บทที่ 28 - รถม้าไอน้ำ

บทที่ 28 - รถม้าไอน้ำ

หลังจากรับประทานอาหารเช้าที่ให้พลังงานล้นเหลือจนเกินพอดีเสร็จสิ้น เพอร์เฟกต้าก็เดินทางออกจากปราสาทวินด์เซอร์ โดยนั่งรถจักรไอน้ำส่วนตัวมุ่งหน้าไปยังโรงงานเล่นแร่แปรธาตุแห่งหนึ่งที่เธอมีความร่วมมือด้วยอย่างใกล้ชิด

เดิมทีเพอร์เฟกต้าก็มีโรงงานเล่นแร่แปรธาตุในเมืองอยู่แล้ว แต่โรงงานเล่นแร่แปรธาตุสองแห่งนั้นเป็นเพียงแค่โรงงานเล็กๆ ที่เธอซื้อมาเพื่อใช้สำหรับผลิตหุ่นเชิดเล่นแร่แปรธาตุจำนวนมากในตอนแรก กำลังการผลิตของพวกมันมีจำกัดมาก แถมประเภทของผลิตภัณฑ์ที่สามารถผลิตได้ก็มีอยู่อย่างจำกัดด้วย

ก่อนที่เพอร์เฟกต้าจะซื้อกิจการพวกมันมา ทั้งสองแห่งก็เป็นเพียงแค่โรงงานที่ผลิตหุ่นเชิดและชิ้นส่วนกลไกที่ต้องการความแม่นยำสูงเท่านั้น และกำลังจะถูกประกาศขายเนื่องจากบริหารงานผิดพลาด

ดังนั้น เมื่อเธอรู้ตัวล่วงหน้าว่าภัยพิบัติวันสิ้นโลกกำลังจะมาเยือน และตัดสินใจที่จะละทิ้งอุตสาหกรรมในแผ่นดินแม่เพื่อย้ายไปอยู่ที่ทวีปใหม่ เพอร์เฟกต้าจึงฉวยโอกาสนี้ขายโรงงานทั้งสองแห่งพร้อมกับร้านขายหุ่นเชิดแบบมัดรวมกันไปเสียเลย

เรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลเสียใดๆ ต่อเพอร์เฟกต้าเลย ในแง่หนึ่ง เธอมีห้องปฏิบัติการส่วนตัวอยู่ที่คฤหาสน์แบรนดิสอยู่แล้ว หากต้องการสิ่งใดจริงๆ "นักเล่นแร่แปรธาตุผู้ได้รับใบอนุญาตพิเศษแห่งราชสำนัก" อย่างเธอก็สามารถลงมือประดิษฐ์ขึ้นมาเองได้

อีกอย่าง ในเมืองลังดอน โรงงานเล่นแร่แปรธาตุก็ไม่ใช่สถานที่ที่หายากอะไร หากเพอร์เฟกต้าต้องการสั่งทำสิ่งใดจริงๆ พวกเขาก็ย่อมยินดีที่จะรับงานจากนักเล่นแร่แปรธาตุผู้ได้รับใบอนุญาตพิเศษแห่งราชสำนักอย่างเธออยู่แล้ว

ความเป็นจริงก็คือ ตอนนี้เพอร์เฟกต้ากำลังเดินทางไปรับของที่เธอสั่งทำไว้กับโรงงานเล่นแร่แปรธาตุแห่งหนึ่งที่เธอร่วมงานด้วยอย่างใกล้ชิด

ในเวลานี้ เจมส์ก็ตีเนียนขอติดรถม้าของเพอร์เฟกต้ามาด้วย

สำหรับสายลับหน่วยข่าวกรองที่ดูภายนอกเหมือนพวกเพลย์บอยคนนี้ แม้เพอร์เฟกต้าจะไม่ได้ชอบหน้าเขานัก แต่เมื่อคิดได้ว่าชายคนนี้กำลังทำงานให้เธอ เธอก็ไม่ได้ไล่เจมส์ลงจากรถม้า

ทว่าเพอร์เฟกต้าก็ไม่อนุญาตให้เขาเข้ามานั่งในห้องโดยสารเช่นกัน ให้เขานั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับด้านนอกรถเท่านั้น

รถจักรไอน้ำแล่นไปตามท้องถนนของลังดอน ช่างแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับรถม้าเทียมม้าแบบดั้งเดิมคันอื่นๆ บนท้องถนน

แม้วาการประดิษฐ์เครื่องจักรไอน้ำจะเกิดขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่แล้ว และจักรวรรดิก็ได้นำเครื่องจักรไอน้ำมาใช้อย่างแพร่หลายมาเกือบร้อยปีแล้วก็ตาม แต่เครื่องจักรไอน้ำส่วนใหญ่ที่เห็นในเมืองลังดอน ก็ยังคงถูกนำไปใช้ในภาคการผลิตทางอุตสาหกรรมเป็นหลัก ไม่ใช่เพื่อการคมนาคมขนส่ง

แม้ว่าเมื่อหลายปีก่อน จักรวรรดิจะเคยเปิดตัวรถรางสาธารณะที่ขับเคลื่อนด้วยพลังไอน้ำ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับรถรางในยุคแรกๆ โดยใช้หัวรถจักรไอน้ำลากจูงขบวนรถขนาดใหญ่ก็ตาม

แต่เจ้ายักษ์ใหญ่พวกนี้ก็มักจะก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางจราจรอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากปัญหาด้านการผังเมืองและการออกแบบที่ยังไม่สมบูรณ์แบบ

ส่วนเครื่องจักรไอน้ำขนาดเล็กที่เพิ่งปรากฏขึ้นในช่วงไม่กี่ปีมานี้ แม้จะมีคนนำมาประยุกต์ใช้กับยานพาหนะแบบเดียวกับที่เพอร์เฟกต้าทำก็ตาม แต่ผู้ที่มีความสามารถพอจะทำเช่นนี้ได้ ก็มักจะเป็นวิศวกรหรือไม่ก็นักเล่นแร่แปรธาตุทั้งนั้น

สรุปก็คือ พวกมันยังคงอยู่ในขั้นตอนของการทดลองและทดสอบเทคโนโลยีเท่านั้น

ดังนั้นบนท้องถนนของเมืองลังดอนในปัจจุบัน จึงแทบจะไม่มีโอกาสได้เห็นยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยพลังไอน้ำเลย

รถจักรไอน้ำของเพอร์เฟกต้าคันนี้ จึงถือเป็นสิ่งที่มีเพียงคันเดียวในเมือง

หากไม่มีเรื่องภัยพิบัติวันสิ้นโลก เธออาจจะพิจารณาก้าวขึ้นเป็นเจ้าพ่อรถม้าก็เป็นได้ ในช่วงที่เครื่องยนต์สันดาปภายในยังไม่ถูกประดิษฐ์ขึ้น การขายรถจักรไอน้ำเพื่อทำกำไรก้อนโตก็อาจจะเป็นไปได้ไม่ใช่หรือ?

รถจักรไอน้ำแล่นมาจอดที่หน้าโรงงานเล่นแร่แปรธาตุแห่งหนึ่ง ซึ่งเพียงแค่มองจากรูปลักษณ์ภายนอกก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน

เจมส์กระโดดลงจากรถม้าอย่างรู้หน้าที่ ก่อนจะเปิดประตูรถให้เพอร์เฟกต้า ท่าทางของเขาดูเหมือนผู้ติดตามหรือคนรับใช้อย่างแท้จริง

การกระทำนี้ทำให้ฟอสเตอร์ พ่อบ้านชราผู้รับหน้าที่นี้มาโดยตลอดถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาหันไปมองเพอร์เฟกต้าที่ยังคงนั่งอยู่ภายในรถม้า ราวกับต้องการจะฟ้องร้องอะไรบางอย่าง

ทว่าเพอร์เฟกต้าเพียงแค่เหลือบมองเจมส์แวบหนึ่ง แล้วพูดกับฟอสเตอร์ว่า "ปู่ฝู ช่วงนี้ให้หมอนี่ติดตามหนูไปก่อนแล้วกัน! ปู่ไปเตรียมตัวเถอะ ตอนไปทวีปใหม่หนูยังต้องพึ่งปู่ปกป้องหนูอยู่นะ"

เมื่อฟอสเตอร์ได้ยินเพอร์เฟกต้าพูดเช่นนั้น เขาก็นึกถึงของที่เธอเคยให้เขาก่อนหน้านี้ เขาจึงพยักหน้าตอบรับ "กระผมเข้าใจแล้วขอรับ คุณหนู"

จากนั้น เขาก็หันไปใช้สายตาที่ดูแคลนเล็กน้อยจ้องมองเจมส์ แล้วพูดว่า "ไอ้หนุ่ม การมาติดตามรับใช้คุณหนูก็ต้องแสดงฝีมือออกมาให้เห็นบ้าง สภาพซอมซ่อแบบนายในตอนนี้ ปกป้องคุณหนูไม่ได้หรอกนะ"

เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างฟอสเตอร์และเพอร์เฟกต้า เจมส์ก็ทำได้เพียงฝืนยิ้มและรับคำ "กระผมจะพยายามครับ คุณหนูเพอร์เฟกต้าเคยกล่าวถึงเรื่องนี้กับกระผมแล้ว"

เมื่อเห็นท่าทีของเจมส์เป็นเช่นนั้น ฟอสเตอร์ก็ไม่พูดอะไรอีก เขาเดินไปที่ข้างรถม้า กางบันไดที่ซ่อนอยู่ใต้ห้องโดยสารออก ก่อนจะยื่นมือไปประคองเพอร์เฟกต้าให้ค่อยๆ ก้าวลงจากบันไดรถ

"คุณเจมส์ คุณไปจัดการธุระของคุณก่อนเถอะค่ะ คืนนี้คุณสามารถมาหาฉันที่ปราสาทวินด์เซอร์ได้ ช่วงสองสามวันนี้ฉันน่าจะพักอยู่ในเมือง" เพอร์เฟกต้าไม่อยากทำให้เจมส์รู้สึกลำบากใจ จึงสั่งงานเขาอย่างเรียบง่าย "อย่าลืมงานที่ฉันสั่งล่ะ คุณลองไปติดต่อหรือรับสมัครคนที่คุณเห็นว่าเหมาะสมดูนะคะ การเดินทางไปสำรวจที่ทวีปใหม่เป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก ฉันต้องการคนที่มีประสบการณ์มากพอค่ะ"

"วางใจได้เลยครับ กระผมจะจัดหาทีมงานที่เป็นมืออาชีพที่สุดมาให้คุณหนูอย่างแน่นอน" เจมส์โค้งคำนับให้เพอร์เฟกต้า พร้อมกับรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

เพอร์เฟกต้ายิ้มทักทายอย่างมีมารยาท โดยไม่พูดอะไรกับเจมส์อีก จากนั้นเธอก็หันหลังและเดินตามฟอสเตอร์เข้าไปในโรงงานเล่นแร่แปรธาตุที่อยู่ข้างๆ ส่วนเจมส์เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้เดินตามเข้าไป เขาถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไป

เพอร์เฟกต้าไม่ได้สนใจเจมส์ที่จากไป หลังจากที่เธอและฟอสเตอร์เดินเข้าไปในโรงงานเล่นแร่แปรธาตุ ก็มีคนเดินเข้ามาต้อนรับเธอทันที

"อ้า! นี่คุณหนูแบรนดิสไม่ใช่หรือครับ? เป็นแขกคนสำคัญจริงๆ เลยนะครับ! การที่คุณหนูมาเยือน ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับร้านเล็กๆ ของผมเลยล่ะครับ!" ชายร่างอ้วนที่แค่ฟังเสียงก็รู้แล้วว่าเป็นพ่อค้าหน้าเลือด เดินเข้ามาหาเพอร์เฟกต้าด้วยรอยยิ้มประจบประแจง เขาพยักหน้าหงึกหงักพร้อมกับถูมือไปมา แว่นตาทรงกลมเล็กๆ บนใบหน้า บวกกับดวงตาเล็กๆ ที่พอยิ้มแล้วก็หยีจนกลายเป็นเส้นตรง ช่างดูเป็นภาพที่น่าขบขันจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อชายร่างอ้วนคนนี้สวมเสื้อกั๊กที่รัดรูปจนตึงเปรี๊ยะ ภาพลักษณ์ของเขาก็ยิ่งดูตลกขบขันจนแทบกลั้นขำไว้ไม่อยู่

แต่เพอร์เฟกต้าที่มองดูเขากลับไม่ได้มีรอยยิ้มใดๆ ปรากฏขึ้นเลย เธอไม่ได้พูดจาทักทายพ่อค้าอ้วนคนนี้ด้วยถ้อยคำที่สุภาพนัก เพียงแค่ถามเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ของที่ฉันสั่งล่ะ?"

"คำสั่งซื้อของคุณหนูแบรนดิสเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ สินค้าทั้งหมดก็ได้รับการบรรจุหีบห่อเรียบร้อยแล้ว ทางร้านกำลังเตรียมจะนำไปส่งให้ถึงคฤหาสน์เลยล่ะครับ!" เมื่อเห็นว่าเพอร์เฟกต้ามีท่าทีเย็นชา สีหน้าก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ พ่อค้าอ้วนก็รีบเปลี่ยนน้ำเสียงในทันที และกล่าวด้วยท่าทีจริงจังขึ้นว่า "เครื่องจักรไอน้ำขนาดจิ๋วสี่เครื่อง เพลาขับกำลังสูงหกชิ้น และกล่องเกียร์ส่งกำลังที่เข้าชุดกัน ที่คุณหนูสั่งทำ ได้ผลิตเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ แต่ใบพัดขนาดใหญ่ที่คุณหนูสั่ง อาจจะต้องล่าช้าไปสักสองวัน เนื่องจากมีข้อผิดพลาดบางประการในส่วนของงานไม้ ทางร้านต้องกราบขออภัยในความไม่สะดวกที่เกิดขึ้น และยินดีที่จะชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดให้คุณหนูครับ!"

(จบแล้ว)