ

คิตากาวะ โซระก็ก้าวไปข้างหน้า สายตาของเขาหันไปทางซ้าย

พร้อมกับผายมือ

"นี่คือผู้อำนวยการอิซึมะ หัวหน้าผู้รับผิดชอบอาคารเทนนิสแห่งนี้ครับ"

"สวัสดีทุกคน"

เมื่อมองดู 'ผู้อำนวยการสาวสวย' ข้างกายคิตากาวะ โซระ ที่สวมชุดลำลอง มีใบหน้าสะสวยและออร่าที่ไม่ธรรมดา

ทุกคนก็ยืนตัวตรงด้วยความเคารพและเอ่ยทักทายเธอ

"สวัสดีครับ ผู้อำนวยการ"

พวกเขาต้องจดจำผู้หญิงคนนี้ให้แม่นๆ และห้ามทำให้เธอขุ่นเคืองเด็ดขาด

ความสุภาพเป็นสิ่งสำคัญ

มิฉะนั้น ถ้าคุณไปล่วงเกินผู้อำนวยการเข้า คุณคิดว่าคุณจะยังใช้อาคารเทนนิสนี้ได้อยู่อีกเหรอ?

...

จากนั้น

หลังจากคิตากาวะ โซระแนะนำคุณลุงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและเชฟแล้ว

เขาก็เข้าสู่ประเด็นสำคัญ

"นี่คือคุณครูมิซึโนะ นักโภชนาการการกีฬาครับ"

"ในการฝึกซ้อมต่อจากนี้ เธอจะรับผิดชอบในการออกแบบแผนการรับประทานอาหารตามหลักวิทยาศาสตร์ให้กับทุกคน"

"เธอจะช่วยให้ทุกคนพัฒนาศักยภาพทางร่างกายได้อย่างเหมาะสม แข็งแกร่งขึ้นโดยไม่ทำลายพื้นฐานของร่างกายครับ"

...

"สวัสดีครับ คุณครูมิซึโนะ"

"ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน