บทที่ 27: ปัญหา

เฉินหวังผิงเดินเข้าไปในห้องใต้ดินและเก็บกู้ระเบิดมือรวมถึงชุดเฟืองเหล็กออกจากโต๊ะคราฟต์เป็นอันดับแรก

"พรุ่งนี้ฉันจะไปขุดแร่เหล็กสีน้ำเงินเพิ่มเพื่อสร้างระเบิดมือเวอร์ชันสีฟ้าครามให้มากขึ้น จะได้เป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบเวลาที่ต้องรับมือกับพวกสิ่งลี้ลับ"

หลังจากนั้น เขาก็จับคู่กำหนดกระบวนการแปรรูปแผ่นเหล็กบนเครื่องจักรผลิตต่อทันที

เฉินหวังผิงไม่ปล่อยให้เวลาช่วงการรอคอยสูญหายไปเปล่าๆ เขาพิงกำแพงแล้วเรียกพิมพ์เขียวของเครื่องสูบน้ำ หม้อต้มน้ำ และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอน้ำขึ้นมาตรวจสอบและทบทวนรายละเอียด

เครื่องสูบน้ำ

วัสดุ: เฟืองเหล็ก 2 ชิ้น, แผงวงจร 1 ชิ้น, ขดลวดแม่เหล็ก 1 ชิ้น

วิธีการสร้าง: โต๊ะคราฟต์

หมายเหตุ: เครื่องสูบน้ำสามารถกรองสิ่งสกปรกได้โดยอัตโนมัติ

หม้อต้มน้ำ

วัสดุ: เตาหลอมหิน 1 ชิ้น, ท่อเหล็ก 5 ชิ้น

วิธีการสร้าง: โต๊ะคราฟต์

หมายเหตุ: หม้อต้มน้ำจำเป็นต้องใช้ปริมาณน้ำมหาศาล

เครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอน้ำ

วัสดุ: แผ่นเหล็ก 20 แผ่น, เฟืองเหล็ก 8 ชิ้น, ท่อเหล็ก 2 ชิ้น, แม่เหล็ก 10 ชิ้น

วิธีการสร้าง: โต๊ะคราฟต์

หมายเหตุ: ลัทธิไอน้ำกำลังรอคุณอยู่

วัสดุเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากในการเสาะหา เขาจะสามารถคราฟต์พวกมันขึ้นมาได้ทันทีที่ค้นพบสถานที่ที่เหมาะสม

เฉินหวังผิงปิดหน้าต่างพิมพ์เขียวลง "เครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอน้ำต้องใช้แผ่นเหล็กถึง 30 แผ่น หวังว่ากำลังการผลิตไฟฟ้าของมันจะสูงพอนะ"

หากกำลังการผลิตไฟฟ้าสูงจริง เขาจะสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอน้ำขึ้นมา 1 เครื่องในระยะสั้น จากนั้นจะมุ่งเน้นทรัพยากรทั้งหมดไปกับการคราฟต์ผลึกจักรกลระดับ 1 เพื่ออัปเกรดสายพลังงานและสายการผลิตให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ส่วนสายการรวบรวมนั้น เขายังไม่รีบร้อนเท่าไหร่นัก

หากไม่มีเหมืองดีๆ ครอบครอง การอัปเกรดไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีเงินทอง แต่ความแข็งแกร่งของร่างกายยังตามไม่ทัน ในช่วงเวลานี้เขาจึงยังไม่กล้าที่จะทำสัญญาเช่าเหมืองเพิ่มเติม

เฉินหวังผิงรู้สึกหมดหนทาง "เห้อ ในวิทยุบอกว่าการมีต้นไม้ใหญ่ให้พึ่งพานั้นเป็นเรื่องดี แต่ฉันจะไปหาต้นไม้ใหญ่แบบนั้นได้จากที่ไหนกันล่ะ?"

เขาแค่อยากทำฟาร์มและเล่นเกมไปอย่างสงบสุข ทำไมมันถึงยากเย็นขนาดนี้ซะได้?

ในขณะนั้นเอง เครื่องจักรผลิตก็ส่งข้อความแจ้งเตือนว่าการแปรรูปแผ่นเหล็กเสร็จสิ้นแล้ว

เฉินหวังผิงดึงความคิดกลับมา นำแผ่นเหล็กออกจากโต๊ะคราฟต์ และใช้ตรวจสอบวัสดุอื่นๆ เพื่อคราฟต์กังหันลมเพิ่มขึ้นมาอีก 2 เครื่องอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองดูกังหันลมทั้ง 4 เครื่องที่ตั้งเรียงรายอยู่บนชายคา เฉินหวังผิงก็รู้สึกดีขึ้นมาก

เขาต่อสายไฟจากกังหันลมทีละเส้นอย่างใจเย็นและเชื่อมโยงพวกมันเข้ากับเครื่องปรับปรุงผืนดิน

ทันทีที่เครื่องปรับปรุงผืนดินได้รับพลังงานไฟฟ้า มันก็ส่องสว่างขึ้นมาในทันที

ดูเหมือนว่ากำลังการผลิตไฟฟ้าของกังหันลมทั้ง 4 เครื่องจะเพียงพอต่อการรองรับการทำงานตามปกติของเครื่องปรับปรุงผืนดินแล้ว

เฉินหวังผิงเปิดหน้าต่างควบคุมของเครื่องปรับปรุงผืนดิน เลือกพื้นที่ดิน 11 แปลงบนพิมพ์เขียวการทำงาน และตั้งระบบการทำงานตามลำดับขั้น

ฟังก์ชันพิมพ์เขียวการทำงานนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมาก ในที่สุดมันก็ให้ความรู้สึกเหมือนระบบเกษตรกรรมอัตโนมัติขึ้นมาบ้างแล้ว

"ครืด ครืด ครืด ครืด"

เครื่องปรับปรุงผืนดินเริ่มทำงานอย่างขยันขันแข็ง

เฉินหวังผิงเหลือบสายตามองดวงจันทร์เสี้ยว พลางคิดว่าเมื่อไหร่ตนเองถึงจะปลดล็อกเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์หรือแสงจันทร์ได้สักที

ถ้าถึงตอนนั้น ต่อให้เขานอนอยู่เฉยๆ ก็จะมีไฟฟ้าใช้งานได้อย่างสบายใจ

หลังจากวุ่นวายมาเป็นเวลานาน เขาก็เริ่มหิวอีกครั้ง จึงหยิบปลาสันเหลืองย่าง 4 ตัวออกมานั่งกินอย่างมีความสุข

เมื่อมีอาหารตกถึงท้อง ความกังวลใจก็มลายหายไป

ขาดก็เพียงแต่เครื่องดื่มเท่านั้น

พรุ่งนี้หลังจากขุดแร่เหล็กสีน้ำเงินเสร็จสิ้น เขาจะต้องรีบมุ่งหน้าไปยังป่าสนธยาทันที

หลังจากกินดื่มและอาบน้ำเสร็จ เฉินหวังผิงก็นำวิทยุมาวางไว้ข้างเตียง

จากนั้นเขาก็นอนลงบนเตียง หยิบเนื้อหมาป่าที่เหนียวหนึบขึ้นมาเคี้ยวอย่างชำนาญ หลับตาลง และเริ่มกระบวนการขัดเกลาฝึกฝนร่างกาย

ภายในบ้านและนอกบ้าน มีเสียงสองสายดังขึ้นสลับกันไปมา

"อึด... ฮ่า..."

"ครืด ครืด ครืด ครืด"

วันรุ่งขึ้น เฉินหวังผิงตื่นนอน เขายื่นมือไปตบวิทยุเบาๆ ทั้งที่ยังสะลึมสะลือและหลับตาอยู่

[พยากรณ์อากาศ]

พรุ่งนี้จะมีฝนตกในรัศมี 50 กิโลเมตรอบเมืองวัวเพลิง พร้อมกับมีลมแรงระดับ 3

[เคล็ดลับแดนร้าง]

การแสดงความแข็งแกร่งอย่างเหมาะสมจะนำมาซึ่งผลประโยชน์ที่คาดไม่ถึง

[คำใบ้ที่ไม่อาจบรรยายได้]

ป่าสนธยา

[เสียงที่มากับสายลม]

"หวังว่าจะหาแหล่งที่มาพบภายใน 3 เดือน คุณลุงจะทนไม่ไหวแล้ว"

หลังจากได้ยินเสียงที่มากับสายลม เฉินหวังผิงก็ตื่นเต็มตาในทันที เขาครุ่นคิดไปพลางระหว่างล้างหน้าล้างตา

ทำไมเสียงที่มากับสายลมในครั้งนี้ถึงเป็นเสียงของผู้หญิงที่แปลกหน้าล่ะ?

แล้ววิทยุเครื่องนี้ไปแอบได้ยินเสียงนี้มาจากที่ไหนกันแน่?

ผู้หญิงคนนี้คือใคร?

ส่วนเรื่องสภาพอากาศ การที่มีฝนตกในวันพรุ่งนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ดีมาก เขาจะได้ใช้โอกาสนั้นออกไปตกปลา

ปลาสันเหลืองที่มีอยู่ในบ้านก็ถูกกินจนหมดเกลี้ยงแล้ว

ตอนนี้หวังจินได้ตายไปแล้ว เวลาจึงไม่ได้บีบคั้นมากเหมือนแต่ก่อน หลังจากตกปลาสันเหลืองได้แล้ว เขาจะลองเปลี่ยนไปตกปลาชนิดอื่นมาลิ้มลองรสชาติดูบ้าง

สำหรับวันนี้ เดิมทีเฉินหวังผิงวางแผนจะออกไปทำเหมือง แต่หลังจากเห็นคำใบ้จากวิทยุ เขาจึงเปลี่ยนใจมุ่งหน้าไปยังป่าสนธยาก่อนเป็นอันดับแรก

ตอนนี้เขามีปืนใหญ่พกพาอยู่กับตัวแล้ว หากไม่ใช้ออกไปล่าสัตว์ก็คงน่าเสียดายแย่

ลุยกันเลย!